ساخت یوزر در ویندوز 10؛ آموزش 3 روش ساده

حساب کاربری (User Account) در ویندوز 10 یک پروفایل شخصی است که به هر نفر امکان می‌دهد با تنظیمات، فایل‌ها و دسترسی‌های جداگانه از یک رایانه استفاده کند. هر یوزر دسکتاپ، تنظیمات، اسناد و رمز ورود مخصوص به خود دارد و اطلاعاتش از سایر کاربران جدا نگه داشته می‌شود. این سیستم امنیت، حریم خصوصی و شخصی‌سازی را برای هر فرد تضمین می‌کند و اجازه می‌دهد چند نفر از یک رایانه با تجربه کاملاً مجزا استفاده نمایند.

ویندوز 10 دو نوع اصلی حساب کاربری دارد: Administrator (مدیر سیستم) که دسترسی کامل به تمام تنظیمات دارد، و Standard User (کاربر عادی) که برای استفاده روزمره مناسب‌تر است. از نظر نوع اتصال، حساب‌ها یا محلی (Local Account) هستند که فقط روی همان دستگاه ذخیره می‌شوند، یا به حساب مایکروسافت (Microsoft Account) متصلند. نوع سوم حساب خانوادگی (Family Account) است که برای کنترل والدین و مدیریت استفاده فرزندان طراحی شده است.

حساب محلی (Local Account) فقط روی همان رایانه ذخیره می‌شود، نیازی به اینترنت یا ایمیل ندارد و گزینه مناسبی برای حریم خصوصی بیشتر است. حساب مایکروسافت به ایمیل Outlook، OneDrive، Microsoft Store و تنظیمات ابری متصل است و در صورت تعویض رایانه، تنظیمات همگام‌سازی می‌شوند. برای کاربردهای خانگی ساده حساب محلی کافی است، اما اگر می‌خواهید از سرویس‌های ابری مایکروسافت، Microsoft Store یا همگام‌سازی خودکار استفاده کنید، حساب مایکروسافت گزینه بهتری است.

حساب Administrator (مدیر سیستم) می‌تواند نرم‌افزار نصب و حذف کند، تنظیمات سیستمی را تغییر دهد، حساب کاربری جدید بسازد یا حذف کند، و به تمام فایل‌های سیستم دسترسی داشته باشد. در مقابل، حساب Standard User فقط می‌تواند از برنامه‌های نصب‌شده استفاده کند، تنظیمات شخصی‌اش را تغییر دهد و فایل‌های خودش را مدیریت کند. برای امنیت بیشتر، متخصصان توصیه می‌کنند حتی مدیران سیستم از حساب Standard برای کارهای روزمره استفاده کنند و فقط موقع نیاز به حساب ادمین سوئیچ کنند.

بله، برای ساخت یوزر جدید در ویندوز 10 باید با حساب Administrator وارد شوید. اگر با حساب Standard User وارد باشید، گزینه افزودن کاربر جدید غیرفعال است یا سیستم از شما رمز عبور ادمین را می‌خواهد. تنها کارهایی که بدون دسترسی ادمین انجام می‌شوند عبارتند از: تغییر رمز عبور خودتان، تغییر والپیپر و تنظیمات شخصی پروفایل. این محدودیت یک لایه امنیتی مهم است که از ایجاد حساب‌های غیرمجاز جلوگیری می‌کند.

ویندوز 10 از نظر تئوری محدودیت عددی مشخصی برای تعداد کاربران ندارد و می‌توانید ده‌ها یوزر ایجاد کنید. اما در عمل، هر حساب کاربری فضای دیسک مخصوص به خود اشغال می‌کند و اگر کاربران زیادی به‌صورت همزمان وارد شوند، حافظه RAM بیشتری مصرف می‌شود. در نسخه‌های Home و Pro از نظر تعداد کاربر تفاوتی وجود ندارد. برای محیط‌های تجاری با تعداد کاربران زیاد و نیاز به مدیریت متمرکز، استفاده از Windows Server و Active Directory توصیه می‌شود.

