آیه ۶ سوره عادیات؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۱۰۰:۳ صفحه ۵۹۹

   فَالمُغيرٰتِ صُبحًا

   باز سوگند به اسب‌هایی که در صبحگاهان [بر دشمن] یورش می‌برند.

2. ۱۰۰:۴ صفحه ۵۹۹

   فَأَثَرنَ بِهِ نَقعًا

   و در آن هنگام گرد و غبار برمی‌انگیزند.

3. ۱۰۰:۵ صفحه ۵۹۹

   فَوَسَطنَ بِهِ جَمعًا

   آنگاه در دل [سپاه دشمن] می‌تازند.

4. ۱۰۰:۶ صفحه ۵۹۹

   إِنَّ الإِنسٰنَ لِرَبِّهِ لَكَنودٌ

   یقیناً انسان در برابر [نعمت‌های] پروردگارش بسیار ناسپاس است،

5. ۱۰۰:۷ صفحه ۵۹۹

   وَإِنَّهُ عَلىٰ ذٰلِكَ لَشَهيدٌ

   و بی‌گمان، او [خود] بر این [ناسپاسی] گواه است،

6. ۱۰۰:۸ صفحه ۵۹۹

   وَإِنَّهُ لِحُبِّ الخَيرِ لَشَديدٌ

   و همانا او علاقۀ فراوانی به مال [دنیا] دارد.

7. ۱۰۰:۹ صفحه ۵۹۹

   أَفَلا يَعلَمُ إِذا بُعثِرَ ما فِى القُبورِ

   آیا او نمی‌داند که در آن روز، آنچه در گور‌هاست، [همه زنده و] برانگیخته می‌شوند؟