راهنمای جامع تنظیمات اینترنت در ویندوز 10؛ صفر تا صد

برای دسترسی به تنظیمات شبکه و اینترنت در ویندوز ۱۰، باید از منوی Start وارد بخش Settings (آیکون چرخ‌دنده) شوید و سپس گزینه Network & Internet را انتخاب کنید. در این بخش، تمامی ابزارهای مدیریت وای‌فای، اترنت، وضعیت اتصال و مصرف داده در دسترس هستند. همچنین می‌توانید با کلیک راست روی آیکون کره زمین یا وای‌فای در گوشه سمت راست پایین نوار وظیفه (Taskbar) و انتخاب Open Network & Internet settings مستقیماً به این صفحه هدایت شوید.

زمانی که به یک شبکه متصل می‌شوید، ویندوز از شما می‌پرسد که آیا می‌خواهید سیستم شما شناسایی شود یا خیر. حالت Private برای شبکه‌های خانگی یا اداری مورد اعتماد است که در آن اجازه اشتراک‌گذاری فایل و چاپگر داده می‌شود. اما حالت Public برای مکان‌های عمومی مانند کافه‌ها طراحی شده و با مخفی کردن کامپیوتر شما از دید سایر دستگاه‌های موجود در شبکه، امنیت سیستم را در برابر حملات احتمالی افزایش می‌دهد.

برای مدیریت شبکه‌هایی که قبلاً به آن‌ها متصل شده‌اید، به مسیر Settings > Network & Internet > Wi-Fi بروید و روی گزینه Manage known networks کلیک کنید. در این صفحه، لیستی از تمام شبکه‌ها نمایش داده می‌شود. شما می‌توانید با کلیک روی هر شبکه و انتخاب Forget، اطلاعات اتصال و رمز عبور آن را پاک کنید یا با انتخاب Properties، تنظیمات مربوط به اتصال خودکار یا محدودیت داده را برای آن شبکه خاص تغییر دهید.

ویندوز ۱۰ از سه آیکون اصلی برای نمایش وضعیت اینترنت استفاده می‌کند: آیکون خطوط منحنی نشان‌دهنده اتصال وای‌فای است؛ آیکون مانیتور با کابل کوچک نشان‌دهنده اتصال از طریق کابل اترنت (LAN) است؛ و آیکون کره زمین به معنای عدم دسترسی به اینترنت یا قطع بودن کامل ارتباط است. اگر روی آیکون وای‌فای یک علامت تعجب زرد یا ضربدر قرمز مشاهده کردید، به این معناست که به مودم متصل هستید اما دسترسی به شبکه جهانی اینترنت برقرار نیست.

حالت هواپیما یا Airplane Mode تمام ارتباطات رادیویی دستگاه شما شامل Wi-Fi، بلوتوث و دیتای موبایل (در صورت وجود سیم‌کارت) را به طور آنی قطع می‌کند. این ویژگی نه تنها در سفرهای هوایی برای جلوگیری از تداخل سیگنال‌ها کاربرد دارد، بلکه یک راهکار سریع برای بازنشانی (Reset) موقت ارتباطات رادیویی جهت حل مشکلات جزئی اتصال یا صرفه‌جویی در مصرف باتری لپ‌تاپ در زمان‌هایی که به اینترنت نیاز ندارید، محسوب می‌شود.

برای مشاهده جزئیات فنی، به مسیر Settings > Network & Internet > Status رفته و روی Hardware and connection properties کلیک کنید. در این صفحه، اطلاعاتی نظیر سرعت لینک (Link speed) بر حسب Mbps، آدرس فیزیکی (MAC)، آدرس IPv4 و نام دقیق درایور کارت شبکه نمایش داده می‌شود. این اطلاعات برای عیب‌یابی سرعت پایین اینترنت و اطمینان از اینکه کارت شبکه شما در حداکثر توان خود (مثلاً ۱ گیگابیت بر ثانیه) کار می‌کند، بسیار حیاتی است.

