عصر جدید فصل سوم؛ زمان پخش، داوران و راهنمای کامل

عصر جدید اولین و بزرگترین مسابقه استعدادیابی تلویزیونی در ایران است که با الگوبرداری از برنامه‌های جهانی نظیر Got Talent ساخته شد. هدف اصلی این برنامه شناسایی، معرفی و حمایت از استعدادهای نهفته در زمینه‌های مختلف از جمله خوانندگی، حرکات نمایشی، شعبده‌بازی، هنرهای تجسمی و مهارت‌های ورزشی است. این برنامه توانست بستری عدالت‌محور برای افرادی فراهم کند که در شهرستان‌ها و مناطق دورافتاده دسترسی به امکانات پایتخت را نداشتند تا هنر خود را در سطح ملی به نمایش بگذارند.

فصل سوم این برنامه پرمخاطب از ۲۷ اسفندماه سال ۱۴۰۰ همزمان با شب نیمه شعبان آغاز شد و پخش آن در طول بهار و تابستان ۱۴۰۱ ادامه یافت. برخلاف شایعاتی که در اوایل سال ۱۴۰۳ مبنی بر پخش فصل جدید وجود داشت، باید گفت که فصل سوم در تیرماه ۱۴۰۱ با معرفی برندگان نهایی به پایان رسید. این فصل شامل مراحل مقدماتی، مرحله دوم، نیمه‌نهایی و فینال بزرگ بود که در شب عید قربان سال ۱۴۰۱ به اوج خود رسید.

در فصل سوم، ترکیب داوران نسبت به دو فصل گذشته تغییرات اساسی داشت. امین حیایی، بازیگر مطرح سینما، تنها داور باقی‌مانده از فصول قبلی بود. سه داور جدید شامل ژاله صامتی (بازیگر پیشکسوت تئاتر و سینما)، کارن همایونفر (آهنگساز برجسته و برنده سیمرغ بلورین) و مجید اسماعیلی (منتقد، تهیه‌کننده و استاد دانشگاه) به جمع داوران اضافه شدند. این ترکیب جدید تلاش کرد تا با نگاهی متفاوت و تخصصی‌تر به بررسی استعدادهای شرکت‌کنندگان در حوزه‌های مختلف بپردازد.

علی طولابی، نوجوان ۱۳ ساله اهل کوهدشت لرستان، با صدای استثنایی و اجرای قطعات موسیقی محلی و سنتی، توانست با کسب بیش از ۵ میلیون و ۵۶۲ هزار رای مردمی، عنوان قهرمانی فصل سوم را از آن خود کند. او تندیس طلایی برنامه و جایزه نقدی بزرگی به ارزش ۷۰۰ میلیون تومان (به عنوان کمک‌هزینه برای ارتقای استعداد) دریافت کرد. علی طولابی به دلیل تسلط بر دستگاه‌های موسیقی در سن کم، یکی از پدیده‌های موسیقی ایران در سال‌های اخیر شناخته می‌شود.

تا لحظه نگارش این گزارش در سال ۱۴۰۳، هیچ خبر رسمی مبنی بر پیش‌تولید یا ساخت فصل چهارم از سوی شبکه سه یا احسان علیخانی منتشر نشده است. احسان علیخانی در حال حاضر تمرکز خود را بر تولید پروژه‌های دیگر در شبکه نمایش خانگی، از جمله رئالیتی‌شوی محبوب «جوکر ۲»، معطوف کرده است. همچنین مدیران صداوسیما اعلام کرده‌اند که ساخت چنین پروژه‌های سنگینی نیازمند برنامه‌ریزی طولانی‌مدت و بودجه‌های کلان است که فعلاً در دستور کار فوری قرار ندارد.

