آیه ۱۴ سوره فجر؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۸۹:۱۱ صفحه ۵۹۳

   الَّذينَ طَغَوا فِى البِلٰدِ

   [همان] کسانی که در شهر‌ها طغیان [و سرکشی] کردند

2. ۸۹:۱۲ صفحه ۵۹۳

   فَأَكثَروا فيهَا الفَسادَ

   و فسادِ بسیار در آنها به بار آوردند.

3. ۸۹:۱۳ صفحه ۵۹۳

   فَصَبَّ عَلَيهِم رَبُّكَ سَوطَ عَذابٍ

   آنگاه پروردگارت تازیانۀ عذاب را بر آنان فرود آورد.

4. ۸۹:۱۴ صفحه ۵۹۳

   إِنَّ رَبَّكَ لَبِالمِرصادِ

   یقیناً پروردگار تو در کمینگاه است.

5. ۸۹:۱۵ صفحه ۵۹۳

   فَأَمَّا الإِنسٰنُ إِذا مَا ابتَلىٰهُ رَبُّهُ فَأَكرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقولُ رَبّى أَكرَمَنِ

   و اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [مغرور می‌گردد و گمان می‌کند که این امر به خاطر کرامتی است که نزد الله دارد]، پس می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»؛

6. ۸۹:۱۶ صفحه ۵۹۳

   وَأَمّا إِذا مَا ابتَلىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيهِ رِزقَهُ فَيَقولُ رَبّى أَهٰنَنِ

   و اما هنگامی که او را بیازماید و روزی‌اش را بر او تنگ سازد، [دلسرد ‌شده و گمان می‌کند که این امر بدان سبب است که نزد الله، خوار و ذلیل است؛] پس می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است».

7. ۸۹:۱۷ صفحه ۵۹۳

   كَلّا بَل لا تُكرِمونَ اليَتيمَ

   هرگز چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید