کامل‌ترین لیست اصطلاحات گیمری و دنیای بازی (آپدیت ۲۰۲۴)

اصطلاح GG مخفف عبارت Good Game به معنای «بازی خوبی بود» است. گیمرها معمولاً در پایان یک مسابقه، چه برنده باشند و چه بازنده، برای نشان دادن روحیه ورزشی و احترام به حریف از این عبارت استفاده می‌کنند. اگر بازی بسیار جذاب باشد از GGWP (Good Game Well Played) نیز استفاده می‌شود که نشان‌دهنده سطح بالای رقابت و تحسین عملکرد حریف است.

واژه نوب (Noob) به بازیکنی اطلاق می‌شود که تازه وارد است و تجربه یا مهارت کافی در یک بازی خاص را ندارد. اگرچه این واژه در ابتدا برای توصیف مبتدیان به کار می‌رفت، اما امروزه در فضای آنلاین گاهی به عنوان یک توهین برای تحقیر بازیکنانی که اشتباهات ناشیانه انجام می‌دهند استفاده می‌شود. در مقابل، واژه Newbie بار معنایی مثبت‌تری داشته و صرفاً به معنای تازه‌کار است.

عبارت AFK مخفف Away From Keyboard به معنای «دور از کیبورد» است. زمانی که یک بازیکن مجبور است برای مدتی کوتاه از پشت سیستم یا کنسول خود بلند شود و در بازی حضور نداشته باشد، از این اصطلاح استفاده می‌کند. در بازی‌های تیمی آنلاین، AFK شدن بدون اطلاع قبلی می‌تواند باعث شکست تیم شود و در برخی بازی‌ها منجر به جریمه یا بن شدن موقت بازیکن می‌گردد.

اصطلاح PvP مخفف Player vs Player است و به حالت‌هایی از بازی گفته می‌شود که بازیکنان مستقیماً با یکدیگر رقابت می‌کنند (مثل بازی‌های شوتر یا فایتینگ). در مقابل، PvE مخفف Player vs Environment است که در آن بازیکنان به جای رقابت با انسان‌های دیگر، با هوش مصنوعی و محیط بازی مبارزه می‌کنند. بسیاری از بازی‌های نقش‌آفرینی (RPG) هر دو حالت را برای سلیقه‌های مختلف ارائه می‌دهند.

واژه NPC مخفف Non-Player Character به معنای «شخصیت غیرقابل بازی» است. این‌ها کاراکترهایی هستند که توسط هوش مصنوعی کنترل می‌شوند و بازیکن نمی‌تواند هدایت آن‌ها را بر عهده بگیرد. NPCها معمولاً نقش فروشنده، راهنما یا دشمن را ایفا می‌کنند و برای پیشبرد داستان بازی یا ارائه ماموریت‌های جانبی (Side Quests) طراحی شده‌اند. کیفیت تعامل با NPCها یکی از معیارهای سنجش زنده بودن دنیای بازی است.

لوت (Loot) به غنایم، تجهیزات، پول یا آیتم‌هایی گفته می‌شود که بازیکن پس از شکست دادن دشمنان، باز کردن صندوقچه‌ها یا گشت‌وگذار در محیط بازی به دست می‌آورد. سیستم لوت در بازی‌های سبک بتل رویال و RPG بسیار حیاتی است. لوت‌ها معمولاً بر اساس ارزش و کمیاب بودن دسته‌بندی می‌شوند (مثلاً معمولی، کمیاب، حماسی و افسانه‌ای) که هر کدام قدرت خاصی به بازیکن می‌بخشند.

عبارت XP مخفف Experience Point به معنای «امتیاز تجربه» است. بازیکنان با انجام فعالیت‌های مختلف مثل کشتن دشمنان یا به پایان رساندن مراحل، XP کسب می‌کنند. با تجمع این امتیازها، سطح یا لول (Level) بازیکن ارتقا می‌یابد که معمولاً منجر به باز شدن قابلیت‌های جدید، افزایش قدرت ضربات یا دسترسی به تجهیزات پیشرفته‌تر می‌شود. این سیستم انگیزه اصلی برای ادامه بازی در سبک‌های نقش‌آفرینی است.