در فینال هیجان‌انگیز فصل سوم، پس از علی طولابی که اول شد، گروه ورزشی «پهلوانک‌های ایران‌زمین» که متشکل از کودکان ورزشکار باستانی‌کار بود، با کسب بیش از ۴ میلیون و ۵۰۰ هزار رای در جایگاه دوم قرار گرفتند. همچنین پیمان ابراهیمی، کمدین و استندآپ‌من با استعداد، توانست رتبه سوم را به دست آورد. این رتبه‌بندی‌ها صرفاً بر اساس آرای مستقیم مردمی که از طریق اپلیکیشن روبیکا و کدهای دستوری ثبت شده بود، تعیین گردید.

طبق گزارش‌های رسمی مرکز تحقیقات صداوسیما، فصل سوم عصر جدید در زمان پخش خود با جذب بیش از ۸۰ درصد بیننده، در صدر پرمخاطب‌ترین برنامه‌های تلویزیونی قرار گرفت. این برنامه نه تنها در پخش زنده تلویزیونی، بلکه در پلتفرم تلوبیون نیز رکوردهای عجیبی را جابه‌جا کرد و برخی از ویدئوهای اجراهای برتر آن بیش از چندین میلیون بازدید در فضای مجازی داشتند که نشان‌دهنده نفوذ بالای این برنامه در میان خانواده‌های ایرانی است.

احسان علیخانی علاوه بر اجرای برنامه، به عنوان تهیه‌کننده و کارگردان هنری (Showrunner) نقش کلیدی در طراحی ساختار عصر جدید داشت. او مسئولیت انتخاب تیم داوری، نظارت بر تیم مربیان (Coaches) و مدیریت سناریوهای هر قسمت را بر عهده داشت. علیخانی با تجربه سال‌ها ساخت برنامه «ماه عسل»، توانست جنبه‌های انسانی و قصه‌گویی (Storytelling) را به مسابقه اضافه کند تا بینندگان علاوه بر تماشای استعداد، با چالش‌ها و زندگی شخصی شرکت‌کنندگان نیز ارتباط عاطفی برقرار کنند.

علاقه‌مندان برای شرکت در فصل سوم باید ابتدا یک ویدئوی ۵ دقیقه‌ای از استعداد خود را طبق استانداردهای اعلام شده (نور مناسب، عدم ویرایش صدا و تصویر، و رعایت شئونات) تهیه و از طریق اپلیکیشن روبیکا یا وب‌سایت رسمی برنامه ارسال می‌کردند. تیم راستی‌آزمایی متشکل از کارشناسان هنری، هزاران ویدئوی ارسالی را بازبینی کرده و از افراد واجد شرایط برای تست حضوری در تهران دعوت به عمل می‌آوردند تا در نهایت بهترین‌ها به مرحله ضبط تلویزیونی راه یابند.

مرحله راستی‌آزمایی پیش از شروع ضبط اصلی برنامه انجام می‌شود. در این مرحله، شرکت‌کنندگانی که ویدئوهایشان پذیرفته شده، باید در مقابل مربیان و کارشناسان برنامه به صورت زنده اجرا کنند تا ثابت شود فیلم ارسالی متعلق به خودشان بوده و توانایی اجرای آن را در شرایط استرس‌زای استودیو دارند. بسیاری از افراد در این مرحله به دلیل عدم توانایی در تکرار اجرای خود یا نیاز به تمرین بیشتر، از صعود به مرحله اصلی و حضور مقابل داوران باز می‌مانند.

هر داور و همچنین مجری برنامه (احسان علیخانی) در طول مرحله مقدماتی، حق داشتند فقط یک بار از «زنگ طلایی» برای یک شرکت‌کننده استفاده کنند. فشردن این زنگ به این معنا بود که شرکت‌کننده بدون توجه به رای سایر داوران، مستقیماً به مرحله نیمه‌نهایی صعود می‌کند. این زنگ معمولاً برای اجراهایی استفاده می‌شد که فراتر از انتظار بودند و داور می‌خواست حمایت ویژه خود را از آن استعداد خاص نشان دهد تا از حذف احتمالی او در مراحل میانی جلوگیری کند.

