آیه ۱۱۰ سوره کهف؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۱۸:۱۰۷ صفحه ۳۰۴

   إِنَّ الَّذينَ ءامَنوا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كانَت لَهُم جَنّٰتُ الفِردَوسِ نُزُلًا

   بی‌تردید، کسانی‌ که ایمان آورده‌ و کار‌های شایسته انجام داده‌اند، باغ‌های [بهشت] برین، محلّ پذیرایی آنها خواهد بود.

2. ۱۸:۱۰۸ صفحه ۳۰۴

   خٰلِدينَ فيها لا يَبغونَ عَنها حِوَلًا

   جاودانه در آن خواهند ماند و هرگز از آنجا به جای دیگری گرایش ندارند.

3. ۱۸:۱۰۹ صفحه ۳۰۴

   قُل لَو كانَ البَحرُ مِدادًا لِكَلِمٰتِ رَبّى لَنَفِدَ البَحرُ قَبلَ أَن تَنفَدَ كَلِمٰتُ رَبّى وَلَو جِئنا بِمِثلِهِ مَدَدًا

   [ای پیامبر،] بگو: «اگر دریا برای [نگارش] کلمات پروردگارم جوهر شود، پیش از آنکه کلمات پروردگارم پایان یابد، قطعاً دریا به پایان می‌رسد؛ هر چند [دریاهایی دیگر] همانند آن [دریا را نیز] به کمک [آن] بیاوریم».

4. ۱۸:۱۱۰ صفحه ۳۰۴

   قُل إِنَّما أَنا۠ بَشَرٌ مِثلُكُم يوحىٰ إِلَىَّ أَنَّما إِلٰهُكُم إِلٰهٌ وٰحِدٌ فَمَن كانَ يَرجوا لِقاءَ رَبِّهِ فَليَعمَل عَمَلًا صٰلِحًا وَلا يُشرِك بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا

   [ای پیامبر،] بگو: «من فقط بشری [عادی] همچون شما هستم. به من وحی می‌شود که تنها معبودتان، اللهِ یکتاست؛ پس هر‌ کس به دیدارِ پروردگارش [در آخرت] امید دارد، باید کار شایسته انجام دهد و هیچ کس را در عبادتِ پروردگارش شریک نسازد».

5. ۱۹:۱ صفحه ۳۰۵

   بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ كهيعص

   کهیعص [= کاف. ها. یا. عین. صاد].

6. ۱۹:۲ صفحه ۳۰۵

   ذِكرُ رَحمَتِ رَبِّكَ عَبدَهُ زَكَرِيّا

   [این] بیان رحمت پروردگارت [نسبت] به بنده‌اش زکریاست.

7. ۱۹:۳ صفحه ۳۰۵

   إِذ نادىٰ رَبَّهُ نِداءً خَفِيًّا

   آنگاه که پروردگارش را به ندایی پنهان [به دعا] خواند.