بله، هر حساب کاربری در ویندوز 10 پوشه شخصی جداگانه‌ای دارد که در مسیر C:\Users\[نام کاربر] قرار می‌گیرد. این پوشه شامل Desktop، Documents، Downloads، Pictures، Videos و AppData است. فایل‌های یک کاربر توسط کاربران دیگر قابل مشاهده نیست، مگر آنکه در پوشه‌های عمومی ذخیره شوند. پوشه C:\Users\Public برای اشتراک‌گذاری فایل بین همه کاربران طراحی شده است. از نظر دیسک سخت، همه کاربران از یک فضای مشترک استفاده می‌کنند و سهمیه‌بندی جداگانه‌ای وجود ندارد مگر آن را با Disk Quota تنظیم کنید.

خیر. پشتیبانی رسمی مایکروسافت از ویندوز 10 در اکتبر 2025 (مهر ۱۴۰۴) به پایان رسید. این بدان معناست که دیگر به‌روزرسانی‌های امنیتی رایگان دریافت نمی‌کنید و سیستم در برابر آسیب‌پذیری‌های جدید محافظت نمی‌شود. اگر رایانه شما با الزامات ویندوز 11 سازگار است (TPM 2.0، پردازنده پشتیبانی‌شده)، ارتقا رایگان است و توصیه جدی می‌شود. مایکروسافت برای سازمان‌ها Extended Security Updates پولی تا سه سال ارائه می‌دهد، اما این گزینه برای کاربران خانگی موجود نیست.

ساخت یوزر جداگانه برای هر فرد چندین مزیت مهم دارد. اول، حریم خصوصی: فایل‌ها، تاریخچه مرور و ایمیل‌های هر کاربر از دیگران پنهان است. دوم، امنیت: در صورت آلوده شدن یک حساب به بدافزار، سایر کاربران محافظت می‌شوند. سوم، شخصی‌سازی: هر کاربر والپیپر، تنظیمات، زبان و برنامه‌های پیش‌فرض مخصوص خود دارد. چهارم، کنترل والدین: می‌توانید زمان استفاده و محتوای قابل دسترس فرزندان را کنترل کنید. پنجم، ردیابی فعالیت: در صورت بروز مشکل، مشخص است کدام کاربر چه کاری انجام داده است.

برای ساخت یوزر از طریق Settings مراحل زیر را دنبال کنید: ابتدا کلیدهای Windows+I را فشار دهید تا Settings باز شود. سپس به Accounts بروید و Family & other users را انتخاب کنید. در بخش «Other users» روی «Add someone else to this PC» کلیک کنید. اگر می‌خواهید حساب محلی بسازید روی «I don't have this person's sign-in information» کلیک کنید، سپس «Add a user without a Microsoft account» را انتخاب کنید. نام کاربری و رمز عبور را وارد کنید، سه سوال امنیتی برای بازیابی رمز تنظیم کنید و Finish را بزنید.

Computer Management یکی از حرفه‌ای‌ترین روش‌های ساخت یوزر است. روی «This PC» روی دسکتاپ کلیک راست کنید و Manage را انتخاب کنید. در پنل چپ به Computer Management > Local Users and Groups > Users بروید. در پنل میانی کلیک راست کنید و «New User» را انتخاب کنید. اطلاعات کاربر شامل نام، نام کامل، توضیحات و رمز عبور را وارد کنید. با تنظیم تیک‌های موجود می‌توانید مشخص کنید که آیا کاربر باید رمز را در ورود اول تغییر دهد یا نه، و آیا رمز منقضی می‌شود. این روش گزینه‌های پیشرفته‌تری نسبت به Settings دارد.

برای ساخت یوزر با CMD ابتدا Command Prompt را با دسترسی ادمین باز کنید (روی آیکن CMD کلیک راست و Run as administrator). سپس دستور زیر را وارد کنید: net user نام‌کاربر رمزعبور /add. برای مثال: net user Ali Admin@123 /add. برای اضافه کردن به گروه ادمین: net localgroup administrators Ali /add. برای اضافه کردن به کاربران عادی: net localgroup users Ali /add. تأیید موفقیت با پیام «The command completed successfully» نشان داده می‌شود. اگر رمز عبور قوانین پیچیدگی سیستم را رعایت نکند، دستور با خطا مواجه می‌شود.