واژه RNG مخفف Random Number Generator به معنای «تولیدکننده اعداد تصادفی» است. این اصطلاح به شانس و تصادف در بازی اشاره دارد؛ مثلاً اینکه یک دشمن چه آیتمی پس از مرگ رها کند یا احتمال موفقیت یک ضربه بحرانی (Critical Hit) چقدر باشد. تکیه بیش از حد بازی به RNG می‌تواند باعث نارضایتی گیمرهای حرفه‌ای شود، زیرا مهارت آن‌ها را تحت‌الشعاع شانس قرار می‌دهد.

باس فایت (Boss Fight) به نبرد با یک دشمن بسیار قدرتمند و منحصر‌به‌فرد گفته می‌شود که معمولاً در پایان یک مرحله یا بخش مهمی از داستان قرار دارد. این دشمنان که «باس» نامیده می‌شوند، دارای نوار سلامتی بسیار زیاد و الگوهای حمله‌ای پیچیده هستند. شکست دادن یک باس نیازمند استراتژی، تمرکز و استفاده درست از تمام مهارت‌هایی است که بازیکن تا آن لحظه یاد گرفته است.

گریند کردن (Grinding) به انجام مکرر و خسته‌کننده یک فعالیت خاص (مانند کشتن دشمنان ضعیف) برای کسب امتیاز تجربه (XP)، پول یا آیتم‌های خاص گفته می‌شود. این فرآیند معمولاً زمانی انجام می‌شود که بازیکن برای پیشروی در داستان اصلی به سطح بالاتری نیاز دارد. اگرچه گریند کردن بخشی جدایی‌ناپذیر از بازی‌های MMO و RPG است، اما اگر بیش از حد طولانی شود، می‌تواند باعث خستگی بازیکن گردد.

کمپ کردن به استراتژی‌ای گفته می‌شود که در آن بازیکن در یک نقطه استراتژیک و مخفی از نقشه ثابت می‌ماند و منتظر می‌ماند تا دشمنان از آنجا عبور کنند تا غافلگیرانه به آن‌ها شلیک کند. این روش در بازی‌های شوتر بسیار رایج است اما بسیاری از گیمرها آن را حرکتی غیرحرفه‌ای و ناجوانمردانه می‌دانند، زیرا از درگیری مستقیم اجتناب شده و روند پویای بازی را کند می‌کند.

گانک کردن (Ganking) زمانی رخ می‌دهد که یک یا چند بازیکن به طور غافلگیرانه به دشمنی که در موقعیت ضعیف‌تری قرار دارد یا تعداد یارانش کمتر است، حمله می‌کنند. این اصطلاح بیشتر در بازی‌های سبک MOBA مانند Dota 2 یا League of Legends کاربرد دارد. هدف از گانک کردن، برهم زدن تعادل در یک لاین (Lane) و کشتن سریع حریف برای کسب برتری اقتصادی و تجربی در نقشه بازی است.

باف (Buff) به معنای قوی‌تر کردن یک آیتم، شخصیت یا قابلیت توسط سازندگان بازی برای ایجاد تعادل است. در مقابل، نرف (Nerf) به معنای ضعیف کردن یا کاهش قدرت یک عنصر در بازی است که بیش از حد قدرتمند (OP) شده و عدالت بازی را زیر سوال برده است. سازندگان با استفاده از باف و نرف سعی می‌کنند محیطی رقابتی و عادلانه برای تمام بازیکنان فراهم کنند.