پس از قبولی در مرحله مقدماتی، شرکت‌کنندگان رها نمی‌شدند. تیمی از مربیان حرفه‌ای در حوزه‌های مختلف (مانند ریما رامین‌فر برای بازیگری، امیر کربلایی‌زاده برای استندآپ، و اساتید موسیقی و ورزش) با شرکت‌کنندگان تمرین می‌کردند. وظیفه این مربیان، اصلاح نقاط ضعف، بهبود طراحی صحنه، انتخاب موسیقی مناسب و افزایش اعتماد به نفس شرکت‌کنندگان برای اجرای حرفه‌ای‌تر در مراحل بالاتر بود. این آموزش‌ها به صورت رایگان در قالب «آکادمی عصر جدید» ارائه می‌شد.

در مرحله فینال، سرنوشت برنده کاملاً در دست مردم بود. بینندگان می‌توانستند از طریق کد دستوری (USSD) اختصاصی یا اپلیکیشن روبیکا به صورت رایگان به فرد مورد نظر خود رای دهند. برای جلوگیری از تقلب، هر شماره موبایل تنها حق ثبت یک رای را داشت. نتایج به صورت لحظه‌ای توسط تیم فنی پایش می‌شد و در نهایت در یک ویژه برنامه زنده، آمار دقیق آرا با حضور نمایندگان قانونی و ناظران صداوسیما اعلام و قهرمان مشخص می‌شد.

برای حضور در استودیو به عنوان تماشاگر، افراد باید در سایت رسمی برنامه یا اپلیکیشن مربوطه ثبت‌نام می‌کردند. اولویت با کسانی بود که به صورت گروهی یا خانوادگی ثبت‌نام کرده بودند. تماشاگران باید پروتکل‌های خاصی از جمله پوشش مناسب و هماهنگی با تیم کارگردانی برای تشویق‌ها را رعایت می‌کردند. حضور در استودیو رایگان بود، اما به دلیل حجم بالای متقاضیان، انتخاب‌ها به صورت قرعه‌کشی یا بر اساس زمان ثبت‌نام انجام می‌گرفت تا نظم سالن حفظ شود.

مرحله شانس مجدد برای شرکت‌کنندگانی طراحی شده بود که در مرحله مقدماتی یا دوم نتوانسته بودند رای قاطع داوران را بگیرند اما استعداد قابل توجهی داشتند. در این بخش، داوران تعدادی از افراد را انتخاب کرده و سرنوشت آن‌ها را به نظرسنجی مردمی در پایان همان شب می‌سپردند. بینندگان ۲۴ ساعت فرصت داشتند تا با آرای خود، یک یا دو نفر را به مرحله بعد بازگردانند. این مکانیزم باعث می‌شد استعدادهای محبوب که به دلایل فنی حذف شده بودند، فرصت دوباره‌ای پیدا کنند.

برخلاف آنچه در تلویزیون دیده می‌شود که حدود ۱۰۰ دقیقه است، ضبط هر قسمت معمولاً بین ۱۰ تا ۱۵ ساعت به طول می‌انجامید. این زمان شامل آماده‌سازی صحنه برای هر اجرا (که گاهی ساعت‌ها طول می‌کشید)، گریم شرکت‌کنندگان، چک کردن سیستم‌های ایمنی برای اجراهای خطرناک و استراحت‌های میان‌برنامه بود. تیم تولید گاهی تا پاسی از شب در استودیو مشغول کار بودند تا تمام جزئیات فنی و هنری به بهترین شکل ممکن برای تدوین نهایی آماده شود.

استودیوی اصلی عصر جدید در مجموعه ورزشی آراد در منطقه چیتگر تهران واقع شده بود. این استودیو با مساحتی بیش از ۱۰۰۰ متر مربع، یکی از بزرگترین لوکیشن‌های برنامه‌سازی در ایران محسوب می‌شد. سقف بلند استودیو امکان اجرای حرکات آکروباتیک هوایی را فراهم می‌کرد. همچنین زیرساخت‌های لازم برای نصب تجهیزات سنگین نورپردازی و سیستم‌های صوتی پیشرفته در آن تعبیه شده بود تا استانداردهای یک برنامه تراز اول جهانی را برآورده کند.

