علت کار نکردن تب فالویینگ اینستاگرام و راهکارهای رفع آن

تب Following Activity که در بخش اعلان‌ها (آیکون قلب) قرار داشت، به کاربران اجازه می‌داد تا فعالیت‌های لحظه‌ای افرادی که فالو کرده‌اند را مشاهده کنند. این فعالیت‌ها شامل لایک کردن پست‌های دیگران، ثبت کامنت زیر پست‌های مختلف و همچنین فالو کردن اکانت‌های جدید توسط دوستان و آشنایان بود. این بخش در واقع ویترینی برای رصد کردن سلیقه و تعاملات اجتماعی فالویینگ‌های هر کاربر محسوب می‌شد که از ابتدای راه‌اندازی اینستاگرام تا سال ۲۰۱۹ در اپلیکیشن حضور داشت.

اینستاگرام در اکتبر سال ۲۰۱۹ (مهر ۱۳۹۸) به طور رسمی حذف این قابلیت را آغاز کرد. دلیل اصلی این اقدام از سوی مدیران اینستاگرام، حفظ حریم خصوصی کاربران و جلوگیری از سوءاستفاده‌های احتمالی مانند تجسس (Stalking) عنوان شد. ویشال شاه، نایب‌رئیس محصول اینستاگرام، اعلام کرد که بسیاری از کاربران حتی نمی‌دانستند فعالیت‌هایشان در این تب برای دیگران نمایش داده می‌شود و حذف آن به ساده‌سازی رابط کاربری و تمرکز بر بخش اکسپلور کمک شایانی کرد.

خیر، برخلاف شایعاتی که در آن زمان منتشر شد، حذف این بخش هیچ ارتباطی با باگ‌های نرم‌افزاری، کندی سرعت اینستاگرام یا مشکلات سرور نداشت. این یک تصمیم کاملاً استراتژیک و مدیریتی از سوی شرکت متا (فیس‌بوک سابق) بود تا پلتفرم را از یک فضای نظارتی به یک فضای متمرکز بر محتوا تبدیل کند. اینستاگرام قصد داشت تمرکز کاربران را از «دیدن کارهای دیگران» به «کشف محتوای جدید» در بخش اکسپلور و ریلز معطوف نماید.

در حال حاضر هیچ روش رسمی یا تنظیمات داخلی برای بازگرداندن این تب در نسخه‌های جدید اینستاگرام وجود ندارد. این قابلیت از سمت سرورهای اینستاگرام غیرفعال شده است، به این معنی که حتی اگر از نسخه‌های بسیار قدیمی اپلیکیشن استفاده کنید، داده‌های مربوط به فعالیت دوستانتان دیگر بارگذاری نخواهد شد. اینستاگرام به طور کامل معماری نمایش فعالیت‌ها را تغییر داده و تنها بخش 'You' را برای نمایش اعلان‌های شخصی کاربر باقی گذاشته است.

در نسخه قدیمی، بخش Activity به دو زبانه مجزا تقسیم می‌شد: 'You' که اعلان‌های مربوط به لایک‌ها و فالوورهای خودتان را نشان می‌داد و 'Following' که فعالیت‌های دیگران را نمایش می‌داد. در نسخه فعلی، زبانه Following به طور کامل حذف شده و تنها بخش You باقی مانده است که اکنون با نام کلی Activity شناخته می‌شود. این تغییر باعث شده تا تعاملات کاربران با محتوا به صورت خصوصی باقی بماند و فقط صاحب پست و فرد لایک‌کننده از آن مطلع شوند.

تحقیقات نشان می‌دهد که حذف این تب در کوتاه‌مدت باعث نارضایتی برخی کاربران شد که از آن برای پیدا کردن محتوای جذاب استفاده می‌کردند، اما در بلندمدت باعث افزایش امنیت روانی کاربران گردید. اینستاگرام با تقویت الگوریتم‌های بخش Explore و Reels توانست جای خالی این تب را پر کند. در واقع، کاربران اکنون به جای دیدن لایک‌های دوستانشان، محتواهایی را می‌بینند که هوش مصنوعی بر اساس علایق شخصی خودشان به آن‌ها پیشنهاد می‌دهد که این موضوع منجر به افزایش زمان حضور در اپلیکیشن شده است.

