آموزش جامع کسب بیت کوین رایگان (روش‌های تست شده ۲۰۲۴)

بیت‌کوین اولین ارز دیجیتال غیرمتمرکز جهان است که در سال ۲۰۰۹ توسط ساتوشی ناکاموتو معرفی شد. این دارایی به دلیل محدودیت عرضه (حداکثر ۲۱ میلیون واحد)، امنیت بسیار بالا از طریق رمزنگاری و مقاومت در برابر تورم، به طلای دیجیتال معروف شده است. برخلاف پول‌های فیات، هیچ نهاد مرکزی یا دولتی کنترل آن را بر عهده ندارد و تراکنش‌های آن در یک دفتر کل توزیع شده به نام بلاک‌چین ثبت می‌شود که تغییرناپذیر است.

بله، اما باید واقع‌بین باشید. روش‌هایی مانند فاست‌ها، ایردراپ‌ها و بازی‌های Play-to-Earn وجود دارند که مقادیر بسیار ناچیزی بیت‌کوین (در حد ساتوشی) پرداخت می‌کنند. با این حال، عبارت «رایگان» اغلب به معنای صرف زمان، تماشای تبلیغات یا انجام وظایف کوچک است. در سال ۲۰۲۴، به دلیل ارزش بالای بیت‌کوین، هیچ پلتفرمی مبالغ هنگفت را بدون دلیل یا فعالیت خاصی به کاربران هدیه نمی‌دهد و باید مراقب کلاهبرداری‌ها بود.

ساتوشی (Satoshi) کوچک‌ترین واحد اندازه‌گیری بیت‌کوین است. هر یک واحد بیت‌کوین به ۱۰۰ میلیون ساتوشی تقسیم می‌شود. به عبارت دیگر، ۰.۰۰۰۰۰۰۰۱ بیت‌کوین برابر با یک ساتوشی است. این واحد به افتخار خالق ناشناس بیت‌کوین نام‌گذاری شده است. با توجه به قیمت بالای بیت‌کوین در سال ۲۰۲۴، اکثر پاداش‌های رایگان و تراکنش‌های خرد در شبکه لایتنینگ بر اساس واحد ساتوشی محاسبه و پرداخت می‌شوند.

هاوینگ (Halving) رویدادی است که هر ۴ سال یک‌بار رخ می‌دهد و در آن پاداش استخراج بلاک‌های جدید نصف می‌شود. در آوریل ۲۰۲۴، پاداش استخراج از ۶.۲۵ بیت‌کوین به ۳.۱۲۵ بیت‌کوین کاهش یافت. هدف از این کار کنترل تورم و محدود کردن عرضه بیت‌کوین است. این اتفاق باعث می‌شود استخراج برای کسانی که دستگاه‌های قدیمی یا برق گران دارند غیرسودآور شود و قیمت بیت‌کوین معمولاً در بلندمدت تحت تاثیر کاهش عرضه، صعودی شود.

کیف پول گرم (Hot Wallet) به اینترنت متصل است (مانند اپلیکیشن‌های موبایل تراست ولت) و برای تراکنش‌های روزمره و سریع مناسب است اما امنیت کمتری دارد. کیف پول سرد (Cold Wallet) مانند لجر یا ترزور، به صورت آفلاین نگهداری می‌شود و کلیدهای خصوصی شما را از دسترس هکرها دور نگه می‌دارد. برای مبالغی که از طریق روش‌های رایگان یا استخراج به دست می‌آورید، توصیه می‌شود پس از رسیدن به حد نصاب، آن‌ها را به یک کیف پول سرد منتقل کنید.

سایت‌های فاست در واقع پلتفرم‌های تبلیغاتی هستند. مدل درآمدی آن‌ها به این صورت است که تبلیغات زیادی را به کاربران نمایش می‌دهند و بخشی از درآمد حاصل از این تبلیغات را در قالب مقادیر بسیار ناچیز بیت‌کوین (ساتوشی) به کاربران پرداخت می‌کنند تا آن‌ها را به ماندن در سایت ترغیب کنند. در سال ۲۰۲۴، درآمد حاصل از این سایت‌ها بسیار ناچیز است و معمولاً زمان صرف شده ارزش اقتصادی بالایی ندارد.