اتصال اترنت (Ethernet) از طریق کابل فیزیکی برقرار می‌شود و پایداری بسیار بالاتر، تاخیر (Ping) کمتر و سرعت انتقال داده بیشتری نسبت به وای‌فای دارد و کمتر دچار تداخل امواج می‌شود. در مقابل، Wi-Fi آزادی حرکت را فراهم می‌کند اما تحت تاثیر موانعی مانند دیوارها و نویز سایر دستگاه‌های الکترونیکی قرار می‌گیرد. ویندوز ۱۰ به صورت هوشمند اولویت را به کابل اترنت می‌دهد؛ یعنی اگر هر دو متصل باشند، ترافیک از طریق کابل منتقل می‌شود.

بخش Status به عنوان داشبورد مرکزی شبکه عمل می‌کند. در بالای این صفحه، نمودار بصری اتصال شما به اینترنت نمایش داده می‌شود. همچنین دکمه Network Troubleshooter برای رفع خودکار مشکلات، دکمه Data Usage برای مشاهده حجم مصرفی و گزینه Network Reset برای بازگرداندن تنظیمات به حالت کارخانه در این بخش قرار دارند. این صفحه اولین جایی است که باید برای اطمینان از سلامت کلی ارتباط سیستم با دنیای خارج به آن مراجعه کنید.

برای اتصال به شبکه‌هایی که نام آن‌ها (SSID) پخش نمی‌شود، به مسیر Settings > Network & Internet > Wi-Fi بروید و روی Manage known networks و سپس Add a new network کلیک کنید. در پنجره باز شده، نام دقیق شبکه را وارد کرده، نوع امنیت (معمولاً WPA2-Personal) را انتخاب و رمز عبور را تایپ کنید. حتماً گزینه Connect even if this network is not broadcasting را تیک بزنید تا ویندوز بتواند در آینده نیز به صورت خودکار این شبکه مخفی را پیدا و به آن متصل شود.

ویندوز ۱۰ اجازه می‌دهد اینترنت سیستم خود را با ۸ دستگاه دیگر به اشتراک بگذارید. به مسیر Settings > Network & Internet > Mobile hotspot بروید. ابتدا منبع اینترنت خود (Wi-Fi یا Ethernet) را انتخاب کنید. سپس روی Edit کلیک کرده و نام و رمز عبور دلخواه برای هات‌سپات خود تعیین نمایید. در نهایت سوئیچ بالای صفحه را روی On قرار دهید. نکته مهم این است که می‌توانید انتخاب کنید اشتراک‌گذاری از طریق Wi-Fi باشد یا Bluetooth، که البته وای‌فای سرعت بسیار بالاتری دارد.

اگر اینترنت شما قطع است، به مسیر Settings > Network & Internet > Status بروید و روی دکمه Network troubleshooter کلیک کنید. این ابزار هوشمند شروع به بررسی آداپتورهای شبکه، تنظیمات IP، سرویس‌های ویندوز و پاسخگویی DNS می‌کند. در بسیاری از موارد، این ابزار می‌تواند با بازنشانی خودکار آداپتور یا پاک کردن کش DNS، مشکل را بدون نیاز به دانش فنی کاربر حل کند. پس از اتمام بررسی، گزارشی از مشکلات یافت شده و موارد اصلاح شده به شما ارائه می‌شود.

قابلیت Network Reset آخرین راهکار برای حل مشکلات پیچیده شبکه است. با رفتن به مسیر Settings > Network & Internet > Status و انتخاب Network reset، تمام درایورهای شبکه حذف و دوباره نصب می‌شوند و تنظیمات به حالت اولیه بازمی‌گردند. پس از کلیک روی Reset now، سیستم شما پس از ۵ دقیقه ری‌استارت خواهد شد. توجه داشته باشید که با این کار، تمام رمزهای وای‌فای ذخیره شده پاک شده و تنظیمات نرم‌افزارهای VPN یا سوئیچ‌های مجازی نیز از بین می‌روند.

ویندوز ۱۰ به طور پیش‌فرض بر اساس آخرین اتصال، اولویت‌بندی می‌کند. برای تغییر دستی اولویت، باید از محیط Command Prompt با دسترسی Admin استفاده کنید. با دستور `netsh wlan show profiles` لیست شبکه‌ها را ببینید و سپس با دستور `netsh wlan set profileorder name="NetworkName" interface="Wi-Fi" priority=1` اولویت شبکه مورد نظر خود را به بالاترین سطح برسانید. این کار باعث می‌شود در مکان‌هایی که چندین مودم در دسترس است، ویندوز همیشه ابتدا به مودم ترجیحی شما متصل شود.

