نقد و بررسی بازی Resident Evil Village (رزیدنت اویل 8)

بازی Resident Evil Village که با نام رزیدنت اویل ۸ نیز شناخته می‌شود، یک اثر در سبک ترس و بقا (Survival Horror) با دوربین اول‌شخص است. این بازی تلاش کرده تا ترکیبی از اتمسفر سنگین و ترسناک نسخه هفتم را با المان‌های اکشن و هیجان‌انگیز نسخه چهارم ادغام کند. بازیکنان در این نسخه با محیط‌های متنوعی از جمله قلعه‌های گوتیک، روستاهای متروکه و کارخانه‌های صنعتی روبرو می‌شوند که هر کدام چالش‌های خاص خود را دارند.

داستان این بازی دنباله مستقیم Resident Evil 7: Biohazard است. وقایع بازی چند سال پس از حوادث وحشتناک خانه بیکرها در لوئیزیانا روایت می‌شود. ایتن وینترز و همسرش میا، اکنون زندگی آرامی را در اروپا آغاز کرده‌اند، اما با ورود ناگهانی کریس ردفیلد و ربوده شدن دختر ایتن (رزماری)، او بار دیگر وارد یک کابوس جدید در روستایی مرموز و پوشیده از برف می‌شود تا خانواده‌اش را نجات دهد.

شخصیت اصلی بازی ایتن وینترز (Ethan Winters) نام دارد. برخلاف قهرمانان کلاسیک سری مانند لیون اسکات کندی یا کریس ردفیلد که آموزش‌های نظامی پیشرفته دیده‌اند، ایتن به عنوان یک فرد عادی تصویر می‌شود که تنها انگیزه‌اش محافظت از خانواده است. البته در طول داستان مشخص می‌شود که بدن او به دلیل وقایع نسخه هفتم، توانایی‌های بازسازی عجیبی پیدا کرده که به او اجازه می‌دهد جراحات بسیار شدید را تحمل کند.

آلسینا دیمیتریس یکی از چهار لرد اصلی بازی و مالک قلعه دیمیتریس است. او به دلیل قد بسیار بلند (حدود ۲.۹ متر)، طراحی لباس اشرافی و شخصیت کاریزماتیکش، پیش از عرضه بازی به یک پدیده اینترنتی تبدیل شد. او به همراه سه دخترش در قلعه زندگی می‌کند و از خون انسان‌ها برای حفظ جوانی و قدرت خود استفاده می‌کند. نقش‌آفرینی مگی رابرتسون در این نقش، جایزه بهترین اجرا را در مراسم The Game Awards ۲۰۲۱ برای او به ارمغان آورد.

دنیای بازی توسط چهار لرد قدرتمند تحت فرماندهی «مادر میراندا» اداره می‌شود. این چهار نفر عبارتند از: لیدی دیمیتریس (خون‌آشام قدبلند)، دونا بنوینتو (عروسک‌گردان مرموز)، سالواتور مورو (موجود دوزیست و کریه) و کارل هایزنبرگ (مهندس نابغه با قدرت‌های مغناطیسی). هر یک از این شخصیت‌ها نماد یک سبک خاص از وحشت هستند؛ از ترس روان‌شناختی در خانه بنوینتو تا اکشن خالص در کارخانه هایزنبرگ.

کریس ردفیلد، شخصیت محبوب و قدیمی فرنچایز، در این نسخه نقشی خاکستری و ابهام‌آمیز ایفا می‌کند. در ابتدای بازی، او به خانه ایتن حمله کرده و میا را به قتل می‌رساند که باعث سردرگمی بازیکن می‌شود. با پیشروی در داستان، مشخص می‌شود که کریس به دنبال نابودی منشأ ویروس و مقابله با مادر میراندا است. در اواخر بازی، بازیکنان حتی شانس کنترل کریس را با تجهیزات نظامی پیشرفته پیدا می‌کنند.

اگرچه بازی در ابتدا یک خلاصه ویدیویی از وقایع نسخه هفتم ارائه می‌دهد، اما برای درک عمیق انگیزه‌های ایتن، رابطه او با میا و اهمیت رزماری، تجربه نسخه هفتم به شدت توصیه می‌شود. بسیاری از گره‌های داستانی و غافلگیری‌های پایانی Village مستقیماً به ریشه‌های بیولوژیکی معرفی شده در نسخه قبلی گره خورده‌اند و بدون آگاهی از آن‌ها، لذت کامل از روایت داستان ممکن نخواهد بود.