خیر، استخراج واقعی بیت‌کوین با گوشی موبایل عملاً غیرممکن است. سختی شبکه بیت‌کوین به قدری بالاست که پردازنده‌های موبایل توان محاسباتی لازم برای حل معادلات بلاک‌چین را ندارند. اپلیکیشن‌هایی که ادعای استخراج با موبایل را دارند، یا در حال نمایش تبلیغات به شما هستند، یا از باتری و سخت‌افزار شما برای استخراج ارزهای بسیار ضعیف‌تر استفاده می‌کنند و یا صرفاً یک شبیه‌ساز بصری برای کلاهبرداری و جذب زیرمجموعه هستند.

نرخ هش یا هش‌ریت، نشان‌دهنده مجموع قدرت پردازشی است که استخراج‌کنندگان در سراسر جهان برای امنیت و تایید تراکنش‌های شبکه بیت‌کوین اختصاص داده‌اند. هرچه هش‌ریت بالاتر باشد، شبکه در برابر حملات ۵۱ درصدی امن‌تر است. در سال ۲۰۲۴، هش‌ریت بیت‌کوین به سقف‌های تاریخی جدیدی رسیده که نشان‌دهنده رقابت شدید و استفاده از دستگاه‌های فوق پیشرفته اسیک (ASIC) توسط فارم‌های بزرگ استخراج در دنیاست.

بازی‌های Play-to-Earn (P2E) به کاربران اجازه می‌دهند با انجام بازی، ارتقای شخصیت‌ها یا پیروزی در نبردها، پاداش دیجیتال دریافت کنند. برخی از این بازی‌ها مستقیماً ساتوشی پرداخت می‌کنند و برخی دیگر توکن اختصاصی خود را می‌دهند که قابل تبدیل به بیت‌کوین است. با این حال، اکثر این بازی‌ها در ابتدا نیاز به سرمایه‌گذاری برای خرید NFT یا تجهیزات داخل بازی دارند و کسب درآمد کاملاً رایگان در آن‌ها زمان‌بر و محدود است.

ایردراپ به توزیع رایگان توکن‌های جدید میان کاربران برای تبلیغ یک پروژه گفته می‌شود. اگرچه بیت‌کوین به خودی خود ایردراپ ندارد، اما پروژه‌های لایه ۲ بیت‌کوین یا صرافی‌ها ممکن است در ازای انجام کارهایی مثل ثبت‌نام، تایید هویت یا اشتراک‌گذاری در شبکه‌های اجتماعی، مقداری بیت‌کوین به کاربران هدیه دهند. برای شرکت در ایردراپ‌های معتبر، باید اخبار سایت‌هایی مثل CoinMarketCap را دنبال کنید و هرگز کلید خصوصی خود را به کسی ندهید.

صرافی‌های بزرگی مانند بایننس یا کوین‌بیس برنامه‌هایی به نام «بیاموز و پاداش بگیر» دارند. در این برنامه‌ها، شما ویدیوهای آموزشی درباره یک ارز دیجیتال یا تکنولوژی بلاک‌چین را تماشا می‌کنید و سپس در یک آزمون کوتاه شرکت می‌کنید. در صورت پاسخ صحیح، مقداری از آن ارز یا معادل دلاری آن به صورت بیت‌کوین به کیف پول شما در صرافی واریز می‌شود. این یکی از امن‌ترین و معتبرترین روش‌های کسب ارز دیجیتال رایگان است.