واکنش‌ها بسیار دوقطبی بود؛ گروهی از کاربران که به تجسس در فعالیت‌های دیگران عادت کرده بودند یا از این طریق محتوای جدید پیدا می‌کردند، به شدت اعتراض کردند. اما گروه بزرگی از کاربران که از دیده شدن لایک‌ها و فعالیت‌هایشان توسط والدین، همسر یا دوستان خود نگران بودند، از این تغییر استقبال کردند. اینستاگرام با بررسی بازخوردها متوجه شد که سادگی اپلیکیشن و حفظ حریم خصوصی برای بقای پلتفرم در رقابت با تیک‌تاک و سایر رقبا اهمیت بیشتری دارد.

بله، حذف تب Following Activity یک تغییر سراسری بود و برای تمامی انواع اکانت‌ها شامل اکانت‌های شخصی (Personal)، تجاری (Business) و سازنده (Creator) اعمال شد. اینستاگرام هیچ استثنایی برای دسترسی به فعالیت‌های فالویینگ‌ها قائل نشد. البته اکانت‌های بیزنس همچنان به ابزارهای تحلیلی (Insights) دسترسی دارند که آمارهای کلی از تعاملات را نشان می‌دهد، اما آن‌ها نیز نمی‌توانند به صورت جزئی ببینند که فالوورهایشان چه پست‌های دیگری را لایک کرده‌اند.

فرآیند حذف به صورت مرحله‌ای (Roll-out) انجام شد. ابتدا در ماه آگوست ۲۰۱۹، اینستاگرام این تغییر را روی تعداد محدودی از کاربران تست کرد تا واکنش‌ها و تغییر در نرخ تعامل را بسنجد. پس از دریافت نتایج مثبت در زمینه رضایت از حریم خصوصی، در اکتبر ۲۰۱۹ این قابلیت برای تمامی کاربران در سراسر جهان حذف شد. این فرآیند به گونه‌ای طراحی شده بود که نیاز به آپدیت اجباری نبود و تغییرات مستقیماً از سمت سرور اعمال گشت تا زبانه مربوطه ناپدید شود.

در حال حاضر هیچ لیست متمرکزی برای این کار وجود ندارد. تنها راه برای دیدن لایک‌های یک فرد این است که به صورت دستی به پست‌های مختلف مراجعه کنید و در لیست لایک‌های آن پست، نام کاربری فرد مورد نظر را جستجو کنید. همچنین اگر شما و دوستتان هر دو یک پست را لایک کرده باشید، اینستاگرام در زیر آن پست عبارت 'Liked by [username] and others' را به شما نشان می‌دهد. این فرآیند بسیار دشوارتر از قبل شده که هدف اصلی اینستاگرام نیز همین بوده است.

بله، اینستاگرام بخش Explore را به طور قابل توجهی ارتقا داد. در حالی که تب Following بر اساس لایک‌های دوستان محتوا پیشنهاد می‌داد، اکسپلورر جدید از یادگیری ماشین (Machine Learning) برای تحلیل رفتار مستقیم خود کاربر استفاده می‌کند. همچنین اضافه شدن بخش Reels و پیشنهادات محتوایی در فید اصلی (Suggested Posts) از دیگر فرآیندهایی بود که جایگزین روش قدیمی کشف محتوا شد تا کاربران بدون نیاز به رصد دیگران، به محتوای مورد علاقه خود دسترسی پیدا کنند.

اینستاگرام برخلاف بسیاری از تغییرات کوچک، در مورد حذف این تب شفاف عمل کرد. آن‌ها از طریق وبلاگ رسمی خود و مصاحبه‌های مدیران ارشد با رسانه‌های تکنولوژی مانند The Verge، دلایل خود را توضیح دادند. آن‌ها اعلام کردند که این ویژگی متعلق به دوران اولیه اینستاگرام بود که پلتفرم بسیار کوچک‌تر بود و اکنون با گسترش شبکه‌های اجتماعی، وجود چنین ابزاری باعث نقض حریم خصوصی و ایجاد سوءتفاهم در روابط انسانی می‌شود.