برای اینکه در شبکه داخلی (LAN) با نام مشخصی دیده شوید، به Settings > System > About بروید و روی دکمه Rename this PC کلیک کنید. نام جدید را (بدون فاصله و کاراکترهای خاص) وارد کرده و Next را بزنید. پس از تایید، باید سیستم را ری‌استارت کنید. تغییر نام کامپیوتر به شما کمک می‌کند هنگام اشتراک‌گذاری فایل‌ها یا استفاده از Remote Desktop، سیستم خود را به راحتی در میان سایر دستگاه‌های متصل به مودم پیدا کنید.

به Control Panel بروید، بخش Network and Internet و سپس Network and Sharing Center را انتخاب کنید. در منوی سمت چپ روی Change advanced sharing settings کلیک کنید. در اینجا برای پروفایل Private، گزینه‌های Turn on network discovery و Turn on file and printer sharing را فعال کنید. همچنین پیشنهاد می‌شود در بخش All Networks، گزینه Password protected sharing را فعال نگه دارید تا فقط افرادی که نام کاربری و رمز عبور سیستم شما را دارند بتوانند به فایل‌های به اشتراک گذاشته شده دسترسی پیدا کنند.

روی دکمه Start راست‌کلیک کرده و Device Manager را باز کنید. بخش Network adapters را باز کرده، روی کارت شبکه خود (مثلاً Realtek یا Intel) راست‌کلیک کنید و Update driver را بزنید. گزینه Search automatically for drivers را انتخاب کنید تا ویندوز در اینترنت به دنبال نسخه جدید بگردد. اگر درایور را قبلاً دانلود کرده‌اید، گزینه Browse my computer را انتخاب کنید. به‌روز بودن درایور برای پایداری اتصال و پشتیبانی از استانداردهای جدید امنیتی مانند WPA3 بسیار ضروری است.

به مسیر Settings > Network & Internet > Ethernet/Wi-Fi بروید. روی شبکه متصل کلیک کرده و در بخش IP settings دکمه Edit را بزنید. حالت را از Automatic (DHCP) به Manual تغییر داده و سوئیچ IPv4 را روشن کنید. در اینجا باید آدرس IP (مثلاً 192.168.1.15)، Subnet prefix length (معمولاً 24 برای 255.255.255.0)، Gateway (آدرس مودم) و DNSها را وارد نمایید. تنظیم IP ثابت برای گیمرها و کسانی که از Port Forwarding استفاده می‌کنند، جهت جلوگیری از تغییر آدرس داخلی سیستم الزامی است.

در نسخه‌های جدید ویندوز ۱۰ (مانند 21H2 و 22H2)، قابلیت DoH اجازه می‌دهد درخواست‌های DNS شما رمزنگاری شوند تا از شنود یا تغییر آن‌ها توسط ISP یا هکرها جلوگیری شود. برای فعال‌سازی، به تنظیمات IP در بخش Network & Internet بروید، DNS را به صورت دستی روی سرورهایی که از DoH پشتیبانی می‌کنند (مثل 1.1.1.1 کلودفلر یا 8.8.8.8 گوگل) تنظیم کنید. سپس در منوی کشویی DNS encryption، گزینه Encrypted only (DNS over HTTPS) را انتخاب نمایید تا حریم خصوصی شما به حداکثر برسد.

هر کارت شبکه دارای یک کد فیزیکی منحصر‌به‌فرد به نام MAC Address است که می‌تواند برای ردیابی فیزیکی دستگاه شما در مکان‌های مختلف استفاده شود. ویندوز ۱۰ قابلیتی به نام Random Hardware Addresses دارد که در مسیر Settings > Network & Internet > Wi-Fi قابل فعال‌سازی است. با روشن کردن این گزینه، ویندوز هنگام اسکن و اتصال به شبکه‌های وای‌فای، یک آدرس مک جعلی و تصادفی تولید می‌کند تا از ردیابی شدن شما توسط اپراتورهای شبکه‌های عمومی جلوگیری شود.

