علت پر شدن بی دلیل حافظه گوشی و ۱۰ روش خالی کردن آن

دلیل اصلی این موضوع این است که فایل‌های رسانه‌ای تنها بخشی از اشغال‌کننده‌های حافظه هستند. اپلیکیشن‌هایی مانند تلگرام و واتس‌اپ نسخه‌ای از تمام فایل‌های مشاهده شده را در پوشه Cache خود ذخیره می‌کنند. همچنین فایل‌های سیستمی، دیتای اپلیکیشن‌ها، و پوشه‌های مخفی مانند Thumbnails (پیش‌نمایش تصاویر) می‌توانند چندین گیگابایت فضا اشغال کنند که در گالری دیده نمی‌شوند. برای حل این مشکل باید کش برنامه‌ها را به صورت دستی پاک کنید.

حافظه داخلی محلی برای ذخیره دائمی اطلاعات مانند عکس، فیلم و نصب برنامه‌هاست و با خاموش شدن گوشی پاک نمی‌شود. اما رم (RAM) حافظه موقتی است که سیستم‌عامل برای اجرای سریع برنامه‌ها از آن استفاده می‌کند. پر شدن حافظه داخلی باعث می‌شود فضایی برای فایل‌های موقت سیستم باقی نماند و گوشی کند شود، در حالی که پر شدن رم مستقیماً بر سرعت جابجایی بین برنامه‌ها تاثیر می‌گذارد.

این بخش شامل فایل‌هایی است که در دسته‌بندی‌های استاندارد مثل ویدیو یا عکس قرار نمی‌گیرند. این موارد شامل فایل‌های کش سیستم‌عامل، فایل‌های بروزرسانی دانلود شده، پکیج‌های صوتی دستیارهای هوشمند، فونت‌ها، و دیتای بازی‌های سنگین است. در آیفون و اندرویدهای جدید، این بخش معمولاً بزرگترین سهم را دارد و پاکسازی آن نیازمند حذف کش برنامه‌ها یا در موارد شدید، فکتوری ریست است.

بله، وقتی حافظه گوشی تقریباً پر است (بیش از ۹۰ درصد)، سیستم‌عامل برای انجام عملیات ساده مانند خواندن و نوشتن داده‌ها باید تلاش بیشتری انجام دهد. این فشار مضاعف بر پردازنده (CPU) و واحد ذخیره‌سازی باعث تولید گرمای بیشتر می‌شود. همچنین سیستم برای مدیریت فضای خالی محدود، مدام در حال جابجایی فایل‌های موقت است که منجر به مصرف باتری بیشتر و افزایش دمای قطعات داخلی می‌گردد.

کارشناسان توصیه می‌کنند که همیشه حداقل ۱۰ تا ۱۵ درصد از کل ظرفیت حافظه گوشی خود را خالی نگه دارید. برای مثال در یک گوشی ۱۲۸ گیگابایتی، بهتر است حدود ۱۵ تا ۲۰ گیگابایت فضای آزاد وجود داشته باشد. این فضا برای فعالیت‌های پس‌زمینه سیستم‌عامل، نصب آپدیت‌های امنیتی، و ایجاد فایل‌های Swap (استفاده از حافظه داخلی به عنوان رم مجازی) ضروری است تا گوشی دچار لگ نشود.

این موضوع دو دلیل دارد: اول اینکه تولیدکنندگان حافظه از مبنای ۱۰ (هر گیگابایت ۱۰۰۰ مگابایت) استفاده می‌کنند اما سیستم‌عامل از مبنای ۲ (هر گیگابایت ۱۰۲۴ مگابایت) استفاده می‌کند. دوم اینکه بخشی از حافظه (معمولاً بین ۱۰ تا ۳۰ گیگابایت) توسط خود سیستم‌عامل اندروید یا iOS و اپلیکیشن‌های پیش‌فرض سیستمی اشغال شده است که کاربر به آن‌ها دسترسی مستقیم برای حذف ندارد.

