بررسی کامل و نقد انیمه اتک آن تایتان (Attack on Titan)

داستان در دنیایی جریان دارد که بشریت توسط موجودات غول‌آسایی به نام تایتان‌ها به مرز نابودی رسیده است. بازماندگان درون سه دیوار عظیم (ماریا، رز و سینا) زندگی می‌کنند. داستان با حمله تایتان زره‌پوش و تایتان غول‌آسا به دیوار ماریا آغاز می‌شود که منجر به مرگ مادر شخصیت اصلی، ارن یگر، می‌گردد. ارن به همراه دوستانش میکاسا و آرمین به ارتش ملحق می‌شوند تا انتقام بگیرند، اما به تدریج متوجه می‌شوند که حقیقت تایتان‌ها و دنیای خارج بسیار پیچیده‌تر و تاریک‌تر از تصورات اولیه آن‌هاست.

هاجیمه ایسایاما نویسنده و تصویرگر مانگای حمله به تایتان است. او این اثر را در سال ۲۰۰۹ آغاز کرد و در سال ۲۰۲۱ به پایان رساند. ایسایاما در طول ساخت انیمه، به‌ویژه در فصل چهارم و قسمت‌های پایانی، نظارت مستقیمی بر روند تولید داشت. او حتی برای قسمت پایانی انیمه که در نوامبر ۲۰۲۳ پخش شد، دیالوگ‌های جدیدی نوشت تا برخی از ابهامات موجود در پایان‌بندی مانگا را برطرف کرده و تجربه کامل‌تری برای مخاطبان تلویزیونی فراهم کند.

بله، انیمه حمله به تایتان پس از ۱۰ سال پخش، رسماً در تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۲۳ (۱۳ آبان ۱۴۰۲) با پخش قسمت دوم از بخش سوم فصل نهایی (The Final Chapters Special 2) به پایان رسید. این قسمت طولانی که حدود ۸۵ دقیقه بود، نبرد نهایی و سرنوشت تمامی شخصیت‌ها را به تصویر کشید. در حال حاضر هیچ فصل یا قسمت جدیدی برای ادامه داستان اصلی برنامه‌ریزی نشده است و پرونده این حماسه به طور کامل بسته شده است.

شخصیت‌های محوری شامل ارن یگر، میکاسا آکرمن و آرمین آرلرت هستند. ارن در ابتدا به دنبال آزادی و نابودی تمام تایتان‌هاست، اما در فصول پایانی به شخصیتی خاکستری و پیچیده تبدیل می‌شود. میکاسا، قوی‌ترین سرباز بشریت، هدفش محافظت از ارن است و آرمین با هوش سرشار خود به دنبال صلح و دیدن دنیای خارج از دیوارهاست. در کنار آن‌ها، شخصیت‌هایی مانند لیوای آکرمن و اروین اسمیت نقش‌های کلیدی در پیشبرد استراتژی‌های نظامی و بقای بشریت ایفا می‌کنند.

در دنیای این انیمه، ۹ تایتان خاص وجود دارند که دارای قدرت‌های منحصربه‌فردی هستند و توسط انسان‌ها کنترل می‌شوند. این تایتان‌ها عبارتند از: تایتان بنیان‌گذار، تایتان غول‌آسا، تایتان زره‌پوش، تایتان زن، تایتان حمله، تایتان جانور، تایتان فک، تایتان چکش جنگ و تایتان ارابه. هر کدام از این تایتان‌ها توانایی‌های ویژه‌ای مانند سخت‌شدگی، کنترل سایر تایتان‌ها یا قدرت تخریب بسیار بالا دارند که در طول جنگ‌های بین الدیا و مارلی نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا می‌کنند.

حمله به تایتان در ابتدا در ژانر اکشن، فانتزی تاریک و پساآخرالزمانی طبقه‌بندی می‌شود، اما با پیشرفت داستان به یک درام سیاسی، فلسفی و روان‌شناختی عمیق تبدیل می‌گردد. این اثر مفاهیم پیچیده‌ای نظیر «چرخه نفرت»، «بهای آزادی»، «نژادپرستی ساختاری»، «اخلاقیات در جنگ» و «جبر و اختیار» را به چالش می‌کشد. نویسنده با ظرافت نشان می‌دهد که چگونه تروماهای تاریخی و پروپاگاندا می‌تواند نسل‌های جدید را به سمت خشونت سوق دهد و مرز بین قهرمان و شرور را از بین ببرد.