باند 2.4GHz برد بیشتری دارد و از دیوارها بهتر عبور می‌کند اما سرعت کمتری داشته و به دلیل شلوغی (تداخل با بلوتوث و مایکروویو) پایداری کمتری دارد. باند 5GHz سرعت بسیار بالاتر و تداخل کمتری فراهم می‌کند اما برد آن کوتاه است. در ویندوز ۱۰، اگر کارت شبکه شما دو بانده (Dual Band) باشد، می‌توانید در بخش Advanced تنظیمات درایور، اولویت را روی 5GHz قرار دهید (Preferred Band) تا در صورت در دسترس بودن، همیشه به فرکانس سریع‌تر متصل شوید.

این خطا معمولاً به دلیل عدم دریافت IP صحیح از مودم (DHCP Failure) رخ می‌دهد. ابتدا دستور `ipconfig /release` و سپس `ipconfig /renew` را در CMD اجرا کنید تا درخواست IP جدید ارسال شود. اگر آدرس IP با 169.254 شروع شد، یعنی ارتباط با مودم قطع است. همچنین بررسی کنید که سرویس‌های DHCP Client و DNS Client در بخش services.msc در حالت Running باشند. در نهایت، غیرفعال و فعال کردن آداپتور شبکه از طریق بخش Change adapter options می‌تواند اتصالات معلق را ریست کند.

IPv6 نسل جدید آدرس‌دهی اینترنتی است که فضای آدرس بسیار وسیع‌تری نسبت به IPv4 فراهم می‌کند. ویندوز ۱۰ به طور پیش‌فرض از آن پشتیبانی می‌کند. در اکثر موارد نیازی به غیرفعال کردن آن نیست، اما در برخی شبکه‌های قدیمی یا هنگام استفاده از برخی VPNها، ممکن است باعث نشت داده (Leak) یا اختلال در اتصال شود. برای غیرفعال کردن، به Change adapter options رفته، روی آداپتور راست‌کلیک کرده، Properties را بزنید و تیک Internet Protocol Version 6 (TCP/IPv6) را بردارید.

دستور Ping ابزاری عالی برای سنجش تاخیر و پایداری است. CMD را باز کرده و دستور `ping 8.8.8.8 -t` را تایپ کنید. پارامتر `-t` باعث می‌شود تست به طور مداوم تکرار شود. به مقدار time (بر حسب میلی‌ثانیه) توجه کنید؛ هرچه کمتر باشد بهتر است. اگر با عبارت Request timed out مواجه شدید، یعنی در اتصال شما نوسان یا قطع‌شدگی (Packet Loss) وجود دارد. برای توقف تست، کلیدهای Ctrl+C را فشار دهید تا گزارشی از میانگین تاخیر و درصد بسته‌های گم شده نمایش داده شود.

قابلیت 'اتصال محدود شده' یا Metered Connection به ویندوز می‌فهماند که اینترنت شما حجمی و گران است. با فعال کردن این گزینه در مسیر Settings > Network & Internet > Wi-Fi > [Your Network]، ویندوز دانلود آپدیت‌های حجیم را متوقف کرده، همگام‌سازی فایل‌های OneDrive را معلق می‌کند و کاشی‌های زنده منوی استارت را آپدیت نمی‌کند. این کار از مصرف ناخواسته چندین گیگابایت حجم اینترنت در ماه جلوگیری کرده و هزینه‌های خرید ترافیک اضافه را به شدت کاهش می‌دهد.

برای جلوگیری از اتمام ناگهانی حجم بسته اینترنت، به مسیر Settings > Network & Internet > Data usage بروید. روی دکمه Enter limit کلیک کنید. در اینجا می‌توانید نوع محدودیت (ماهانه، یک‌باره یا نامحدود) و مقدار حجم (مثلاً ۲۰ گیگابایت) را مشخص کنید. پس از تنظیم، ویندوز با نزدیک شدن به این سقف به شما هشدار می‌دهد و در صورت عبور از آن، می‌تواند دسترسی به داده‌های پس‌زمینه را قطع کند تا از شارژ اضافی یا اتمام اعتبار جلوگیری شود.