به طور کلی خیر. پیامک‌های متنی حجم بسیار ناچیزی دارند (هر پیام حدود چند کیلوبایت). اما اگر در پیامک‌ها (MMS) فایل‌های تصویری یا ویدیویی ارسال و دریافت کرده باشید، حجم آن‌ها می‌تواند به مرور زمان زیاد شود. در مورد مخاطبین نیز، حتی با داشتن هزاران مخاطب، حجم اشغال شده معمولاً کمتر از چند ده مگابایت است، مگر اینکه برای هر مخاطب عکس‌های با کیفیت بسیار بالا ذخیره کرده باشید.

برخی اپلیکیشن‌ها هنگام نصب، پوشه‌های اختصاصی در حافظه داخلی ایجاد می‌کنند که گاهی پس از لغو نصب (Uninstall) به طور خودکار پاک نمی‌شوند. این پوشه‌ها ممکن است حاوی فایل‌های دانلودی یا تنظیمات کاربری باشند. برای پاکسازی کامل، بهتر است قبل از حذف برنامه، ابتدا از بخش تنظیمات گزینه Clear Data را بزنید و سپس اقدام به حذف برنامه کنید یا از برنامه‌های پاک‌کننده مخصوص استفاده نمایید.

در گوشی‌های مدرن، وقتی عکسی را حذف می‌کنید، بلافاصله از حافظه پاک نمی‌شود بلکه به پوشه Trash منتقل می‌گردد و معمولاً تا ۳۰ روز در آنجا باقی می‌ماند تا در صورت پشیمانی قابل بازیابی باشد. این یعنی فایل حذف شده همچنان فضا اشغال کرده است. برای آزاد شدن فوری فضا، باید به گالری یا فایل منیجر رفته و پوشه Trash یا Recently Deleted را به صورت دستی خالی کنید.

برای این کار در تلگرام به مسیر Settings > Data and Storage > Storage Usage بروید. در اینجا می‌توانید گزینه Clear Telegram Cache را انتخاب کنید. با این کار عکس‌ها و ویدیوهایی که مشاهده کرده‌اید از حافظه گوشی پاک می‌شوند اما در سرورهای تلگرام باقی می‌مانند. هر زمان که دوباره به آن پیام‌ها برگردید، فایل‌ها مجدداً دانلود می‌شوند. همچنین می‌توانید زمان نگهداری فایل‌ها را روی ۳ روز تنظیم کنید تا خودکار پاک شوند.

بهترین روش استفاده از اپلیکیشن Files by Google است. پس از نصب و باز کردن برنامه، به تب Clean بروید. این برنامه به طور هوشمند عکس‌های تکراری، اسکرین‌شات‌های قدیمی و فایل‌های حجیم را شناسایی کرده و به شما پیشنهاد حذف می‌دهد. همچنین می‌توانید از برنامه‌های تخصصی مانند Duplicate File Fixer استفاده کنید که با اسکن دقیق محتوای فایل‌ها (و نه فقط نام آن‌ها)، موارد کاملاً مشابه را پیدا و حذف می‌کند.

در آیفون راه مستقیم برای پاک کردن کش سیستم وجود ندارد. اما یک ترفند موثر، متصل کردن گوشی به کامپیوتر و استفاده از نرم‌افزار iTunes (یا Finder در مک) است. اجازه دهید گوشی چند دقیقه متصل بماند؛ سیستم‌عامل به طور خودکار فایل‌های لاگ و کش‌های غیرضروری را پاکسازی می‌کند. راه دیگر، Offload کردن برنامه‌های کم‌کاربرد از مسیر Settings > General > iPhone Storage است که دیتای برنامه را حفظ ولی خود برنامه را حذف می‌کند.

واتس‌اپ به طور پیش‌فرض تمام رسانه‌های دریافتی را در گالری ذخیره می‌کند. برای جلوگیری از این کار، در تنظیمات واتس‌اپ به بخش Storage and Data بروید و گزینه‌های Media Auto-download را برای اینترنت موبایل و وای‌فای غیرفعال کنید. همچنین در بخش Manage Storage می‌توانید ببینید کدام چت‌ها بیشترین فضا را اشغال کرده‌اند و فایل‌های حجیم را به صورت انتخابی حذف کنید تا حافظه گوشی بی دلیل پر نشود.