این روش یکی از پردرآمدترین راه‌های کسب بیت‌کوین بدون استخراج است. شما در بخش Affiliate صرافی‌ها یا سرویس‌های کیف پول ثبت‌نام کرده و لینک اختصاصی خود را دریافت می‌کنید. هر کاربری که با لینک شما ثبت‌نام کند و تراکنشی انجام دهد، درصدی از کارمزد تراکنش او به صورت بیت‌کوین به شما تعلق می‌گیرد. اگر شبکه بزرگی از دوستان یا دنبال‌کنندگان داشته باشید، این روش می‌تواند درآمد مستمر و قابل توجهی ایجاد کند.

مرورگر Brave به کاربران خود در ازای مشاهده تبلیغات غیرمزاحم، توکن BAT پرداخت می‌کند. اگرچه این پرداخت مستقیماً به صورت بیت‌کوین نیست، اما می‌توانید توکن‌های BAT خود را در صرافی‌ها به بیت‌کوین تبدیل کنید. این روش کاملاً رایگان است و حریم خصوصی شما را نیز حفظ می‌کند، اما درآمد حاصل از آن معمولاً در ماه بین ۲ تا ۱۰ دلار است که بسته به منطقه جغرافیایی و میزان استفاده شما تغییر می‌کند.

سایت‌های میکرو-تسک مانند Timebucks یا پلتفرم‌های مشابه، در ازای انجام کارهای کوچک مثل پر کردن نظرسنجی، تست کردن اپلیکیشن‌ها، کلیک بر روی لینک‌ها یا تماشای ویدیو، به شما پاداش می‌دهند. برخی از این سایت‌ها امکان برداشت درآمد به صورت بیت‌کوین را فراهم کرده‌اند. نکته مهم این است که بسیاری از این سایت‌ها برای کاربران ایرانی محدودیت دارند و ممکن است پس از صرف زمان طولانی، حساب شما را مسدود کنند.

بیت‌کوین از الگوریتم اثبات کار (PoW) استفاده می‌کند و مستقیماً قابلیت استیکینگ ندارد. اما شما می‌توانید بیت‌کوین خود را در پلتفرم‌های لایه ۲ یا صرافی‌های معتبر به صورت Wrapped Bitcoin (WBTC) درآورده یا در استخرهای نقدینگی قرار دهید تا سود دریافت کنید. همچنین برخی صرافی‌ها طرح‌های پس‌انداز (Savings) دارند که با سپردن بیت‌کوین به آن‌ها، سالانه بین ۱ تا ۵ درصد سود به همان واحد بیت‌کوین به شما پرداخت می‌کنند.

سرویس‌های کش‌بک مانند Lolli یا پلتفرم‌های مشابه، با فروشگاه‌های بزرگی مثل آمازون یا نایکی قرارداد دارند. وقتی شما از طریق اپلیکیشن آن‌ها خرید انجام می‌دهید، درصدی از مبلغ خریدتان (مثلاً ۱ تا ۵ درصد) به صورت بیت‌کوین به حساب شما برگردانده می‌شود. این روش برای کسانی که خریدهای بین‌المللی انجام می‌دهند بسیار عالی است، زیرا بدون تغییر در هزینه خرید، مقداری بیت‌کوین به عنوان پاداش وفاداری دریافت می‌کنند.

دستگاه‌های اسیک (Application-Specific Integrated Circuit) سخت‌افزارهایی هستند که منحصراً برای انجام یک کار خاص، یعنی حل الگوریتم SHA-256 بیت‌کوین طراحی شده‌اند. برخلاف کامپیوترهای معمولی که چندمنظوره هستند، اسیک‌ها تمام توان خود را صرف محاسبات استخراج می‌کنند. این تمرکز باعث می‌شود سرعت آن‌ها میلیون‌ها برابر بیشتر و مصرف انرژی‌شان بهینه‌تر از CPU یا GPU باشد. بدون اسیک، شانس شما برای یافتن بلاک و دریافت پاداش در شبکه فعلی صفر است.