بخش Windows Update معمولاً بزرگترین مصرف‌کننده ترافیک است. برای کنترل آن، به Settings > Update & Security > Delivery Optimization بروید. گزینه Allow downloads from other PCs را خاموش کنید تا سیستم شما از اینترنت برای آپدیت کردن سایر کامپیوترهای ناشناس در وب استفاده نکند. همچنین در بخش Advanced options، می‌توانید پهنای باند اختصاص یافته به دانلود آپدیت‌ها در پس‌زمینه و پیش‌زمینه را به صورت درصدی یا عددی محدود کنید تا سرعت وب‌گردی شما کاهش نیابد.

ویندوز ۱۰ آمار دقیق مصرف هر اپلیکیشن را نگه می‌دارد. به مسیر Settings > Network & Internet > Data usage بروید. در بالای صفحه، روی گزینه View usage per app کلیک کنید. در اینجا لیستی از تمام برنامه‌ها (مانند Chrome، Steam یا سیستم‌عامل) به همراه حجم دقیق مصرف شده توسط هر کدام نمایش داده می‌شود. اگر برنامه‌ای ناشناخته حجم زیادی مصرف کرده، ممکن است بدافزار باشد یا نیاز به تنظیمات محدودکننده داشته باشد که از همین بخش قابل شناسایی است.

خودِ قابلیت هات‌سپات هزینه‌ای ندارد، اما دستگاه‌های متصل شده (مانند گوشی‌ها یا تبلت‌های دیگر) ممکن است به محض اتصال، شروع به دانلود آپدیت‌های خود کنند چون فکر می‌کنند به یک وای‌فای نامحدود متصل شده‌اند. برای جلوگیری از این هزینه، حتماً در دستگاه‌های مهمان نیز حالت Low Data Mode را فعال کنید. همچنین در ویندوز ۱۰، حجم مصرفی دستگاه‌های متصل به هات‌سپات شما در بخش Data Usage به تفکیک قابل مشاهده است تا بتوانید هزینه‌ها را مدیریت کنید.

اپلیکیشن‌های نصب شده از استور ویندوز به طور پیش‌فرض در پس‌زمینه آپدیت می‌شوند. برای غیرفعال کردن این مورد، برنامه Microsoft Store را باز کنید، روی آیکون پروفایل یا سه نقطه در بالا کلیک کرده و به Settings بروید. گزینه App updates را روی Off قرار دهید. با این کار، اپلیکیشن‌ها فقط زمانی که شما به صورت دستی بخواهید آپدیت می‌شوند و از مصرف بی‌رویه حجم اینترنت در زمان‌های نامناسب جلوگیری می‌شود.

بسیاری از برنامه‌ها حتی وقتی باز نیستند، از اینترنت برای دریافت اعلان‌ها یا ارسال اطلاعات استفاده می‌کنند. به مسیر Settings > Privacy > Background apps بروید. در اینجا می‌توانید اجازه اجرای برنامه‌ها در پس‌زمینه را به طور کلی یا برای برنامه‌های خاص غیرفعال کنید. این کار علاوه بر کاهش مصرف حجم اینترنت، باعث آزاد شدن پهنای باند برای کارهای ضروری‌تر و همچنین بهبود عمر باتری و سرعت پردازش سیستم می‌شود.

وان‌درایو می‌تواند به سرعت حجم اینترنت شما را با آپلود فایل‌های سنگین تمام کند. روی آیکون ابر در نوار وظیفه راست‌کلیک کرده و به Settings بروید. در تب Network، می‌توانید نرخ آپلود و دانلود را محدود کنید. همچنین در تب Settings، گزینه Pause syncing when this device is on a metered network را تیک بزنید. با این کار، به محض اینکه ویندوز تشخیص دهد به یک شبکه با محدودیت داده (مانند هات‌سپات گوشی) متصل هستید، همگام‌سازی را متوقف می‌کند.

از نظر قانونی مسئولیت فعالیت‌های انجام شده با IP شبکه عمومی بر عهده صاحب آن شبکه است، اما از نظر امنیتی، ویندوز ۱۰ شما در معرض حملات 'مرد میانی' (MitM) قرار دارد. هکرها می‌توانند ترافیک غیررمزنگاری شده شما را شنود کنند. برای امنیت، حتماً پروفایل شبکه را روی Public قرار دهید، از VPN معتبر استفاده کنید و در تنظیمات Wi-Fi، گزینه Random Hardware Addresses را فعال کنید تا هویت فیزیکی دستگاه شما مخفی بماند.