ابتدا اپلیکیشن Google Photos را باز کرده و اجازه دهید تمام عکس‌ها پشتیبان‌گیری (Backup) شوند. پس از اطمینان از اتمام آپلود، از منوی برنامه گزینه Free up space را انتخاب کنید. با این کار، گوگل فوتوز عکس‌هایی را که قبلاً در ابر ذخیره شده‌اند، از حافظه داخلی گوشی شما پاک می‌کند. شما همچنان می‌توانید این عکس‌ها را در اپلیکیشن ببینید، اما آن‌ها دیگر فضایی از گوشی شما اشغال نخواهند کرد.

در اندروید، از برنامه Solid Explorer یا فایل منیجر خود گوشی استفاده کنید و تنظیمات را روی Show hidden files قرار دهید. سپس پوشه‌هایی مثل Android/data یا پوشه تلگرام را بررسی کنید. در آیفون، به Settings > General > iPhone Storage بروید. در پایین صفحه لیستی از برنامه‌ها به ترتیب حجم نمایش داده می‌شود. با کلیک روی هر برنامه، می‌توانید حجم مدارک و داده‌های (Documents & Data) آن را ببینید و در صورت لزوم مدیریت کنید.

ریست فکتوری قطعی‌ترین راه برای پاکسازی کامل حافظه و حذف تمام فایل‌های زائد و سیستمی است، اما باید به عنوان آخرین راهکار در نظر گرفته شود زیرا تمام اطلاعات، پیام‌ها و برنامه‌های شما را پاک می‌کند. قبل از این کار حتماً بک‌آپ کامل بگیرید. این روش برای زمانی که بخش System یا Other به طور غیرعادی (مثلاً بالای ۴۰ گیگابایت) پر شده و با روش‌های معمولی خالی نمی‌شود، بسیار موثر است.

مرورگرها با ذخیره تصاویر و کدهای سایت‌ها، حجم زیادی اشغال می‌کنند. در کروم، روی سه نقطه بالا بزنید، به Settings و سپس Privacy and security بروید. گزینه Clear browsing data را انتخاب کنید. در اینجا تیک Cached images and files را بزنید و بازه زمانی را روی All time قرار دهید. این کار باعث می‌شود چندین مگابایت یا حتی گیگابایت فضا آزاد شود بدون اینکه پسوردهای ذخیره شده شما پاک گردند.

در اکثر گوشی‌های اندرویدی جدید، در بخش Settings > Storage گزینه‌ای به نام Storage Saver یا Smart Storage وجود دارد. با فعال کردن این قابلیت، سیستم‌عامل به طور خودکار عکس‌ها و ویدیوهایی که بیش از ۳۰ یا ۶۰ روز از آن‌ها گذشته و در گوگل فوتوز بک‌آپ گرفته شده‌اند را از حافظه داخلی حذف می‌کند. این یک روش هوشمند برای جلوگیری از پر شدن ناگهانی حافظه بدون دخالت کاربر است.

این یک پوشه مخفی در اندروید است که سیستم برای نمایش سریع پیش‌نمایش عکس‌ها در گالری ایجاد می‌کند. هر بار که عکسی می‌گیرید یا دانلود می‌کنید، یک نسخه کوچک از آن در این پوشه ذخیره می‌شود. مشکل اینجاست که با حذف عکس اصلی، گاهی پیش‌نمایش آن پاک نمی‌شود. در موارد شدید، حجم این پوشه به ۵ تا ۱۰ گیگابایت می‌رسد. می‌توانید با فایل منیجر این پوشه را در مسیر DCIM پیدا کرده و محتویات آن را حذف کنید.

آپدیت‌های سیستمی (OTA) معمولاً به صورت فایل‌های فشرده دانلود می‌شوند که حجم بالایی دارند. پس از دانلود، سیستم نیاز به فضای اضافی برای استخراج و نصب آن‌ها دارد. گاهی اوقات پس از نصب موفقیت‌آمیز، فایل نصب اولیه به درستی پاک نمی‌شود. همچنین سیستم‌عامل‌های جدیدتر به دلیل اضافه شدن قابلیت‌های هوش مصنوعی و گرافیکی، ذاتا سنگین‌تر از نسخه‌های قدیمی هستند و بخش بیشتری از پارتیشن سیستم را رزرو می‌کنند.

