متن کامل غزل شمارهٔ ۴۰۲
- نکتهای دلکَش بگویم خالِ آن مَهرو ببین عقل و جان را بستهٔ زنجیرِ آن گیسو ببین
- عیبِ دل کردم که وحشیوضع و هرجایی مباش گفت چشمِ شیرگیر و غنجِ آن آهو ببین
- حلقهٔ زلفش تماشاخانهٔ باد صباست جانِ صد صاحبدل آن جا بستهٔ یک مو ببین
- عابدانِ آفتاب از دلبرِ ما غافلاند ای ملامتگو خدا را رو مبین آن رو ببین
- زلفِ دلدزدش صبا را بند بر گردن نهاد با هوادارانِ ره رو حیلهٔ هندو ببین
- اینکه من در جستوجوی او ز خود فارغ شدم کس ندیدهست و نبیند مثلش از هر سو ببین
- حافظ ار در گوشهٔ محراب مینالد رواست ای نصیحتگو خدا را آن خمِ ابرو ببین
- از مرادِ شاه منصور ای فلک سر برمتاب تیزیِ شمشیر بنگر قوّتِ بازو ببین
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولنکتهای دلکَش بگویم خالِ آن مَهرو ببین
عقل و جان را بستهٔ زنجیرِ آن گیسو ببین
مقطع؛ بیت پایانیاز مرادِ شاه منصور ای فلک سر برمتاب
تیزیِ شمشیر بنگر قوّتِ بازو ببین
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۳۵
- واژه یکتا
- ۱۰۰
- نویسه بدون فاصله
- ۴۳۲
- بلندترین مصراع
- ۳۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باد (۱)، صبا (۱)
خدا (۲)
خم (۱)
شاه (۱)
دلبر (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۰۲ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
