آیه ۱۲ سوره فجر؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۸۹:۹ صفحه ۵۹۳

   وَثَمودَ الَّذينَ جابُوا الصَّخرَ بِالوادِ

   و [نیز قوم] ثَمود، کسانی که صخره‌های سخت را از [کنار] وادی می‌تراشیدند [و خانه برای خودشان می‌ساختند]؟

2. ۸۹:۱۰ صفحه ۵۹۳

   وَفِرعَونَ ذِى الأَوتادِ

   و فرعون، صاحب سپاه [بزرگ و قدرتمند].

3. ۸۹:۱۱ صفحه ۵۹۳

   الَّذينَ طَغَوا فِى البِلٰدِ

   [همان] کسانی که در شهر‌ها طغیان [و سرکشی] کردند

4. ۸۹:۱۲ صفحه ۵۹۳

   فَأَكثَروا فيهَا الفَسادَ

   و فسادِ بسیار در آنها به بار آوردند.

5. ۸۹:۱۳ صفحه ۵۹۳

   فَصَبَّ عَلَيهِم رَبُّكَ سَوطَ عَذابٍ

   آنگاه پروردگارت تازیانۀ عذاب را بر آنان فرود آورد.

6. ۸۹:۱۴ صفحه ۵۹۳

   إِنَّ رَبَّكَ لَبِالمِرصادِ

   یقیناً پروردگار تو در کمینگاه است.

7. ۸۹:۱۵ صفحه ۵۹۳

   فَأَمَّا الإِنسٰنُ إِذا مَا ابتَلىٰهُ رَبُّهُ فَأَكرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقولُ رَبّى أَكرَمَنِ

   و اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [مغرور می‌گردد و گمان می‌کند که این امر به خاطر کرامتی است که نزد الله دارد]، پس می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»؛