آیه ۱۵ سوره روم؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۳۰:۱۲ صفحه ۴۰۵

   وَيَومَ تَقومُ السّاعَةُ يُبلِسُ المُجرِمونَ

   روزی که قیامت بر پا گردد، گناهکاران [از رحمت الهی] ناامید می‌شوند.

2. ۳۰:۱۳ صفحه ۴۰۵

   وَلَم يَكُن لَهُم مِن شُرَكائِهِم شُفَعٰؤُا۟ وَكانوا بِشُرَكائِهِم كٰفِرينَ

   [در آن روز،] مشرکان از بین معبودان خود [که عبادت می‌کردند] هیچ شفاعتگری نخواهند داشت و نسبت به معبودانشان [که آنها را همتای الله قرار داده بودند] کفر می‌ورزند.

3. ۳۰:۱۴ صفحه ۴۰۵

   وَيَومَ تَقومُ السّاعَةُ يَومَئِذٍ يَتَفَرَّقونَ

   روزی که قیامت برپا گردد، [مردم بر اساس کارهایشان] از یکدیگر جدا می‌شوند.

4. ۳۰:۱۵ صفحه ۴۰۵

   فَأَمَّا الَّذينَ ءامَنوا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَهُم فى رَوضَةٍ يُحبَرونَ

   اما کسانی که ایمان آورده‌اند و کار‌های شایسته انجام داده‌اند، در بوستانی [از بهشت] شادمان می‌گردند.

5. ۳۰:۱۶ صفحه ۴۰۶

   وَأَمَّا الَّذينَ كَفَروا وَكَذَّبوا بِـٔايٰتِنا وَلِقائِ الـٔاخِرَةِ فَأُولٰئِكَ فِى العَذابِ مُحضَرونَ

   و اما کسانی ‌که کفر ورزیدند و آیات ما و دیدارمان در آخرت را تکذیب کردند، در عذاب [دوزخ] احضار می‌شوند.

6. ۳۰:۱۷ صفحه ۴۰۶

   فَسُبحٰنَ اللَّهِ حينَ تُمسونَ وَحينَ تُصبِحونَ

   پس الله را به پاکی ستایش کنید، آنگاه که به شب درمی‌آیید و آن دَم که به صبح می‌رسید

7. ۳۰:۱۸ صفحه ۴۰۶

   وَلَهُ الحَمدُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ وَعَشِيًّا وَحينَ تُظهِرونَ

   و عصرگاهان و هنگامی ‌که به نیمروز می‌رسید؛ و حمد و ستایش در آسمان‌ها و زمین از آنِ اوست.