PowerShell روش مدرن‌تری برای مدیریت کاربران است. ابتدا PowerShell را با دسترسی ادمین باز کنید. برای ساخت یوزر ابتدا رمز را به صورت امن وارد کنید: $Password = Read-Host -AsSecureString و رمز را تایپ کنید. سپس: New-LocalUser -Name "نام‌کاربر" -Password $Password -FullName "نام کامل" -Description "توضیحات". برای اضافه کردن به گروه ادمین: Add-LocalGroupMember -Group "Administrators" -Member "نام‌کاربر". برای فعال کردن: Enable-LocalUser -Name "نام‌کاربر". PowerShell در مقایسه با دستور net user امکانات بیشتر و امنیت بالاتری دارد و برای اتوماسیون و اسکریپت‌نویسی مناسب‌تر است.

netplwiz یک ابزار گرافیکی کلاسیک برای مدیریت کاربران است. کلیدهای Windows+R را فشار دهید، netplwiz را تایپ کنید و Enter بزنید. پنجره «User Accounts» باز می‌شود. برای افزودن کاربر روی «Add» کلیک کنید و آدرس ایمیل مایکروسافت یا گزینه «Sign in without a Microsoft account» را انتخاب کنید. روی هر کاربر موجود کلیک کنید و با «Properties» می‌توانید نوع حساب را به ادمین یا استاندارد تغییر دهید. این ابزار همچنین برای تنظیم ورود خودکار به ویندوز بدون نیاز به رمز عبور هنگام روشن شدن رایانه کاربرد دارد.

lusrmgr.msc ابزار Local Users and Groups Manager است که برای کنترل پیشرفته‌تر کاربران و گروه‌ها استفاده می‌شود. مهم: این ابزار فقط در نسخه‌های Windows 10 Pro، Enterprise و Education موجود است و در نسخه Home در دسترس نیست. برای باز کردن: Windows+R بزنید، lusrmgr.msc تایپ کنید و Enter بزنید. در پوشه Users کلیک راست کرده و New User را انتخاب کنید. در پنجره باز شده نام کاربری، نام کامل، توضیحات و رمز را وارد کنید. گزینه‌های مربوط به انقضای رمز و قفل حساب را تنظیم کنید و Create را بزنید.

برای حذف یوزر به Settings > Accounts > Family & other users بروید، روی نام کاربر کلیک کنید و دکمه «Remove» ظاهر می‌شود. ویندوز می‌پرسد آیا می‌خواهید اطلاعات کاربر را هم حذف کنید یا نه. با انتخاب «Delete account and data» تمام فایل‌های پوشه C:\Users\[نام کاربر] پاک می‌شوند. با CMD هم می‌توانید حذف کنید: net user نام‌کاربر /delete. دو نکته مهم: اول، نمی‌توانید کاربر جاری (همانی که در حال حاضر با آن وارد شده‌اید) را حذف کنید. دوم، حذف برگشت‌پذیر نیست، پس قبل از حذف از فایل‌های مهم پشتیبان بگیرید.

روش‌های مختلفی برای تغییر رمز وجود دارد. برای تغییر رمز خودتان: به Settings > Accounts > Sign-in options بروید و در بخش Password روی Change کلیک کنید. با کلیدهای Ctrl+Alt+Del می‌توانید «Change a password» را انتخاب کنید. برای تغییر رمز کاربر دیگر با دسترسی ادمین: از CMD با دستور net user نام‌کاربر رمزجدید، یا از Computer Management > Users دوبار کلیک روی کاربر و تنظیم رمز. اگر رمز ادمین را فراموش کرده‌اید و سوالات امنیتی تنظیم کرده بودید، در صفحه ورود گزینه «Reset password» نمایش داده می‌شود.