بازی در یک روستای دورافتاده و بی‌نام در اروپای شرقی (احتمالاً رومانی) جریان دارد. این محیط شامل بخش‌های مختلفی نظیر یک قلعه بزرگ قرون وسطایی، یک مخزن سد قدیمی، یک کارخانه صنعتی مدرن و خانه‌های روستایی مخروبه است. طراحی محیطی بازی با الهام از معماری گوتیک و فولکلور اروپایی انجام شده و اتمسفری سرد، منزوی و در عین حال باشکوه را به مخاطب القا می‌کند.

سیستم موجودی در Resident Evil Village شباهت بسیار زیادی به Resident Evil 4 دارد. بازیکنان با یک کیف (Briefcase) روبرو هستند که باید آیتم‌ها، سلاح‌ها و مهمات خود را در خانه‌های محدود آن به صورت بهینه چیدمان کنند. برخلاف نسخه هفتم، آیتم‌های کلیدی مربوط به معماها فضای کیف را اشغال نمی‌کنند. همچنین بازیکنان می‌توانند با پرداخت پول به شخصیت «دوک»، فضای کیف خود را چندین بار ارتقا دهند تا سلاح‌های بیشتری حمل کنند.

دوک بازرگان مرموز و چاق بازی است که در نقاط مختلف روستا ظاهر می‌شود. او نقش حیاتی در پیشرفت بازیکن دارد؛ چرا که می‌توانید از او سلاح بخرید، تجهیزات خود را ارتقا دهید، مهمات تهیه کنید و حتی با شکار حیوانات و تحویل گوشت آن‌ها به دوک، ارتقاهای دائمی برای سلامتی و سرعت حرکت ایتن دریافت کنید. او همچنین اطلاعات مهمی درباره لردها و مسیرهای پیش‌رو به ایتن می‌دهد.

ارتقای سلاح‌ها از طریق منوی Duke's Kitchen و بخش فروشگاه انجام می‌شود. هر سلاح دارای پارامترهایی نظیر قدرت تخریب (Power)، سرعت شلیک (Rate of Fire)، سرعت تعویض خشاب (Reload Speed) و ظرفیت خشاب (Capacity) است. علاوه بر ارتقاهای پولی، بازیکنان می‌توانند قطعات جانبی خاصی مانند دوربین نشانه‌روی یا قنداق‌های کاهش لگد را در دنیای بازی پیدا کرده یا از دوک بخرند و روی سلاح خود نصب کنند.

این DLC که بخشی از نسخه Gold Edition است، داستان رزماری وینترز، دختر ایتن را ۱۶ سال پس از وقایع اصلی بازی روایت می‌کند. رز که اکنون نوجوانی با قدرت‌های ماورایی است، برای رهایی از این قدرت‌ها وارد آگاهی «مگاسایسیت» می‌شود. این محتوا برخلاف بازی اصلی، کاملاً به صورت سوم‌شخص روایت می‌شود و تمرکز زیادی بر ترس روان‌شناختی و مخفی‌کاری دارد و به نوعی پرونده خانواده وینترز را می‌بندد.

حالت Mercenaries یک بخش آرکید و اکشن‌محور است که پس از اتمام بخش داستانی باز می‌شود. در این حالت، بازیکن باید در محدودیت زمانی مشخص، بیشترین تعداد دشمنان را نابود کرده و امتیاز کسب کند. با پیشروی در این بخش، می‌توانید شخصیت‌های جدیدی مانند لیدی دیمیتریس و هایزنبرگ را نیز آزاد کنید که هر کدام سبک مبارزه منحصر به فردی دارند. این بخش برای کسانی که به دنبال چالش‌های مهارتی هستند بسیار جذاب است.

بله، کپکام در سال ۲۰۲۲ همراه با نسخه Gold Edition، حالت دوربین سوم‌شخص (Third-Person Mode) را به بازی اضافه کرد. این ویژگی به بازیکنان اجازه می‌دهد تا تمام بخش داستانی ایتن را با زاویه دید مشابه نسخه‌های بازسازی شده رزیدنت اویل ۲ و ۳ تجربه کنند. این تغییر زاویه دید، حس و حال متفاوتی به مبارزات و گشت‌وگذار در محیط روستا می‌دهد و برای کسانی که با دوربین اول‌شخص راحت نبودند، گزینه ایده‌آلی است.

