آموزش ریست انواع مودم؛ راهنمای گام‌به‌گام و تصویری

ریست فکتوری یا بازگشت به تنظیمات کارخانه، فرآیندی است که طی آن تمامی پیکربندی‌های اعمال شده توسط کاربر از جمله نام شبکه وای‌فای (SSID)، رمز عبور، تنظیمات امنیتی، پورت فورواردینگ و اطلاعات اتصال به شرکت سرویس‌دهنده اینترنت (ISP) به طور کامل پاک شده و دستگاه به وضعیت روز اول تولید در کارخانه برمی‌گردد. این کار معمولاً برای رفع اختلالات نرم‌افزاری یا زمانی که رمز عبور پنل مدیریت فراموش شده است، انجام می‌شود.

ریبوت کردن صرفاً به معنای خاموش و روشن کردن دستگاه برای تخلیه حافظه موقت (RAM) و شروع مجدد پردازش‌هاست که هیچ تنظیمی را پاک نمی‌کند. اما ریست فکتوری یک اقدام تهاجمی‌تر است که حافظه دائمی تنظیمات را پاک کرده و مودم را به حالت خام تبدیل می‌کند. ریبوت برای رفع کندی‌های جزئی و ریست برای حل مشکلات جدی یا فراموشی رمز عبور استفاده می‌شود.

بهترین زمان برای ریست فکتوری زمانی است که شما رمز عبور ورود به پنل تنظیمات (192.168.1.1) را فراموش کرده‌اید، یا مودم دچار اختلالات پایدار مانند قطع و وصل شدن مکرر اینترنت شده که با خاموش و روشن کردن حل نمی‌شود. همچنین اگر قصد فروش مودم خود را دارید یا می‌خواهید تنظیمات امنیتی را از ابتدا و به صورت حرفه‌ای پیکربندی کنید، انجام ریست فکتوری الزامی است.

خیر، مودم‌ها محل ذخیره‌سازی فایل‌های شخصی مانند عکس یا ویدیو نیستند. ریست کردن تنها تنظیمات مربوط به شبکه و نحوه اتصال به اینترنت را پاک می‌کند. با این حال، باید توجه داشته باشید که پس از ریست، تمام دستگاه‌های متصل به وای‌فای قطع خواهند شد و شما باید مجدداً نام کاربری و رمز عبوری که از شرکت اینترنتی (مثل مخابرات یا شاتل) دریافت کرده‌اید را در مودم وارد کنید.

ریست فکتوری به طور مستقیم پهنای باند شما را افزایش نمی‌دهد، اما می‌تواند با حذف تنظیمات اشتباه، پاک کردن کش‌های نرم‌افزاری مخرب و قطع دسترسی دستگاه‌های غیرمجازی که مخفیانه از اینترنت شما استفاده می‌کردند، کیفیت اتصال را بهبود ببخشد. در واقع با بازگرداندن مودم به حالت بهینه، پردازش داده‌ها سریع‌تر انجام شده و پایداری سیگنال وای‌فای در بسیاری از موارد بهبود می‌یابد.

خیر، برای ریست فکتوری فیزیکی تنها به خود مودم و یک شیء نوک‌تیز مانند سوزن یا گیره کاغذ نیاز دارید. دکمه ریست در پشت یا زیر دستگاه تعبیه شده است. با این حال، پس از انجام ریست، برای پیکربندی مجدد و وارد کردن تنظیمات اینترنت، به یک دستگاه (موبایل یا لپ‌تاپ) نیاز دارید تا به پنل مدیریت مودم متصل شوید و تنظیمات جدید را اعمال کنید.

انجام ریست فکتوری به صورت استاندارد آسیبی به قطعات سخت‌افزاری وارد نمی‌کند، زیرا این یک قابلیت نرم‌افزاری پیش‌فرض است. اما استفاده از اشیاء بسیار تیز و اعمال فشار بیش از حد به دکمه فیزیکی ریست می‌تواند باعث شکستن کلید داخلی آن شود. همچنین ریست کردن مداوم (مثلاً روزی چند بار) ممکن است نشان‌دهنده یک مشکل سخت‌افزاری جدی در مودم باشد که نیاز به تعمیر تخصصی دارد.