متا (Meta) مخفف عبارت Most Effective Tactic Available است. این اصطلاح به بهترین و کارآمدترین استراتژی، ترکیب تیم یا سلاحی اشاره دارد که در نسخه فعلی بازی بیشترین شانس پیروزی را تضمین می‌کند. متا مدام در حال تغییر است؛ زیرا با هر آپدیت و تغییر در قدرت شخصیت‌ها (باف و نرف)، بازیکنان حرفه‌ای به دنبال کشف روش‌های جدید برای غلبه بر رقبا هستند.

اسپیدران (Speedrunning) یک سبک بازی است که در آن هدف بازیکن، به پایان رساندن کل بازی یا یک مرحله خاص در کمترین زمان ممکن است. اسپیدرانرها از باگ‌ها، میان‌برها و تکنیک‌های بسیار پیچیده برای دور زدن بخش‌های طولانی بازی استفاده می‌کنند. این حوزه دارای انجمن‌های جهانی بزرگی است و رکوردهای آن در سایت‌های معتبری ثبت می‌شود که نشان‌دهنده تسلط بی‌نظیر بازیکن بر مکانیسم‌های بازی است.

کلاچ (Clutch) زمانی اتفاق می‌افتد که یک بازیکن در شرایطی بسیار سخت و تحت فشار زیاد (مثلاً وقتی تمام هم‌تیمی‌هایش کشته شده‌اند و او به تنهایی در برابر چند دشمن قرار دارد)، موفق می‌شود پیروز از میدان خارج شود. حرکت کلاچ نشان‌دهنده مهارت فردی بالا، خونسردی و توانایی تصمیم‌گیری سریع در صدم ثانیه است و معمولاً هیجان‌انگیزترین لحظات مسابقات حرفه‌ای را رقم می‌زند.

کایتینگ (Kiting) به مهارتی گفته می‌شود که در آن بازیکن در حین حرکت و حفظ فاصله ایمن از دشمن، به او ضربه می‌زند. هدف این است که دشمن (که معمولاً قدرت ضربه نزدیک بالایی دارد) نتواند به بازیکن برسد، در حالی که بازیکن مدام به او آسیب وارد می‌کند. این تکنیک در بازی‌های RPG و MOBA برای از پا درآوردن باس‌ها یا دشمنان کند بسیار حیاتی و کاربردی است.

آگرو (Aggro) مخفف Aggression و به معنای میزان خشم یا تمرکز یک دشمن بر روی یک بازیکن خاص است. در بازی‌های تیمی، بازیکنان نقش «تانک» وظیفه دارند آگرو را به سمت خود بکشند تا دشمن به آن‌ها حمله کند و سایر هم‌تیمی‌ها (که جان کمتری دارند) بتوانند با خیال راحت آسیب وارد کنند. مدیریت درست آگرو کلید پیروزی در نبردهای تیمی پیچیده و سیاه‌چال‌ها است.

پینگ به مدت زمانی گفته می‌شود که یک بسته داده از سیستم شما به سرور بازی ارسال شده و پاسخ آن دریافت می‌شود. این زمان با واحد میلی‌ثانیه (ms) سنجیده می‌شود. پینگ پایین (مثلاً زیر ۵۰ میلی‌ثانیه) به معنای اجرای سریع دستورات شما در بازی است. پینگ بالا باعث ایجاد تأخیر یا «لگ» می‌شود که در بازی‌های آنلاین رقابتی می‌تواند منجر به شکست شود، زیرا حریف زودتر از شما واکنش نشان می‌دهد.

نرخ فریم یا FPS (Frames Per Second) نشان‌دهنده تعداد تصاویری است که کارت گرافیک در هر ثانیه تولید و نمایش می‌دهد. FPS بالاتر (مثلاً ۶۰ یا ۱۴۰) باعث می‌شود حرکت تصاویر بسیار روان و نرم به نظر برسد که برای بازی‌های سریع مثل Call of Duty حیاتی است. FPS پایین (زیر ۳۰) باعث می‌شود بازی به صورت بریده‌بریده و کند دیده شود که می‌تواند باعث خستگی چشم و کاهش دقت بازیکن گردد.

