آموزش کار با برنامه شیریت (SHAREit) از نصب تا انتقال فایل

بسیاری از مشکلات شیریت، از همان لحظه دریافت فایل نصبی شروع می‌شود. اگر برنامه را از جایی غیر از منبع اصلی بگیرید، ممکن است با نسخه دستکاری‌شده، تبلیغات مزاحم یا حتی بدافزار روبه‌رو شوید. انتخاب منبع درست مهم‌تر از هر تنظیم دیگری است.

برای اندروید، فروشگاه‌های شناخته‌شده مثل گوگل‌پلی و بازارهای داخلی معتبر مانند کافه‌بازار گزینه‌های امن‌تری هستند. برای آیفون و آیپد فقط اپ‌استور را در نظر بگیرید. برای ویندوز و مک هم بهتر است فایل نصبی را از صفحه رسمی خود برنامه بردارید، نه از سایت‌های دانلود ناشناس.

قبل از نصب چند نکته را بررسی کنید. نام توسعه‌دهنده باید با نام شرکت سازنده یکی باشد. تعداد نصب و امتیاز برنامه را ببینید و نظرهای اخیر کاربران را بخوانید.

اگر برنامه‌ای که مدعی شیریت است حجم عجیب یا مجوزهای نامرتبط، مثل دسترسی به پیامک و تماس، می‌خواهد، نصب را متوقف کنید.

در ویندوز یک راه ساده برای اطمینان وجود دارد. روی فایل نصبی راست‌کلیک کنید، گزینه Properties را بزنید و سربرگ Digital Signatures را ببینید. اگر فایل امضای دیجیتال معتبر دارد، احتمال دستکاری‌شدنش کمتر است. نبودن امضا همیشه به معنی خطر نیست، اما دلیل خوبی برای احتیاط بیشتر است.

پیش از به‌روزرسانی، توضیحات تغییرات نسخه را بخوانید. مثلاً در نسخه‌های ۳.۶.x از قابلیت‌هایی مثل ارسال چندفایلی و حالت سرعت فوق‌العاده یاد شده است، اما نسخه‌های جدیدتر ممکن است ظاهر و منوها را تغییر داده باشند.

بنابراین ممکن است گزینه‌ای که در این مقاله می‌خوانید در گوشی شما کمی جابه‌جا باشد.

سعی کنید نسخه برنامه روی دو دستگاه تا حد ممکن نزدیک به هم باشد. گاهی اتصال بین نسخه‌های خیلی قدیمی و خیلی جدید برقرار نمی‌شود یا قابلیتی در یک طرف دیده نمی‌شود.

اگر یکی از دستگاه‌ها قدیمی است، اول برنامه را روی آن به‌روز کنید و بعد دوباره اتصال را امتحان کنید.

اگر ناچار شدید فایل APK را مستقیم نصب کنید، اجازه نصب از منابع ناشناس را فقط برای همان لحظه فعال کنید. بعد از نصب، آن را دوباره غیرفعال کنید تا فایل‌های دیگر بدون اطلاع شما نصب نشوند. همچنین فایل APK را بعد از نصب پاک کنید تا حافظه اشغال نشود.

در نهایت، اگر برنامه بعد از نصب پیام‌های تبلیغاتی بیش از حد یا درخواست‌های مشکوک نشان داد، آن را حذف کنید و دوباره از منبع رسمی نصب کنید. این کار چند دقیقه بیشتر وقت نمی‌گیرد و جلوی مشکلات امنیتی بعدی را می‌گیرد.

شیریت علاوه بر انتقال فایل، ابزاری برای پاکسازی فایل‌های اضافی دارد. در توضیحات تغییرات نسخه ۳.۶.۷۸ آمده که این بخش بهبود یافته است. اگر حافظه گوشی‌تان پر شده، این ابزار می‌تواند نقطه شروع خوبی باشد، به شرط اینکه با دقت از آن استفاده کنید.

این نوع ابزارها معمولاً حافظه پنهان برنامه‌ها، فایل‌های باقی‌مانده از نصب‌های قدیمی، فایل‌های موقت و گاهی فایل‌های تکراری یا حجیم را پیدا می‌کنند. اینکه دقیقاً کدام دسته‌ها در نسخه شما نمایش داده می‌شود، به ورژن برنامه و نسخه اندروید بستگی دارد.