معماهای Resident Evil Village نسبت به نسخه‌های کلاسیک کمی ساده‌تر و خطی‌تر طراحی شده‌اند تا سرعت بازی حفظ شود. اکثر پازل‌ها شامل پیدا کردن اشیاء گمشده، چرخاندن مجسمه‌ها یا ترکیب آیتم‌ها در منو هستند. با این حال، برخی بخش‌ها مانند خانه بنوینتو بر حل معماهای محیطی تمرکز دارند که یادآور سبک اتاق فرار (Escape Room) است و تجربه ترسناکی را در کنار چالش ذهنی ایجاد می‌کند.

در طول بازی، حیواناتی مانند مرغ، خوک و ماهی در محیط دیده می‌شوند که بازیکن می‌تواند آن‌ها را شکار کند. با سپردن گوشت این حیوانات به دوک در بخش Duke's Kitchen، او غذاهای مخصوصی تهیه می‌کند که وضعیت دائمی (Permanent Buffs) ایتن را بهبود می‌بخشد. این بهبودها شامل افزایش نوار سلامتی، کاهش آسیب دریافتی هنگام دفاع کردن و افزایش سرعت حرکت است که در درجات سختی بالاتر بسیار حیاتی هستند.

این بازی با استفاده از موتور قدرتمند RE Engine ساخته شده است که پیش از این در عناوینی چون RE7، Devil May Cry 5 و نسخه‌های بازسازی شده رزیدنت اویل استفاده شده بود. این موتور به دلیل بهینه‌سازی فوق‌العاده، توانایی رندر بافت‌های باکیفیت، نورپردازی واقع‌گرایانه و مدل‌سازی دقیق چهره‌ها شناخته می‌شود. در نسخه Village، این موتور توانسته محیط‌های وسیع و پرجزئیات روستا را با نرخ فریم پایدار روی سخت‌افزارهای مختلف اجرا کند.

روی کنسول‌های نسل نهم، بازی Resident Evil Village با رزولوشن 4K و نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه اجرا می‌شود. همچنین گزینه‌ای برای فعال‌سازی Ray Tracing (رهگیری پرتو) وجود دارد که کیفیت بازتاب‌ها و سایه‌ها را به شدت افزایش می‌دهد، هرچند ممکن است در صحنه‌های سنگین باعث افت فریم جزئی شود. سرعت بارگذاری (Loading) به لطف حافظه‌های SSD این کنسول‌ها بسیار ناچیز است و جابجایی بین مناطق مختلف روستا تقریباً آنی انجام می‌شود.

بله، بازی به خوبی از تریگرهای تطبیقی (Adaptive Triggers) و بازخورد لمسی (Haptic Feedback) دسته DualSense استفاده می‌کند. هنگام شلیک با سلاح‌های مختلف، مقاومت ماشه تغییر می‌کند؛ مثلاً شلیک با یک اسنایپر سنگین‌تر از یک کلت حس می‌شود. همچنین لرزش‌های دقیق دسته، حس راه رفتن روی برف، چمن یا سطوح چوبی را به خوبی به دستان بازیکن منتقل کرده و غوطه‌وری در بازی را دوچندان می‌کند.

برای اجرای بازی در حالت پایه (1080p/60fps با تنظیمات پایین)، به پردازنده Intel Core i5-7500 یا AMD Ryzen 3 1200، ۸ گیگابایت رم و کارت گرافیک NVIDIA GeForce GTX 1050 Ti یا AMD Radeon RX 560 نیاز دارید. همچنین سیستم‌عامل باید ویندوز ۱۰ نسخه ۶۴ بیتی باشد و DirectX 12 نیز پشتیبانی شود. برای تجربه بهتر و استفاده از Ray Tracing، کارت‌های سری RTX 2060 یا RX 6700 XT به بالا توصیه می‌شود.