مایکروسافت برای بهبود خدمات، داده‌هایی درباره کیفیت اتصال، خطاهای شبکه و نوع سخت‌افزار شما جمع‌آوری می‌کند. اگرچه این داده‌ها طبق ادعای مایکروسافت شخصی‌سازی نشده‌اند، اما برای کنترل بیشتر می‌توانید به Settings > Privacy > Diagnostics & feedback بروید و سطح ارسال داده را روی Required (حداقلی) قرار دهید. همچنین می‌توانید گزینه Improve inking and typing را خاموش کنید تا از ارسال الگوهای تایپ شما به سرورهای مایکروسافت از طریق شبکه جلوگیری شود.

هنگامی که هات‌سپات ویندوز ۱۰ را فعال می‌کنید، شما به عنوان یک سرویس‌دهنده محلی عمل می‌کنید. اگر دستگاه‌های متصل به شما اقدام به دانلود غیرقانونی محتوای دارای کپی‌رایت کنند، آدرس IP مودم شما ثبت خواهد شد و مسئولیت حقوقی آن در بسیاری از کشورها مستقیماً متوجه دارنده اشتراک اینترنت است. بنابراین همیشه برای هات‌سپات خود رمز عبور بسیار قوی (WPA2) انتخاب کنید و آن را در اختیار افراد ناشناس قرار ندهید.

بله، ویندوز می‌تواند با استفاده از نقاط دسترسی وای‌فای اطراف، موقعیت تقریبی شما را تشخیص دهد. برای مدیریت این دسترسی قانونی، به Settings > Privacy > Location بروید. در اینجا می‌توانید دسترسی کلی سیستم به مکان را قطع کنید یا مشخص کنید کدام اپلیکیشن‌ها اجازه دارند از موقعیت مکانی شما استفاده کنند. همچنین می‌توانید تاریخچه مکان‌های ثبت شده (Location History) را پاک کنید تا حریم خصوصی شما در شبکه حفظ شود.

از نظر فنی، ویندوز ۱۰ دارای یک کلاینت داخلی VPN در مسیر Settings > Network & Internet > VPN است که از پروتکل‌های امنی مثل IKEv2 پشتیبانی می‌کند. از نظر قانونی، استفاده از VPN برای حفظ حریم خصوصی در اکثر کشورها مجاز است، اما استفاده از آن برای دور زدن کپی‌رایت یا دسترسی به محتوای ممنوعه ممکن است تبعات قانونی داشته باشد. همچنین استفاده از VPNهای رایگان و ناشناخته خطر نشت داده‌های حساس بانکی و شخصی شما را به شدت افزایش می‌دهد.

ویژگی Find My Device در ویندوز ۱۰ از اتصال اینترنت برای ارسال آخرین موقعیت مکانی لپ‌تاپ به سرورهای مایکروسافت استفاده می‌کند. فعال کردن این گزینه (در مسیر Settings > Update & Security > Find my device) به معنای پذیرش قانونی ردیابی مداوم دستگاه توسط مایکروسافت است. این ویژگی برای زمان سرقت بسیار مفید است، اما اگر به حریم خصوصی مطلق اهمیت می‌دهید، باید بدانید که فعال بودن آن به معنای ثبت تاریخچه جابه‌جایی‌های شما در حساب کاربری مایکروسافت است.

ویندوز ۱۰ ممکن است شبکه‌های باز (بدون رمز) را پیدا کرده و به آن‌ها متصل شود. از نظر حقوقی، اتصال به یک شبکه بدون اجازه صریح مالک، حتی اگر رمز نداشته باشد، در بسیاری از حوزه‌های قضایی 'دسترسی غیرمجاز' تلقی می‌شود. ویندوز ۱۰ قابلیتی به نام Wi-Fi Sense داشت که قبلاً رمزها را به اشتراک می‌گذاشت، اما به دلیل مسائل قانونی و امنیتی در آپدیت‌های جدید حذف شده است. همیشه توصیه می‌شود فقط به شبکه‌هایی متصل شوید که مجوز قانونی استفاده از آن‌ها را دارید.