Clear Cache فقط فایل‌های موقتی را پاک می‌کند که برای سرعت بخشیدن به برنامه استفاده می‌شوند (مانند تصاویر پروفایل در اینستاگرام) و با این کار هیچ اطلاعات شخصی یا اکانتی پاک نمی‌شود. اما Clear Data برنامه را به حالت اولیه کارخانه برمی‌گرداند؛ یعنی تمام اکانت‌ها، تنظیمات، دیتابیس‌ها و فایل‌های ذخیره شده در برنامه پاک می‌شوند. برای آزاد کردن فضا، همیشه اول از Clear Cache شروع کنید.

فایل‌های لاگ گزارش‌هایی هستند که سیستم‌عامل یا اپلیکیشن‌ها از خطاها و فعالیت‌های خود ثبت می‌کنند. در حالت عادی حجم آن‌ها کم است، اما اگر یک اپلیکیشن دچار باگ شود و مدام خطا بدهد، ممکن است هزاران خط گزارش در هر ثانیه تولید کند که منجر به ایجاد فایل‌های چند گیگابایتی می‌شود. در اندروید با شماره‌گیری کد *#9900# (در برخی گوشی‌ها مثل سامسونگ) و انتخاب گزینه Delete dumpstate/logcat می‌توان این فایل‌ها را پاک کرد.

اپل و سامسونگ اکنون از فرمت HEIC برای عکس و HEVC (H.265) برای ویدیو استفاده می‌کنند. این فرمت‌ها از الگوریتم‌های فشرده‌سازی پیشرفته‌تری نسبت به JPEG و H.264 استفاده می‌کنند که باعث می‌شود حجم فایل بدون افت کیفیت تا ۵۰ درصد کاهش یابد. اگر گوشی شما از این فرمت‌ها پشتیبانی می‌کند، حتماً در تنظیمات دوربین گزینه High Efficiency را فعال کنید تا عکس‌های کم‌حجم‌تری ذخیره شوند.

بله، برخی از انواع بدافزارها و ویروس‌ها طراحی شده‌اند تا با ایجاد فایل‌های بیهوده یا دانلود مخفیانه داده‌ها در پس‌زمینه، حافظه گوشی را پر کنند. این کار ممکن است برای از کار انداختن آنتی‌ویروس‌ها یا پر کردن فضای دیسک برای جلوگیری از بروزرسانی‌های امنیتی انجام شود. اگر حافظه شما به طور ناگهانی و بدون نصب برنامه جدید پر شد و گوشی داغ می‌شود، احتمال وجود بدافزار را بررسی کنید.

گوشی‌های جدید اندرویدی از سیستمی به نام Seamless Updates استفاده می‌کنند که دارای دو پارتیشن سیستم (A و B) است. وقتی آپدیتی می‌آید، در پارتیشن غیرفعال نصب می‌شود. این کار باعث می‌شود فرآیند آپدیت ایمن‌تر و سریع‌تر باشد، اما در مقابل، فضای بیشتری از حافظه داخلی (معمولاً دو برابر فضای سیستم‌عامل عادی) برای این پارتیشن‌ها رزرو می‌شود که کاربر نمی‌تواند از آن استفاده کند.

فایل .nomedia یک فایل خالی است که وقتی در پوشه‌ای قرار می‌گیرد، به سیستم‌عامل دستور می‌دهد که محتویات آن پوشه را در گالری یا موزیک‌پلیر اسکن نکند. این فایل به خودی خود فضا اشغال نمی‌کند، اما وجود آن باعث می‌شود شما متوجه نشوید که فلان پوشه مخفی (مثلاً پوشه استیکرهای یک پیام‌رسان) چقدر حجم اشغال کرده است. حذف این فایل‌ها باعث می‌شود تمام فایل‌های پنهان در گالری ظاهر شوند تا بتوانید آن‌ها را مدیریت کنید.