با توجه به سختی بسیار بالای شبکه، یک دستگاه استخراج به تنهایی ممکن است سال‌ها طول بکشد تا یک بلاک را پیدا کند. استخر استخراج فضایی است که هزاران ماینر قدرت پردازش خود را به اشتراک می‌گذارند تا شانس یافتن بلاک افزایش یابد. وقتی استخر موفق به استخراج بلاک شد، پاداش ۳.۱۲۵ بیت‌کوینی بین تمام اعضا به نسبت قدرت هش آن‌ها تقسیم می‌شود. این کار باعث می‌شود ماینرها به جای درآمدهای نامنظم، درآمدی مستمر و روزانه داشته باشند.

شبکه بیت‌کوین به گونه‌ای طراحی شده که هر ۱۰ دقیقه یک‌بار یک بلاک تولید شود. اگر تعداد ماینرها زیاد شود و بلاک‌ها سریع‌تر تولید شوند، شبکه به طور خودکار «سختی» را افزایش می‌دهد تا حل معادلات دشوارتر شود. اگر ماینرها شبکه را ترک کنند، سختی کاهش می‌یابد. این تنظیمات هر ۲۰۱۶ بلاک (تقریباً هر دو هفته یک‌بار) انجام می‌شود تا پایداری شبکه و نرخ عرضه بیت‌کوین در طول زمان حفظ شود.

شبکه لایتنینگ یک راهکار لایه دوم برای بیت‌کوین است که تراکنش‌های فوری و تقریباً بدون کارمزد را ممکن می‌سازد. از آنجایی که کارمزد تراکنش‌های اصلی بیت‌کوین (On-chain) ممکن است برای مبالغ کوچک زیاد باشد، اکثر سایت‌های پرداخت بیت‌کوین رایگان یا بازی‌ها از شبکه لایتنینگ استفاده می‌کنند. برای دریافت این پاداش‌ها، شما به یک کیف پول سازگار با لایتنینگ مانند Wallet of Satoshi یا Muun نیاز دارید.

فریم‌ورهای شخص ثالث جایگزین سیستم‌عامل پیش‌فرض دستگاه‌های اسیک می‌شوند. این نرم‌افزارها با استفاده از الگوریتم‌های پیشرفته، ولتاژ و فرکانس تراشه‌ها را بهینه‌سازی می‌کنند (Autotuning). این کار باعث می‌شود دستگاه با مصرف برق کمتر، هش‌ریت بیشتری تولید کند یا در دمای پایین‌تری کار کند. استفاده از فریم‌ورهای مدرن می‌تواند کارایی دستگاه‌های قدیمی‌تر را تا ۲۰ درصد بهبود بخشیده و سودآوری آن‌ها را در سال ۲۰۲۴ حفظ کند.

در استخراج انفرادی، شما تمام قدرت خود را به تنهایی به کار می‌گیرید و اگر بلاکی پیدا کنید، تمام پاداش (۳.۱۲۵ بیت‌کوین + کارمزدها) متعلق به شماست. اما شانس موفقیت برای افراد عادی تقریباً صفر است. در استخر، شما بخشی از یک تیم هستید؛ شانس موفقیت تیم بسیار بالاست اما پاداش بین همه تقسیم می‌شود. برای ۹۹ درصد ماینرها، استفاده از استخر تنها راه منطقی و سودآور برای کسب درآمد است.

اجرای یک نود کامل بیت‌کوین به طور مستقیم پاداشی در قالب بیت‌کوین برای شما ندارد. نودها وظیفه تایید تراکنش‌ها و حفظ قوانین شبکه را بر عهده دارند اما استخراج نمی‌کنند. با این حال، داشتن نود شخصی به شما امنیت و حریم خصوصی کامل می‌دهد و به شبکه بیت‌کوین کمک می‌کند. برخی پروژه‌های جانبی یا لایه ۲ ممکن است به کسانی که نود اجرا می‌کنند پاداش‌هایی بدهند، اما این جزو پروتکل اصلی بیت‌کوین نیست.