برای تغییر نوع حساب به Settings > Accounts > Family & other users بروید. روی نام کاربر کلیک کنید و «Change account type» را انتخاب کنید. در منوی کشویی، Administrator یا Standard User را انتخاب کنید و OK بزنید. با CMD هم می‌توانید این کار را انجام دهید: net localgroup administrators نام‌کاربر /add برای ارتقا به ادمین، یا net localgroup administrators نام‌کاربر /delete برای برگشت به Standard. با PowerShell: Add-LocalGroupMember -Group "Administrators" -Member "نام‌کاربر". تغییر نوع حساب فوری اعمال می‌شود و نیازی به خروج از سیستم ندارد، اما در ورود بعدی کاربر کاملاً اعمال می‌شود.

برای ساخت یوزر بدون رمز با CMD از دستور net user نام‌کاربر "" /add استفاده کنید (دو گیومه بدون فاصله به جای رمز). با PowerShell: New-LocalUser -Name "نام‌کاربر" -NoPassword. اما توجه کنید که اگر Group Policy یا تنظیمات امنیتی سیستم الزام به رمز عبور داشته باشند، این دستور با خطا مواجه می‌شود. برای بررسی تنظیمات رمز: net accounts. حساب بدون رمز از نظر امنیتی خطرناک است، زیرا هر کسی بدون احراز هویت می‌تواند وارد آن شود. توصیه می‌شود همیشه رمز عبور مناسب تنظیم کنید.

دستورات اصلی net user که باید با Run as Administrator اجرا شوند عبارتند از: net user (نمایش همه کاربران)، net user نام‌کاربر (نمایش جزئیات یک کاربر)، net user نام‌کاربر رمز /add (ساخت کاربر جدید)، net user نام‌کاربر /delete (حذف کاربر)، net user نام‌کاربر رمزجدید (تغییر رمز)، net user نام‌کاربر /active:no (غیرفعال کردن حساب)، net user نام‌کاربر /active:yes (فعال کردن حساب)، net user نام‌کاربر /expires:تاریخ (تنظیم تاریخ انقضا)، net user نام‌کاربر /fullname:"نام کامل" (تغییر نام نمایشی). برای مشاهده راهنمای کامل: net user /?

ویندوز 10 گروه‌های پیش‌فرض متعددی دارد: Administrators (دسترسی کامل)، Users (کاربران عادی)، Power Users (دسترسی میانی)، Backup Operators (برای بکاپ)، Remote Desktop Users (برای اتصال از راه دور). با CMD: net localgroup "نام گروه" نام‌کاربر /add برای افزودن. با PowerShell: Add-LocalGroupMember -Group "Administrators" -Member "نام‌کاربر". برای مشاهده همه گروه‌ها: net localgroup. برای مشاهده اعضای یک گروه: net localgroup "نام گروه". برای حذف از گروه: net localgroup "نام گروه" نام‌کاربر /delete. با PowerShell: Remove-LocalGroupMember -Group "نام گروه" -Member "نام‌کاربر".

بله، دو روش اصلی برای محدودیت زمانی وجود دارد. اول، از طریق حساب خانوادگی مایکروسافت: در account.microsoft.com/family تنظیمات «Screen time» را پیدا کنید و ساعات مجاز استفاده را مشخص کنید. دوم، با CMD: net user نام‌کاربر /times:M-F,08:00-18:00 که دوشنبه تا جمعه از ساعت ۸ تا ۱۸ اجازه ورود می‌دهد. برای ساعات چندگانه: net user نام‌کاربر /times:Sa,10:00-20:00;Su,12:00-20:00. برای لغو محدودیت: net user نام‌کاربر /times:all. وقتی کاربر خارج از ساعت مجاز وارد باشد، ویندوز به‌تدریج به او هشدار می‌دهد و خروج اجباری انجام می‌شود.

چند روش برای بازیابی رمز ادمین وجود دارد. اول، اگر سوالات امنیتی تنظیم کرده بودید: در صفحه ورود، زیر فیلد رمز «Reset password» ظاهر می‌شود، روی آن کلیک کنید و به سوالات پاسخ دهید. دوم، اگر حساب مایکروسافت دارید: از account.microsoft.com/password/reset رمز را ریست کنید. سوم، اگر ادمین دیگری در سیستم وجود دارد: از آن حساب وارد شوید و رمز را تغییر دهید. چهارم، برای حساب‌های محلی بدون سوال امنیتی: از محیط Recovery (با فشار F8 هنگام بوت) یا رسانه نصب ویندوز استفاده کنید. توجه: این روش‌ها باید فقط روی رایانه خودتان استفاده شوند.