پکت لاس زمانی رخ می‌دهد که یک یا چند بسته از داده‌های ارسالی بین سیستم شما و سرور بازی در طول مسیر از بین بروند. این مشکل معمولاً به دلیل کیفیت پایین اینترنت یا نویز در خطوط ارتباطی ایجاد می‌شود. نتیجه پکت لاس در بازی به صورت پرش ناگهانی کاراکترها، غیب شدن تیرها یا قطع و وصل شدن صدا ظاهر می‌شود که حتی با وجود پینگ پایین، تجربه بازی را خراب می‌کند.

رهگیری پرتو یا Ray Tracing یک تکنیک رندرینگ پیشرفته است که رفتار فیزیکی نور را در دنیای واقعی شبیه‌سازی می‌کند. با فعال کردن این گزینه، بازتاب‌ها در آینه‌ها و آب، سایه‌های نرم و دقیق و نورپردازی‌های محیطی بسیار واقع‌گرایانه می‌شوند. اجرای این تکنولوژی نیاز به کارت گرافیک‌های قدرتمند (مانند سری RTX انویدیا) دارد و فشار زیادی به سخت‌افزار وارد می‌کند اما کیفیت بصری را به شدت افزایش می‌دهد.

وی-سینک (Vertical Synchronization) قابلیتی است که نرخ فریم خروجی کارت گرافیک را با نرخ نوسازی (Refresh Rate) مانیتور هماهنگ می‌کند. هدف اصلی آن جلوگیری از پدیده Screen Tearing یا بریدگی تصویر است که وقتی کارت گرافیک فریم‌های بیشتری از توان مانیتور تولید می‌کند رخ می‌دهد. با این حال، فعال کردن V-Sync ممکن است باعث ایجاد مقدار کمی تأخیر در ورودی (Input Lag) شود که برای گیمرهای حرفه‌ای خوشایند نیست.

این تکنولوژی‌ها که توسط انویدیا (DLSS) و ای‌ام‌دی (FSR) توسعه یافته‌اند، از هوش مصنوعی و الگوریتم‌های پیشرفته برای آپ‌اسکیل (Upscale) کردن تصاویر استفاده می‌کنند. به این صورت که بازی در رزولوشن پایین‌تر رندر می‌شود تا فشار کمتری به گرافیک بیاید و سپس با کیفیت بالا نمایش داده می‌شود. این کار باعث افزایش چشمگیر نرخ فریم (FPS) بدون افت کیفیت محسوس در تصویر می‌شود که برای سیستم‌های ضعیف‌تر بسیار عالی است.

اینپوت لگ به فاصله زمانی بین فشردن یک دکمه روی کیبورد، موس یا دسته تا مشاهده واکنش آن روی صفحه نمایش گفته می‌شود. این تأخیر می‌تواند ناشی از مانیتور، کابل‌های ارتباطی، درایورهای سخت‌افزاری یا خود موتور بازی باشد. در بازی‌های مبارزه‌ای و شوتر که صدم ثانیه‌ها تعیین‌کننده هستند، داشتن کمترین میزان اینپوت لگ برای بازیکنان حرفه‌ای یک اولویت اساسی محسوب می‌شود.

تیک ریت فرکانسی است که سرور بازی در هر ثانیه اطلاعات دنیای بازی را به‌روزرسانی می‌کند و با واحد هرتز (Hz) سنجیده می‌شود. برای مثال، سروری با تیک ریت ۶۴، در هر ثانیه ۶۴ بار وضعیت بازیکنان و تیراندازی‌ها را بررسی می‌کند. تیک ریت بالاتر (مانند ۱۲۸) باعث می‌شود بازی بسیار دقیق‌تر و عادلانه‌تر باشد، زیرا احتمال اینکه تیری شلیک کنید و به دلیل خطای سرور ثبت نشود، به حداقل می‌رسد.