قبل از اجرای پاکسازی، حتماً لیست پیشنهادی را مرور کنید. بیشتر کاربران دکمه پاک‌کردن همه را می‌زنند و بعد متوجه می‌شوند فایل مهمی هم رفته است. اگر فایل‌های دریافتی، عکس‌ها یا اسناد کاری در لیست دیده می‌شوند، تیک آن‌ها را بردارید.

یک قاعده ساده این است: هر چیزی که خودتان نمی‌شناسید یا مطمئن نیستید، دست نزنید. حافظه پنهان را می‌شود با خیال راحت پاک کرد، چون برنامه‌ها دوباره آن را می‌سازند. اما پوشه‌های دانلود، چت و مدیا بهتر است دستی بررسی شوند.

قبل از پاکسازی گسترده، از فایل‌های مهم نسخه پشتیبان بگیرید. می‌توانید آن‌ها را روی کامپیوتر منتقل کنید. همین شیریت برای این کار مناسب است. کمی وقت گذاشتن برای پشتیبان‌گیری، از از دست رفتن عکس‌ها و مدارک جلوگیری می‌کند.

این ابزار برای پاکسازی هر چند وقت یک بار مناسب است، نه هر روز. اجرای مکرر پاک‌کننده فایده زیادی ندارد، چون اندروید و برنامه‌ها خودشان حافظه موقت را مدیریت می‌کنند. اگر بعد از پاکسازی هم حافظه کم است، مشکل اصلی معمولاً ویدیوها، بازی‌ها یا فایل‌های چت هستند.

به مجوزهای درخواستی هم توجه کنید. ابزار پاکسازی برای کار کردن به دسترسی حافظه نیاز دارد. این مجوز طبیعی است، ولی اگر مجوزهای بی‌ربطی خواست، رد کنید. همچنین اگر در حین استفاده تبلیغات یا پیشنهاد نصب برنامه‌های دیگر دیدید، لازم نیست قبول کنید.

پس از پاکسازی، حجم آزاد حافظه را از تنظیمات گوشی بررسی کنید و اعداد را با قبل مقایسه کنید. اگر تفاوت محسوسی نبود، یعنی فایل‌های اضافی زیادی در گوشی نداشتید و بهتر است سراغ مرور دستی ویدیوها و فایل‌های بزرگ بروید.

در توضیحات تغییرات نسخه ۳.۶.۷۸ شیریت، قابلیت کپی متن از فایل‌های دریافتی اضافه شده است. منبع‌های ما جزئیات دقیق این ویژگی را نشان نمی‌دهند، پس بهتر است خودتان در نسخه نصب‌شده امتحانش کنید. این بخش توضیح می‌دهد چطور از متن فایل‌های دریافتی بهترین استفاده را ببرید.

سناریوی رایج این است که کسی عکسی از یک جزوه، فرم یا پیام برایتان می‌فرستد و شما فقط بخشی از متن آن را لازم دارید. تایپ دوباره آن وقت‌گیر است و احتمال خطا دارد. استخراج متن، این کار را در چند ثانیه انجام می‌دهد.

بعد از دریافت فایل، آن را از داخل برنامه باز کنید و ببینید گزینه‌ای برای انتخاب یا کپی متن نمایش داده می‌شود یا نه. اگر دیدید، متن را انتخاب کنید و در یادداشت یا پیام‌رسان بچسبانید. اگر چنین گزینه‌ای نبود، احتمالاً نسخه شما قدیمی است یا نوع فایل پشتیبانی نمی‌شود.

برای فایل‌های متنی و اسناد، کپی معمولاً ساده‌تر از تصاویر است. در تصاویر، کیفیت عکس تعیین‌کننده است. عکس تار، کج یا با نور کم، نتیجه ضعیفی می‌دهد. اگر خودتان فرستنده هستید، عکس را صاف و واضح بگیرید و با کیفیت اصلی بفرستید.

اگر شیریت در نسخه شما این امکان را ندارد، راه‌های جایگزین زیادی وجود دارد. در اندروید می‌توانید از Google Lens استفاده کنید. در آیفون، قابلیت Live Text در دوربین و گالری متن را شناسایی می‌کند. در ویندوز، ابزار Text Extractor مجموعه PowerToys همین کار را انجام می‌دهد.