این شاخص نشان می‌دهد که دستگاه برای تولید هر تراهش قدرت پردازش، چند ژول انرژی مصرف می‌کند. در سال ۲۰۲۴، این مهم‌ترین فاکتور برای خرید دستگاه است. برای مثال، دستگاه Antminer S21 با بهره‌وری حدود ۱۷.۵ ژول بر تراهش، بسیار بهینه‌تر از مدل‌های قدیمی مثل S19 است. هرچه این عدد کمتر باشد، دستگاه برق کمتری مصرف کرده و در نتیجه سود خالص بیشتری پس از کسر هزینه برق برای شما باقی می‌ماند.

در سال ۲۰۲۴، قیمت دستگاه‌های مدرنی مانند Antminer S21 یا Whatsminer M60 بسته به قدرت هش (مثلاً ۲۰۰ تا ۳۳۰ تراهش) بین ۴,۰۰۰ تا ۷,۰۰۰ دلار متغیر است. البته این قیمت‌ها به شدت به نرخ لحظه‌ای بیت‌کوین وابسته است. علاوه بر هزینه خرید، باید هزینه‌های گمرک، حمل و نقل و تجهیزات جانبی مانند کابل‌های برق فشار قوی و سیستم‌های خنک‌کننده را نیز در بودجه‌بندی خود لحاظ کنید.

در ایران، استخراج‌کنندگان مجاز باید از تعرفه برق مخصوص استفاده کنند که بر اساس متوسط نرخ برق صادراتی تعیین می‌شود. این نرخ معمولاً بسیار بالاتر از برق خانگی یا صنعتی عادی است. همچنین در ماه‌های اوج مصرف (تابستان و زمستان)، محدودیت‌هایی برای تامین برق فارم‌ها اعمال می‌شود. استفاده از برق غیرمجاز منجر به جریمه‌های سنگین (تا ۱۰۰ برابر قیمت برق) و ضبط دائمی تجهیزات توسط مراجع قانونی خواهد شد.

علاوه بر خرید دستگاه و قبض برق، هزینه‌هایی مانند: ۱. سیستم سرمایشی (کولر گازی یا فن‌های صنعتی) برای جلوگیری از سوختن هش‌بردها. ۲. تجهیزات سایلنت‌باکس برای کاهش صدای بسیار زیاد دستگاه (حدود ۷۵ دسی‌بل). ۳. هزینه اینترنت پایدار با پینگ پایین. ۴. تعمیر و نگهداری دوره‌ای (تعویض فن‌ها یا خمیر سیلیکون). ۵. کارمزد استخر استخراج (معمولاً ۱ تا ۲ درصد از درآمد) که باید در محاسبات سودآوری لحاظ شوند.

کارمزد بیت‌کوین بر اساس حجم داده‌ای تراکنش (بایت) و شلوغی شبکه تعیین می‌شود، نه مبلغ ارسالی. در زمان‌های شلوغی، ممکن است برای یک انتقال ساده مجبور شوید ۱۰ تا ۵۰ دلار کارمزد بپردازید. این موضوع برای کسانی که مبالغ ناچیز از سایت‌های رایگان دریافت می‌کنند چالش‌برانگیز است، زیرا گاهی کارمزد انتقال از خود مبلغ بیشتر می‌شود. به همین دلیل استفاده از شبکه لایتنینگ برای مبالغ خرد ضروری است.

زمان بازگشت سرمایه به سه عامل اصلی بستگی دارد: قیمت خرید دستگاه، قیمت لحظه‌ای بیت‌کوین و هزینه برق. در سال ۲۰۲۴ با پاداش ۳.۱۲۵ بیت‌کوینی، برای دستگاه‌های مدرن در شرایط ایده‌آل، بازگشت سرمایه معمولاً بین ۱۲ تا ۲۴ ماه طول می‌کشد. اگر قیمت بیت‌کوین رشد شدیدی داشته باشد، این زمان کوتاه‌تر می‌شود و اگر سختی شبکه به شدت بالا برود یا قیمت ریزش کند، ممکن است هرگز به سودآوری نرسید.