Resident Evil Village دارای یک حالت واقعیت مجازی اختصاصی برای هدست PlayStation VR2 است. این نسخه به صورت یک آپدیت رایگان برای دارندگان بازی اصلی منتشر شد و کل داستان را به صورت VR قابل تجربه می‌کند. در این حالت، بازیکن می‌تواند به صورت دستی سلاح‌ها را پر کند، از دو دست برای نگه داشتن تجهیزات استفاده کند و تعامل فیزیکی بیشتری با محیط داشته باشد که یکی از ترسناک‌ترین تجربه‌های VR تا به امروز محسوب می‌شود.

بله، برخلاف بسیاری از بازی‌های جدید، کپکام این اثر را برای PS4 و Xbox One نیز بهینه کرده است. اگرچه رزولوشن در این کنسول‌ها به 900p یا 1080p محدود شده و نرخ فریم بین ۳۰ تا ۴۵ متغیر است، اما بازی همچنان از نظر بصری بسیار زیبا به نظر می‌رسد. البته زمان بارگذاری در نسل هشتم به دلیل استفاده از هارد دیسک‌های قدیمی، بسیار طولانی‌تر از کنسول‌های نسل نهم و PC های مجهز به SSD است.

بازی Resident Evil Village از تکنولوژی FSR شرکت AMD پشتیبانی می‌کند. این قابلیت به کاربران (به ویژه روی PC و کنسول‌ها) اجازه می‌دهد تا بازی را در رزولوشن پایین‌تر رندر کرده و سپس با استفاده از هوش مصنوعی، کیفیت تصویر را به 4K نزدیک کنند. این کار باعث افزایش چشمگیر نرخ فریم می‌شود بدون اینکه کیفیت بصری افت شدیدی پیدا کند؛ که برای اجرای روان بازی روی کارت‌های گرافیک ضعیف‌تر بسیار مفید است.

بله، این بازی از طریق تکنولوژی ابری (Cloud Version) برای نینتندو سوییچ در دسترس است که برای اجرا نیاز به اینترنت پرسرعت و پایدار دارد. همچنین در یک اقدام غافلگیرکننده، اپل و کپکام این بازی را برای آیفون ۱۵ پرو و آیپدهای مجهز به تراشه M1 و جدیدتر پورت کردند. نسخه iOS بازی دارای گرافیک خیره‌کننده‌ای است که قدرت سخت‌افزاری محصولات جدید اپل را در اجرای بازی‌های کنسولی به رخ می‌کشد.

در زمان عرضه، نسخه استاندارد بازی ۶۰ دلار قیمت داشت، اما اکنون در تخفیف‌های مختلف معمولاً بین ۲۰ تا ۳۰ دلار به فروش می‌رسد. نسخه Gold Edition که شامل بازی اصلی، بسته الحاقی Shadows of Rose، حالت سوم‌شخص و محتواهای اضافه Mercenaries است، با قیمت پایه ۵۰ دلار عرضه شد. خرید نسخه گلد برای کسانی که هنوز بازی را تجربه نکرده‌اند، از نظر اقتصادی بسیار به‌صرفه‌تر از خرید جداگانه بازی و DLC است.

بازی Resident Evil Village فاقد پرداخت‌های درون‌برنامه‌ای در بخش داستانی است. تمام سلاح‌ها و ارتقاها با پول رایج داخل بازی (Lei) که از کشتن دشمنان یا پیدا کردن گنج‌ها به دست می‌آید، قابل خریداری هستند. تنها موارد پولی شامل بسته‌های الحاقی داستانی و یک سری آیتم‌های تزئینی یا باز کردن زودهنگام جوایز (All Access Voucher) است که تأثیری بر تعادل بازی ندارند و صرفاً جنبه اختیاری دارند.

این بسته الحاقی شامل سه بخش اصلی است: ۱. داستان Shadows of Rose که حدود ۳ تا ۴ ساعت گیم‌پلی جدید دارد. ۲. حالت دوربین سوم‌شخص برای کمپین اصلی. ۳. شخصیت‌های جدید برای بخش Mercenaries (از جمله لیدی دیمیتریس). با توجه به قیمت ۲۰ دلاری این بسته، اگر به دنبال تکمیل داستان خانواده وینترز و تجربه دوباره بازی با زاویه دید جدید هستید، ارزش خرید بالایی دارد.