این دیوارها با ارتفاع ۵۰ متر، حدود یک قرن از بشریت در برابر تایتان‌های بی‌عقل محافظت کردند. دیوار ماریا بیرونی‌ترین، دیوار رز لایه میانی و دیوار سینا داخلی‌ترین لایه بود که محل سکونت اشراف و پادشاه محسوب می‌شد. در طول داستان مشخص می‌شود که این دیوارها در واقع از میلیون‌ها تایتان غول‌آسا ساخته شده‌اند که با قدرت سخت‌شدگی در کنار هم قرار گرفته‌اند. این تایتان‌ها بخشی از نقشه پادشاه فریتز برای ایجاد یک صلح موقت و تهدیدی برای راه اندازی «رامبلینگ» بودند.

رامبلینگ یا «غرش زمین» رویدادی فاجعه‌بار است که در آن میلیون‌ها تایتان غول‌آسای محبوس در دیوارها آزاد شده و شروع به حرکت در سراسر جهان می‌کنند تا هر چیزی را که در مسیرشان است زیر پا له کنند. ارن یگر با فعال کردن این قدرت، قصد داشت تمام دشمنان جزیره پارادایس را نابود کند تا امنیت دوستانش را تضمین نماید. این رویداد نقطه اوج داستان و بزرگترین چالش اخلاقی انیمه است که منجر به مرگ ۸۰ درصد از جمعیت جهان در دنیای انیمه شد.

تغییر استودیو در فصل چهارم به دلیل برنامه زمانی بسیار فشرده و حجم عظیم کار رخ داد. استودیو WIT که سه فصل اول را با کیفیت خیره‌کننده‌ای ساخته بود، به دلیل محدودیت منابع و پروژه‌های دیگر، قادر به پذیرش ساخت فصل نهایی با استانداردهای مورد نظر کمیته تولید نبود. پس از رد شدن درخواست توسط چندین استودیو، استودیو MAPPA مسئولیت ساخت را بر عهده گرفت. این تغییر باعث شد سبک طراحی شخصیت‌ها به مانگا نزدیک‌تر شود و استفاده از مدل‌سازی‌های سه بعدی (CGI) برای تایتان‌ها افزایش یابد.

تولید این انیمه یک فرآیند طولانی ۱۰ ساله بود. فصل اول در سال ۲۰۱۳ پخش شد و پس از آن یک وقفه طولانی ۴ ساله تا فصل دوم (۲۰۱۷) ایجاد شد. فصل سوم در دو بخش بین سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ منتشر گشت. فصل چهارم یا نهایی که طولانی‌ترین روند را داشت، از اواخر ۲۰۲۰ شروع شد و به دلیل حساسیت‌های تولید و جزئیات بالای نبردها، به سه بخش تقسیم شد که بخش نهایی آن در قالب دو قسمت ویژه در سال ۲۰۲۳ به اتمام رسید.

پایان‌بندی انیمه در کلیات کاملاً به مانگا وفادار است، اما در جزئیات تفاوت‌های مهمی دارد. به درخواست ایسایاما، دیالوگ‌های بین ارن و آرمین در قسمت آخر بازنویسی شد تا انگیزه ارن شفاف‌تر بیان شود و آرمین مسئولیت بخشی از اشتباهات را بپذیرد. همچنین سکانس‌های نبرد نهایی در انیمه طولانی‌تر و حماسی‌تر طراحی شده‌اند. در تیتراژ پایانی انیمه، گذر زمان و سرنوشت جزیره پارادایس با جزئیات تصویری بیشتری نسبت به صفحات پایانی مانگا به نمایش درآمده است که مفهوم تکرار تاریخ را بهتر منتقل می‌کند.

