متن کامل غزل شمارهٔ ۱۹۵
- غلامِ نرگسِ مستِ تو تاجدارانند خرابِ بادهٔ لعلِ تو هوشیارانند
- تو را صبا و مرا آبِ دیده شد غَمّاز و گر نه عاشق و معشوق رازدارانند
- ز زیرِ زلفِ دوتا چون گذر کُنی بِنْگر که از یَمین و یَسارت چه سوگوارانند
- گذار کن چو صبا بر بنفشه زار و ببین که از تَطاوُلِ زلفت چه بیقرارانند
- نصیبِ ماست بهشت ای خداشناس برو که مُستَحَقِّ کرامت گناهکارانند
- نه من بر آن گُلِ عارض غزل سُرایم و بس که عَندَلیبِ تو از هر طرف هزارانند
- تو دستگیر شو ای خضرِ پی خجسته که من پیاده میروم و هَمرَهان سوارانند
- بیا به میکده و چهره ارغوانی کن مرو به صومعه کآنجا سیاه کارانند
- خلاصِ حافظ از آن زلفِ تابدار مباد که بستگانِ کمندِ تو رستگارانند
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولغلامِ نرگسِ مستِ تو تاجدارانند
خرابِ بادهٔ لعلِ تو هوشیارانند
مقطع؛ بیت پایانیخلاصِ حافظ از آن زلفِ تابدار مباد
که بستگانِ کمندِ تو رستگارانند
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۲۴
- واژه یکتا
- ۹۴
- نویسه بدون فاصله
- ۴۴۲
- بلندترین مصراع
- ۳۷ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
صبا (۲)
باده (۱)، میکده (۱)
عاشق (۱)، معشوق (۱)
گل (۱)، نرگس (۱)
دیده (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا (۲ بار)
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- میکده
- هممعنای میخانه در زبان شعر.
- کمند
- طناب حلقهدار برای گرفتن یا به دام انداختن.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۱۹۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