با حذف تب Following، فعالیت‌های شما به صورت خودکار از دید عموم در یک لیست واحد مخفی شده است. با این حال، اگر می‌خواهید لایک‌های شما زیر پست‌های دیگران به هیچ وجه دیده نشود، تنها راه استفاده از اکانت‌های Private است که فقط فالوورهایتان لایک‌های شما را ببینند. همچنین اینستاگرام قابلیتی اضافه کرده که می‌توانید تعداد لایک‌های پست‌های خودتان را مخفی کنید، اما برای مخفی کردن لایک‌هایی که شما روی پست دیگران می‌زنید، هنوز تنظیمات مستقیمی جز آنکه پست‌های عمومی را لایک نکنید وجود ندارد.

بر اساس استراتژی‌های فعلی متا، بازگشت تب Following Activity بسیار غیرمحتمل است. تمرکز فعلی اینستاگرام بر روی 'Privacy-First' و رقابت با پلتفرم‌هایی مثل تیک‌تاک است که بر پایه الگوریتم‌های محتوا-محور عمل می‌کنند نه ارتباط-محور. هرگونه بازگشت به عقب در این زمینه می‌تواند باعث انتقادات شدید نهادهای نظارتی حریم خصوصی در اروپا و آمریکا شود. در عوض، اینستاگرام در حال کار روی فرآیندهایی است که اشتراک‌گذاری محتوا در گروه‌های کوچک‌تر (مثل Close Friends) را تقویت کند.

بعد از حذف این تب، آیکون قلب که قبلاً به بخش Activity اختصاص داشت، خلوت‌تر شد. فضای خالی ایجاد شده در بالای صفحه اعلان‌ها حذف شد و لیست اعلان‌های مربوط به خود کاربر (لایک‌ها، کامنت‌ها و درخواست‌های فالو) تمام صفحه را در بر گرفت. این کار باعث شد تا تجربه کاربری (UX) مستقیم‌تر شود و کاربر بلافاصله بعد از لمس آیکون قلب، با تعاملاتی که مستقیماً به او مربوط است مواجه شود، بدون اینکه نیاز باشد بین دو زبانه جابجا شود.

در حال حاضر تنها راه برای فهمیدن اینکه یک نفر چه کسانی را به تازگی فالو کرده، مراجعه به لیست Following در پروفایل آن شخص است. البته اینستاگرام در نسخه‌های جدید، ترتیب لیست فالووینگ‌ها را لزوماً بر اساس زمان (Chronological) نشان نمی‌دهد و اغلب بر اساس میزان تعامل یا فالوورهای مشترک مرتب می‌کند. بنابراین، عملاً فرآیند رصد کردن فالووینگ‌های جدید یک کاربر برای افراد عادی غیرممکن یا بسیار دشوار شده است که این بخشی از سیاست حفاظتی اینستاگرام است.

بله، از نظر فنی حذف این تب باعث شد اینستاگرام سیگنال‌های مربوط به 'لایک‌های دوستان' را از یک بخش عمومی حذف کرده و آن‌ها را مستقیماً در الگوریتم فید ادغام کند. اکنون به جای اینکه شما در یک تب جداگانه ببینید دوستانتان چه چیزی را لایک کرده‌اند، الگوریتم اینستاگرام آن پست‌ها را با اولویت بیشتری در فید اصلی یا اکسپلور به شما نشان می‌دهد. این تغییر باعث شد تا کشف محتوا به صورت ارگانیک در جریان مرور پست‌ها اتفاق بیفتد نه در یک بخش نظارتی مجزا.

