بیت کوین چیست؟ راهنمای کامل و آموزش استخراج به زبان ساده

بیت کوین اولین ارز دیجیتال غیرمتمرکز جهان است که در سال ۲۰۰۹ توسط ساتوشی ناکاموتو معرفی شد. برخلاف پول‌های فیات مانند ریال یا دلار که توسط بانک‌های مرکزی چاپ و کنترل می‌شوند، بیت کوین بر پایه شبکه بلاکچین عمل می‌کند و هیچ نهاد مرکزی بر آن نظارت ندارد. امنیت آن توسط رمزنگاری و شبکه‌ای از کامپیوترها در سراسر جهان تأمین می‌شود و سقف عرضه آن به ۲۱ میلیون واحد محدود شده است که آن را به یک دارایی ضد تورمی تبدیل می‌کند.

ساتوشی ناکاموتو نام مستعاری است که توسط خالق یا خالقان ناشناس بیت کوین استفاده شده است. علیرغم گمانه‌زنی‌های فراوان و ادعاهای افراد مختلف، هویت واقعی او هنوز فاش نشده است. ناکاموتو پس از انتشار وایت‌پیپر بیت کوین و راه‌اندازی شبکه، در سال ۲۰۱۰ از پروژه کناره‌گیری کرد و کنترل کد منبع را به جامعه توسعه‌دهندگان سپرد. او حدود ۱.۱ میلیون بیت کوین در کیف پول‌های اولیه خود دارد که هرگز جابه‌جا نشده‌اند.

کوچک‌ترین واحد بیت کوین «ساتوشی» (Satoshi) نام دارد که به احترام خالق آن نام‌گذاری شده است. هر یک واحد بیت کوین برابر با ۱۰۰ میلیون ساتوشی است. به عبارت دیگر، هر ساتوشی معادل ۰.۰۰۰۰۰۰۰۱ بیت کوین است. وجود این واحدهای کوچک به کاربران اجازه می‌دهد تا حتی مبالغ بسیار ناچیز را جابه‌جا کنند یا بخش کوچکی از یک بیت کوین را خریداری نمایند، که با توجه به قیمت بالای بیت کوین، این ویژگی برای پذیرش عمومی آن ضروری است.

بیت کوین به دلیل ویژگی‌های مشترک با طلا، از جمله کمیابی، بخش‌پذیری، دوام و سختی استخراج، به طلای دیجیتال معروف شده است. همانطور که طلا در طبیعت محدود است، تعداد بیت کوین‌ها نیز به ۲۱ میلیون واحد محدود شده و امکان تولید بیش از آن وجود ندارد. همچنین، فرآیند استخراج بیت کوین نیازمند صرف انرژی و هزینه است که مشابه هزینه استخراج طلا از معادن فیزیکی عمل کرده و به آن ارزش ذاتی در بازار می‌بخشد.

تایید صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) اسپت بیت کوین توسط SEC در ایالات متحده، نقطه عطفی در تاریخ مالی این دارایی بود. این اتفاق به سرمایه‌گذاران نهادی و سنتی اجازه می‌دهد بدون درگیر شدن با پیچیدگی‌های خرید مستقیم و نگهداری در کیف پول‌های دیجیتال، از طریق حساب‌های کارگزاری خود روی بیت کوین سرمایه‌گذاری کنند. این موضوع باعث ورود نقدینگی عظیم به بازار شده و اعتبار بیت کوین را به عنوان یک کلاس دارایی رسمی تثبیت کرده است.

بیت کوین پشتوانه فیزیکی مانند طلا یا ضمانت دولتی ندارد، اما پشتوانه آن تکنولوژی بلاکچین، قدرت محاسباتی شبکه (هش‌ریت) و اعتماد میلیون‌ها کاربر و سرمایه‌گذار است. ارزش بیت کوین از طریق قانون عرضه و تقاضا تعیین می‌شود. امنیت بی‌نظیر شبکه که هک کردن آن را غیرممکن می‌سازد و کاربرد آن به عنوان یک سیستم پرداخت جهانی و بدون مرز، از جمله عواملی هستند که به این دارایی دیجیتال ارزش و اعتبار می‌بخشند.