تیم صداپیشگی این اثر از برجسته‌ترین هنرمندان ژاپنی تشکیل شده است. یوکی کاجی (Yuki Kaji) با اجرای بی‌نظیر خود در نقش ارن یگر، تحسین‌های بسیاری را برانگیخت. یوئی ایشیکاوا (Yui Ishikawa) صداپیشگی میکاسا و مارینا اینوئه (Marina Inoue) صداپیشگی آرمین را بر عهده داشتند. همچنین هیروشی کامیا (Hiroshi Kamiya) در نقش لیوای آکرمن به یکی از محبوب‌ترین صداها تبدیل شد. این تیم در طول ۱۰ سال هماهنگی کاملی پیدا کردند که در انتقال احساسات عمیق فصول پایانی بسیار موثر بود.

طراحی صدا در این انیمه توسط ماسافومی میما انجام شده است. برای صدای غرش تایتان‌ها، ترکیبی از صدای حیوانات وحشی مانند فیل، شیر و ببر با افکت‌های دیجیتالی استفاده شده تا حسی رعب‌آور و غیرزمینی ایجاد شود. صدای حرکت ابزار مانور سه بعدی (ODM Gear) نیز با استفاده از ترکیب صداهای مکانیکی واقعی و سیم‌های فلزی طراحی شده است. این دقت در جزئیات صوتی باعث شد که صحنه‌های اکشن حسی واقع‌گرایانه و پرانرژی داشته باشند و اتمسفر سنگین داستان را تقویت کنند.

کمیته تولید شامل مجموعه‌ای از کمپانی‌ها مانند کودانشا (ناشر مانگا)، پونی کنیون و استودیو سازنده است که بودجه و سیاست‌های پخش را تعیین می‌کنند. این کمیته تصمیم می‌گیرد که انیمه در چه زمانی پخش شود و چه مقدار بودجه به هر اپیزود اختصاص یابد. فشار این کمیته برای پخش سریع فصل نهایی یکی از دلایلی بود که باعث شد استودیو MAPPA از تکنولوژی CGI برای تایتان‌ها استفاده کند تا بتواند در مهلت مقرر، نبردهای عظیم و پرجمعیت را به تصویر بکشد.

شیوع کووید-۱۹ باعث تاخیر در جلسات ضبط صدا و هماهنگی‌های بین تیم‌های انیماتور شد. بسیاری از انیماتورها مجبور به دورکاری شدند که مدیریت پروژه‌ای با این ابعاد را دشوار می‌کرد. این موضوع باعث شد که بخش‌های مختلف فصل چهارم با فاصله‌های زمانی زیاد پخش شوند. با این حال، استودیو MAPPA توانست با مدیریت منابع، کیفیت بصری را در سطح بالایی حفظ کند، هرچند که فشار کاری بر روی کارکنان (Crunch) در رسانه‌ها مورد بحث و انتقاد قرار گرفت.

ایسایاما در مصاحبه‌های خود تایید کرده که ایده کلی پایان داستان و برخی از نقاط کلیدی (مانند افشای حقیقت زیرزمین) را از همان ابتدا در ذهن داشته است. با این حال، او اعتراف کرد که با محبوبیت زیاد شخصیت‌هایی مانند لیوای، برخی از جزئیات مسیر را تغییر داده است. او همچنین تحت تاثیر واکنش‌های طرفداران به مانگا، تلاش کرد در نسخه انیمه، برخی از جنبه‌های بحث‌برانگیز پایان‌بندی را بهبود ببخشد تا پیام نهایی اثر که درباره صلح و درک متقابل است، بهتر درک شود.

موسیقی متن سه فصل اول توسط هیرویوکی ساوانو (Hiroyuki Sawano) ساخته شده که با سبک ارکسترال-راک و استفاده از گروه‌های کر حماسی شناخته می‌شود. در فصل چهارم، کوتا یاماموتو (Kohta Yamamoto) به تیم اضافه شد و با همکاری ساوانو، تم‌های تاریک‌تر و مدرن‌تری را متناسب با فضای جنگی فصل نهایی خلق کردند. قطعاتی مانند "Vogel im Käfig" و "Ashes on the Fire" به نمادهای موسیقیایی این اثر تبدیل شده‌اند و نقش مهمی در ایجاد هیجان و برانگیختن احساسات مخاطب ایفا می‌کنند.

