صفحه ۵۲۴ قرآن؛ متن و ترجمه همه آیات

آیات صفحه ۵۲۴

1. ۵۲:۱۵جزء ۲۷

   أَفَسِحرٌ هٰذا أَم أَنتُم لا تُبصِرونَ

   آیا این [آتش و عذاب] جادوست یا [هنوز هم آن را] نمی‌بینید؟

2. ۵۲:۱۶جزء ۲۷

   اصلَوها فَاصبِروا أَو لا تَصبِروا سَواءٌ عَلَيكُم إِنَّما تُجزَونَ ما كُنتُم تَعمَلونَ

   به آتش درآیید [و بسوزید] كه شکیبایی و ناشکیباییِ شما [در برابر شعله‌های سوزانش] برایتان یكسان است؛ تنها در برابر آنچه كرده‌اید، مجازات مى‌شوید».

3. ۵۲:۱۷جزء ۲۷

   إِنَّ المُتَّقينَ فى جَنّٰتٍ وَنَعيمٍ

   به راستی که پرهیزگاران در باغ‌های بهشت در ناز و نعمتند؛

4. ۵۲:۱۸جزء ۲۷

   فٰكِهينَ بِما ءاتىٰهُم رَبُّهُم وَوَقىٰهُم رَبُّهُم عَذابَ الجَحيمِ

   و از بخشش‌های [بی‌دریغِ] پروردگارشان و از اینكه از عذاب دوزخ نگاهشان داشته است شادمانند.

5. ۵۲:۱۹جزء ۲۷

   كُلوا وَاشرَبوا هَنيـًٔا بِما كُنتُم تَعمَلونَ

   [به آنان گفته می‌شود:] «به پاداشِ کردارتان [در دنیا، اینک] گوارا بخورید و بیاشامید».

6. ۵۲:۲۰جزء ۲۷

   مُتَّكِـٔينَ عَلىٰ سُرُرٍ مَصفوفَةٍ وَزَوَّجنٰهُم بِحورٍ عينٍ

   در حالى كه بر تخت‌هایى ردیف‌شده تكیه زده‌اند و حور العین را به همسریِ آنان درمی‌آوریم.

7. ۵۲:۲۱جزء ۲۷

   وَالَّذينَ ءامَنوا وَاتَّبَعَتهُم ذُرِّيَّتُهُم بِإيمٰنٍ أَلحَقنا بِهِم ذُرِّيَّتَهُم وَما أَلَتنٰهُم مِن عَمَلِهِم مِن شَىءٍ كُلُّ امرِئٍ بِما كَسَبَ رَهينٌ

   مؤمنانى كه فرزندانشان در ایمان پیرو آنان بودند، فرزندانشان را [نیز در بهشت] به آنان ملحق خواهیم كرد و از [پاداش] عملشان ذره‌اى نمى‌كاهیم؛ چرا که [سرنوشتِ] هر كس در گرو دستاورد خودِ اوست [و گناه دیگری را به دوش نمی‌کشد].

8. ۵۲:۲۲جزء ۲۷

   وَأَمدَدنٰهُم بِفٰكِهَةٍ وَلَحمٍ مِمّا يَشتَهونَ

   [در بهشت، از] هر نوع میوه و گوشتى كه بخواهند، پى‌درپى در دسترسشان قرار مى‌دهیم.

9. ۵۲:۲۳جزء ۲۷

   يَتَنٰزَعونَ فيها كَأسًا لا لَغوٌ فيها وَلا تَأثيمٌ

   در آنجا جام‌های شرابى از دست یکدیگر مى‌گیرند كه نه موجب بیهوده‌گویى است و نه گناه؛

10. ۵۲:۲۴جزء ۲۷

    وَيَطوفُ عَلَيهِم غِلمانٌ لَهُم كَأَنَّهُم لُؤلُؤٌ مَكنونٌ

    و نوجوانانى [که براى خدمت] پیرامونشان در رفت و آمدند، گویی [از زیبایی و سپیدرویی] همچون مرواریدى پنهان [در صدف] هستند.

11. ۵۲:۲۵جزء ۲۷

    وَأَقبَلَ بَعضُهُم عَلىٰ بَعضٍ يَتَساءَلونَ

    [بهشتیان] به یکدیگر روی می‌آورند [و] از [دنیا و احوال گذشتۀ] خود سؤال می‌کنند.

12. ۵۲:۲۶جزء ۲۷

    قالوا إِنّا كُنّا قَبلُ فى أَهلِنا مُشفِقينَ

    می‌گویند: «ما در دنیا، در خانوادۀ خود [از عذاب الهی] می‌ترسیدیم.

13. ۵۲:۲۷جزء ۲۷

    فَمَنَّ اللَّهُ عَلَينا وَوَقىٰنا عَذابَ السَّمومِ

    الله [با نعمت اسلام] بر ما منت نهاد و ما را از عذاب سوزان [دوزخ] محافظت کرد.

14. ۵۲:۲۸جزء ۲۷

    إِنّا كُنّا مِن قَبلُ نَدعوهُ إِنَّهُ هُوَ البَرُّ الرَّحيمُ

    ما در زندگی دنیا، همواره او را [عبادت می‌کردیم و به ربوبیت] می‌خواندیم. بی‌تردید، او نیکوکار مهربان است».

15. ۵۲:۲۹جزء ۲۷

    فَذَكِّر فَما أَنتَ بِنِعمَتِ رَبِّكَ بِكاهِنٍ وَلا مَجنونٍ

    [ای پیامبر، با آیات قرآن به مردم] اندرز بده که به لطف پروردگارت [تو برخلاف ادعای کافران،] نه كاهنى و نه مجنون.

16. ۵۲:۳۰جزء ۲۷

    أَم يَقولونَ شاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيبَ المَنونِ

    آیا می‌گویند: «محمد شاعری است که منتظریم تا مرگش فرارسد [و از سخنانش رهایی یابیم]؟»

17. ۵۲:۳۱جزء ۲۷

    قُل تَرَبَّصوا فَإِنّى مَعَكُم مِنَ المُتَرَبِّصينَ

    بگو: «منتظر [مرگِ من] باشید؛ من [نیز] با شما منتظر خواهم ماند [تا عذابتان را به چشم ببینم]».