در تولید فصل سوم عصر جدید از بیش از ۱۲ تا ۱۵ دوربین حرفه‌ای به صورت همزمان استفاده می‌شد. این دوربین‌ها شامل دوربین‌های ثابت، کرین (Crane) برای نماهای حرکتی بلند، استدی‌کم (Steadicam) برای دنبال کردن شرکت‌کننده روی صحنه و دوربین‌های فوق آهسته (Slow Motion) برای ثبت جزئیات حرکات ورزشی یا شعبده‌بازی بود. تصاویر با کیفیت Full HD ضبط و در مرحله پس‌تولید با اصلاح رنگ و نور حرفه‌ای برای پخش آماده می‌شدند.

نورپردازی عصر جدید توسط تیم‌های متخصص و با استفاده از صدها پروژکتور هوشمند و رباتیک انجام می‌شد. برای هر اجرا، یک «نقشه نور» (Light Map) اختصاصی طراحی می‌شد که با ضرب‌آهنگ موسیقی و نوع اجرا هماهنگ بود. استفاده از نمایشگرهای LED عظیم در کف و پس‌زمینه صحنه که با نورپردازی محیطی یکپارچه شده بودند، عمق تصویری زیادی ایجاد می‌کرد. این سیستم به گونه‌ای طراحی شده بود که در لحظه قرمز یا سفید شدن آرا، کل اتمسفر استودیو تغییر رنگ می‌داد.

صدابرداری در عصر جدید یکی از پیچیده‌ترین بخش‌ها بود؛ چراکه باید همزمان صدای محیط (تشویق تماشاگران)، صدای داوران، و صدای اجرای روی صحنه (مانند ضربات رزمی یا آواز) مدیریت می‌شد. برای خوانندگان از میکروفون‌های بی‌سیم با فرکانس بالا استفاده می‌شد تا تداخلی ایجاد نشود. در اجراهای گروهی موسیقی، بیش از ۳۰ لاین صوتی همزمان ضبط و توسط صدابرداران حرفه‌ای در لحظه میکس می‌شد تا کیفیت خروجی برای گیرنده‌های تلویزیونی خانگی شفاف و استاندارد باشد.

برای اجراهایی که شامل آتش‌بازی، پرتاب چاقو یا حرکات آکروباتیک در ارتفاع بود، یک تیم ایمنی و آتش‌نشانی به صورت مقیم در استودیو حضور داشت. قبل از ضبط اصلی، تمامی تجهیزات توسط مهندسان ناظر چک می‌شد و شرکت‌کنندگان موظف به استفاده از کابل‌های ایمنی (Lanyard) پنهان بودند. همچنین تشک‌های ضربه‌گیر مخصوص در زیر صحنه تعبیه می‌شد. در صورت کوچکترین نقص فنی در تجهیزات ایمنی، کارگردان بلافاصله ضبط را متوقف می‌کرد تا مشکل برطرف شود.

بسیاری از جذابیت‌های بصری که بینندگان در تلویزیون می‌دیدند، در مرحله تدوین و پس‌تولید اضافه می‌شد. استفاده از گرافیک‌های متحرک برای معرفی شرکت‌کنندگان، افکت‌های تصویری در هنگام اعلام آرا و اصلاح رنگ (Color Grading) سینمایی از جمله این موارد بود. تیم تدوین عصر جدید با استفاده از نرم‌افزارهای پیشرفته، تلاش می‌کردند تا ریتم برنامه را تند و هیجان‌انگیز نگه دارند و با استفاده از نماهای بسته (Close-up) از چهره‌ها، احساسات لحظه‌ای را به مخاطب منتقل کنند.

در فصل سوم، برای اولین بار در برخی اجراها از تکنولوژی واقعیت افزوده یا AR استفاده شد. این تکنولوژی اجازه می‌داد تا المان‌های گرافیکی سه‌بعدی (مانند بارش باران مجازی، حیوانات دیجیتالی یا اشیاء معلق) در فضای استودیو به گونه‌ای نمایش داده شوند که گویی واقعاً در صحنه حضور دارند. این افکت‌ها فقط برای بینندگان تلویزیونی قابل مشاهده بود و جذابیت بصری اجراهای هنری و نمایشی را چندین برابر می‌کرد و سطح فنی برنامه‌سازی در ایران را ارتقا داد.