حساب Guest که در ویندوز 7 و 8 وجود داشت در ویندوز 10 به‌طور کامل حذف شده است. تلاش برای فعال‌سازی آن از طریق net user guest /active:yes یا lusrmgr.msc نتیجه عملی ندارد چون حتی اگر حساب فعال شود، ورود با آن مسدود است. برخی کاربران با net user guest رمز /add می‌توانند حساب مهمان را بسازند اما این عملاً یک حساب عادی با نام Guest است نه Guest Account واقعی. اگر می‌خواهید دسترسی محدود برای مهمانان داشته باشید، بهترین راه ساخت یک حساب Standard User با رمز ساده است که بعد از استفاده آن را حذف یا غیرفعال کنید.

اگر با خطای «The User Profile Service service failed the sign-in» مواجه شدید، مراحل زیر را دنبال کنید: ابتدا با یک حساب ادمین دیگر وارد شوید. regedit را باز کنید و به مسیر HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\ProfileList بروید. پوشه‌ای که به .bak ختم می‌شود را پیدا کنید. مقدار ProfileImagePath را بررسی کنید که به پوشه کاربر اشاره کند. اگر هم پوشه اصلی و هم پوشه .bak وجود دارند، پوشه اصلی را حذف و .bak را به نام اصلی تغییر نام دهید. سپس با دستور sfc /scannow در CMD ادمین، فایل‌های سیستمی خراب را تعمیر کنید.

روش‌های مختلفی برای مشاهده لیست کاربران وجود دارد. با CMD: net user (فقط نام‌ها)، net user نام‌کاربر (جزئیات کامل یک کاربر). با PowerShell: Get-LocalUser (همه کاربران با وضعیت فعال/غیرفعال)، Get-LocalUser | Select-Object Name,Enabled,LastLogon (اطلاعات مختصر). با WMIC: wmic useraccount list brief که SID کاربران را هم نشان می‌دهد. از طریق Settings: Accounts > Family & other users. از طریق Control Panel: User Accounts > Manage another account. با Computer Management: Local Users and Groups > Users. با PowerShell می‌توانید خروجی را به CSV هم صادر کنید: Get-LocalUser | Export-Csv users.csv.

غیرفعال کردن یوزر بهتر از حذف آن است چون تمام اطلاعات و تنظیمات حفظ می‌شوند. با CMD: net user نام‌کاربر /active:no برای غیرفعال و net user نام‌کاربر /active:yes برای فعال مجدد. با PowerShell: Disable-LocalUser -Name "نام‌کاربر" و Enable-LocalUser -Name "نام‌کاربر". با Computer Management: به Local Users and Groups > Users بروید، روی کاربر دوبار کلیک کنید و تیک «Account is disabled» را بزنید. کاربر غیرفعال در صفحه ورود نمایش داده نمی‌شود و نمی‌تواند وارد سیستم شود، اما تمام فایل‌ها و تنظیماتش در دیسک باقی می‌مانند.

تنظیم تاریخ انقضا برای حساب کاربری در ویندوز 10 با CMD انجام می‌شود: net user نام‌کاربر /expires:MM/DD/YYYY مثلاً net user Ali /expires:12/31/2025. پس از رسیدن به این تاریخ، کاربر دیگر نمی‌تواند وارد سیستم شود. برای لغو انقضا: net user نام‌کاربر /expires:never. با PowerShell هم می‌توانید: Set-LocalUser -Name "نام‌کاربر" -AccountExpires [datetime]"2025-12-31". در Computer Management هم این گزینه در Properties هر کاربر موجود است. این ویژگی برای حساب‌های موقت مانند پیمانکاران، دانشجویان یا کارمندان موقت بسیار مفید است.