عبارت FOV مخفف Field of View به معنای «میدان دید» است. این تنظیم مشخص می‌کند که چه مقدار از دنیای بازی در صفحه نمایش شما دیده شود. افزایش FOV باعث می‌شود زاویه دید عریض‌تری داشته باشید و دشمنان کناری را راحت‌تر ببینید، اما ممکن است باعث ایجاد حالت «لنز چشم ماهی» و کوچک‌تر به نظر رسیدن اشیاء شود. تنظیم FOV کاملاً سلیقه‌ای است اما در بازی‌های رقابتی اهمیت بالایی دارد.

پرداخت‌های درون‌برنامه‌ای به خریدهای کوچکی گفته می‌شود که بازیکن پس از تهیه خود بازی، برای به دست آوردن آیتم‌های دیجیتالی انجام می‌دهد. این موارد شامل اسکین‌ها (تغییر ظاهر)، ارز داخل بازی، لوت‌باکس‌ها یا آیتم‌های مصرفی می‌شوند. اگرچه این مدل درآمدزایی به رایگان ماندن بسیاری از بازی‌ها کمک می‌کند، اما اگر باعث برتری ناعادلانه بازیکنان ثروتمند شود، مورد انتقاد شدید جامعه گیمین قرار می‌گیرد.

بتل پس یک سیستم پاداش‌دهی فصلی است که بازیکنان با خرید آن و انجام ماموریت‌های مختلف، به مجموعه‌ای از آیتم‌های تزئینی، اسکین‌ها و ارز بازی دسترسی پیدا می‌کنند. معمولاً بتل پس‌ها دارای دو بخش رایگان و پولی (Premium) هستند. این سیستم به گونه‌ای طراحی شده که بازیکن را تشویق می‌کند در طول یک فصل به طور مداوم بازی کند تا تمام جوایز موجود در سطوح (Tiers) مختلف را آزاد نماید.

عبارت DLC مخفف Downloadable Content و به معنای محتوای قابل دانلود است که می‌تواند شامل موارد کوچکی مثل یک اسکین یا اسلحه جدید باشد. اما Expansion Pack یا بسته الحاقی معمولاً محتوای بسیار بزرگ‌تری است که داستان جدید، نقشه‌های وسیع و مکانیسم‌های تازه‌ای را به بازی اصلی اضافه می‌کند. قیمت اکسپنشن‌ها معمولاً بیشتر از DLCهای معمولی است و ارزش تجربه بازی را برای ساعت‌های طولانی افزایش می‌دهد.

اصطلاح Pay-to-Win به بازی‌هایی اطلاق می‌شود که در آن‌ها بازیکنان می‌توانند با پرداخت پول واقعی، قدرت، سلاح یا مزایایی را خریداری کنند که به طور مستقیم بر نتیجه رقابت تاثیر می‌گذارد و آن‌ها را نسبت به بازیکنانی که پول خرج نمی‌کنند برتر می‌سازد. این مدل در دنیای گیمینگ بسیار منفور است، زیرا مهارت بازیکن را از اولویت خارج کرده و تعادل رقابتی بازی را کاملاً از بین می‌برد.

لوت باکس‌ها جعبه‌های مجازی حاوی آیتم‌های تصادفی هستند که بازیکن با پول واقعی یا ارز داخل بازی خریداری می‌کند. جنجال اصلی پیرامون لوت باکس‌ها این است که چون بازیکن قبل از خرید نمی‌داند چه چیزی نصیبش می‌شود، این سیستم شباهت زیادی به قمار دارد. در برخی کشورها مانند بلژیک و هلند، فروش لوت باکس‌ها به دلیل آسیب‌های احتمالی به نوجوانان و ترویج قمار، غیرقانونی اعلام شده است.