فایروال ویندوز به عنوان یک سد دفاعی، ترافیک ورودی و خروجی را بر اساس قوانین تعریف شده کنترل می‌کند. با رفتن به Control Panel > System and Security > Windows Defender Firewall، می‌توانید دسترسی برنامه‌های خاص به اینترنت را مسدود کنید. این کار از نظر قانونی به شما کمک می‌کند تا از خروج ناخواسته داده‌های حساس توسط نرم‌افزارهای جاسوسی جلوگیری کنید. تنظیم فایروال روی حالت 'Block all incoming connections' در شبکه‌های عمومی، بهترین راهکار برای جلوگیری از نفوذهای غیرقانونی است.

برای تنظیم پروکسی، به مسیر Settings > Network & Internet > Proxy بروید. در اینجا دو بخش وجود دارد: Automatic proxy setup که از یک اسکریپت استفاده می‌کند، و Manual proxy setup. با روشن کردن Use a proxy server، باید آدرس IP و پورت (Port) سرور پروکسی خود را وارد کنید. این تنظیمات معمولاً در محیط‌های شرکتی برای فیلتر کردن محتوا یا در موارد خاص برای تغییر IP جهت دسترسی به سرویس‌های محدود شده استفاده می‌شود. حتماً پس از اتمام کار، این گزینه را خاموش کنید تا در اتصال عادی به اینترنت دچار مشکل نشوید.

اگر مودم شما در حالت Bridge تنظیم شده و نیاز دارید کانکشن را در ویندوز بسازید، به مسیر Settings > Network & Internet > Dial-up بروید. روی Set up a new connection کلیک کرده و گزینه Connect to the Internet را انتخاب کنید. سپس Broadband (PPPoE) را برگزینید. در اینجا نام کاربری و رمز عبوری که ISP (شرکت ارائه‌دهنده اینترنت) به شما داده است را وارد نمایید. این روش امروزه کمتر استفاده می‌شود زیرا اکثر مودم‌ها خودشان به صورت خودکار (Auto-connect) به اینترنت متصل می‌شوند.

این مسئله می‌تواند چندین دلیل فنی داشته باشد. اول، اشغال پهنای باند توسط Windows Update یا برنامه‌های پس‌زمینه که در بخش Data Usage قابل بررسی است. دوم، محدودیت‌های درایور کارت شبکه؛ حتماً در Device Manager بررسی کنید که درایور به درستی نصب شده باشد. سوم، تنظیمات ناصحیح DNS که می‌تواند زمان پاسخگویی سایت‌ها را افزایش دهد. در نهایت، استفاده از کابل‌های شبکه قدیمی (مانند Cat5 به جای Cat6) در اتصال اترنت می‌تواند سرعت را به ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه محدود کند در حالی که اینترنت شما ممکن است سریع‌تر باشد.

این قابلیت که به آن Internet Connection Sharing (ICS) می‌گویند، اجازه می‌دهد مثلاً اینترنت VPN خود را از طریق کابل LAN به یک دستگاه دیگر (مثل کنسول بازی) برسانید. به Control Panel > Network and Sharing Center بروید، روی Change adapter options کلیک کنید. روی آداپتوری که اینترنت دارد راست‌کلیک کرده، Properties را بزنید و در تب Sharing، گزینه Allow other network users to connect through this computer's Internet connection را تیک بزنید. سپس آداپتور مقصد را از لیست انتخاب کنید.

بله، ویندوز ۱۰ از نسخه ۲۱H1 به بعد پشتیبانی از پروتکل امنیتی WPA3 را اضافه کرده است. WPA3 امنیت بسیار بالاتری در برابر حملات حدس پس‌ورد (Brute-force) فراهم می‌کند. برای استفاده از این قابلیت، هم کارت شبکه سیستم شما (سخت‌افزار) و هم مودم/روتر شما باید از WPA3 پشتیبانی کنند. اگر هر دو شرط برقرار باشد، ویندوز به طور خودکار در هنگام اتصال به شبکه، از این استاندارد پیشرفته برای رمزنگاری داده‌های شما استفاده خواهد کرد.