خیر، ساخت حساب کاربری جدید در ویندوز 10 کاملاً رایگان است. یک لایسنس ویندوز 10 برای یک دستگاه اجازه ایجاد تعداد نامحدودی کاربر محلی را می‌دهد و نیازی به خرید لایسنس اضافی نیست. ساخت حساب مایکروسافت هم کاملاً رایگان است. هزینه‌هایی که ممکن است داشته باشید فقط برای سرویس‌های اضافی مانند Microsoft 365، OneDrive با ظرفیت بیشتر از 5 گیگابایت رایگان، یا سایر محصولات مایکروسافت است. مدیریت کاربران از طریق ابزارهای بومی ویندوز مانند CMD، PowerShell و Settings هیچ هزینه‌ای ندارد.

خیر، برای استفاده چند نفر از یک رایانه با یک نسخه ویندوز نیازی به لایسنس اضافی نیست. یک لایسنس ویندوز 10 برای یک دستگاه است، نه برای یک کاربر. اما اگر می‌خواهید هر کاربر روی رایانه جداگانه‌ای ویندوز 10 داشته باشد، هر دستگاه به لایسنس مستقل نیاز دارد. در محیط تجاری، لایسنس‌های Volume مانند Microsoft Open License، Microsoft 365 Business یا Windows 10 Enterprise E3 می‌توانند مقرون‌به‌صرفه‌تر باشند. لایسنس OEM (همراه رایانه) به همان دستگاه گره خورده، اما Retail می‌تواند منتقل شود.

اگر رایانه شما با الزامات سخت‌افزاری ویندوز 11 سازگار باشد (TPM 2.0، پردازنده از نسل هشتم اینتل یا نسل Zen 2 AMD به بالا، حداقل 4 گیگابایت RAM و 64 گیگابایت دیسک)، ارتقا از ویندوز 10 کاملاً رایگان است. برای بررسی سازگاری، ابزار «PC Health Check» مایکروسافت را دانلود و اجرا کنید. اگر رایانه الزامات را ندارد، خرید لایسنس مستقل ویندوز 11 Home حدود 139 دلار و Pro حدود 199 دلار هزینه دارد. توجه: با پایان پشتیبانی ویندوز 10 در اکتبر 2025، ارتقا به ویندوز 11 برای امنیت سیستم ضروری شده است.

ساخت حساب مایکروسافت (Microsoft Account) کاملاً رایگان است و می‌توانید با ایمیل Outlook، Hotmail یا هر ایمیل دیگری آن را بسازید. سرویس‌های پایه شامل ایمیل Outlook، 5 گیگابایت OneDrive، دسترسی به Microsoft Store و Office آنلاین رایگان هستند. سرویس‌های پریمیوم هزینه دارند: Microsoft 365 Personal از حدود 69 دلار در سال با 1 ترابایت OneDrive، Microsoft 365 Family از حدود 99 دلار برای 6 نفر با 6 ترابایت فضای ابری. Xbox Game Pass و سایر سرویس‌های تکمیلی هم جداگانه قیمت دارند.

بستگی به نیاز شما دارد. آفیس رایگان آنلاین از طریق Office.com با مرورگر در دسترس است، اما قابلیت‌های محدودتری دارد. Microsoft 365 Personal با حدود 69 دلار در سال نسخه کامل آفیس را روی یک رایانه + یک تبلت می‌دهد. Microsoft 365 Family با حدود 99 دلار در سال برای ۶ نفر مناسب است و هر کاربر روی حداکثر ۵ دستگاه می‌تواند نصب کند. نسخه‌های یک‌باره (دائمی) مانند Office Home & Student با حدود 149 دلار هزینه یکبار دارند اما به‌روزرسانی نسخه اصلی را شامل نمی‌شوند.

بله، قابلیت‌های اصلی کنترل والدین در ویندوز 10 کاملاً رایگان است. با ساخت حساب خانوادگی در account.microsoft.com/family می‌توانید زمان استفاده از رایانه را محدود کنید، وب‌سایت‌های مجاز را مشخص کنید، گزارش فعالیت هفتگی دریافت کنید، محدودیت سنی برای برنامه‌ها و بازی‌ها تنظیم کنید، و خریدهای فرزندان را کنترل کنید. اپلیکیشن Microsoft Family Safety رایگان است. ویژگی‌های پیشرفته‌تر مانند ردیابی موقعیت مکانی و گزارش‌های تفصیلی‌تر در نسخه پریمیوم که بخشی از Microsoft 365 Family است موجودند.