دسترسی زودهنگام به این معناست که شما بازی را در حالی که هنوز در حال توسعه است خریداری می‌کنید. مزیت آن قیمت معمولاً پایین‌تر و امکان مشارکت در روند توسعه بازی با دادن بازخورد به سازندگان است. عیب بزرگ آن هم وجود باگ‌های فراوان، ناقص بودن داستان و احتمال لغو شدن پروژه قبل از انتشار نسخه نهایی است. بازیکنان با خرید Early Access در واقع روی موفقیت آینده بازی ریسک می‌کنند.

سرویس‌های اشتراکی (مثل Xbox Game Pass یا PS Plus) مدلی شبیه به نتفلیکس برای بازی‌ها هستند. شما با پرداخت یک مبلغ ماهیانه ثابت، به کتابخانه‌ای بزرگ از صدها بازی دسترسی پیدا می‌کنید و دیگر نیازی به خرید جداگانه هر بازی با قیمت‌های گزاف (مثلاً ۷۰ دلار) ندارید. این سرویس‌ها برای گیمرهایی که دوست دارند عناوین متنوعی را تجربه کنند، بسیار مقرون‌به‌صرفه هستند و هزینه‌های کلی گیمینگ را به شدت کاهش می‌دهند.

قیمت‌گذاری منطقه‌ای سیاستی است که در آن فروشگاه‌هایی مثل Steam، قیمت بازی‌ها را بر اساس قدرت خرید مردم در کشورهای مختلف تنظیم می‌کنند. برای مثال، ممکن است یک بازی در آمریکا ۶۰ دلار باشد اما در ترکیه یا آرژانتین با قیمتی معادل ۲۰ دلار عرضه شود تا گیمرهای آن مناطق نیز توان خرید داشته باشند. البته در سال‌های اخیر به دلیل سوءاستفاده برخی کاربران از VPN، این محدودیت‌ها و قیمت‌ها سخت‌گیرانه‌تر شده است.

اسکین‌ها آیتم‌هایی هستند که فقط ظاهر شخصیت یا اسلحه را تغییر می‌دهند و تاثیری در قدرت ندارند. با این حال، در بازی‌هایی مثل CS:GO یا Dota 2، برخی اسکین‌های بسیار نایاب در بازارهای ثانویه با قیمت‌هایی از چند صد تا چندین هزار دلار خرید و فروش می‌شوند. این موضوع باعث ایجاد یک اقتصاد مجازی بزرگ شده است که در آن اسکین‌ها به عنوان نوعی دارایی دیجیتال با ارزش معاملاتی بالا شناخته می‌شوند.

بن دائمی به معنای مسدود شدن کامل دسترسی بازیکن به حساب کاربری یا سرورهای بازی به دلیل تخلفات سنگین است. اما شادو بن (Shadow-ban) نوعی جریمه پنهان است که در آن بازیکن متخلف بدون اینکه مطلع شود، فقط با دیگر متخلفان و چیترها در یک سرور قرار می‌گیرد. این روش باعث می‌شود چیترها از جامعه بازیکنان سالم جدا شوند بدون اینکه بلافاصله متوجه شوند و به دنبال ساخت اکانت جدید بروند.

توافق‌نامه EULA (End User License Agreement) قراردادی حقوقی بین سازنده بازی و کاربر است. در این متن ذکر می‌شود که شما مالک بازی نیستید، بلکه فقط مجوز استفاده از آن را دارید. همچنین قوانینی درباره عدم کپی‌برداری، عدم مهندسی معکوس و حق سازنده برای بستن حساب کاربری شما در صورت نقض قوانین (مثل تقلب) در آن گنجانده شده است. پذیرش این متن برای اجرای هر بازی الزامی است.

استریم کردن بازی‌ها در پلتفرم‌هایی مثل Twitch یا YouTube معمولاً تحت قانون «استفاده منصفانه» قرار می‌گیرد، اما موسیقی‌های دارای کپی‌رایت در بازی‌ها می‌توانند مشکل‌ساز شوند. اگر استریمر موسیقی دارای حق نشر را پخش کند، ممکن است ویدیویش حذف شده یا درآمدش قطع شود. به همین دلیل بسیاری از بازی‌های جدید دارای گزینه‌ای به نام Streamer Mode هستند که موسیقی‌های دارای کپی‌رایت را قطع می‌کند تا از مشکلات قانونی جلوگیری شود.

