متن کامل غزل شمارهٔ ۳۳۵
- در خراباتِ مُغان گر گذر افتد بازم حاصلِ خرقه و سجاده، روان دربازم
- حلقهٔ توبه گر امروز چو زُهّاد زنم خازنِ میکده فردا نَکُنَد در، بازم
- ور چو پروانه دهد دست، فَراغِ بالی جز بدان عارضِ شمعی نَبُوَد پروازم
- صحبتِ حور نخواهم که بُوَد عینِ قُصور با خیالِ تو اگر با دِگری پردازم
- سِرِّ سودایِ تو در سینه بماندی پنهان چشمِ تَر دامن اگر فاش نکردی رازم
- مرغْ سان از قفسِ خاک هوایی گشتم به هوایی که مگر صید کُنَد شهبازم
- همچو چنگ ار به کناری ندهی کامِ دلم از لبِ خویش چو نِی یک نفسی بِنْوازم
- ماجرایِ دلِ خون گشته نگویم با کس زان که جز تیغِ غمت نیست کسی دَمسازم
- گر به هر موی، سری بر تنِ حافظ باشد همچو زلفت همه را در قدمت اندازم
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولدر خراباتِ مُغان گر گذر افتد بازم
حاصلِ خرقه و سجاده، روان دربازم
مقطع؛ بیت پایانیگر به هر موی، سری بر تنِ حافظ باشد
همچو زلفت همه را در قدمت اندازم
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۲۸
- واژه یکتا
- ۱۰۸
- نویسه بدون فاصله
- ۴۳۸
- بلندترین مصراع
- ۳۶ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
چنگ (۱)، نی (۱)
میکده (۱)
خرقه (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
- مغان
- جمع مغ؛ روحانیان آیین زرتشتی در کاربرد تاریخی واژه.
- خرقه
- جامه پشمین یا لباس ویژه صوفیان.
- میکده
- هممعنای میخانه در زبان شعر.
- خرابات
- در کاربرد لغوی، میخانه؛ واژهای پرتکرار در شعر عرفانی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۳۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