بیش از ۹۵ درصد سایت‌های استخراج ابری کلاهبرداری‌های پانزی هستند. آن‌ها ادعا می‌کنند که دستگاه‌هایی در فارم‌های خود دارند و قدرت هش را به شما اجاره می‌دهند. در واقعیت، آن‌ها پولی از استخراج در نمی‌آورند و فقط از پول کاربران جدید به قدیمی‌ها سود می‌دهند تا زمانی که سایت بسته شود. تنها تعداد بسیار معدودی از شرکت‌های معتبر (مانند Binance Cloud Mining) این سرویس را ارائه می‌دهند که سود آن‌ها نیز بسیار ناچیز است.

استخراج بیت‌کوین به پهنای باند زیادی نیاز ندارد (حدود چند مگابایت در روز برای هر دستگاه کافی است). اما پایداری اینترنت و «پینگ» پایین به سرورهای استخر بسیار حیاتی است. اگر اینترنت شما قطع و وصل شود یا تاخیر زیادی داشته باشد، دستگاه شما «هش‌های رد شده» (Rejected Shares) زیادی خواهد داشت که به معنای هدر رفتن برق و عدم دریافت پاداش است. هزینه یک اینترنت معمولی ADSL یا TD-LTE برای استخراج کافی است.

شما باید از ماشین‌حساب‌های آنلاین استخراج مانند WhatToMine استفاده کنید. در این سایت‌ها، مدل دستگاه یا قدرت هش خود را به همراه میزان مصرف برق و هزینه هر کیلووات ساعت برق وارد می‌کنید. این ابزارها با توجه به سختی لحظه‌ای شبکه و قیمت بیت‌کوین، درآمد روزانه، هفتگی و ماهانه شما را تخمین می‌زنند. همیشه در محاسبات خود، احتمال افزایش ۱۰ درصدی سختی شبکه در هر ماه را لحاظ کنید تا غافلگیر نشوید.

طبق مصوبات هیئت دولت، استخراج رمزارز در ایران قانونی است مشروط بر اینکه: ۱. از وزارت صمت مجوز تاسیس و پروانه بهره‌برداری دریافت کنید. ۲. دستگاه‌ها به صورت قانونی وارد کشور شده و برگه سبز گمرکی داشته باشند. ۳. از تعرفه برق مجاز استفاده کنید. استخراج در منازل مسکونی، واحدهای تجاری با برق یارانه‌ای و مساجد یا مدارس ممنوع بوده و جرم تلقی می‌شود که مجازات حبس و جریمه نقدی دارد.

در حال حاضر قانون مشخصی که نگهداری ارز دیجیتال را جرم‌انگاری کند در ایران وجود ندارد. صرافی‌های معتبر داخلی تحت نظارت نهادهای مربوطه فعالیت می‌کنند و فعالیت در آن‌ها برای خرید و فروش بلامانع است. با این حال، به دلیل نبود قوانین حمایتی کامل، توصیه می‌شود مبالغ زیاد را در صرافی (چه داخلی و چه خارجی) نگه ندارید و به کیف پول شخصی منتقل کنید تا در صورت بروز مشکلات فنی یا حقوقی برای صرافی، دارایی شما حفظ شود.

در حال حاضر قانون مالیاتی مستقیم و شفافی برای خرید و فروش ارزهای دیجیتال توسط افراد حقیقی در ایران اجرا نشده است. اما برای کسب‌وکارهای حوزه استخراج که مجوز دارند، قوانین مالیاتی مشابه واحدهای صنعتی اعمال می‌شود. همچنین تراکنش‌های بانکی با مبالغ بسیار بالا که ناشی از فروش ارز دیجیتال باشد، ممکن است توسط سازمان امور مالیاتی بررسی شود و فرد ملزم به توضیح منشاء پول و پرداخت مالیات بر درآمد شود.

