بسیاری از کاربران زمانی به فکر پشتیبانگیری میافتند که اطلاعات خود را از دست دادهاند. اگرچه همیشه توصیه میشود پیش از وقوع حادثه اقدام کنید، اما در سال ۲۰۲۴ تکنولوژیهایی برای بازیابی اطلاعات در شرایط بحرانی وجود دارد.
البته باید واقعبین بود؛ شانس بازیابی موفقیتآمیز بستگی به عوامل متعددی از جمله نوع حافظه و مدت زمان گذشته از حذف اطلاعات دارد.
اندرویدهای مدرن از سیستم فایل FBE (File-Based Encryption) استفاده میکنند که بازیابی اطلاعات را پس از ریست فکتوری تقریباً غیرممکن میکند. اما اگر فایلها به صورت تصادفی حذف شدهاند و گوشی هنوز ریست نشده است، اولین قدم خاموش کردن اینترنت و عدم نوشتن اطلاعات جدید روی گوشی است.
هر چقدر از گوشی کمتر استفاده کنید، شانس اینکه اطلاعات حذف شده توسط دادههای جدید بازنویسی نشوند، بیشتر است.
نرمافزارهایی مانند DiskDigger برای عکسها و ویدیوها در گوشیهای روت نشده میتوانند بخشهای کش حافظه را اسکن کنند. اما برای بازیابی عمیقتر، ابزارهای دسکتاپ مانند Dr.Fone یا Tenorshare UltData عملکرد بهتری دارند. این برنامهها با اسکن حافظه داخلی تلاش میکنند ردپای فایلهای سیستمی حذف شده را پیدا کنند.
البته موفقیت این ابزارها برای پیامکها و مخاطبین بسیار بیشتر از فایلهای مالتیمدیای حجیم است.
در موارد بسیار حساس که اطلاعات ارزش مالی یا معنوی بالایی دارند، مراجعه به مراکز تخصصی بازیابی اطلاعات که از دستگاههای سختافزاری مانند PC-3000 استفاده میکنند، آخرین راهکار است.
این مراکز میتوانند با جراحی حافظه یا استفاده از متدهای پیشرفته، اطلاعات را حتی از گوشیهای ضربهدیده یا سوخته بازیابی کنند، هرچند هزینههای این خدمات معمولاً بسیار بالاست.
نتیجهگیری منطقی این است که بازیابی اطلاعات بدون بکآپ، فرآیندی غیرقابل تضمین، هزینهبر و استرسزا است.
بهترین راهکار این است که با صرف تنها چند دقیقه وقت در هفته و اطمینان از صحت عملکرد Google One یا کپی کردن فایلهای مهم روی یک حافظه جانبی، خود را از این سناریوهای بحرانی و پرریسک دور نگه دارید.