پس از ریست، نام شبکه وای‌فای به نام پیش‌فرض کارخانه (مثلاً TP-Link_XXXX یا D-Link) تغییر می‌یابد. در مورد رمز عبور، اگر مودم قدیمی باشد معمولاً بدون رمز می‌شود، اما در مودم‌های جدیدتر (مانند هواوی یا ایرانسل)، رمز عبور پیش‌فرض وای‌فای در برچسب پشت دستگاه تحت عنوان Wireless Password یا PIN درج شده است که باید از آن برای اولین اتصال استفاده کنید.

در اکثر مودم‌های تی‌پی‌لینک، دی‌لینک و هواوی، دکمه ریست به صورت یک سوراخ بسیار ریز در پشت دستگاه قرار دارد که عبارت 'Reset' در کنار آن نوشته شده است. این طراحی به این دلیل است که ریست به صورت تصادفی اتفاق نیفتد. در برخی مدل‌های جدیدتر، دکمه ریست با دکمه WPS مشترک است؛ به این صورت که فشار کوتاه WPS را فعال می‌کند و فشار طولانی (بیش از ۱۰ ثانیه) باعث ریست فکتوری می‌شود.

ابتدا مطمئن شوید مودم به برق متصل و روشن است. سپس یک سوزن یا گیره کاغذ را در سوراخ Reset وارد کرده و دکمه داخلی را فشار دهید. دکمه را به مدت ۱۰ تا ۱۵ ثانیه نگه دارید تا زمانی که تمام چراغ‌های مودم یک‌بار به صورت همزمان روشن و خاموش شوند یا تغییر رنگ دهند. پس از رها کردن دکمه، حدود ۲ تا ۳ دقیقه صبر کنید تا مودم کاملاً بالا بیاید و آماده پیکربندی مجدد شود.

ابتدا با وارد کردن آدرس IP (معمولاً 192.168.1.1) در مرورگر و وارد کردن نام کاربری و رمز عبور وارد پنل شوید. سپس به بخش System Tools یا Management بروید. در زیرمجموعه این بخش، گزینه‌ای به نام Factory Default یا Restore وجود دارد. با کلیک بر روی دکمه Restore، پیامی مبنی بر تایید عملیات نمایش داده می‌شود که با تایید آن، مودم به صورت نرم‌افزاری ریست شده و مجدداً راه‌اندازی می‌گردد.

برخلاف باور عموم، نیازی به تماس با پشتیبانی نیست. در مودم‌های ایرانسل مانند مدل TF-i60، دکمه ریست در کنار شیار سیم‌کارت یا پشت دستگاه قرار دارد. با نگه داشتن آن به مدت ۱۰ ثانیه، چراغ‌های سیگنال چشمک می‌زنند. همچنین می‌توانید از طریق آدرس 192.168.8.1 وارد پنل شده و از منوی Advanced و سپس System، گزینه Restore Defaults را انتخاب کنید تا تنظیمات شبکه ایرانسل به حالت اولیه بازگردد.

در مدل‌های قدیمی TP-Link (مانند 8961)، دکمه ریست مجزا است و معمولاً با نگه داشتن ۸ ثانیه‌ای عمل می‌کند. اما در مدل‌های جدیدتر (سری Archer)، دکمه ریست بسیار حساس‌تر شده و ممکن است نیاز به نگه داشتن طولانی‌تر (تا ۱۵ ثانیه) داشته باشد. همچنین در پنل‌های جدید آبی‌رنگ تی‌پی‌لینک، گزینه ریست در مسیر Advanced > System Tools > Backup & Restore قرار گرفته است که رابط کاربری بسیار ساده‌تری دارد.

واکنش چراغ‌ها بسته به برند متفاوت است. در اکثر مودم‌ها، هنگام نگه داشتن دکمه ریست، ابتدا چراغ Power ثابت می‌ماند و سپس تمام چراغ‌های دیگر (LAN، Wi-Fi، ADSL) به طور ناگهانی روشن و بعد خاموش می‌شوند. در برخی مدل‌های هواوی، چراغ وضعیت قرمز شده و شروع به چشمک زدن سریع می‌کند. خاموش شدن لحظه‌ای تمام چراغ‌ها و سپس روشن شدن تدریجی آن‌ها، نشانه موفقیت‌آمیز بودن فرآیند ریست فکتوری است.

اگر دکمه فیزیکی شکسته باشد، تنها راه استفاده از پنل مدیریت وب است. اگر رمز عبور پنل را هم ندارید، شرایط پیچیده می‌شود. در برخی مودم‌های حرفه‌ای، می‌توان با استفاده از پورت کنسول یا اتصال کابل شبکه و استفاده از پروتکل‌های TFTP در لحظه بوت شدن، فریمور را مجدداً بارگذاری کرد. اما برای کاربران عادی، اگر دکمه کار نکند و دسترسی به پنل مقدور نباشد، مودم باید توسط تعمیرکار باز شده و پایه دکمه روی برد اتصال کوتاه شود.

اولین قدم اتصال به مودم از طریق کابل شبکه یا وای‌فای پیش‌فرض است. سپس باید مرورگر را باز کرده و آدرس 192.168.1.1 را وارد کنید. با نام کاربری و رمز عبور درج شده پشت مودم وارد شوید. از بخش Quick Setup، نوع اتصال را روی PPPoE قرار دهید و نام کاربری و رمز عبوری که شرکت ISP به شما داده است را وارد کنید. در نهایت تنظیمات وای‌فای (SSID و Password) را ست کرده و ذخیره نمایید.

رایج‌ترین آدرس IP در اکثر برندها مانند TP-Link و D-Link آدرس 192.168.1.1 است. با این حال، برندهایی مانند شیائومی و برخی مدل‌های جدید تی‌پی‌لینک از 192.168.0.1 استفاده می‌کنند. مودم‌های سیم‌کارتی هواوی و ایرانسل معمولاً روی 192.168.8.1 تنظیم شده‌اند. اگر هیچ‌کدام کار نکرد، می‌توانید در خط فرمان ویندوز (CMD) دستور 'ipconfig' را تایپ کرده و عدد مقابل Default Gateway را به عنوان آدرس پنل مودم در مرورگر وارد کنید.

در گذشته اکثر مودم‌ها از ترکیب admin/admin استفاده می‌کردند. اما به دلیل مسائل امنیتی، در مودم‌های تولید شده بعد از سال ۲۰۲۰، هر دستگاه دارای یک رمز عبور منحصربه‌فرد است. این اطلاعات معمولاً روی برچسب سفید یا نقره‌ای در پشت یا زیر مودم درج شده است. عباراتی مثل 'Login Password' یا 'Admin Password' را جستجو کنید. اگر برچسب مخدوش شده باشد، باید به دفترچه راهنما یا سایت سازنده برای یافتن مقادیر پیش‌فرض مراجعه کنید.

این یک روش ریست سخت‌افزاری برای مودم‌های بسیار قدیمی یا دارای فریمورهای خاص (مثل DD-WRT) است. روش کار به این صورت است: ۳۰ ثانیه دکمه ریست را نگه دارید، در حالی که دکمه را همچنان نگه داشته‌اید سیم برق را بکشید و ۳۰ ثانیه صبر کنید، و در نهایت در حالی که هنوز دکمه را نگه داشته‌اید برق را وصل کرده و ۳۰ ثانیه دیگر صبر کنید. این کار باعث تخلیه کامل خازن‌ها و پاکسازی عمیق حافظه NVRAM می‌شود.

روشن نشدن چراغ ADSL معمولاً ربطی به ریست فکتوری ندارد و به خط تلفن مربوط است. اما اگر چراغ ADSL ثابت است ولی چراغ Internet قرمز یا خاموش است، به این دلیل است که تنظیمات VPI و VCI پس از ریست پاک شده‌اند. در ایران برای اکثر شرکت‌ها VPI باید روی 0 و VCI روی 35 تنظیم شود. تا زمانی که این اعداد و نام کاربری/رمز عبور اشتراک اینترنت را در بخش WAN وارد نکنید، چراغ اینترنت مودم روشن نخواهد شد.

خیر، این یک باور اشتباه است. ریست فکتوری تنها تنظیمات و پیکربندی‌های ذخیره شده در حافظه را پاک می‌کند و هیچ تاثیری روی نسخه سیستم‌عامل یا فریمور نصب شده ندارد. اگر شما مودم خود را آپدیت کرده باشید، پس از ریست فکتوری همچنان همان نسخه آپدیت شده باقی می‌ماند. برای بازگشت به نسخه قدیمی فریمور، باید فایل فریمور قبلی را دانلود کرده و به صورت دستی از طریق منوی Firmware Upgrade بارگذاری کنید.