بسیاری از بازی‌های سنگین (مثل کال آف دیوتی یا پابجی) ابتدا یک فایل نصبی کوچک دارند و سپس چندین گیگابایت دیتا را از داخل محیط بازی دانلود می‌کنند. این دیتاها معمولاً در پوشه Android/obb یا Android/data ذخیره می‌شوند. در برخی نسخه‌های اندروید، سیستم‌عامل اجازه حذف خودکار این پوشه‌ها را هنگام لغو نصب بازی نمی‌دهد. بنابراین باید به صورت دستی با یک فایل منیجر به این مسیرها رفته و پوشه مربوط به بازی حذف شده را پاک کنید.

گوگل ۱۵ گیگابایت فضای رایگان به هر کاربر می‌دهد. برای فضای بیشتر، پلن‌های Google One از ۱.۹۹ دلار در ماه برای ۱۰۰ گیگابایت شروع می‌شود. پلن ۲۰۰ گیگابایتی ۲.۹۹ دلار و پلن ۲ ترابایتی ۹.۹۹ دلار در ماه هزینه دارد. در ایران به دلیل محدودیت‌های پرداختی، کاربران معمولاً از طریق واسطه‌ها یا با خرید گیفت‌کارت این فضا را تهیه می‌کنند که با توجه به نرخ ارز، هزینه‌ای سالانه بین ۱.۵ تا ۴ میلیون تومان خواهد داشت.

در کوتاه‌مدت، بله. خرید یک کارت حافظه ۱۲۸ گیگابایتی با کیفیت (کلاس ۱۰) هزینه‌ای حدود ۴۰۰ تا ۷۰۰ هزار تومان دارد که فقط یک‌بار پرداخت می‌شود. اما فضای ابری هزینه اشتراک ماهانه دارد. با این حال، کارت حافظه ریسک خرابی فیزیکی، سرعت پایین‌تر در اجرای برنامه‌ها و احتمال گم شدن دارد. همچنین اکثر گوشی‌های جدید درگاه کارت حافظه ندارند، بنابراین فضای ابری به گزینه‌ای پایدارتر تبدیل شده است.

وقتی حافظه گوشی ۱۰۰ درصد پر شود، ممکن است سیستم‌عامل بالا نیاید و گوشی در اصطلاح «بوت‌لوپ» شود. هزینه نرم‌افزاری برای فلش کردن یا بازگردانی گوشی در تعمیرگاه‌ها معمولاً بین ۲۰۰ تا ۶۰۰ هزار تومان است. مشکل اصلی اینجاست که در اکثر موارد برای راه اندازی مجدد گوشی، تمام اطلاعات کاربر پاک می‌شود. هزینه بازیابی اطلاعات در این شرایط بسیار بالاتر بوده و ممکن است به چندین میلیون تومان برسد.

به طور معمول، اختلاف قیمت بین نسخه ۱۲۸ گیگابایت و ۲۵۶ گیگابایت در گوشی‌های میان‌رده حدود ۲ تا ۴ میلیون تومان و در پرچمداران (مانند آیفون) بین ۵ تا ۱۰ میلیون تومان است. با توجه به اینکه حافظه موبایل قابل ارتقا نیست، پرداخت این هزینه در زمان خرید منطقی‌تر از درگیری با پر شدن حافظه در آینده است. با این حال، استفاده از فضای ابری همچنان راهکار اقتصادی‌تری برای نگهداری عکس‌های قدیمی است.

بله، اکثر اپلیکیشن‌های رایگان «Cleaner» نه تنها فضای زیادی آزاد نمی‌کنند، بلکه خودشان با نمایش تبلیغات و جمع‌آوری داده‌های شما در پس‌زمینه، مصرف باتری و اینترنت را بالا می‌برند. برخی از این برنامه‌ها بدافزار هستند. بهترین پاک‌کننده‌ها ابزارهای داخلی خود گوشی (مانند Device Care سامسونگ) یا اپلیکیشن معتبر Files by Google هستند که کاملاً رایگان و بدون تبلیغات مخرب عمل می‌کنند.