در فصل نهایی، استودیو MAPPA برای طراحی تایتان‌های هوشمند و تایتان‌های دیواری به طور گسترده از مدل‌سازی سه بعدی رایانه‌ای (CGI) استفاده کرد. برخلاف فصول قبل که تایتان‌ها عمدتاً با دست طراحی می‌شدند، CGI اجازه داد تا حرکات پیچیده و نبردهای شلوغ با دقت بیشتری اجرا شوند. اگرچه در ابتدا انتقاداتی از سوی طرفداران به دلیل تفاوت با سبک سنتی مطرح شد، اما با پیشرفت فصل، کیفیت رندرینگ و ترکیب آن با پس‌زمینه‌های دو بعدی بهبود یافت و در قسمت‌های پایانی به اوج پختگی رسید.

انیمه حمله به تایتان دارای برخی از بالاترین نمرات در تاریخ تلویزیون است. اپیزودهایی مانند "Hero" (فصل ۳)، "Perfect Game" (فصل ۳) و "Memories of the Future" (فصل ۴) نمراتی نزدیک به ۹.۹ از ۱۰ دریافت کرده‌اند. این اپیزودها به دلیل کارگردانی فوق‌العاده، چرخش‌های داستانی غیرمنتظره و اوج‌گیری احساسی شخصیت‌ها، نه تنها در بین انیمه‌ها بلکه در کل آثار دراماتیک جهان به عنوان شاهکار شناخته می‌شوند و بارها در صدر لیست‌های جهانی قرار گرفته‌اند.

نسخه‌های بلو-ری انیمه معمولاً با کیفیت 1080p Full HD عرضه می‌شوند. تفاوت اصلی نسخه بلو-ری با نسخه پخش تلویزیونی در اصلاحات گرافیکی است؛ انیماتورها در این نسخه فرصت می‌یابند تا خطاهای طراحی را اصلاح کنند، جزئیات پس‌زمینه را افزایش دهند و در برخی موارد صحنه‌های اکشن را بازسازی کنند. همچنین نرخ فریم در برخی صحنه‌ها پایدارتر است و افکت‌های نوری و سایه‌زنی‌ها برای نمایشگرهای با کیفیت بالا بهینه‌سازی شده‌اند تا تجربه‌ای سینمایی‌تر ارائه دهند.

تغییر سبک هنری به دلیل تغییر استودیو و همچنین تغییر فضای داستان بود. استودیو MAPPA از طراحی‌های خطی ضخیم‌تر و سایه‌زنی‌های واقع‌گرایانه‌تر استفاده کرد تا به سبک طراحی‌های متاخر هاجیمه ایسایاما در مانگا نزدیک شود. این سبک جدید، فضای خشن، جدی و جنگی فصل چهارم را بهتر منعکس می‌کرد. در حالی که استودیو WIT از رنگ‌های زنده‌تر و خطوط ظریف‌تر استفاده می‌کرد که برای فضای فانتزی و ماجراجویانه ابتدای داستان مناسب‌تر بود.

برای ساخت سکانس‌های پرتحرک ابزار مانور سه بعدی، تیم‌های فنی از ترکیبی از نرم‌افزارهای انیمیشن دو بعدی (مانند TVPaint یا RETAS) و نرم‌افزارهای سه بعدی (مانند Autodesk Maya یا 3ds Max) استفاده می‌کنند. پس‌زمینه‌ها به صورت سه بعدی مدل‌سازی می‌شوند تا دوربین بتواند به راحتی در بین ساختمان‌ها و درختان حرکت کند (Camera Tracking)، سپس شخصیت‌های دو بعدی روی این محیط‌ها قرار می‌گیرند تا حس سرعت و عمق به مخاطب منتقل شود.

انیمه در مجموع شامل ۸۸ قسمت اصلی و ۸ قسمت OVA (قسمت‌های جانبی) است. فصل اول ۲۵ قسمت، فصل دوم ۱۲ قسمت، فصل سوم ۲۲ قسمت و فصل چهارم در مجموع ۲۹ قسمت (شامل قسمت‌های ویژه پایانی) دارد. با احتساب میانگین ۲۴ دقیقه برای هر قسمت معمولی و زمان‌های طولانی‌تر برای قسمت‌های ویژه، تماشای کامل این اثر حدود ۳۶ تا ۴۰ ساعت زمان نیاز دارد. این زمان بدون احتساب خلاصه‌ها و تیتراژها محاسبه شده است.