بیت کوین اولین و بزرگ‌ترین ارز دیجیتال است که بیشترین سهم بازار (Dominance) را در اختیار دارد. تفاوت اصلی در امنیت، تمرکززدایی و سابقه عملکرد آن است. در حالی که بسیاری از آلت‌کوین‌ها برای اهداف خاصی مانند قراردادهای هوشمند (اتریوم) یا سرعت تراکنش بالا طراحی شده‌اند، بیت کوین عمدتاً به عنوان ذخیره ارزش و پول دیجیتال شناخته می‌شود. همچنین بیت کوین فاقد مدیرعامل یا بنیاد مرکزی است، در حالی که اکثر آلت‌کوین‌ها توسط تیم‌های مشخصی هدایت می‌شوند.

برای خرید بیت کوین معمولاً از صرافی‌های ارز دیجیتال (ایرانی یا خارجی) استفاده می‌شود. پس از ثبت‌نام و احراز هویت، می‌توانید با پول رایج بیت کوین بخرید. برای نگهداری، استفاده از کیف پول‌های دیجیتال ضروری است. کیف پول‌ها به دو دسته گرم (نرم‌افزاری و متصل به اینترنت) و سرد (سخت‌افزاری و آفلاین) تقسیم می‌شوند. برای امنیت حداکثری، توصیه می‌شود دارایی‌های خود را در کیف پول‌های سخت‌افزاری مانند لجر یا ترزور نگهداری کنید تا از خطر هک مصون بمانند.

استخراج بیت کوین فرآیندی است که طی آن تراکنش‌های شبکه تایید شده و به دفتر کل بلاکچین اضافه می‌شوند. در این فرآیند، ماینرها از سخت‌افزارهای قدرتمند برای حل معادلات پیچیده ریاضی استفاده می‌کنند. اولین ماینری که به پاسخ برسد، اجازه می‌یابد بلوک جدید را ثبت کند و به عنوان پاداش، مقداری بیت کوین تازه تولید شده دریافت می‌کند. این فرآیند علاوه بر تولید سکه‌های جدید، امنیت شبکه را نیز تضمین کرده و از تقلب در تراکنش‌ها جلوگیری می‌کند.

هاوینگ رویدادی است که هر ۴ سال یک‌بار (یا پس از استخراج ۲۱۰,۰۰۰ بلوک) رخ می‌دهد و پاداش استخراج هر بلوک را نصف می‌کند. در آوریل ۲۰۲۴، چهارمین هاوینگ رخ داد و پاداش از ۶.۲۵ به ۳.۱۲۵ بیت کوین کاهش یافت. هدف از هاوینگ، کنترل تورم و محدود کردن عرضه بیت کوین است. این اتفاق باعث می‌شود هزینه تولید هر بیت کوین برای ماینرها دو برابر شود و معمولاً در بلندمدت به دلیل کاهش عرضه، فشار مثبتی بر قیمت بیت کوین وارد می‌کند.

با توجه به افزایش شدید سختی شبکه، احتمال اینکه یک ماینر به تنهایی بتواند یک بلوک را استخراج کند بسیار کم است. استخر استخراج فضایی است که در آن هزاران ماینر قدرت پردازشی خود را به اشتراک می‌گذارند تا شانس موفقیت در حل معادلات را افزایش دهند. وقتی استخر موفق به استخراج بلوک شود، پاداش دریافتی بین تمام اعضا بر اساس میزان توان پردازشی (هش‌ریت) که ارائه داده‌اند، تقسیم می‌شود. این کار باعث می‌شود ماینرها درآمدی مستمر و پایدارتر داشته باشند.

خیر، در سال ۲۰۲۴ استخراج بیت کوین با کامپیوترهای خانگی، لپ‌تاپ یا کارت گرافیک (GPU) به هیچ وجه صرفه اقتصادی ندارد و عملاً غیرممکن است. سختی شبکه به قدری بالا رفته است که فقط دستگاه‌های تخصصی به نام اسیک (ASIC) قادر به انجام محاسبات لازم هستند. تلاش برای استخراج با کامپیوتر معمولی تنها باعث مصرف بالای برق و آسیب به سخت‌افزار می‌شود، بدون اینکه حتی یک ساتوشی پاداش دریافت کنید. برای استخراج خانگی، آلت‌کوین‌های خاصی وجود دارند، اما بیت کوین خیر.