اپل ۵ گیگابایت فضای رایگان می‌دهد که بسیار ناچیز است. پلن‌های iCloud+ شامل ۵۰ گیگابایت (۰.۹۹ دلار)، ۲۰۰ گیگابایت (۲.۹۹ دلار) و ۲ ترابایت (۹.۹۹ دلار) در ماه است. برای کاربران ایرانی، خرید اشتراک از طریق اپل آیدی و شارژ با گیفت‌کارت انجام می‌شود. با توجه به نوسانات دلار، هزینه ماهانه ۵۰ گیگابایت حدود ۶۰ تا ۸۰ هزار تومان تمام می‌شود که برای پشتیبان‌گیری از عکس‌ها و پیام‌ها بسیار ارزشمند است.

تلگرام پرمیوم (حدود ۴ تا ۵ دلار در ماه) قابلیت‌های مستقیمی برای مدیریت حافظه اضافه نمی‌کند، اما به شما اجازه می‌دهد فایل‌هایی تا حجم ۴ گیگابایت را آپلود کنید. از آنجایی که تلگرام فضای ابری نامحدود رایگان دارد، می‌توانید تمام فایل‌های حجیم گوشی را در بخش Saved Messages آپلود کرده و نسخه اصلی را از گوشی پاک کنید. این یک روش غیرمستقیم اما عالی برای داشتن حافظه بی‌نهایت با هزینه اشتراک ماهانه است.

یک فلش مموری ۶۴ گیگابایتی با قابلیت OTG (اتصال مستقیم به گوشی) بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومان قیمت دارد. هارد اکسترنال ۱ ترابایتی نیز حدود ۲.۵ تا ۳.۵ میلیون تومان است. این یک سرمایه‌گذاری عالی برای کسانی است که نمی‌خواهند هزینه ماهانه فضای ابری بدهند. شما می‌توانید ماهی یک‌بار تمام ویدیوهای حجیم خود را به فلش منتقل کنید و حافظه گوشی را همیشه سبک نگه دارید.

خیر، مشکلات مربوط به پر شدن حافظه و مدیریت فایل‌ها به عنوان خدمات نرم‌افزاری شناخته می‌شوند و تحت پوشش گارانتی سخت‌افزاری نیستند. اگر گوشی به دلیل پر شدن حافظه دچار مشکل بوت شود، شرکت‌های گارانتی معمولاً هزینه فلش کردن را از مشتری دریافت می‌کنند. گارانتی فقط در صورتی پاسخگوست که چیپ حافظه (Emmc/UFS) گوشی دچار نقص فنی و سوختگی شده باشد که علائم آن با پر شدن عادی حافظه متفاوت است.

طبق قوانینی مانند GDPR، شرکت‌هایی مثل گوگل و اپل موظف هستند داده‌های شما را رمزنگاری کنند و بدون اجازه شما به آن‌ها دسترسی نداشته باشند. با این حال، در صورت درخواست مراجع قانونی با حکم قضایی، این شرکت‌ها ممکن است دسترسی محدودی به داده‌ها بدهند. کاربر حق دارد هر زمان که خواست، تمام داده‌های خود را از سرورهای ابری پاک کند و شرکت موظف است آن‌ها را به طور کامل از پشتیبان‌های خود نیز حذف نماید.

بله، در ۹۹ درصد موارد، روت کردن (Root) اندروید یا جیلبریک (Jailbreak) آیفون برای حذف برنامه‌های پیش‌فرض (Bloatware) و آزاد کردن حافظه، گارانتی دستگاه را به طور کامل باطل می‌کند. این کار لایه‌های امنیتی سیستم‌عامل را می‌شکند و گوشی را در برابر حملات آسیب‌پذیر می‌کند. همچنین در گوشی‌های سامسونگ، روت کردن باعث تغییر وضعیت Knox می‌شود که یک تغییر فیزیکی-نرم‌افزاری غیرقابل بازگشت است و حتی با آنروت کردن هم گارانتی برنمی‌گردد.

اگر از اپلیکیشن‌های پاک‌کننده (Cleaner) استفاده کنید، در توافقنامه کاربری (EULA) ذکر شده که شرکت سازنده هیچ مسئولیتی در قبال حذف اشتباه فایل‌های مهم شما ندارد. همچنین اگر گوشی را برای تخلیه حافظه به تعمیرکار بسپارید، طبق عرف اتحادیه‌های تعمیرات موبایل، مسئولیت بک‌آپ گرفتن از داده‌ها بر عهده مشتری است. مگر اینکه در رسید تحویل دستگاه، صراحتاً ذکر شده باشد که اطلاعات باید حفظ شوند.

