آیه ۲ سوره مریم؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۱۸:۱۰۹ صفحه ۳۰۴

   قُل لَو كانَ البَحرُ مِدادًا لِكَلِمٰتِ رَبّى لَنَفِدَ البَحرُ قَبلَ أَن تَنفَدَ كَلِمٰتُ رَبّى وَلَو جِئنا بِمِثلِهِ مَدَدًا

   [ای پیامبر،] بگو: «اگر دریا برای [نگارش] کلمات پروردگارم جوهر شود، پیش از آنکه کلمات پروردگارم پایان یابد، قطعاً دریا به پایان می‌رسد؛ هر چند [دریاهایی دیگر] همانند آن [دریا را نیز] به کمک [آن] بیاوریم».

2. ۱۸:۱۱۰ صفحه ۳۰۴

   قُل إِنَّما أَنا۠ بَشَرٌ مِثلُكُم يوحىٰ إِلَىَّ أَنَّما إِلٰهُكُم إِلٰهٌ وٰحِدٌ فَمَن كانَ يَرجوا لِقاءَ رَبِّهِ فَليَعمَل عَمَلًا صٰلِحًا وَلا يُشرِك بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا

   [ای پیامبر،] بگو: «من فقط بشری [عادی] همچون شما هستم. به من وحی می‌شود که تنها معبودتان، اللهِ یکتاست؛ پس هر‌ کس به دیدارِ پروردگارش [در آخرت] امید دارد، باید کار شایسته انجام دهد و هیچ کس را در عبادتِ پروردگارش شریک نسازد».

3. ۱۹:۱ صفحه ۳۰۵

   بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ كهيعص

   کهیعص [= کاف. ها. یا. عین. صاد].

4. ۱۹:۲ صفحه ۳۰۵

   ذِكرُ رَحمَتِ رَبِّكَ عَبدَهُ زَكَرِيّا

   [این] بیان رحمت پروردگارت [نسبت] به بنده‌اش زکریاست.

5. ۱۹:۳ صفحه ۳۰۵

   إِذ نادىٰ رَبَّهُ نِداءً خَفِيًّا

   آنگاه که پروردگارش را به ندایی پنهان [به دعا] خواند.

6. ۱۹:۴ صفحه ۳۰۵

   قالَ رَبِّ إِنّى وَهَنَ العَظمُ مِنّى وَاشتَعَلَ الرَّأسُ شَيبًا وَلَم أَكُن بِدُعائِكَ رَبِّ شَقِيًّا

   گفت: «پروردگارا، به راستی که استخوانم سست شده و [موی] سرم از پیری سپید گشته و ای پروردگارم، [هرگز] در دعای تو [از اجابت] بی‌بهره نبوده‌ام.

7. ۱۹:۵ صفحه ۳۰۵

   وَإِنّى خِفتُ المَوٰلِىَ مِن وَراءى وَكانَتِ امرَأَتى عاقِرًا فَهَب لى مِن لَدُنكَ وَلِيًّا

   و من پس از [مرگ] خود از خویشاوندانم [نسبت به حفظِ دین تو] بیمناکم و همسرم [نیز] نازاست؛ پس به لطف خویش [فرزندی به عنوان وارث و] یاور به من عطا فرما.