به هیچ وجه. از نظر فنی، اینستاگرام دسترسی API به داده‌های فعالیت فالووینگ‌ها را به طور کامل مسدود کرده است. اپلیکیشن‌هایی که ادعا می‌کنند می‌توانند لایک‌ها یا فالووینگ‌های جدید دیگران را به شما نشان دهند، معمولاً از روش‌های غیرقانونی مانند اسکرپ کردن (Scraping) داده‌ها استفاده می‌کنند یا صرفاً قصد سرقت اطلاعات ورود شما را دارند. استفاده از این برنامه‌ها می‌تواند منجر به بن شدن دائمی اکانت شما توسط سیستم‌های امنیتی اینستاگرام شود، زیرا نقض صریح قوانین پلتفرم است.

این اقدام بخشی از پروژه بزرگتر اینستاگرام برای محدود کردن دسترسی به داده‌های حساس کاربران پس از رسوایی کمبریج آنالیتیکا بود. از نظر فنی، باز گذاشتن دسترسی به فعالیت‌های لایک و کامنت کاربران به اپلیکیشن‌های متفرقه، ریسک‌های امنیتی و حریم خصوصی بزرگی ایجاد می‌کرد. با بستن این دسترسی در سطح API، اینستاگرام اطمینان حاصل کرد که هیچ ابزار خارجی نمی‌تواند به صورت انبوه رفتار کاربران را تحلیل یا مانیتور کند، که این امر امنیت کلی شبکه را افزایش داد.

اگرچه دلیل اصلی حذف، حریم خصوصی بود، اما از نظر فنی این کار باعث بهینه‌سازی منابع سرور نیز شد. تب Following نیاز داشت تا به صورت لحظه‌ای کوئری‌های (Query) سنگینی را برای هر کاربر اجرا کند تا فعالیت صدها یا هزاران فالووینگ او را استخراج و مرتب‌سازی نماید. حذف این بخش، فشار پردازشی روی دیتابیس‌های اینستاگرام را کاهش داد و به اپلیکیشن اجازه داد تا منابع خود را صرف بخش‌های مهم‌تری مانند بارگذاری سریع‌تر ویدیوها و بهبود عملکرد هوش مصنوعی در اکسپلور کند.

این دو کاملاً متفاوت هستند. Activity Status مربوط به وضعیت آنلاین بودن و آخرین بازدید شما در بخش دایرکت است که همچنان وجود دارد و قابل غیرفعال کردن است. اما Following Activity مربوط به تاریخچه لایک‌ها و تعاملات شما در کل پلتفرم بود که برای دیگران نمایش داده می‌شد. حذف Following Activity به معنای حذف تاریخچه عمومی تعاملات است، در حالی که وضعیت آنلاین بودن یک پارامتر ارتباطی زنده است که کاربر همچنان بر روی آن کنترل دارد.

بله، قطعاً. حذف تب فالویینگ به معنای توقف جمع‌آوری داده‌ها توسط اینستاگرام نیست. این شرکت همچنان تمامی لایک‌ها، کامنت‌ها، زمان توقف روی هر پست و جستجوهای شما را با دقت میلی‌ثانیه‌ای ثبت می‌کند. این داده‌ها برای آموزش الگوریتم‌های یادگیری ماشین و نمایش تبلیغات هدفمند استفاده می‌شوند. در واقع، این داده‌ها از دید کاربران دیگر پنهان شده‌اند، اما همچنان دارایی اصلی شرکت متا برای تحلیل رفتار مصرف‌کننده و کسب درآمد محسوب می‌شوند.

الگوریتم اکسپلور از تکنیکی به نام 'Collaborative Filtering' استفاده می‌کند. به جای اینکه مستقیماً به شما بگوید 'دوست شما این پست را لایک کرد'، سیستم بررسی می‌کند که افرادی با سلیقه مشابه شما (از جمله دوستانتان) به چه محتواهایی علاقه نشان داده‌اند و سپس آن محتوا را بدون ذکر نام فرد لایک‌کننده به شما نشان می‌دهد. این روش از نظر فنی هوشمندانه‌تر است زیرا محتوا را بر اساس ارزش ذاتی آن پیشنهاد می‌دهد، نه صرفاً به دلیل یک کنجکاوی ساده در مورد فعالیت دوستان.