این سازمان‌ها محتوای بازی‌ها را از نظر خشونت، الفاظ رکیک، محتوای جنسی و قمار بررسی کرده و رده‌بندی سنی مناسب را اعلام می‌کنند. ESRB بیشتر در آمریکای شمالی و PEGI در اروپا رایج است. رعایت این رده‌بندی‌ها برای والدین ضروری است تا از قرار گرفتن کودکان در معرض محتوای نامناسب جلوگیری کنند. فروشگاه‌های فیزیکی و دیجیتالی موظف هستند این رده‌بندی‌ها را در صفحه محصول نمایش دهند.

در اکثر بازی‌های بزرگ، خرید و فروش حساب کاربری (Account Selling) صراحتاً در قوانین EULA ممنوع شده است. شرکت‌ها معتقدند اکانت متعلق به شخص سازنده است و کاربر حق انتقال آن را ندارد. در صورت شناسایی چنین معاملاتی، شرکت سازنده حق دارد اکانت را برای همیشه مسدود کند. علاوه بر این، خرید اکانت ریسک کلاهبرداری بالایی دارد، زیرا فروشنده اصلی می‌تواند از طریق ایمیل بازیابی، اکانت را پس بگیرد.

نرم‌افزارهای آنتی‌چیت (مانند Easy Anti-Cheat یا Ricochet) در پس‌زمینه سیستم اجرا می‌شوند تا فایل‌های بازی و حافظه رم را برای شناسایی کدهای مخرب یا برنامه‌های تقلب (مثل Aimbot یا Wallhack) اسکن کنند. برخی از این نرم‌افزارها در سطح هسته سیستم‌عامل (Kernel-level) فعالیت می‌کنند که باعث بحث‌های زیادی پیرامون حریم خصوصی شده است، اما برای پاک نگه داشتن محیط رقابتی بازی‌های آنلاین ضروری هستند.

ماد سازی به معنای تغییر در کدهای بازی توسط کاربران است. تا زمانی که مادها رایگان باشند و از دارایی‌های شرکت‌های دیگر بدون اجازه استفاده نکنند، معمولاً مشکلی ندارند. اما اگر مادی ساخته شود که محتوای پولی بازی را رایگان کند یا از شخصیت‌های بازی‌های دیگر (بدون مجوز) استفاده نماید، شرکت سازنده می‌تواند به دلیل نقض کپی‌رایت، دستور توقف پروژه و حذف ماد را صادر کند.

حمله DDoS شامل سرازیر کردن حجم عظیمی از ترافیک به سمت سرور بازی یا آی‌پی یک بازیکن خاص است تا ارتباط او قطع شود. این کار در بسیاری از کشورها جرم سایبری محسوب شده و پیگرد قانونی دارد. در دنیای گیمینگ، برخی افراد برای بردن مسابقات رنک (Ranked) از این روش غیرقانونی برای بیرون انداختن حریف از بازی استفاده می‌کنند که منجر به بن دائمی و حتی شکایت‌های حقوقی می‌شود.

بازی‌های آنلاین داده‌های مختلفی از جمله مشخصات سخت‌افزاری، موقعیت مکانی تقریبی، الگوهای بازی کردن و حتی لیست برنامه‌های نصب شده (برای آنتی‌چیت) را جمع‌آوری می‌کنند. طبق قوانین بین‌المللی مثل GDPR، شرکت‌ها موظف هستند شفاف‌سازی کنند که این داده‌ها چگونه استفاده می‌شوند و به کاربر حق درخواست حذف داده‌ها را بدهند. مطالعه این سیاست‌ها برای امنیت اطلاعات شخصی گیمرها بسیار مهم است.