ویندوز 10 Home حدود 139 دلار و ویندوز 10 Pro حدود 199 دلار قیمت داشت. از نظر مدیریت کاربران، نسخه Pro مزایای قابل توجهی دارد: دسترسی به lusrmgr.msc برای مدیریت پیشرفته کاربران و گروه‌ها، Group Policy Editor (gpedit.msc) برای اعمال سیاست‌های امنیتی سازمانی، BitLocker برای رمزگذاری حساب‌ها، امکان اتصال به Active Directory در شبکه‌های کسب‌وکار، و Remote Desktop Host. برای استفاده خانگی با چند کاربر، نسخه Home کاملاً کافی است. برای محیط کاری یا مدیریت پیشرفته‌تر کاربران، Pro پیشنهاد می‌شود.

استفاده از ویندوز 10 بعد از اکتبر 2025 هزینه اضافی ندارد و ویندوز همچنان کار می‌کند، اما دیگر به‌روزرسانی امنیتی دریافت نمی‌کنید. مایکروسافت برای دریافت Extended Security Updates (ESU) برنامه پولی داشته است: برای سازمان‌ها در سال اول 61 دلار، سال دوم 122 دلار و سال سوم 244 دلار برای هر دستگاه. برای کاربران خانگی ESU در دسترس نبود. بهترین توصیه ارتقا رایگان به ویندوز 11 است. اگر رایانه قدیمی الزامات سخت‌افزاری را ندارد، لینوکس یا خرید رایانه جدید با ویندوز 11 گزینه‌های جایگزین هستند.

بله، ساخت حساب کاربری برای اعضای خانواده، همکاران یا دوستان روی رایانه‌ای که متعلق به شما یا سازمانتان است کاملاً قانونی است. مالک یا مدیر سیستم حق دارد برای افراد مجاز حساب بسازد. اما ساخت حساب کاربری برای دسترسی غیرمجاز به یک سیستم، ورود به رایانه دیگران بدون اجازه، دور زدن محدودیت‌های امنیتی سازمانی، یا جعل هویت افراد غیرقانونی است. در ایران، مطابق قانون جرایم رایانه‌ای مصوب 1388 و اصلاحات بعدی، دسترسی غیرمجاز به سیستم‌های رایانه‌ای جرم محسوب می‌شود و مجازات دارد.

از نظر قانونی در ایران، کارفرما در محیط کار حق نظارت بر فعالیت روی رایانه‌های شرکتی را دارد، مشروط بر اینکه از قبل کارمندان را آگاه کرده باشد. Event Viewer ویندوز، Audit Policy، و نرم‌افزارهای مدیریت شبکه این امکان را فراهم می‌کنند. آیین‌نامه‌های داخلی شرکت چارچوب این نظارت را مشخص می‌کنند. کارمندان باید از سیاست استفاده قابل قبول (AUP) آگاه باشند و آن را امضا کرده باشند. نظارت مخفیانه بدون اطلاع کارمند در برخی موارد ممکن است نقض حریم خصوصی باشد. استفاده از رایانه شرکت برای امور کاملاً شخصی ممکن است تخلف اداری محسوب شود.

در حقوق ایران، مالک رایانه می‌تواند در شرایطی مسئول شناخته شود، به‌خصوص اگر با آگاهی اجازه استفاده غیرقانونی داده باشد. برای مثال، اگر به شخص دیگری حساب ادمین بدهید و او از آن برای فعالیت‌های غیرقانونی مانند توزیع محتوای غیرقانونی استفاده کند، ممکن است مسئولیت مشارکت داشته باشید. برای کاهش ریسق قانونی: به کاربران غیرضروری دسترسی ادمین ندهید، از حساب‌های Standard User استفاده کنید، فعالیت‌ها را لاگ کنید، و قوانین استفاده مکتوب داشته باشید. در محیط کاری، مستند بودن سیاست‌های استفاده از IT اهمیت زیادی دارد.

از نظر قانونی، مایکروسافت در شرایط لایسنس ویندوز 10 Home استفاده تجاری را مجاز می‌داند، اما محدودیت‌های فنی مهمی وجود دارد. نسخه Home فاقد Domain Join برای اتصال به شبکه سازمانی، Group Policy Editor برای اعمال سیاست‌های متمرکز، BitLocker برای رمزگذاری، و Remote Desktop Host است. برای شرکت‌هایی که نیاز به مدیریت متمرکز کاربران، Active Directory یا امنیت سازمانی دارند، نسخه Pro یا Enterprise الزامی است. استفاده از لایسنس‌های نامناسب یا کرک‌شده علاوه بر تخلف قانونی، ریسک امنیتی جدی هم محسوب می‌شود.

حذف حساب کاربری روی رایانه شخصی خودتان کاملاً قانونی است. اما در محیط کار، حذف حساب کارمندی که قرارداد فعالی دارد باید با رویه‌های سازمانی و اداری مطابقت داشته باشد. در برخی حوزه‌های قضایی، اطلاعات کارمندان تحت قوانین حفظ داده محافظت می‌شوند. در صنایع مالی، پزشکی یا حقوقی، الزامات قانونی نگهداری داده وجود دارد که ممکن است مانع حذف فوری شوند. توصیه می‌شود قبل از حذف از فایل‌های مهم نسخه پشتیبان تهیه کنید، در محیط کاری با مدیر IT و بخش حقوقی مشورت کنید، و بایگانی اسناد سازمانی را جداگانه انجام دهید.

در محیط کاری، اشتراک‌گذاری رمز عبور حساب کاربری اغلب نقض سیاست‌های امنیتی سازمانی است و ممکن است مسئولیت انضباطی یا قانونی ایجاد کند. اگر با رمز مشترک جرمی اتفاق بیفتد، تشخیص مسئول واقعی دشوار می‌شود و مالک حساب ممکن است متهم به همدستی شود. در محیط خانگی، اشتراک‌گذاری رمز بین اعضای خانواده معمولاً مشکل قانونی ندارد اما خطر امنیتی دارد. برای سرویس‌های آنلاین مانند Microsoft 365، شرایط لایسنس معمولاً اشتراک‌گذاری خارج از خانه را محدود می‌کنند. بهترین روش همیشه ایجاد حساب‌های جداگانه برای هر فرد است.

ساخت حساب کاربری محلی با هر نامی روی رایانه شخصی خودتان از نظر فنی ممکن و برای حریم خصوصی معمول است. اما اگر از این حساب برای پنهان کردن هویت در فعالیت‌های غیرقانونی استفاده شود، جرم محسوب می‌شود. در ایران، ماده 1 قانون جرایم رایانه‌ای دسترسی غیرمجاز را جرم می‌داند، و جعل هویت رایانه‌ای نیز مجازات دارد. در محیط شبکه‌ای سازمانی، ساخت حساب غیرمجاز برای دور زدن کنترل‌های دسترسی جرم است. استفاده از VPN و حساب‌های ناشناس برای فعالیت‌های مشروع مانند حفظ حریم خصوصی از حوزه‌های بحث‌برانگیز حقوقی است.

استفاده از نرم‌افزارهای ثالث معتبر برای مدیریت کاربران ویندوز به طور کلی قانونی است. ابزارهایی مانند Sysinternals Suite مایکروسافت، NirSoft Utilities، ManageEngine، یا Netwrix برای مدیریت IT در سازمان‌ها رایج و کاملاً قانونی هستند. اما ابزارهایی که برای دور زدن رمز عبور، ورود غیرمجاز، یا نقض امنیت طراحی شده‌اند، استفاده از آن‌ها بدون مجوز صریح قانونی است. نرم‌افزارهای کرک‌شده خود یک تخلف مالکیت معنوی هستند. همچنین دانلود نرم‌افزار از منابع غیررسمی خطر بدافزار را افزایش می‌دهد. همیشه از منابع رسمی و معتبر دانلود کنید.