آیه ۱۷ سوره فجر؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۸۹:۱۴ صفحه ۵۹۳

   إِنَّ رَبَّكَ لَبِالمِرصادِ

   یقیناً پروردگار تو در کمینگاه است.

2. ۸۹:۱۵ صفحه ۵۹۳

   فَأَمَّا الإِنسٰنُ إِذا مَا ابتَلىٰهُ رَبُّهُ فَأَكرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقولُ رَبّى أَكرَمَنِ

   و اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [مغرور می‌گردد و گمان می‌کند که این امر به خاطر کرامتی است که نزد الله دارد]، پس می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»؛

3. ۸۹:۱۶ صفحه ۵۹۳

   وَأَمّا إِذا مَا ابتَلىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيهِ رِزقَهُ فَيَقولُ رَبّى أَهٰنَنِ

   و اما هنگامی که او را بیازماید و روزی‌اش را بر او تنگ سازد، [دلسرد ‌شده و گمان می‌کند که این امر بدان سبب است که نزد الله، خوار و ذلیل است؛] پس می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است».

4. ۸۹:۱۷ صفحه ۵۹۳

   كَلّا بَل لا تُكرِمونَ اليَتيمَ

   هرگز چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید

5. ۸۹:۱۸ صفحه ۵۹۳

   وَلا تَحٰضّونَ عَلىٰ طَعامِ المِسكينِ

   و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب نمی‌کنید

6. ۸۹:۱۹ صفحه ۵۹۳

   وَتَأكُلونَ التُّراثَ أَكلًا لَمًّا

   و میراث را حریصانه می‌خورید [و حق ضعیفان را نمی‌دهید]

7. ۸۹:۲۰ صفحه ۵۹۳

   وَتُحِبّونَ المالَ حُبًّا جَمًّا

   و مال و ثروت [دنیا] را بسیار دوست دارید.