زمانی که مودم را ریست می‌کنید، دستگاه به صورت پیش‌فرض به حالت Router برمی‌گردد. در حالت روتر، مودم وظیفه کانکت شدن به اینترنت و پخش وای‌فای را دارد. اما اگر قبلاً مودم خود را روی حالت Bridge تنظیم کرده بودید (تا یک روتر قوی‌تر کار اتصال را انجام دهد)، پس از ریست باید دوباره به تنظیمات رفته و حالت Bridge را فعال کنید، در غیر این صورت در شبکه خود دچار اختلال Double NAT خواهید شد.

ساده‌ترین راه برای اطمینان از انجام ریست، بررسی لیست شبکه‌های وای‌فای در موبایل است. اگر نام وای‌فای شما که قبلاً انتخاب کرده بودید ناپدید شده و به جای آن نامی مشابه مدل مودم (مثلاً TP-Link_1234) ظاهر شده است، یعنی ریست با موفقیت انجام شده است. همچنین اگر با رمز عبور قبلی نتوانید وارد پنل مدیریت شوید و فقط با رمز پیش‌فرض کارخانه وارد شوید، نشانه دیگری از موفقیت عملیات است.

بله، به صورت غیرمستقیم. اکثر مودم‌ها پس از ریست فکتوری، تنظیمات کانال وای‌فای (Channel) را روی حالت 'Auto' قرار می‌دهند. در این حالت، مودم هنگام بالا آمدن، محیط اطراف را اسکن کرده و خلوت‌ترین کانال فرکانسی را برای جلوگیری از تداخل با مودم‌های همسایه انتخاب می‌کند. این کار می‌تواند باعث بهبود پایداری و کاهش تاخیر (Ping) در شبکه‌های بی‌سیم شلوغ آپارتمانی شود.

هزینه تنظیم (کانفیگ) مودم در سال ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ بسته به محل سکونت و شرکت ارائه دهنده خدمات، معمولاً بین ۱۵۰,۰۰۰ تا ۳۵۰,۰۰۰ تومان متغیر است. این هزینه شامل ایاب و ذهاب کارشناس به محل و انجام تنظیمات VPI/VCI، ست کردن رمز وای‌فای و تست سرعت می‌باشد. البته بسیاری از شرکت‌های ISP این کار را به صورت تلفنی و رایگان برای مشتریان خود انجام می‌دهند تا کاربر مجبور به پرداخت هزینه اضافی نشود.

خود فرآیند ریست کردن هیچ حجمی از بسته اینترنتی شما مصرف نمی‌کند، زیرا یک عملیات داخلی سخت‌افزاری است. اما پس از ریست و اتصال مجدد به اینترنت، ممکن است دستگاه‌های متصل (مانند گوشی‌ها یا ویندوز) به دلیل قطع بودن موقتی، شروع به آپدیت‌های عقب‌افتاده یا همگام‌سازی ابری کنند که منجر به مصرف ناگهانی حجم شود. همچنین اگر مودم را برای آپدیت فریمور ریست کنید، دانلود فایل فریمور حجم مصرف خواهد کرد.

تعمیر یا تعویض کلید میکروسوئیچ ریست روی برد مودم یک کار تخصصی الکترونیکی است. هزینه این تعمیر معمولاً شامل هزینه قطعه (که بسیار ارزان است) و اجرت تعمیرکار می‌شود که در مجموع حدود ۲۰۰,۰۰۰ تا ۴۰۰,۰۰۰ تومان برآورد می‌شود. با توجه به قیمت مودم‌های جدید که بالای ۱ میلیون تومان هستند، تعمیر دکمه ریست از نظر اقتصادی کاملاً به‌صرفه است و از خرید دستگاه جدید جلوگیری می‌کند.

ریست فکتوری معمولی از طریق دکمه یا پنل به هیچ وجه باعث سوختن برد مودم نمی‌شود. تنها ریسک مالی زمانی است که شما در هنگام 'آپدیت فریمور' اقدام به ریست کردن یا قطع برق کنید. این کار باعث ناقص ماندن سیستم‌عامل شده و اصطلاحاً مودم 'بریک' (Brick) می‌شود. در این حالت مودم دیگر روشن نمی‌شود و برای بازیابی آن نیاز به دستگاه پروگرامر و هزینه تعمیرات تخصصی سنگین خواهد بود.