برای راه‌اندازی ماینر، ابتدا باید یک دستگاه ASIC مناسب خریداری کنید. سپس به یک منبع برق پایدار و تجهیزات خنک‌کننده نیاز دارید. پس از اتصال کابل شبکه (LAN) و روشن کردن دستگاه، باید از طریق آی‌پی دستگاه وارد پنل تنظیمات شوید. در این بخش، آدرس استخر استخراج (Pool URL) و آدرس کیف پول خود را وارد می‌کنید. پس از ذخیره تنظیمات، دستگاه شروع به هشینگ کرده و نتایج را به استخر می‌فرستد و پاداش شما به تدریج در حساب استخر جمع می‌شود.

استخراج ابری روشی است که در آن شما قدرت پردازش یک مزرعه استخراج را اجاره می‌کنید و بدون داشتن سخت‌افزار فیزیکی، در سود استخراج سهیم می‌شوید. اگرچه این روش ساده به نظر می‌رسد، اما در دنیای کریپتو اکثر سایت‌های استخراج ابری کلاهبرداری (Scam) هستند یا سودآوری بسیار پایینی دارند. به دلیل عدم شفافیت و کنترل نداشتن بر سخت‌افزار، توصیه می‌شود سرمایه‌گذاران به جای این روش، مستقیماً بیت کوین بخرند یا خودشان تجهیزات استخراج را مدیریت کنند.

شبکه بیت کوین به گونه‌ای طراحی شده است که به طور میانگین هر ۱۰ دقیقه یک بلوک جدید استخراج شود. اگر قدرت پردازش شبکه افزایش یابد و ماینرها سریع‌تر معادلات را حل کنند، الگوریتم «سختی شبکه» به طور خودکار افزایش می‌یابد تا زمان استخراج دوباره به ۱۰ دقیقه برگردد. برعکس، اگر ماینرها از شبکه خارج شوند، سختی کاهش می‌یابد. این تنظیمات هر ۲۰۱۶ بلوک (تقریباً هر دو هفته یک‌بار) انجام می‌شود تا سرعت تولید سکه‌های جدید ثابت بماند.

نودها کامپیوترهایی هستند که نسخه‌ای از کل بلاکچین را نگه می‌دارند و قوانین شبکه را تایید و منتشر می‌کنند؛ آن‌ها تراکنش‌ها را چک می‌کنند تا از خرج کردن مضاعف جلوگیری شود. ماینرها نوع خاصی از نودها هستند که علاوه بر نگهداری نسخه بلاکچین، کار سنگین محاسباتی برای تولید بلوک‌های جدید را انجام می‌دهند. در واقع هر ماینری یک نود است، اما هر نودی لزوماً ماینر نیست. نودهای معمولی پاداش مالی دریافت نمی‌کنند و فقط برای حفظ امنیت و تمرکززدایی فعالیت می‌کنند.

الگوریتم SHA-256 یک تابع درهم‌ساز رمزنگاری است که توسط آژانس امنیت ملی آمریکا (NSA) طراحی شده است. این الگوریتم ورودی‌هایی با هر اندازه را دریافت کرده و یک خروجی ثابت ۶۴ کاراکتری (هش) تولید می‌کند. در استخراج بیت کوین، ماینرها باید میلیاردها بار داده‌های بلوک را با یک عدد متغیر (Nonce) ترکیب و هش کنند تا زمانی که خروجی حاصل، کوچک‌تر از مقدار هدف (Target) تعیین شده توسط شبکه باشد. این فرآیند امنیت غیرقابل نفوذ بیت کوین را تضمین می‌کند.

