آیه ۱۷ سوره انسان؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۷۶:۱۴ صفحه ۵۷۹

   وَدانِيَةً عَلَيهِم ظِلٰلُها وَذُلِّلَت قُطوفُها تَذليلًا

   و سایه‌هایش بر آنان فروافتاده و میوه‌هایش [برای چیدن] در دسترس [و آسان] است.

2. ۷۶:۱۵ صفحه ۵۷۹

   وَيُطافُ عَلَيهِم بِـٔانِيَةٍ مِن فِضَّةٍ وَأَكوابٍ كانَت قَواريرا۠

   و ظرف‌های سیمین [غذا‌] و کاسه‌های بلورین [نوشیدنی]، در گِرداگرد آنان، گردانده می‌شود.

3. ۷۶:۱۶ صفحه ۵۷۹

   قَواريرَا۟ مِن فِضَّةٍ قَدَّروها تَقديرًا

   [کاسه‌های] بلورینی از نقره که آنها را به ‌اندازۀ مناسب، [لبریز و] آماده کرده‌اند؛

4. ۷۶:۱۷ صفحه ۵۷۹

   وَيُسقَونَ فيها كَأسًا كانَ مِزاجُها زَنجَبيلًا

   و در آنجا از جام‌هایی سیراب می‌شوند که آمیزه‌اش زَنجبیل است.

5. ۷۶:۱۸ صفحه ۵۷۹

   عَينًا فيها تُسَمّىٰ سَلسَبيلًا

   [این جام‌ها، از] چشمه‌ای در آنجا که سَلسَبیل نامیده می‌شود [پر می‌شوند]؛

6. ۷۶:۱۹ صفحه ۵۷۹

   وَيَطوفُ عَلَيهِم وِلدٰنٌ مُخَلَّدونَ إِذا رَأَيتَهُم حَسِبتَهُم لُؤلُؤًا مَنثورًا

   و همواره نوجوانانی جاودانه بر گِردشان می‌چرخند که هر گاه آنها را ببینی، گمان می‌کنی مرواریدِ پراکنده هستند.

7. ۷۶:۲۰ صفحه ۵۷۹

   وَإِذا رَأَيتَ ثَمَّ رَأَيتَ نَعيمًا وَمُلكًا كَبيرًا

   و چون [به هر سَمتی] بنگری، نعمت بسیار و فرمانرواییِ عظیمی آنجا می‌بینی.