متن فارسی نیاز به بازبینی دارد. تشخیص نویسه در زبان فارسی گاهی نقطه‌ها، نیم‌فاصله‌ها و اعداد را اشتباه می‌خواند. پس از کپی، متن را یک بار با چشم کنترل کنید، مخصوصاً اگر شامل شماره حساب، کد ملی یا مبلغ است. اشتباه در این اعداد می‌تواند دردسر بسازد.

نکته حریم خصوصی هم مهم است. اگر فایل شامل اطلاعات حساس مثل مدارک شناسایی یا کارت بانکی است، بعد از کپی متن آن را در جای امن نگه دارید یا پاک کنید.

همچنین متن کپی‌شده روی کلیپ‌بورد می‌ماند و ممکن است برنامه‌های دیگر آن را ببینند، پس بعد از استفاده چیز دیگری کپی کنید.

در مجموع، این قابلیت وقتی بیشترین فایده را دارد که فایل واضح باشد و شما فقط بخشی از متن را بخواهید. برای متن‌های بلند، بهتر است فایل اصلی را بخواهید، نه عکس آن را.

ارسال همزمان چند فایل از قابلیت‌هایی است که در تغییرات نسخه‌های ۳.۶.x شیریت به آن اشاره شده است. اما فرستادن صدها فایل بدون برنامه، معمولاً به صف طولانی، قطع شدن و سردرگمی در مقصد ختم می‌شود. چند عادت ساده این روند را روان‌تر می‌کند.

قبل از ارسال، فایل‌ها را دسته‌بندی کنید. عکس‌ها، ویدیوها، اسناد و موسیقی را جدا بفرستید. وقتی همه چیز یک‌جا ارسال شود، پیدا کردن فایل خاص در گوشی مقابل سخت می‌شود. دسته‌های کوچک‌تر در صورت قطع اتصال هم راحت‌تر دوباره ارسال می‌شوند.

اگر تعداد فایل‌های ریز زیاد است، مثل هزاران عکس کوچک یا فایل متنی، آن‌ها را در یک پوشه فشرده کنید. ارسال یک فایل ZIP معمولاً از ارسال هزار فایل جداگانه پایدارتر است. گیرنده هم با یک بار باز کردن همه چیز را با ساختار پوشه‌ها دریافت می‌کند.

قبل از شروع، مطمئن شوید گوشی گیرنده فضای کافی دارد. حجم کل را در گوشی فرستنده ببینید و با حافظه آزاد گیرنده مقایسه کنید. اگر حافظه نزدیک پر شدن باشد، انتقال در میانه راه متوقف می‌شود و ممکن است فایل ناقصی باقی بماند.

در طول انتقال‌های طولانی، صفحه نمایش را روشن نگه دارید و حالت صرفه‌جویی باتری را خاموش کنید. این حالت گاهی فعالیت وای‌فای و برنامه‌های پس‌زمینه را محدود می‌کند. بهتر است هر دو گوشی به شارژر وصل باشند تا وسط کار خاموش نشوند.

پس از پایان، انتقال را کنترل کنید. تعداد فایل‌ها و حجم کل را در دو طرف مقایسه کنید. چند فایل تصادفی، به‌خصوص ویدیوها و فایل‌های بزرگ را باز کنید تا مطمئن شوید سالم‌اند. فقط وقتی همه چیز درست بود، فایل‌های مبدا را حذف کنید.

اگر انتقال نیمه‌کاره ماند، از اول شروع نکنید. ابتدا ببینید چه فایل‌هایی کامل رسیده‌اند و فقط بقیه را دوباره بفرستید. این کار در زمان صرفه‌جویی می‌کند. نام‌گذاری مرتب فایل‌ها، مثلاً با تاریخ، تشخیص باقی‌مانده‌ها را ساده‌تر می‌کند.

برای حجم‌های خیلی بالا، مثل پشتیبان کامل چند ساله گالری، انتقال را در چند نوبت و در زمانی که گوشی را استفاده نمی‌کنید انجام دهید. صبر در این حالت نتیجه بهتری از عجله می‌دهد.

یکی از پرتکرارترین سؤال‌ها بعد از دریافت فایل این است که فایل کجا رفته است. پاسخ به نسخه برنامه، نوع فایل و سیستم‌عامل بستگی دارد. اگر نمی‌دانید فایل‌ها کجا ذخیره می‌شوند، چند راه ساده برای پیدا کردنشان وجود دارد.