به طور غیرمستقیم بله. تب Following یکی از ابزارهای مهندسی اجتماعی برای هکرها بود. آن‌ها می‌توانستند با رصد فعالیت‌های هدف خود، متوجه شوند که او به چه موضوعاتی علاقه دارد، با چه کسانی در ارتباط است و در چه زمان‌هایی فعال است. این اطلاعات برای طراحی حملات فیشینگ بسیار ارزشمند بود. با حذف این تب، سطح دسترسی افراد غریبه به الگوهای رفتاری کاربران کاهش یافت و امنیت لایه انسانی پلتفرم تا حد زیادی تقویت شد.

خیر، برعکس این اقدام به افزایش درآمد کمک کرد. زمانی که کاربران وقت خود را در تب Following صرف می‌کردند، اینستاگرام فضای کمتری برای نمایش تبلیغات داشت. با انتقال کاربران به بخش Explore و Reels که به شدت با تبلیغات ادغام شده‌اند، اینستاگرام توانست نرخ نمایش تبلیغ (Ad Impression) را افزایش دهد. در واقع، حذف یک بخش غیرتبلیغاتی و هدایت کاربران به بخش‌های الگوریتم‌محور، از نظر اقتصادی یک حرکت بسیار هوشمندانه برای شرکت متا بود.

اگرچه رقم دقیقی اعلام نشده، اما هزینه اصلی شامل از دست دادن بخشی از 'اعتیاد کاربران' به چک کردن فعالیت دیگران بود. اینستاگرام ریسک کاهش زمان حضور کاربران (Time Spent) را پذیرفت تا برند خود را به عنوان یک پلتفرم امن‌تر بازسازی کند. با این حال، این هزینه با جایگزینی سیستم‌های پیشنهاددهنده هوشمند جبران شد. از نظر فنی نیز، هزینه‌های نگهداری دیتابیس‌های توزیع‌شده برای نمایش لحظه‌ای فعالیت‌ها کاهش یافت که خود یک صرفه‌جویی مالی در مقیاس کلان محسوب می‌شود.

بله، این تغییر باعث شد که 'لایک' به تنهایی ارزش خود را به عنوان تنها معیار موفقیت از دست بدهد. از آنجایی که دیگران نمی‌توانستند به راحتی ببینند چه کسی چه چیزی را لایک کرده، اینفلوئنسرها مجبور شدند بر روی معیارهای عمیق‌تری مانند 'Save' و 'Share' تمرکز کنند. این موضوع باعث شد برندها در هنگام بستن قرارداد، به جای نگاه کردن به لایک‌های ظاهری، درخواست اسکرین‌شات از اینسایت (Insights) واقعی را داشته باشند که منجر به شفاف‌تر شدن هزینه‌های تبلیغاتی شد.

پیش از این، برندها با هزینه صفر و از طریق تب فالویینگ می‌توانستند ببینند رقبایشان با چه اینفلوئنسرهایی تعامل دارند. اکنون برندها مجبورند برای این کار هزینه کنند و از ابزارهای آنالیز حرفه‌ای (مانند SocialBakers یا HypeAuditor) استفاده کنند. این ابزارها با استفاده از دیتابیس‌های بزرگ و پایش مداوم پروفایل‌ها، تغییرات را شناسایی می‌کنند. بنابراین، حذف این تب باعث شکل‌گیری یک بازار ثانویه برای ابزارهای تحلیل داده شد که هزینه‌های تحقیقات بازار را برای شرکت‌ها افزایش داد.

تا حدودی بله. در گذشته، کاربران به راحتی می‌توانستند در تب فالویینگ ببینند که یک اکانت در حال فالو کردن انبوه اکانت‌های فیک است. با حذف این تب، شناسایی دستی این رفتارها سخت‌تر شد، اما از سوی دیگر، اینستاگرام سیستم‌های شناسایی خودکار خود را تقویت کرد. این موضوع باعث شد هزینه خرید فالوور فیک بالا برود زیرا اکنون برای واقعی به نظر رسیدن، نیاز به رفتارهای پیچیده‌تری است که توسط هوش مصنوعی اینستاگرام شناسایی نشود.