خیر، هیچ شرکت ارائه دهنده اینترنتی (ISP) بابت ریست کردن مودم شخصی توسط کاربر جریمه‌ای دریافت نمی‌کند. این حق مالک دستگاه است که تنظیمات آن را تغییر دهد. تنها نکته این است که اگر مودم به صورت امانی در اختیار شما باشد و شما با ریست کردن ناشیانه باعث اختلال در شبکه آن‌ها شوید، ممکن است برای اعزام مجدد کارشناس جهت تنظیمات، هزینه پشتیبانی حضوری را طبق تعرفه از شما دریافت کنند.

مصرف برق مودم‌ها بسیار ناچیز است (معمولاً بین ۵ تا ۱۲ وات). فرآیند ریست فکتوری و بالا آمدن مجدد دستگاه کمتر از ۵ دقیقه زمان می‌برد و فشار خاصی به منبع تغذیه وارد نمی‌کند. بنابراین هزینه برق مصرفی در این فرآیند عملاً نزدیک به صفر است و هیچ تاثیر محسوسی در قبض برق ماهیانه شما نخواهد داشت. ریست کردن یک اقدام کاملاً بهینه از نظر مصرف انرژی برای حل مشکلات نرم‌افزاری است.

بله، اکیداً توصیه می‌شود. خرید مودم دست‌دوم بدون ریست فکتوری ریسک‌های امنیتی و مالی دارد. ممکن است تنظیمات DNS مخربی روی مودم باشد که اطلاعات بانکی شما را سرقت کند، یا تنظیمات محدودکننده پهنای باند از قبل اعمال شده باشد. با ریست کردن، شما از پاک بودن دستگاه مطمئن می‌شوید و از پرداخت هزینه‌های احتمالی برای رفع عیب‌های نرم‌افزاری که فکر می‌کنید سخت‌افزاری هستند، جلوگیری می‌کنید.

خیر، ریست فکتوری یک قابلیت استاندارد است که در دفترچه راهنمای تمام برندها (مانند آونگ، پارس ارتباط و غیره) ذکر شده است. انجام ریست نرم‌افزاری یا استفاده از دکمه ریست فیزیکی به هیچ عنوان گارانتی را باطل نمی‌کند. گارانتی تنها زمانی باطل می‌شود که شما بدنه مودم را باز کنید، به برد آسیب فیزیکی بزنید یا از فریمورهای غیررسمی و تایید نشده توسط سازنده استفاده کنید.

اگر مودم متعلق به شرکت اینترنتی است و به صورت امانی نزد شماست، طبق قرارداد معمولاً اجازه ریست فکتوری دارید. اما باید بدانید که مسئولیت پیکربندی مجدد بر عهده شماست. اگر با ریست کردن باعث شوید که سرویس‌های خاصی (مثل تلفن اینترنتی VOIP یا تلویزیون IP) قطع شوند، شرکت ممکن است مسئولیتی در قبال راه اندازی رایگان مجدد نپذیرد. همیشه قبل از ریست، از تنظیمات فعلی نسخه پشتیبان تهیه کنید.

بله، طبق قانون جرایم رایانه‌ای، هرگونه دسترسی غیرمجاز و تغییر در تنظیمات تجهیزات شبکه دیگران که منجر به اختلال در دسترسی آن‌ها به اینترنت شود، می‌تواند مصداق 'اختلال در داده‌ها یا سیستم‌های رایانه‌ای' باشد. ریست کردن مودم همسایه یا یک مکان عمومی بدون اجازه مالک، نه تنها غیراخلاقی است، بلکه در صورت شکایت می‌تواند منجر به پیگرد قانونی و جریمه‌های نقدی شود.

بلافاصله پس از ریست فکتوری، مودم در ناامن‌ترین حالت خود قرار دارد (اغلب بدون رمز وای‌فای یا با رمز پیش‌فرض ساده). از نظر حقوقی و امنیتی، مسئولیت هرگونه سوءاستفاده از اینترنت شما توسط افراد ثالث در این بازه زمانی بر عهده مالک مودم است. بنابراین الزامی است که بلافاصله پس از ریست، رمز عبور پنل مدیریت و رمز وای‌فای را به عبارات پیچیده تغییر دهید تا از عواقب قانونی احتمالی مصون بمانید.