هش‌ریت یا نرخ هش، نشان‌دهنده سرعت و قدرت پردازشی است که یک دستگاه یا کل شبکه برای انجام محاسبات استخراج به کار می‌برد. واحد آن هش بر ثانیه (H/s) است که با پیشرفت تکنولوژی به تراهش (TH/s) و اگزاهش (EH/s) رسیده است. هش‌ریت بالاتر به معنای شانس بیشتر برای یافتن بلوک و دریافت پاداش است. همچنین افزایش مجموع هش‌ریت شبکه بیت کوین نشان‌دهنده امنیت بالاتر آن است، زیرا حمله ۵۱ درصد به شبکه‌ای با قدرت پردازش عظیم، عملاً غیرممکن و بسیار پرهزینه خواهد بود.

اثبات کار (PoW) الگوریتم اجماعی است که بیت کوین از آن استفاده می‌کند. در این سیستم، ماینرها باید ثابت کنند که مقدار مشخصی کار محاسباتی انجام داده‌اند تا بتوانند بلوک جدید را به زنجیره اضافه کنند. این کار مانع از اسپم و حملات مخرب می‌شود، زیرا هزینه انجام این محاسبات بسیار بالاست. PoW تضمین می‌کند که برای تغییر در تاریخچه بلاکچین، فرد مهاجم باید قدرتی بیشتر از مجموع کل شبکه داشته باشد که از نظر اقتصادی و فنی در مقیاس بیت کوین غیرممکن است.

سختی شبکه پارامتری است که تعیین می‌کند پیدا کردن هش مناسب برای یک بلوک چقدر دشوار باشد. شبکه بیت کوین هر ۲۰۱۶ بلوک یک‌بار (حدوداً هر ۱۴ روز) این پارامتر را بازبینی می‌کند. اگر در دو هفته گذشته، بلوک‌ها سریع‌تر از ۱۰ دقیقه استخراج شده باشند، سختی افزایش می‌یابد و اگر دیرتر استخراج شده باشند، سختی کاهش می‌یابد. این مکانیزم خودکار باعث می‌شود که عرضه بیت کوین طبق برنامه زمانی پیش‌بینی شده باقی بماند و تحت تاثیر قدرت سخت‌افزارها قرار نگیرد.

کارت‌های گرافیک (GPU) قطعاتی چندمنظوره هستند که برای پردازش‌های گرافیکی و محاسبات متنوع طراحی شده‌اند. در مقابل، ASICها (مدارهای مجتمع با کاربرد خاص) سخت‌افزارهایی هستند که فقط و فقط برای یک کار، یعنی اجرای الگوریتم SHA-256 طراحی شده‌اند. به همین دلیل، یک دستگاه ASIC هزاران برابر کارآمدتر و سریع‌تر از قوی‌ترین کارت‌های گرافیک در استخراج بیت کوین عمل می‌کند. این تخصصی شدن باعث شده که استخراج بیت کوین از حالت خانگی خارج و به یک صنعت سنگین تبدیل شود.

مم‌پول مخفف Memory Pool و محلی است که تراکنش‌های تایید نشده در آن منتظر می‌مانند تا توسط ماینرها انتخاب و در یک بلوک قرار گیرند. وقتی شما تراکنشی ارسال می‌کنید، ابتدا به مم‌پول می‌رود. ماینرها معمولاً تراکنش‌هایی را انتخاب می‌کنند که کارمزد (Fee) بالاتری دارند تا سود خود را به حداکثر برسانند. در زمان‌های شلوغی شبکه، مم‌پول پر می‌شود و تراکنش‌هایی با کارمزد پایین ممکن است ساعت‌ها یا روزها در انتظار بمانند تا نوبت به پردازش آن‌ها توسط ماینرها برسد.

حمله ۵۱ درصد زمانی رخ می‌دهد که یک فرد یا گروه بتواند بیش از نیمی از قدرت پردازش (هش‌ریت) کل شبکه را در اختیار بگیرد. در این صورت، مهاجم می‌تواند تراکنش‌های جدید را متوقف کند، از تایید آن‌ها جلوگیری کند و یا حتی تراکنش‌های خود را «دوباره خرج» (Double Spend) کند. با این حال، به دلیل عظمت شبکه بیت کوین و هزینه میلیاردی خرید تجهیزات و تامین برق برای چنین حمله‌ای، انجام آن عملاً غیرممکن است و از نظر اقتصادی نیز برای مهاجم سودی نخواهد داشت.