این تغییر به طور غیرمستقیم ROI تبلیغات را بهبود بخشید. با حذف تب Following، کاربران بیشتر در محیط‌هایی (مانند فید و اکسپلور) حضور دارند که الگوریتم بر آن‌ها حاکم است. این موضوع به اینستاگرام اجازه می‌دهد تا تبلیغات را دقیقاً زمانی نشان دهد که کاربر در حال 'کشف' است، نه در حال 'تجسس'. در نتیجه، احتمال کلیک بر روی تبلیغات افزایش یافت و هزینه‌ای که بیزنس‌ها برای جذب هر مشتری (CPA) پرداخت می‌کردند، بهینه‌تر شد.

خیر، اینستاگرام هیچ نسخه 'Premium' یا پولی برای دسترسی به فعالیت‌های دیگران ارائه نمی‌دهد. سیاست عدم نمایش فعالیت‌ها یک سیاست کلی برای حفظ حریم خصوصی است و با پول قابل خرید نیست. هرگونه سرویسی که ادعا می‌کند در ازای دریافت وجه، فعالیت‌های لایک و کامنت دیگران را به شما نشان می‌دهد، به احتمال زیاد یک کلاهبرداری است یا از روش‌های ناپایدار استفاده می‌کند که امنیت اکانت شما را به خطر می‌اندازد.

بسیاری از استارتاپ‌های کوچک که مدل کسب‌وکارشان بر پایه استخراج داده از تب Following بود، پس از سال ۲۰۱۹ ورشکست شدند یا مجبور به تغییر مدل خود گردیدند. این موضوع نشان داد که اتکا به قابلیت‌های جانبی یک پلتفرم بزرگ چقدر ریسک مالی دارد. در مقابل، شرکت‌های بزرگی که با اینستاگرام قراردادهای رسمی داشتند، توانستند با دسترسی به APIهای محدودتر و گران‌تر، خدمات خود را حفظ کنند که این امر باعث انحصاری‌تر شدن بازار تحلیل داده‌های اجتماعی شد.

بله، یکی از محرک‌های اصلی این تغییر، هماهنگی با قوانین سخت‌گیرانه GDPR (مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها) در اروپا بود. طبق این قوانین، پلتفرم‌ها موظفند 'Privacy by Design' یا طراحی مبتنی بر حریم خصوصی داشته باشند. نمایش فعالیت‌های یک کاربر به دیگران بدون اجازه صریح و آگاهی کامل او، می‌توانست چالش‌های حقوقی سنگینی برای متا در اتحادیه اروپا ایجاد کند. حذف این تب، ریسک جریمه‌های میلیاردی ناشی از نقض حریم خصوصی را به شدت کاهش داد.

بله، گزارش‌های متعددی وجود داشت که نشان می‌داد تب Following به ابزاری برای آزار و اذیت‌های خانگی، تعقیب‌های مخفیانه و حتی کنترلگری‌های بیمارگونه تبدیل شده است. در برخی پرونده‌های حقوقی، از داده‌های این تب به عنوان مدرک برای اثبات خیانت یا کنترلگری استفاده می‌شد. اینستاگرام برای سلب مسئولیت حقوقی از خود در قبال تنش‌های ایجاد شده در روابط شخصی کاربران، تصمیم گرفت این ابزار 'جاسوسی اجتماعی' را به طور کامل حذف کند.

استفاده از این اپلیکیشن‌ها نقض صریح شرایط خدمات (Terms of Service) اینستاگرام است. از نظر حقوقی، این برنامه‌ها با دسترسی غیرمجاز به دیتابیس‌ها یا شبیه‌سازی رفتار انسانی برای استخراج داده، مرتکب تخلف می‌شوند. کاربرانی که از این ابزارها استفاده می‌کنند، حق اعتراض حقوقی در صورت بسته شدن اکانت خود را ندارند، زیرا قبلاً با پذیرش قوانین اینستاگرام، متعهد شده‌اند که از هیچ ابزار خودکار یا غیررسمی برای دسترسی به پلتفرم استفاده نکنند.