دکور عصر جدید به صورت مدولار طراحی شده بود. بین هر دو اجرا، تیم صحنه (Stage Hands) تنها چند دقیقه فرصت داشتند تا وسایل سنگین اجرای قبلی را خارج و تجهیزات جدید را نصب کنند. استفاده از جک‌های هیدرولیک و ریل‌های مخفی در کف صحنه به جابه‌جایی سریع کمک می‌کرد. تمام این فرآیند تحت نظارت مدیر صحنه انجام می‌شد تا از نظر فنی هیچ تداخلی با سیستم‌های سیم‌کشی کف استودیو و نورپردازی ایجاد نشود.

ساخت برنامه‌ای در ابعاد عصر جدید هزینه‌های بسیار سنگینی دارد. اگرچه ارقام دقیق به دلیل محرمانه بودن قراردادهای صداوسیما اعلام نمی‌شود، اما کارشناسان برآورد می‌کنند که با توجه به دستمزد داوران، اجاره استودیو، تجهیزات فنی، تیم تولید چندصد نفره و هزینه‌های اسکان شرکت‌کنندگان، هر قسمت از این برنامه در سال ۱۴۰۱ هزینه‌ای بالغ بر چندین میلیارد تومان داشته است. این بودجه معمولاً از طریق مشارکت‌های بازرگانی و اسپانسرهای مالی بزرگ تامین می‌شد.

خیر، شرکت در برنامه عصر جدید در تمامی مراحل از ارسال ویدئو تا حضور در فینال برای تمام استعدادها کاملاً رایگان بود. حتی هزینه‌های ایاب و ذهاب، اسکان در تهران و تغذیه شرکت‌کنندگانی که از شهرستان‌ها می‌آمدند، بر عهده پروژه بود. این سیاست به منظور رعایت عدالت و فراهم کردن فرصت برابر برای همه اقشار جامعه، فارغ از توان مالی آن‌ها، اتخاذ شده بود تا هیچ استعدادی به دلیل فقر مالی از دیده شدن محروم نماند.

در فصل سوم، مجموعاً مبالغ قابل توجهی به عنوان اعتبار ارتقای استعداد به برندگان اهدا شد. نفر اول (علی طولابی) ۷۰۰ میلیون تومان، نفر دوم ۶۰۰ میلیون تومان، نفر سوم ۵۰۰ میلیون تومان، نفر چهارم ۴۰۰ میلیون تومان و نفر پنجم ۳۰۰ میلیون تومان دریافت کردند. لازم به ذکر است که این مبالغ به صورت نقد در اختیار برندگان قرار می‌گرفت تا تحت نظارت مربیان، صرف خرید تجهیزات، آموزش حرفه‌ای یا تولید آثار هنری خود کنند.

اسپانسر اصلی فصل سوم عصر جدید، اپلیکیشن «روبیکا» بود. نقش اسپانسر تنها تامین مالی نبود، بلکه زیرساخت فنی رای‌گیری، پخش محتواهای انحصاری پشت صحنه و تعامل با مخاطبان نیز از طریق پلتفرم اسپانسر انجام می‌شد. همچنین برندهای دیگری در حوزه‌های مواد غذایی و بیمه نیز به عنوان حامیان فرعی حضور داشتند. درآمد حاصل از تبلیغات میان‌برنامه‌ای و حضور اسپانسرها، بخش بزرگی از هزینه‌های تولید و جوایز برنامه را پوشش می‌داد.

