متن کامل غزل شمارهٔ ۴۸۸
- سَحرم هاتف میخانه به دولتخواهی گفت باز آی که دیرینهٔ این درگاهی
- همچو جَم جرعهٔ ما کَش که ز سِرّ دو جهان پرتو جام جهانبین دهدَت آگاهی
- بر در میکده رندان قلندر باشند که سِتانند و دهند افسر شاهنشاهی
- خشت، زیر سر و بر تارَک هفتاختر پای دست قدرت نگر و منصب صاحبجاهی
- سَر ما و در میخانه که طرف بامش به فلک بَر شد و دیوار بدین کوتاهی
- قطع این مرحله بیهمرهی خضر مکن ظلمات است بترس از خطر گمراهی
- اگرت سلطنت فقر ببخشند ای دل کمترین ملک تو از ماه بود تا ماهی
- تو دم فقر ندانی زدن از دست مده مسند خواجگی و مجلس تورانشاهی
- حافظِ خامطمع! شرمی از این قصّه بدار عملت چیست که فردوس بَرین میخواهی؟
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولسَحرم هاتف میخانه به دولتخواهی
گفت باز آی که دیرینهٔ این درگاهی
مقطع؛ بیت پایانیحافظِ خامطمع! شرمی از این قصّه بدار
عملت چیست که فردوس بَرین میخواهی؟
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۲۸
- واژه یکتا
- ۱۰۱
- نویسه بدون فاصله
- ۴۳۵
- بلندترین مصراع
- ۳۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
جام (۱)، میخانه (۲)، میکده (۱)
واژهنامه همین غزل
- میخانه (۲ بار)
- جای نوشیدن یا فروش شراب در کاربرد لغوی.
- میکده
- هممعنای میخانه در زبان شعر.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۸۸ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