ساده‌ترین راه، تاریخچه انتقال داخل خود برنامه است. معمولاً می‌توانید فایل‌های دریافتی اخیر را از همان‌جا باز کنید. بعضی نسخه‌ها همچنین امکان نمایش محل فایل را دارند. اگر چنین گزینه‌ای دیدید، مسیر را یادداشت کنید تا دفعه بعد دنبالش نگردید.

راه دوم، برنامه مدیریت فایل گوشی است. در اندروید، پوشه‌ای با نام برنامه معمولاً در حافظه داخلی ساخته می‌شود و فایل‌ها بر اساس نوع، مثل عکس و ویدیو، در زیرپوشه‌ها قرار می‌گیرند. در بسیاری از گوشی‌ها عکس‌ها و ویدیوهای دریافتی در گالری هم نمایش داده می‌شوند.

در آیفون، وضعیت متفاوت است. فایل‌ها بسته به نوع، در برنامه Photos یا Files ذخیره می‌شوند. اگر فایلی را در گالری پیدا نکردید، برنامه Files و بخش On My iPhone را بررسی کنید. به همین دلیل بهتر است هنگام دریافت، پیام‌های تأیید ذخیره را با دقت بخوانید.

بعد از چند ماه استفاده، پوشه دریافتی‌ها پر از فایل‌های تکراری و قدیمی می‌شود. هر چند هفته یک بار آن را مرور کنید. فایل‌های مهم را به پوشه‌های مشخص، مثل کار، خانواده و مدارک منتقل کنید و بقیه را پاک کنید.

این عادت هم حافظه را آزاد می‌کند و هم پیدا کردن چیزها را سریع‌تر.

اگر حافظه داخلی کم است، می‌توانید فایل‌های حجیم را به کارت حافظه منتقل کنید، البته اگر گوشی از آن پشتیبانی می‌کند. در این صورت قبل از جابه‌جایی، مطمئن شوید کارت سالم است. کارت‌های ارزان ممکن است خراب شوند و فایل‌ها را از بین ببرند.

فایل‌های مهم را فقط در یک جا نگه ندارید. یک نسخه را روی کامپیوتر یا فضای ابری ذخیره کنید. برای کسی که اغلب با شیریت کار می‌کند، انتقال دوره‌ای فایل‌های مهم به کامپیوتر یک پشتیبان‌گیری ساده و رایگان است.

در پایان یادتان باشد که دسترسی برنامه به حافظه باید فعال باشد. اگر مجوز را ندادید یا بعداً غیرفعال کردید، فایل‌ها ممکن است ذخیره نشوند یا دیده نشوند. مجوزها را از تنظیمات گوشی بررسی کنید.

شیریت تنها راه انتقال فایل نیست و در همه شرایط هم بهترین نیست. گاهی گزینه‌ای که از قبل در گوشی یا کامپیوتر شما وجود دارد، کار را ساده‌تر و امن‌تر انجام می‌دهد. آشنایی با این گزینه‌ها کمک می‌کند در هر موقعیت ابزار مناسب را انتخاب کنید.

برای دستگاه‌های اندروید، قابلیت Quick Share که با همکاری گوگل و سامسونگ توسعه یافته، یکی از گزینه‌هاست. این قابلیت در بسیاری از گوشی‌های جدید داخل سیستم قرار دارد و نیازی به نصب برنامه جداگانه ندارد. نسخه ویندوزی آن هم برای انتقال بین گوشی و کامپیوتر عرضه شده است.

بین دستگاه‌های اپل، AirDrop سریع و ساده است. اگر هر دو طرف آیفون، آیپد یا مک دارند، معمولاً بهترین انتخاب همین است، چون بدون نصب چیزی کار می‌کند. محدودیت آن این است که فقط بین محصولات اپل کار می‌کند و با اندروید سازگار نیست.

برنامه Files by Google هم بخش اشتراک‌گذاری آفلاین دارد و علاوه بر مدیریت فایل، امکان ارسال بین گوشی‌های اندرویدی را فراهم می‌کند. اگر پیش‌تر آن را برای مرتب‌سازی حافظه نصب کرده‌اید، شاید دیگر نیازی به برنامه اضافه نداشته باشید.

روش‌های ابری مثل گوگل درایو یا دراپ‌باکس وقتی مفیدند که فایل را برای چند نفر یا برای مدت طولانی می‌فرستید. ضعف آن‌ها نیاز به اینترنت و صرف حجم داده است. در مقابل، انتقال محلی برای فایل‌های سنگین سریع‌تر و ارزان‌تر تمام می‌شود.