گروه Linked Horizon با ساخت تیتراژهای ابتدایی نمادینی مانند "Guren no Yumiya" و "Shinzou wo Sasageyo" نقش غیرقابل انکاری در هویت برند انیمه داشتند. این آهنگ‌ها با تم‌های نظامی و حماسی خود، روحیه مبارزه‌طلبی شخصیت‌ها را منعکس می‌کردند. در فصل چهارم، انتخاب گروه‌هایی مانند SiM برای آهنگ "The Rumbling" (سبک متال) نشان‌دهنده تغییر لحن داستان به سمت آشوب و نابودی بود. تیتراژهای این انیمه همواره در پلتفرم‌های موسیقی مانند اسپاتیفای رکوردهای میلیونی ثبت کرده‌اند.

اگرچه ارقام دقیق توسط کمیته تولید فاش نمی‌شود، اما تخمین زده می‌شود که بودجه هر اپیزود از انیمه حمله به تایتان بین ۱۵۰,۰۰۰ تا ۳۰۰,۰۰۰ دلار باشد. این رقم برای قسمت‌های ویژه و نبردهای بزرگ فصل پایانی به دلیل استفاده گسترده از CGI و نیروی انسانی بیشتر، به مراتب بالاتر رفته است. در مقایسه با استانداردهای صنعت انیمه، این اثر جزو پروژه‌های پرهزینه و تراز اول (AAA) محسوب می‌شود که بازگشت سرمایه آن از طریق فروش جهانی تضمین شده است.

قیمت پکیج‌های بلو-ری بسته به منطقه و محتویات جانبی متفاوت است. به طور معمول، هر بخش از فصل‌ها در بازار ژاپن حدود ۷,۰۰۰ تا ۱۰,۰۰۰ ین (تقریباً ۵۰ تا ۷۰ دلار) قیمت دارد. نسخه‌های کلکسیونی محدود (Limited Edition) که شامل کتابچه‌های طراحی، آرت‌بوک و فیگورهای کوچک هستند، ممکن است تا ۱۵۰ دلار یا بیشتر قیمت داشته باشند. این محصولات به دلیل کیفیت بالای چاپ و محتوای انحصاری، در بین مجموعه‌داران ارزش بالایی دارند.

فرنچایز حمله به تایتان یکی از سودآورترین آثار تاریخ ژاپن است. با فروش بیش از ۱۲۰ میلیون نسخه از مانگا و درآمدهای حاصل از پخش انیمه، بازی‌های ویدئویی، کالاها (Merchandise) و همکاری‌های تبلیغاتی، درآمد کل آن چندین میلیارد دلار تخمین زده می‌شود. تنها در بخش فروش مانگا، این اثر میلیاردها ین سودآوری داشته است. همچنین همکاری با برندهایی مانند مرسدس بنز و ایجاد پارک‌های موضوعی در ژاپن، جریان‌های درآمدی پایداری برای مالکان اثر ایجاد کرده است.

برای تماشای قانونی انیمه در پلتفرم‌هایی مانند Crunchyroll یا Hulu، کاربران باید اشتراک ماهیانه تهیه کنند. هزینه اشتراک Crunchyroll بسته به سطح دسترسی از ۸ تا ۱۵ دلار در ماه متغیر است. در ایران، به دلیل عدم دسترسی مستقیم به پرداخت‌های بین‌المللی، کاربران معمولاً از سایت‌های واسطه یا پلتفرم‌های داخلی استفاده می‌کنند که هزینه‌های متفاوتی دارند. تماشای قانونی به حمایت از سازندگان و تداوم تولید آثار باکیفیت کمک شایانی می‌کند.