بله، حذف تب فالویینگ فقط برای کاربران عادی است. اینستاگرام (متا) همچنان تمامی این داده‌ها را در سرورهای خود نگهداری می‌کند. در صورت وجود حکم قضایی معتبر یا در جریان تحقیقات جنایی، اینستاگرام موظف است تاریخچه کامل فعالیت‌های یک کاربر، شامل لایک‌ها، کامنت‌ها و لوکیشن‌ها را در اختیار مقامات قانونی قرار دهد. بنابراین، حذف این قابلیت به معنای پاک شدن ردپای دیجیتالی کاربران از دید قانون نیست، بلکه فقط محدود کردن دسترسی عمومی است.

خیر، طبق توافق‌نامه‌ای که کاربران در هنگام ثبت‌نام تایید می‌کنند (EULA)، اینستاگرام این حق را دارد که هر زمان بخواهد، قابلیت‌های پلتفرم خود را تغییر دهد، اضافه کند یا حذف نماید. از نظر حقوقی، کاربران مالک رابط کاربری یا قابلیت‌های خاص اپلیکیشن نیستند و فقط اجازه استفاده از خدمات ارائه شده را دارند. بنابراین، اینستاگرام هیچ الزام قانونی برای کسب اجازه یا پرداخت غرامت بابت حذف قابلیت Following Activity نداشت.

از دیدگاه حقوقی، این حرکت باعث شفافیت در مورد 'رضایت' (Consent) شد. پیش از این، بسیاری از کاربران نمی‌دانستند که لایک کردن یک پست به معنای انتشار آن در فید فعالیت‌های دوستانشان است. حذف این تب باعث شد که تعاملات کاربر به همان منظوری انجام شود که طراحی شده است: ارتباط بین کاربر و محتوا. این موضوع با اصول حقوقی 'هدف‌مندی داده‌ها' همخوانی دارد که می‌گوید داده‌ها نباید برای مقاصدی غیر از آنچه کاربر تصور می‌کند، استفاده یا نمایش داده شوند.

تاثیر مستقیمی نداشت، اما باعث شد ردیابی محتواهای کپی شده توسط کاربران عادی سخت‌تر شود. در گذشته، اگر کسی محتوای شما را بدون اجازه منتشر می‌کرد و دوستانتان آن را لایک می‌کردند، شما سریعاً متوجه می‌شدید. اکنون برای حفاظت از حقوق معنوی، کاربران باید به ابزارهای رسمی اینستاگرام مانند 'Rights Manager' تکیه کنند. این تغییر باعث شد که مسئولیت نظارت بر کپی‌رایت از دوش کاربران عادی برداشته شده و به سیستم‌های خودکار و گزارش‌های رسمی منتقل شود.

بله، یکی از جنبه‌های مهم حذف این تب، محافظت از کاربران زیر سن قانونی بود. تب Following می‌توانست کودکان و نوجوانان را در معرض قضاوت همسالان یا سوءاستفاده افراد بزرگسال قرار دهد (مثلاً با دیدن اینکه یک کودک چه نوع پست‌هایی را لایک می‌کند). هماهنگی با قوانین COPPA و افزایش امنیت آنلاین برای نوجوانان، یکی از ستون‌های اصلی تصمیمات متا در سال‌های اخیر بوده است تا از جریمه‌های سنگین نهادهای حمایتی جلوگیری کند.

پس از حذف این تب، تعریف فعالیت عمومی محدودتر شده است. اکنون فقط مواردی که مستقیماً در پروفایل کاربر یا زیر پست‌ها قابل مشاهده است (مانند کامنت‌های عمومی یا لایک‌هایی که نام کاربر در کنار آن‌هاست) فعالیت عمومی محسوب می‌شوند. 'جریان فعالیت' (Activity Stream) دیگر یک داده عمومی در دسترس نیست. این تغییر مرز بین حریم خصوصی و فعالیت اجتماعی را بازتعریف کرد و به کاربران کنترل بیشتری بر روی 'تصویر دیجیتال' خود در نگاه دیگران داد.