شبکه لایتنینگ یک راهکار لایه دوم است که روی بلاکچین بیت کوین ساخته شده تا مشکل مقیاس‌پذیری و سرعت پایین تراکنش‌ها را حل کند. این شبکه اجازه می‌دهد هزاران تراکنش کوچک و سریع با کارمزد نزدیک به صفر در خارج از زنجیره اصلی انجام شود و فقط نتیجه نهایی روی بلاکچین ثبت گردد. این فناوری بیت کوین را از یک دارایی صرفاً برای ذخیره ارزش، به ابزاری کارآمد برای پرداخت‌های روزمره مانند خرید قهوه تبدیل می‌کند، بدون اینکه فشاری به شبکه اصلی وارد شود.

سودآوری استخراج در سال ۲۰۲۴ به شدت به سه عامل قیمت بیت کوین، هزینه برق و کارایی دستگاه بستگی دارد. پس از هاوینگ ۲۰۲۴ و نصف شدن پاداش، بسیاری از دستگاه‌های قدیمی از رده خارج شدند. در حال حاضر تنها با دسترسی به برق ارزان (صنعتی یا تجدیدپذیر) و استفاده از جدیدترین نسل ماینرها مانند سری Antminer S21، می‌توان به سوددهی رسید. برای یک سرمایه‌گذار خرد با برق خانگی، استخراج بیت کوین در حال حاضر ضررده است و خرید مستقیم بیت کوین گزینه منطقی‌تری محسوب می‌شود.

در سال ۲۰۲۴، شرکت بیت‌مین (Bitmain) با سری Antminer S21 و S21 Hydro پیشرو بازار است. این دستگاه‌ها با قدرت پردازشی بیش از ۲۰۰ تراهش و بهره‌وری انرژی بسیار بالا (حدود ۱۶ ژول بر تراهش) استاندارد جدیدی را تعریف کرده‌اند. همچنین شرکت‌های MicroBT با سری Whatsminer M60 و Canaan با سری Avalon 14 نیز مدل‌های رقابتی عرضه کرده‌اند. انتخاب دستگاه باید بر اساس پایداری، گارانتی، هزینه خرید اولیه و میزان مصرف برق در مقایسه با قدرت خروجی انجام شود.

مصرف برق ماینرها بسیار بالاست. به عنوان مثال، یک دستگاه مدرن حدود ۳۰۰۰ تا ۳۵۰۰ وات ساعت برق مصرف می‌کند که معادل کارکرد مداوم دو یا سه کولر گازی بزرگ است. هزینه ماهانه برق بستگی به تعرفه محل استقرار دارد. در ایران، تعرفه برق استخراج (صادراتی) بسیار بالاتر از برق خانگی است. برای محاسبه سود، باید هزینه کیلووات ساعت مصرفی را در توان دستگاه ضرب کرده و از درآمد حاصل از استخراج کسر کنید. مصرف برق بالا همچنین نیاز به سیم‌کشی صنعتی و سیستم‌های حفاظتی دارد.

علاوه بر خرید دستگاه و قبض برق، هزینه‌های دیگری نیز وجود دارد که اغلب نادیده گرفته می‌شوند. این موارد شامل: سیستم‌های تهویه و خنک‌کننده (فن‌های صنعتی یا پد سلولزی)، تجهیزات شبکه و مودم، کابل‌کشی فشار قوی، تابلو برق، هزینه‌های نگهداری و تعمیرات دوره‌ای، و کارمزد استخر استخراج (معمولاً ۱ تا ۲ درصد). همچنین کاهش ارزش سخت‌افزار در طول زمان (استهلاک) و افزایش سختی شبکه که باعث کاهش درآمد ماهانه می‌شود، از هزینه‌های غیرمستقیم و مهم هستند.

برای محاسبه ROI، باید کل هزینه اولیه (خرید ماینر و تجهیزات) را بر سود خالص ماهانه تقسیم کنید. سود خالص ماهانه از رابطه «درآمد ناخالص منهای هزینه برق و نگهداری» به دست می‌آید. با توجه به نوسانات قیمت بیت کوین و تغییرات سختی شبکه، این عدد ثابت نیست. در شرایط فعلی بازار، بازگشت سرمایه برای دستگاه‌های نو معمولاً بین ۱۲ تا ۲۴ ماه تخمین زده می‌شود. استفاده از ماشین‌حساب‌های آنلاین استخراج که داده‌های لحظه‌ای شبکه را دارند، برای این محاسبات ضروری است.