ریست فکتوری لاگ‌های (Logs) داخلی مودم که شامل لیست سایت‌های بازدید شده و آدرس‌های IP متصل است را پاک می‌کند. اما این به معنای پاک شدن کامل ردپای دیجیتال نیست. شرکت‌های ISP طبق قانون موظفند تمامی ترافیک و فعالیت‌های شما را در سرورهای خود ذخیره کنند. بنابراین ریست کردن مودم تاثیری در مخفی کردن فعالیت‌های غیرقانونی از نهادهای نظارتی و پلیس فتا نخواهد داشت.

در بسیاری از کشورها و طبق توافق‌نامه‌های کاربری (EULA)، نصب فریمورهای غیررسمی (مانند OpenWrt) پس از ریست کردن مودم، حقوق پشتیبانی سازنده را سلب می‌کند. در ایران نیز شرکت‌های گارانتی‌کننده در صورت مشاهده فریمور غیررسمی، از ارائه خدمات خودداری می‌کنند. از نظر قانونی، اگر این تغییر فریمور منجر به آسیب به زیرساخت‌های مخابراتی شود، کاربر ممکن است مورد بازخواست قرار گیرد.

خیر، مودم و اشتراک اینترنت جزو حریم خصوصی مستاجر محسوب می‌شود. حتی اگر مودم متعلق به ساختمان باشد، تا زمانی که مستاجر در حال استفاده از آن است، مالک حق مداخله در تنظیمات یا ریست کردن آن را بدون هماهنگی ندارد. این کار می‌تواند به عنوان مزاحمت و نقض حقوق دسترسی به اطلاعات تلقی شود. مگر اینکه در قرارداد اجاره، بند خاصی در مورد مدیریت مشترک شبکه ذکر شده باشد.

بله، ریست فکتوری روش استاندارد و قانونی پیش‌بینی شده توسط سازندگان برای بازیابی دسترسی است. تلاش برای 'هک' کردن یا دور زدن رمز عبور پنل مدیریت با استفاده از نرم‌افزارهای مخرب، حتی اگر روی مودم خودتان باشد، توصیه نمی‌شود زیرا ممکن است امنیت کل شبکه شما را به خطر بیندازد. ریست فکتوری ایمن‌ترین و قانونی‌ترین راه برای بازپس‌گیری کنترل کامل بر سخت‌افزار متعلق به خودتان است.

بله، تمام محدودیت‌های اعمال شده شامل فیلترینگ سایت‌ها، زمان‌بندی استفاده از اینترنت برای کودکان و لیست سیاه‌های تعریف شده، پس از ریست فکتوری به طور کامل حذف می‌شوند. والدین باید دقت کنند که پس از انجام ریست برای حل مشکلات فنی، حتماً مجدداً به پنل تنظیمات مراجعه کرده و این محدودیت‌ها را فعال کنند تا امنیت خانواده در فضای مجازی حفظ شود.

این مشکل معمولاً به دلیل ذخیره بودن اطلاعات قبلی وای‌فای در گوشی است. چون نام وای‌فای تغییر کرده یا رمز آن عوض شده، گوشی دچار تداخل می‌شود. راه حل این است که در تنظیمات وای‌فای گوشی، روی نام شبکه قبلی بزنید و گزینه 'Forget Network' یا 'فراموش کردن شبکه' را انتخاب کنید. سپس دوباره جستجو کرده و با اطلاعات جدید (که پس از ریست ایجاد شده) به مودم متصل شوید.

ریست دکمه‌ای روشی است که برای کاربر نهایی طراحی شده و با نگه داشتن یک کلید انجام می‌شود. اما ریست از طریق جامپر (Jumper) یک روش تعمیراتی است. زمانی که دکمه ریست شکسته یا فریمور به شدت آسیب دیده، تعمیرکار با اتصال کوتاه کردن دو نقطه مشخص روی برد اصلی مودم، فرمان ریست را به صورت مستقیم به پردازنده ارسال می‌کند. این کار نیاز به باز کردن مودم و دانش الکترونیک دارد.

خیر، آدرس IP استاتیک (ثابت) توسط شرکت ISP روی اکانت شما تنظیم شده است. با ریست کردن مودم، تنظیمات داخلی پاک می‌شود اما به محض اینکه شما دوباره نام کاربری و رمز عبور اینترنت خود را در مودم وارد کنید و اتصال برقرار شود، همان IP استاتیک قبلی توسط سرور ISP به مودم شما اختصاص می‌یابد. ریست فکتوری تاثیری بر سرویس‌های خریداری شده از مخابرات یا شرکت‌های خصوصی ندارد.