محصولات جانبی طیف قیمتی بسیار گسترده‌ای دارند. فیگورهای ساده (Pop Up Parade) حدود ۳۰ تا ۵۰ دلار قیمت دارند، در حالی که مجسمه‌های رزینی با جزئیات بالا و مقیاس بزرگ از برندهایی مانند Prime 1 Studio ممکن است بین ۵۰۰ تا ۱,۵۰۰ دلار قیمت‌گذاری شوند. سایر اقلام مانند لباس‌های ارتش (شنل سبز)، گردنبند کلید ارن و آرت‌بوک‌ها معمولاً بین ۲۰ تا ۱۰۰ دلار در فروشگاه‌های رسمی مانند کیناکونیا یا آمازون به فروش می‌رسند.

هزینه لایسنس بین‌المللی برای اثری در سطح حمله به تایتان بسیار سنگین است. پلتفرم‌های پخش بزرگ برای دریافت حق پخش انحصاری در مناطق خاص، مبالغی در حد چندین میلیون دلار به کمیته تولید پرداخت می‌کنند. این هزینه‌ها بر اساس تعداد قسمت‌ها، محبوبیت اثر در آن منطقه و مدت زمان قرارداد تعیین می‌شود. به همین دلیل است که برخی انیمه‌ها تنها در پلتفرم‌های خاصی در دسترس هستند و رقابت شدیدی بین سرویس‌های استریم برای جذب مخاطب وجود دارد.

فیلم لایو-اکشن ژاپنی که در سال ۲۰۱۵ در دو بخش منتشر شد، بودجه‌ای در حدود ۳ میلیارد ین (تقریباً ۲۵ تا ۳۰ میلیون دلار) داشت. اگرچه این مبلغ در مقایسه با فیلم‌های هالیوودی کم به نظر می‌رسد، اما برای صنعت سینمای ژاپن بودجه کلانی محسوب می‌شد. بخش بزرگی از این هزینه صرف جلوه‌های ویژه بصری برای طراحی تایتان‌ها و بازسازی شهر محصور در دیوار شد. با این حال، فیلم با انتقادات زیادی روبرو شد و نتوانست موفقیت انیمه را تکرار کند.

هر جلد انفرادی مانگا در بازار آمریکا حدود ۱۰.۹۹ تا ۱۲.۹۹ دلار قیمت دارد. این مجموعه شامل ۳۴ جلد است. همچنین نسخه‌های ویژه‌ای به نام "Colossal Edition" منتشر شده‌اند که شامل چندین جلد در یک کتاب بزرگ با کیفیت کاغذ بهتر هستند و قیمت آن‌ها حدود ۵۰ دلار است. خرید کل مجموعه به صورت یکجا معمولاً شامل تخفیف می‌شود، اما همچنان برای یک کلکسیونر، هزینه‌ای بالغ بر ۳۰۰ تا ۴۰۰ دلار در بر خواهد داشت.

حق مالکیت معنوی این اثر متعلق به هاجیمه ایسایاما و ناشر اصلی آن، کمپانی کودانشا (Kodansha) است. کمیته تولید انیمه که شامل شرکت‌هایی مانند Pony Canyon و Production I.G نیز می‌شود، حقوق مربوط به پخش تلویزیونی و توزیع رسانه‌ای را در اختیار دارند. هرگونه استفاده تجاری از نام، شخصیت‌ها و موسیقی‌های این اثر بدون کسب اجازه قانونی از این نهادها، نقض کپی‌رایت محسوب شده و می‌تواند پیگرد قانونی در سطح بین‌المللی داشته باشد.

از نظر حقوقی، تماشای انیمه از سایت‌هایی که حق پخش قانونی را خریداری نکرده‌اند (سایت‌های پیرات)، نقض حقوق پدیدآورندگان است. این سایت‌ها بدون اجازه مالکان اثر، محتوا را بازنشر می‌کنند و سودی به استودیو سازنده نمی‌رسانند. در بسیاری از کشورها، قوانین کپی‌رایت سخت‌گیرانه‌ای برای برخورد با این سایت‌ها وجود دارد. با این حال، در مناطقی که دسترسی به سرویس‌های رسمی محدود است، کاربران اغلب به این منابع متوسل می‌شوند که از نظر اخلاقی و قانونی مورد تایید صنعت انیمه نیست.