در ایران استخراج با برق خانگی، کشاورزی یا صنعتیِ یارانه‌ای ممنوع است و جریمه‌های سنگینی دارد. استخراج‌کنندگان قانونی باید از تعرفه مخصوص استخراج که بر اساس میانگین قیمت برق صادراتی تعیین می‌شود، استفاده کنند. این تعرفه در فصول گرم سال (اوج مصرف) به شدت افزایش می‌یابد که ممکن است استخراج را در آن ماه‌ها غیرسودده کند. بنابراین، استخراج‌کنندگان حرفه‌ای در ایران باید استراتژی خود را بر اساس تغییرات فصلی تعرفه برق و قیمت ارز تنظیم کنند.

عمر مفید ماینر از دو جنبه فنی و اقتصادی بررسی می‌شود. از نظر فنی، اگر دستگاه در شرایط دمایی مناسب و بدون گرد و غبار نگهداری شود، می‌تواند ۳ تا ۵ سال کار کند. اما از نظر اقتصادی، عمر دستگاه معمولاً کوتاه‌تر است. با معرفی نسل‌های جدید ماینر و افزایش سختی شبکه، دستگاه‌های قدیمی کارایی خود را از دست داده و هزینه برقشان بیشتر از درآمدشان می‌شود. به طور معمول، یک دستگاه ماینر ۲ تا ۳ سال در اوج سودآوری قرار دارد و پس از آن به تدریج از رده خارج می‌شود.

خرید ماینر دست دوم ریسک‌های زیادی دارد. این دستگاه‌ها معمولاً تحت فشار کاری مداوم و دمای بالا بوده‌اند و ممکن است قطعات آن‌ها مانند هش‌بردها دچار آسیب شده باشند. همچنین دستگاه‌های قدیمی‌تر مصرف برق بالایی دارند و ممکن است با سختی فعلی شبکه اصلاً سودآور نباشند. اگر قصد خرید دارید، حتماً دستگاه را تست هش‌ریت کنید، ظاهر آن را از نظر سلامت فیزیکی و سوختگی سوکت‌ها بررسی نمایید و مطمئن شوید که مدل آن هنوز در بازار سوددهی دارد.

بله، استخراج بیت کوین در ایران به عنوان یک فعالیت صنعتی شناخته شده و قانونی است، اما مشروط به دریافت مجوزهای لازم. متقاضیان باید از وزارت صنعت، معدن و تجارت (صمت) جواز تاسیس و پروانه بهره‌برداری دریافت کنند. همچنین استفاده از دستگاه‌های ماینر باید با ثبت در سامانه جامع تجارت و پرداخت حقوق گمرکی باشد. استخراج بدون مجوز غیرقانونی تلقی شده و منجر به ضبط تجهیزات، جریمه‌های نقدی سنگین و در برخی موارد حبس می‌شود.

برای دریافت مجوز، ابتدا باید در سامانه «بهین‌یاب» وزارت صمت ثبت‌نام کرده و درخواست جواز تاسیس بدهید. پس از بررسی و تایید طرح، باید مکانی با کاربری صنعتی تهیه کنید که شرایط فنی لازم را داشته باشد. مرحله بعد، دریافت انشعاب برق مخصوص استخراج از اداره برق منطقه است. پس از نصب تجهیزات و بازدید کارشناسان، پروانه بهره‌برداری صادر می‌شود. توجه داشته باشید که استخراج در مناطق مسکونی و با برق خانگی تحت هیچ شرایطی مجوز دریافت نمی‌کند.