پیگیری قانونی بیت‌کوین‌های سرقت شده بسیار دشوار است. به دلیل ماهیت غیرمتمرکز و ناشناس بلاک‌چین، امکان بازگرداندن تراکنش توسط هیچ نهادی وجود ندارد. شما می‌توانید در پلیس فتا شکایت تنظیم کنید، اما اگر مقصد ارزها یک کیف پول خارجی یا صرافی بین‌المللی بدون احراز هویت باشد، شانس بازگشت وجه تقریباً صفر است. بهترین راه، پیشگیری و عدم اعتماد به سایت‌هایی است که وعده سودهای نجومی و غیرمنطقی می‌دهند.

استفاده از VPN به خودی خود در ایران جرم‌انگاری نشده است، اما از نظر قوانین صرافی‌های بین‌المللی (مانند بایننس)، استفاده از VPN برای دور زدن تحریم‌ها و احراز هویت جعلی ممنوع است. در صورت تشخیص، صرافی می‌تواند حساب شما را مسدود و دارایی‌تان را بلوکه کند. از نظر حقوقی در داخل کشور، اگر از VPN برای فعالیت‌های مجرمانه استفاده نشود، مشکلی ندارد، اما ریسک از دست رفتن سرمایه در صرافی‌های خارجی به دلیل تحریم‌ها همیشه وجود دارد.

بسیاری از پلتفرم‌های معتبر برای جلوگیری از پولشویی و فعالیت‌های چندگانه (Multi-account)، از کاربران می‌خواهند مدارک شناسایی ارائه دهند. برای کاربران ایرانی، این یک چالش بزرگ است زیرا به دلیل تحریم‌ها، اکثر سایت‌های خارجی مدارک ایرانی را نمی‌پذیرند. انجام KYC با مدارک جعلی یا فتوشاپ شده ریسک بسیار بالایی دارد و در صورت لو رفتن، تمام موجودی شما در آن پلتفرم برای همیشه مسدود خواهد شد.

از نظر فنی، اگر کلمات بازیابی (Seed Phrase) کیف پول در اختیار ورثه نباشد، بیت‌کوین‌ها برای همیشه در شبکه گم می‌شوند و هیچ راه قانونی برای بازیابی آن‌ها وجود ندارد. از نظر حقوقی، بیت‌کوین به عنوان یک دارایی شناخته می‌شود و می‌تواند جزو ارثیه باشد، اما مالک باید در زمان حیات، دسترسی‌های لازم را به صورت امن در وصیت‌نامه یا به صورت فیزیکی برای خانواده خود فراهم کرده باشد.

اگر سایتی که تبلیغ می‌کنید یک پروژه کلاهبرداری، پانزی یا هرمی باشد، طبق قوانین جرایم رایانه‌ای ایران، تبلیغ‌کننده می‌تواند به عنوان معاونت در جرم یا تحصیل مال از طریق نامشروع تحت پیگرد قرار گیرد. حتی اگر خودتان هم فریب خورده باشید، دعوت دیگران به پروژه‌هایی که منجر به ضرر مالی آن‌ها شود، مسئولیت حقوقی و کیفری برای شما به دنبال خواهد داشت. همیشه قبل از معرفی هر پلتفرمی، از اعتبار آن اطمینان کامل حاصل کنید.

کوین (مانند بیت‌کوین) دارای بلاک‌چین اختصاصی خود است، در حالی که توکن بر بستر یک بلاک‌چین دیگر (مانند اتریوم) ساخته می‌شود. از نظر حقوقی در بسیاری از کشورها، کوین‌ها بیشتر به عنوان ارز یا کالا شناخته می‌شوند، اما توکن‌ها (به خصوص توکن‌های اوراق بهادار یا Security Tokens) ممکن است تحت قوانین سخت‌گیرانه بورس و اوراق بهادار قرار گیرند. در ایران، فعلاً برخورد قانونی با هر دو مورد مشابه است و بیشتر بر جنبه مبادله ارزی و استخراج آن‌ها تمرکز شده است.