دولت چین در سال ۲۰۱۵ انیمه حمله به تایتان را در لیست سیاه قرار داد و پخش آن را در تمامی پلتفرم‌های آنلاین و فیزیکی ممنوع کرد. دلیل رسمی این تصمیم، وجود خشونت بیش از حد، خون‌ریزی و مضامین اعتراضی عنوان شد که از نظر مقامات چینی برای سلامت روانی جوانان مضر بود. همچنین برخی تحلیل‌گران معتقدند که تم‌های سیاسی داستان و ایده قیام علیه قدرت‌های مستبد، با سیاست‌های نظارتی دولت چین در تضاد بوده است.

استفاده از کلیپ‌های انیمه در یوتیوب تحت قانون «استفاده منصفانه» (Fair Use) قرار می‌گیرد، مشروط بر اینکه محتوا جنبه تحلیلی، آموزشی یا نقد داشته باشد. با این حال، الگوریتم‌های کپی‌رایت ژاپنی بسیار سخت‌گیر هستند و ممکن است ویدیوهایی را که بخش‌های طولانی از انیمه یا موسیقی متن آن را بدون تغییر استفاده می‌کنند، مسدود یا درآمد آن‌ها را به نفع مالکان اثر مصادره کنند. یوتیوبرها معمولاً برای جلوگیری از این مشکل، تصویر را تغییر داده یا از قطعات بسیار کوتاه استفاده می‌کنند.

این انیمه معمولاً دارای رده‌بندی سنی TV-MA یا R-17+ است، به این معنی که برای افراد زیر ۱۷ سال بدون همراهی والدین مناسب نیست. این رده‌بندی به دلیل خشونت عریان، قطع عضو، مضامین وحشت و فشارهای روانی سنگین تعیین شده است. در بسیاری از کشورها، شبکه‌های تلویزیونی موظفند این انیمه را در ساعات پایانی شب پخش کنند و یا در صورت پخش در ساعات روز، بخش‌های خشن آن را سانسور کنند تا با قوانین محافظت از کودکان مطابقت داشته باشد.

خیر، تولید و فروش هرگونه محصول تجاری که از تصاویر، لوگو یا شخصیت‌های حمله به تایتان استفاده می‌کند بدون داشتن لایسنس رسمی از کودانشا غیرقانونی است. بسیاری از فروشگاه‌های کوچک به صورت غیررسمی اقدام به چاپ تیشرت یا اکسسوری می‌کنند، اما در صورت شناسایی توسط وکلای کمپانی، ممکن است با جریمه‌های سنگین یا بسته شدن فروشگاه روبرو شوند. برای فعالیت قانونی، تولیدکنندگان باید درصدی از فروش خود را به عنوان حق امتیاز (Royalty) به مالکان برند پرداخت کنند.

به طور کلی، کمپانی‌های ژاپنی نسبت به فن‌آرت‌ها و فن‌فیکشن‌هایی که جنبه غیرتجاری دارند، تساهل نشان می‌دهند و آن‌ها را نوعی تبلیغ رایگان برای اثر می‌دانند. اما اگر شخصی بخواهد از طریق فروش کتاب‌های فن‌فیکشن یا آثار هنری مبتنی بر این انیمه درآمد قابل توجهی کسب کند، وارد حیطه نقض کپی‌رایت می‌شود. در ژاپن رویدادهایی مانند Comiket برای فروش این آثار وجود دارد که قوانین خاص خود را دارند، اما در سطح بین‌المللی، مرز بین طرفداری و سوءاستفاده تجاری بسیار باریک است.

خیر، استودیوهایی مانند WIT یا MAPPA معمولاً به عنوان «پیمانکار» عمل می‌کنند. آن‌ها برای ساخت انیمه دستمزد دریافت می‌کنند اما مالکیت برند یا شخصیت‌ها را در اختیار ندارند. مالکیت در اختیار «کمیته تولید» است. به همین دلیل وقتی استودیو WIT از پروژه کنار رفت، تمام حقوق و دارایی‌های فکری در اختیار کمیته باقی ماند و آن‌ها توانستند پروژه را به استودیو دیگری واگذار کنند. این یک ساختار قانونی رایج در صنعت انیمه برای توزیع ریسک مالی و سود است.