در حال حاضر قوانین مالیاتی مشخصی برای نگهداری بیت کوین توسط افراد عادی وجود ندارد، اما برای واحدهای صنعتی استخراج، قوانین مالیاتی مشابه سایر صنایع اعمال می‌شود. طبق مصوبات، اگر استخراج‌کنندگان ارز خود را صادر کرده و ارز حاصله را طبق ضوابط بانک مرکزی به چرخه اقتصادی بازگردانند، ممکن است مشمول معافیت‌های مالیاتی شوند. با این حال، درآمدهای حاصل از خرید و فروش در صرافی‌های داخلی برای اشخاص حقوقی مشمول مالیات بر درآمد خواهد بود و قوانین برای اشخاص حقیقی در حال تدوین است.

تراکنش‌های بیت کوین در یک دفتر کل عمومی (بلاکچین) ثبت می‌شوند و برای همه قابل مشاهده هستند، اما هویت واقعی فرستنده و گیرنده به طور مستقیم مشخص نیست (شبه‌ناشناس). نهادهای قانونی با استفاده از ابزارهای تحلیل بلاکچین و در صورت اتصال آدرس‌ها به صرافی‌های متمرکز، می‌توانند تراکنش‌ها را ردیابی کنند. برخلاف سیستم بانکی، هیچ نهادی نمی‌تواند یک تراکنش تایید شده را معکوس یا موجودی یک کیف پول شخصی را مسدود کند، مگر اینکه به کلید خصوصی آن دسترسی پیدا کند.

امنیت کیف پول بر پایه دو کلید عمومی و خصوصی است. کلید عمومی مانند شماره حساب است، اما کلید خصوصی مانند رمز عبور عمل می‌کند. مهم‌ترین نکته امنیتی، حفاظت از «عبارت بازیابی» (Seed Phrase) ۱۲ یا ۲۴ کلمه‌ای است. هر کس این کلمات را داشته باشد، مالک دارایی شماست. برای امنیت بالا، هرگز این کلمات را در موبایل یا کامپیوتر ذخیره نکنید و آن‌ها را روی کاغذ نوشته و در جای امن نگه دارید. استفاده از تایید دو مرحله‌ای (2FA) در صرافی‌ها نیز الزامی است.

در شبکه بیت کوین هیچ گزینه «فراموشی رمز عبور» وجود ندارد. اگر کلید خصوصی یا عبارت بازیابی خود را گم کنید، دسترسی به دارایی‌هایتان برای همیشه از دست می‌رود و هیچ فرد، شرکت یا نهادی نمی‌تواند آن‌ها را بازیابی کند. این سکه‌ها برای همیشه در بلاکچین باقی می‌مانند اما غیرقابل خرج کردن خواهند بود. تخمین زده می‌شود که حدود ۳ تا ۴ میلیون بیت کوین به همین دلیل برای همیشه از دسترس خارج شده‌اند. بنابراین تهیه چندین نسخه پشتیبان فیزیکی از عبارت بازیابی حیاتی است.

خودِ پروتکل و شبکه بلاکچین بیت کوین تا به امروز هرگز هک نشده است. امنیت آن توسط قدرت محاسباتی عظیمی تامین می‌شود که نفوذ به آن را غیرممکن می‌کند. مواردی که به عنوان «هک بیت کوین» در اخبار شنیده می‌شود، معمولاً مربوط به هک شدن صرافی‌های ناامن یا فریب دادن کاربران برای سرقت کلید خصوصی آن‌هاست (فیشینگ). اگر از کیف پول سخت‌افزاری استفاده کنید و اصول امنیتی را رعایت نمایید، دارایی شما در شبکه بیت کوین کاملاً امن خواهد بود.

استخراج بیت کوین یک فعالیت صنعتی دارای آیین‌نامه اجرایی مشخص و قانونی است. در مورد خرید و فروش و نگهداری، اگرچه قانون صریحی برای جرم‌انگاری آن وجود ندارد، اما به عنوان یک فعالیت غیرمجاز در حوزه پولی و بانکی تلقی نمی‌شود، مگر اینکه برای مقاصد مجرمانه مانند پولشویی استفاده شود. صرافی‌های داخلی تحت نظارت پلیس فتا و نهادهای مربوطه فعالیت می‌کنند و کاربران می‌توانند در چارچوب قوانین جاری به تبادل بپردازند، اما هنوز قانون جامع و نهایی در مجلس برای این حوزه تصویب نشده است.