استفاده از نسخه‌های مود شده (مانند اینستاگرام بدون تبلیغات یا اسپاتیفای کرک شده) از نظر حقوقی نقض کپی‌رایت و شرایط استفاده (Terms of Service) آن برنامه‌هاست. فراتر از بحث قانونی، این برنامه‌ها ریسک امنیتی بالایی دارند و ممکن است حاوی کدهایی باشند که به طور مخفیانه حافظه گوشی شما را برای استخراج ارز دیجیتال یا ذخیره فایل‌های موقت مخرب اشغال کنند، که در نهایت منجر به پر شدن بی‌دلیل حافظه می‌شود.

از نظر حقوقی و فنی، فایلی که در پوشه Recently Deleted یا سطل زباله گوشی قرار دارد، هنوز در مالکیت کاربر و در حافظه فیزیکی دستگاه موجود است. این یعنی در صورت توقیف قانونی گوشی، این فایل‌ها قابل بازیابی و استناد در دادگاه هستند. تنها زمانی که فایل به طور کامل (Overwritten) پاک شود، از نظر فنی حذف شده تلقی می‌گردد. برای حذف امن، باید پس از خالی کردن سطل زباله، حافظه را با فایل‌های بی‌ارزش پر و خالی کرد.

در قوانین استورهایی مثل گوگل پلی و اپ استور، دستورالعمل‌هایی برای بهینه‌سازی حجم اپلیکیشن‌ها وجود دارد. با این حال، قانونی برای محدود کردن حجم دیتایی که یک برنامه در طول زمان تولید می‌کند (Cache) وجود ندارد. اما اپلیکیشن‌ها موظفند ابزاری برای پاکسازی دیتای خود در اختیار کاربر بگذارند. اگر برنامه‌ای بدون اجازه کاربر حجم غیرعادی (مثلاً چندین گیگابایت در روز) اشغال کند، ممکن است به عنوان بدافزار شناسایی و از استور حذف شود.

اگر گوشی متعلق به شرکت باشد و در قرارداد ذکر شده باشد که برای مقاصد کاری است، کارفرما از نظر قانونی حق دارد از طریق سیستم‌های مدیریت موبایل (MDM) حافظه گوشی را از راه دور پاک (Remote Wipe) کند تا از نشت اطلاعات جلوگیری شود. اما اگر گوشی شخصی است و کاربر فقط از اپلیکیشن‌های کاری استفاده می‌کند، کارفرما فقط حق دارد دیتای مربوط به بخش کاری (Work Profile) را حذف کند و دسترسی به عکس‌ها و فایل‌های شخصی کاربر غیرقانونی است.

در پلن‌های Family اشتراک گوگل یا اپل، مدیر خانواده (Family Organizer) می‌تواند حجم مصرفی هر عضو را ببیند اما به محتوای فایل‌ها، عکس‌ها یا پیام‌های آن‌ها دسترسی قانونی و فنی ندارد. با این حال، اگر مدیر خانواده پرداخت اشتراک را انجام ندهد، دسترسی تمام اعضا به فایل‌هایشان قطع می‌شود. از نظر حقوقی، مالک اصلی اکانت کسی است که پرداخت را انجام می‌دهد و در صورت بروز اختلاف، بازیابی داده‌ها برای سایر اعضا دشوار خواهد بود.

نصب کاستوم رام‌هایی مثل LineageOS که فاقد برنامه‌های تبلیغاتی سازنده (Bloatware) هستند، از نظر قانونی در اکثر کشورها جرم نیست اما نقض قرارداد با سازنده گوشی است. این کار باعث از کار افتادن استانداردهای امنیتی مانند SafetyNet گوگل می‌شود که در نتیجه آن، برنامه‌های بانکی و برخی اپلیکیشن‌های دولتی به دلیل ریسک امنیتی اجرا نخواهند شد. همچنین مسئولیت هرگونه آسیب فیزیکی به چیپ حافظه در اثر نصب غیرصحیح بر عهده کاربر است.