در حال حاضر، Resident Evil Village به صورت دائمی روی سرویس Xbox Game Pass حضور ندارد، اما در دوره‌های مختلف ممکن است به این سرویس یا PlayStation Plus Extra/Premium اضافه شود. کپکام معمولاً بازی‌های خود را مدتی پس از عرضه روی این سرویس‌ها قرار می‌دهد. پیشنهاد می‌شود قبل از خرید، لیست بازی‌های ماهانه این سرویس‌ها را چک کنید، هرچند خرید مالکیت بازی برای کلکسیونرها همیشه گزینه بهتری است.

مانند اکثر بازی‌های استیم، Resident Evil Village نیز از سیاست قیمت‌گذاری منطقه‌ای پیروی می‌کند. معمولاً ریجن‌هایی مانند ترکیه (پیش از تغییر به دلار) و آرژانتین قیمت‌های بسیار کمتری داشتند، اما در حال حاضر قیمت‌ها در اکثر ریجن‌ها به دلار آمریکا نزدیک شده است. با این حال، در ریجن‌هایی مثل آسیای جنوب شرقی یا برزیل، ممکن است همچنان بتوان بازی را با قیمتی کمی ارزان‌تر از ریجن آمریکا یا اروپا تهیه کرد.

نسخه کلکسیونی بازی با قیمت حدود ۲۲۰ دلار عرضه شد و شامل یک مجسمه باکیفیت از کریس ردفیلد، یک کتابچه هنری (Artbook)، یک نقشه پارچه‌ای از روستا، یک جعبه فلزی (Steelbook) و محتویات دیجیتال Trauma Pack بود. این نسخه به دلیل تعداد محدود، اکنون در بازار ثانویه (مانند eBay) با قیمت‌های بسیار بالاتری توسط کلکسیونرها خرید و فروش می‌شود و یک آیتم ارزشمند برای طرفداران دوآتشه محسوب می‌شود.

بله، کپکام یکی از شرکت‌هایی است که از قابلیت ارتقای رایگان نسل نهمی پشتیبانی می‌کند. اگر شما نسخه فیزیکی یا دیجیتالی بازی Resident Evil Village را روی پلی‌استیشن ۴ خریداری کرده باشید، می‌توانید بدون پرداخت هزینه اضافی، نسخه دیجیتالی مخصوص پلی‌استیشن ۵ را دانلود کنید. این موضوع برای کنسول‌های ایکس‌باکس نیز از طریق قابلیت Smart Delivery صدق می‌کند و تمام فایل‌های ذخیره (Save) نیز قابل انتقال هستند.

برای دریافت تمام تروفی‌ها یا اچیومنت‌های بازی، شما به حداقل ۲ تا ۳ بار تمام کردن بازی نیاز دارید (از جمله اتمام بازی در درجه سختی Village of Shadows). همچنین باید بخش Mercenaries را با رتبه S در تمام مراحل به پایان برسانید. این فرآیند بسته به مهارت بازیکن بین ۳۰ تا ۵۰ ساعت زمان می‌برد. با توجه به محتوای بازی، هزینه زمانی و مالی آن برای علاقمندان به سبک تروفی‌هانینگ بسیار منصفانه و لذت‌بخش ارزیابی می‌شود.

این بازی توسط سازمان ESRB رده‌بندی M (Mature 17+) و توسط PEGI رده ۱۸ را دریافت کرده است. دلایل این رده‌بندی وجود خشونت شدید، خون‌ریزی، قطع عضو، صحنه‌های ترسناک و دلهره‌آور و استفاده از کلمات رکیک است. بازی به هیچ وجه برای کودکان یا افراد حساس به صحنه‌های خشن توصیه نمی‌شود، زیرا برخی از سکانس‌های شکنجه یا مرگ شخصیت‌ها بسیار عریان و با جزئیات گرافیکی بالا نمایش داده می‌شوند.

کپکام به طور کلی اجازه استریم و انتشار ویدئو از بازی‌هایش را می‌دهد، اما قوانین مشخصی برای عدم افشای داستان (Spoiler) در روزهای اولیه عرضه دارد. همچنین استفاده از موسیقی‌های دارای کپی‌رایت در برخی بخش‌ها ممکن است باعث دریافت اخطار کپی‌رایت در یوتیوب شود. کپکام تاکید کرده است که تولیدکنندگان محتوا نباید صرفاً کات‌سین‌های بازی را بدون هیچ‌گونه نقد یا تفسیر شخصی منتشر کنند، زیرا این کار نقض حقوق مالکیت معنوی آن‌ها محسوب می‌شود.