دستمزد داوران بر اساس تجربه، شهرت و میزان زمانی که برای ضبط و جلسات مشاوره صرف می‌کردند، در قراردادهای جداگانه با تهیه‌کننده و تایید صداوسیما تعیین می‌شد. اگرچه شایعاتی مبنی بر دریافت مبالغ میلیاردی توسط داوران در فضای مجازی منتشر شده بود، اما احسان علیخانی در چندین نوبت اعلام کرد که دستمزدها متناسب با عرف برنامه‌های بزرگ تلویزیونی است و داوران به دلیل علاقه به کشف استعدادها، با پروژه همکاری می‌کنند.

هزینه‌های آکادمی شامل دستمزد مربیان حرفه‌ای، اجاره سالن‌های تمرین و تهیه متریال مورد نیاز برای اجراها (مانند لباس‌های خاص یا ابزارهای مهندسی) تماماً از بودجه تولید برنامه پرداخت می‌شد. این بخش یکی از پرهزینه‌ترین قسمت‌های عصر جدید بود، زیرا برای هر شرکت‌کننده در مراحل بالا، چندین جلسه تمرین اختصاصی با اساتید تراز اول کشور برگزار می‌شد تا کیفیت اجراها در سطح استانداردهای بین‌المللی باقی بماند.

شرکت‌کنندگانی که در مراحل مقدماتی حذف می‌شدند، دستمزدی دریافت نمی‌کردند، اما تمامی هزینه‌های سفر و اقامت آن‌ها توسط برنامه پوشش داده می‌شد. با این حال، در برخی موارد خاص، به استعدادهایی که علیرغم حذف شدن، پتانسیل بالایی داشتند، هدایای کوچکی از سوی اسپانسرها یا کمک‌هزینه‌های تحصیلی اهدا می‌شد. هدف اصلی این بود که حضور در برنامه برای هیچکس بار مالی منفی ایجاد نکند و خاطره‌ای خوش برای شرکت‌کننده باقی بماند.

در فصل سوم، سیستم رای‌گیری به گونه‌ای طراحی شده بود که برای مردم رایگان باشد (از طریق روبیکا یا کدهای دستوری بدون هزینه پیامک). بنابراین، برخلاف سال‌های دور که درآمد پیامکی منبع بزرگی بود، در عصر جدید تمرکز بر جذب ترافیک اینترنتی و تبلیغات مستقیم بازرگانی بود. درآمد اصلی صداوسیما از فروش باکس‌های تبلیغاتی قبل، میان و بعد از برنامه تامین می‌شد که با توجه به ریتینگ بالای ۸۰ درصد، گران‌ترین تعرفه‌های تبلیغاتی را داشتند.

عصر جدید هیچ محدودیت سنی خاصی برای شرکت‌کنندگان ندارد. از کودکان خردسال ۳ ساله تا سالمندان ۸۰ ساله در این برنامه شرکت کرده‌اند. با این حال، برای افراد زیر ۱۸ سال، رضایت‌نامه کتبی و رسمی والدین یا قیم قانونی الزامی است. همچنین در هنگام ضبط، حضور یکی از والدین در پشت صحنه اجباری است تا حقوق کودکان و نوجوانان حفظ شود و از نظر روانی تحت فشار قرار نگیرند.

طبق قراردادهای امضا شده بین شرکت‌کنندگان و تهیه کننده، حق پخش و بهره‌برداری رسانه‌ای از تمامی اجراهای ضبط شده در استودیو متعلق به سازمان صداوسیما و برنامه عصر جدید است. شرکت‌کنندگان حق ندارند همان اجرای خاص را با همان موسیقی و طراحی صحنه در برنامه‌های تلویزیونی رقیب یا پلتفرم‌های دیگر بدون اجازه کتبی بازنشر کنند. با این حال، استعداد و مهارت فرد متعلق به خودش است و می‌تواند در پروژه‌های شخصی از آن استفاده کند.

بله، برندگان فینال و برخی از چهره‌های شاخص هر فصل، قراردادی را امضا می‌کنند که طبق آن برای مدت زمان مشخصی (معمولاً یک تا دو سال) فعالیت‌های هنری و رسانه‌ای آن‌ها تحت نظر و با مشورت تیم مدیریت استعدادهای عصر جدید انجام می‌شود. این کار برای جلوگیری از سوءاستفاده‌های احتمالی از شهرت ناگهانی آن‌ها و همچنین هدایت درست استعداد در مسیر حرفه‌ای انجام می‌گیرد تا برند شخصی آن‌ها آسیب نبیند.