کابل USB یا OTG هم قدیمی ولی قابل‌اعتماد است. اگر حجم زیادی دارید و اتصال بی‌سیم ناپایدار است، اتصال سیمی معمولاً بدون قطعی کار می‌کند. همچنین فلش مموری با درگاه مناسب برای گوشی، برای انتقال بین دو دستگاه بی‌نیاز از شبکه است.

پس چطور انتخاب کنیم؟ برای دو گوشی با یک نوع سیستم‌عامل، ابزار داخلی خود سیستم معمولاً اولین گزینه است. برای انتقال بین اندروید و آیفون یا بین گوشی و کامپیوتر، شیریت یا ارسال با مرورگر کاربردی است. برای ارسال از راه دور، فضای ابری مناسب‌تر است.

هر ابزاری سیاست حریم خصوصی و تبلیغات خودش را دارد. قبل از انتخاب، مجوزهایی که می‌خواهد و نظر کاربران را بررسی کنید. بهترین ابزار آن است که برای نیاز مشخص شما، کمترین دسترسی را بخواهد و کار را سریع انجام دهد.

تعویض گوشی فرصت خوبی برای استفاده از شیریت است، اما فقط بخشی از کار را پوشش می‌دهد. اگر بدون برنامه شروع کنید، ممکن است بعد از مدتی بفهمید چیز مهمی جا مانده است. این چک‌لیست کمک می‌کند هیچ موردی فراموش نشود.

اول فهرست کنید چه چیزهایی را لازم دارید. معمولاً عکس‌ها، ویدیوها، موسیقی، اسناد و فایل‌های دانلودشده در این فهرست‌اند. این‌ها را می‌توان با ابزار انتقال فایل جابه‌جا کرد. شیریت برای فایل‌ها مناسب است، اما داده درون برنامه‌ها، مخاطبین و پیامک‌ها را معمولاً به‌صورت کامل منتقل نمی‌کند.

برای مخاطبین، از همگام‌سازی حساب گوگل در اندروید یا iCloud در آیفون استفاده کنید. قبل از تعویض، مطمئن شوید همگام‌سازی فعال و کامل است. بعد از ورود به حساب در گوشی جدید، مخاطبین خودکار برمی‌گردند. این کار بسیار مطمئن‌تر از انتقال دستی است.

پیام‌رسان‌ها پشتیبان‌گیری مخصوص خودشان را دارند. قبل از خاموش کردن گوشی قدیمی، از گفتگوها نسخه پشتیبان بگیرید و بعد در گوشی جدید بازیابی کنید. اگر این مرحله را فراموش کنید، ممکن است تاریخچه چت از بین برود و دیگر قابل بازگشت نباشد.

به برنامه‌های حساس توجه ویژه داشته باشید. برنامه‌های بانکی، رمز یکبارمصرف و احراز هویت دومرحله‌ای اغلب به دستگاه قدیمی وابسته‌اند. قبل از پاک کردن گوشی قدیمی، آن‌ها را در دستگاه جدید فعال کنید. در غیر این صورت ممکن است دسترسی‌تان به حساب‌ها قفل شود.

برای انتقال فایل‌ها، شیریت را روی هر دو گوشی نصب کنید و دسته‌به‌دسته بفرستید. اول فایل‌های مهم‌تر مثل اسناد و عکس‌های خانوادگی، بعد ویدیوها و در آخر موارد کم‌اهمیت‌تر. اگر وسط کار مشکلی پیش آمد، حداقل موارد حیاتی منتقل شده‌اند.

بعد از انتقال، همه چیز را وارسی کنید. چند عکس و ویدیو را باز کنید، تعداد فایل‌ها را مقایسه کنید و برنامه‌های اصلی را اجرا کنید. این بازبینی چند دقیقه بیشتر نیست، ولی از ناراحتی‌های بعدی جلوگیری می‌کند.

گوشی قدیمی را بلافاصله پاک نکنید. حداقل یک هفته آن را نگه دارید تا مطمئن شوید همه چیز در دستگاه جدید درست کار می‌کند. هنگام پاک کردن نهایی هم از تنظیمات، بازنشانی کامل را انتخاب کنید و حساب‌ها را از آن خارج کنید تا اطلاعات شخصی‌تان نزد دیگری نماند.