از نظر قانونی، کپکام در توافق‌نامه کاربر (EULA) تغییر در فایل‌های بازی را منع کرده است، اما در عمل، جامعه مودینگ رزیدنت اویل بسیار فعال است و کپکام معمولاً با مودهای آفلاین که جنبه سرگرمی دارند (مانند تغییر ظاهر شخصیت‌ها) برخورد قانونی نمی‌کند. با این حال، استفاده از مود در بخش‌های آنلاین (مانند RE:Verse) یا مودهایی که برای تقلب در اچیومنت‌ها استفاده می‌شوند، می‌تواند منجر به مسدود شدن حساب کاربری شما در پلتفرم‌هایی مانند استیم شود.

موتور گرافیکی RE Engine یک تکنولوژی کاملاً اختصاصی و انحصاری متعلق به شرکت Capcom است. این شرکت حق استفاده از این موتور را به هیچ استودیو یا شخص ثالثی واگذار نکرده است. تمام حقوق قانونی مربوط به بهینه‌سازی‌ها، کدنویسی‌ها و خروجی‌های گرافیکی این موتور تحت حفاظت قوانین کپی‌رایت بین‌المللی قرار دارد و هرگونه مهندسی معکوس یا استفاده غیرمجاز از کدهای آن پیگرد قانونی سخت‌گیرانه‌ای از سوی کپکام به همراه خواهد داشت.

بازی در اکثر کشورهای جهان بدون مشکل عرضه شده است، اما در ژاپن (کشور سازنده)، بازی در دو نسخه عرضه می‌شود: نسخه Cero D و نسخه Cero Z. نسخه Z خشونت بیشتری دارد اما همچنان نسبت به نسخه جهانی (Global) دارای سانسورهایی در زمینه قطع عضو و نمایش خون است تا با قوانین سخت‌گیرانه سازمان رده‌بندی سنی ژاپن مطابقت داشته باشد. در سایر کشورها، سانسور خاصی گزارش نشده و بازی به صورت کامل در دسترس است.

برای دسترسی به برخی ویژگی‌های آنلاین، مانند ثبت رکوردها در سایت ResidentEvil.net یا تجربه بازی چندنفره RE:Verse که همراه با Village ارائه می‌شود، کاربران ملزم به ساخت و اتصال حساب Capcom ID هستند. طبق سیاست‌های حریم خصوصی کپکام، داده‌های بازیکنان برای بهبود تجربه بازی و تحلیل رفتار کاربران جمع‌آوری می‌شود. کاربران باید با تایید EULA در ابتدای بازی، موافقت خود را با این شرایط و نحوه مدیریت داده‌ها اعلام کنند.

خرید و فروش نسخه‌های فیزیکی دست دوم روی کنسول‌ها کاملاً قانونی است و هیچ محدودیتی برای اجرای بازی اصلی ایجاد نمی‌کند. با این حال، باید توجه داشته باشید که کدهای دیجیتالی موجود در بسته‌بندی (مانند کد Trauma Pack یا دسترسی به RE:Verse) معمولاً یک‌بار مصرف هستند و اگر توسط مالک قبلی استفاده شده باشند، شما به آن‌ها دسترسی نخواهید داشت. همچنین برای آپدیت رایگان به نسل بعد، دیسک بازی باید همیشه در کنسول باشد.

تمام شخصیت‌های بازی Resident Evil Village، از جمله لیدی دیمیتریس و ایتن وینترز، تحت حفاظت قانون کپی‌رایت و علامت تجاری (Trademark) شرکت کپکام هستند. هرگونه استفاده تجاری از نام، تصویر یا مدل سه‌بعدی این شخصیت‌ها در محصولات دیگر، انیمیشن‌ها یا کالاهای تجاری بدون کسب مجوز رسمی از کپکام غیرقانونی است. این موضوع شامل فن‌آرت‌هایی که به قصد فروش انبوه تولید می‌شوند نیز می‌شود و کپکام حق برخورد قانونی با این موارد را برای خود محفوظ می‌دارد.