در ایران به دلیل عدم عضویت در کنوانسیون‌های بین‌المللی کپی‌رایت، چالش‌های قانونی کمتری برای بازخوانی آثار خارجی وجود دارد. اما برای آثار داخلی، برنامه عصر جدید معمولاً از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و صاحبان اثر کسب اجازه می‌کند. در بسیاری از موارد، خوانندگان قطعاتی را اجرا می‌کنند که توسط تیم موسیقی برنامه بازتولید (Remake) شده است. همچنین اولویت داوران در مراحل بالا، اجرای قطعات تولیدی و اورجینال توسط خود شرکت‌کننده است.

تمامی شرکت‌کنندگان پیش از اجرا، بیمه حوادث می‌شوند. همچنین در قراردادها ذکر شده است که اگر شرکت‌کننده علیرغم هشدارهای تیم ایمنی، حرکتی خارج از سناریوی تایید شده انجام دهد، مسئولیت عواقب آن بر عهده خودش خواهد بود. اما در صورت بروز حادثه ناشی از نقص تجهیزات استودیو، تهیه کننده و سازمان صداوسیما مسئول جبران خسارت هستند. به همین دلیل، سخت‌گیری‌های شدیدی روی اجراهای رزمی و آکروباتیک اعمال می‌شود.

بله، عصر جدید همواره بر حضور استعدادهای فارسی‌زبان از سراسر جهان تاکید داشته است. در هر سه فصل، شرکت‌کنندگان متعددی از کشور افغانستان حضور داشتند که برخی از آن‌ها حتی به مراحل نیمه‌نهایی و فینال نیز راه یافتند (مانند نجیب‌الله هوراند). شرایط قانونی برای این افراد مشابه اتباع ایرانی است، با این تفاوت که باید مدارک اقامتی معتبر جهت حضور در ضبط برنامه و دریافت جوایز ارائه دهند.

فرآیند رای‌گیری تحت نظارت مستقیم «مرکز صیانت و بازرسی صداوسیما» و همچنین ناظران فنی از سوی وزارت ارتباطات انجام می‌شود. دیتابیس آرا به صورت رمزنگاری شده ذخیره می‌شود تا امکان دستکاری در تعداد آرا وجود نداشته باشد. در شب‌های فینال، نمایندگان قانونی برای تایید نهایی آمار در اتاق فرمان حضور دارند و پس از تایید آن‌ها، نتایج توسط مجری اعلام می‌شود تا از هرگونه شائبه تقلب جلوگیری گردد.

تمامی اجراها باید منطبق بر قوانین جاری کشور و ضوابط پخش سازمان صداوسیما باشند. این محدودیت‌ها شامل رعایت حجاب اسلامی برای بانوان، عدم استفاده از الفاظ نامناسب در استندآپ کمدی‌ها، و پرهیز از توهین به قومیت‌ها، ادیان و مقدسات است. شورای نظارت بر محتوای برنامه قبل از ضبط، تمام جزئیات متن، موسیقی و لباس را بررسی و در صورت نیاز اصلاحات لازم را ابلاغ می‌کند تا برنامه بدون مشکل روی آنتن برود.

اگر ثابت شود شرکت‌کننده‌ای در ارائه اطلاعات شخصی تقلب کرده یا از اجرای فرد دیگری به نام خود استفاده کرده است، در هر مرحله‌ای از مسابقه که باشد بلافاصله حذف خواهد شد. همچنین اگر شرکت‌کننده‌ای پس از کسب شهرت در برنامه، رفتاری خلاف عرف جامعه یا قوانین کشور انجام دهد که به اعتبار برنامه لطمه بزند، طبق قرارداد، تهیه کننده حق دارد جوایز اهدا شده را بازپس گرفته و همکاری‌های آتی را قطع کند.