با گسترش زیرساختهای فیبر نوری در شهرهای بزرگ ایران، شناخت مودمهای مخصوص این سرویس که با نام ONT شناخته میشوند، ضروری است.
برخلاف مودمهای معمولی که سیگنال الکتریکی را روی سیم مسی دریافت میکنند، مودم فیبر نوری سیگنالهای نوری را از کابلهای منعطف دریافت و به دادههای دیجیتال تبدیل میکند. این تکنولوژی محدودیتهای فاصله از مرکز مخابراتی را از بین برده و پایداری خیرهکنندهای دارد.
هنگام انتخاب یک مودم فیبر نوری، باید به نوع کانکتور نوری (معمولاً APC یا UPC) توجه کنید. اکثر کاربران در ایران از برندهایی مانند هوآوی و فایبرهوم استفاده میکنند، اما باید بدانید که هماهنگی برند مودم با تجهیزات مرکز مخابراتی (OLT) بسیار حیاتی است.
اگر مودمی خریداری کنید که با تجهیزات مرکز مخابراتی شما سازگار نباشد، عملاً امکان اتصال به شبکه را نخواهید داشت.
یکی از مزایای اصلی مودمهای فیبر نوری مدرن، وجود پورتهای تلفن (POTS) است. این پورتها به شما اجازه میدهند خط تلفن ثابت خود را بر بستر فیبر نوری (SIP Trunk) فعال کنید.
این یعنی حتی در صورت قطع برق در منطقه، اگر مودم شما به یک منبع تغذیه اضطراری متصل باشد، خط تلفن شما همچنان فعال خواهد ماند و کیفیت مکالمه بسیار شفافتری را تجربه خواهید کرد.
در نهایت، برای بهرهمندی از سرعتهای بالای ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه در فیبر نوری، حتماً باید مودم ONT شما دارای پورتهای گیگابیتی باشد. بسیاری از مدلهای قدیمی تنها از پورتهای ۱۰۰ مگابیتی پشتیبانی میکنند که باعث میشود پتانسیل واقعی فیبر نوری هدر برود.
همچنین، داشتن قابلیت وایفای دوبانده در این مودمها برای انتقال سرعت بالای فیبر به گوشیهای هوشمند الزامی است.