سوره سبا؛ متن و ترجمه ۵۴ آیه
مسیر کامل آیات سوره با نشانی جزء و صفحه؛ هر آیه صفحه مرجع مستقل خودش را دارد.
درباره این سوره
برچسب مکی یا مدنی از فراداده مجموعه میآید و بهتنهایی خلاصه موضوع یا ترتیب زمانی تکتک آیات نیست.
آیات سوره سبا
-
۳۴:۱ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۸ بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ الحَمدُ لِلَّهِ الَّذى لَهُ ما فِى السَّمٰوٰتِ وَما فِى الأَرضِ وَلَهُ الحَمدُ فِى الـٔاخِرَةِ وَهُوَ الحَكيمُ الخَبيرُ
ستایش مخصوص الله است که آنچه در آسمانها و زمین است از آنِ اوست و در آخرت [نیز] ستایش از آنِ اوست و او تعالی حکیم و آگاه است.
-
۳۴:۲ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۸ يَعلَمُ ما يَلِجُ فِى الأَرضِ وَما يَخرُجُ مِنها وَما يَنزِلُ مِنَ السَّماءِ وَما يَعرُجُ فيها وَهُوَ الرَّحيمُ الغَفورُ
هر چه در زمین فرو میرود و هر چه از آن برمیآید و آنچه از آسمان فرود میآید و آنچه به سوی آن بالا میرود [همه را الله] میداند و او مهربانِ آمرزنده است.
-
۳۴:۳ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۸ وَقالَ الَّذينَ كَفَروا لا تَأتينَا السّاعَةُ قُل بَلىٰ وَرَبّى لَتَأتِيَنَّكُم عٰلِمِ الغَيبِ لا يَعزُبُ عَنهُ مِثقالُ ذَرَّةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلا فِى الأَرضِ وَلا أَصغَرُ مِن ذٰلِكَ وَلا أَكبَرُ إِلّا فى كِتٰبٍ مُبينٍ
کسانی که کفر ورزیدند میگویند: «قیامت هرگز به سراغ ما نخواهد آمد». بگو: «آری، سوگند به پروردگارم كه دانای غیب است، قطعاً به سراغتان مىآید. همسنگِ ذرهاى در آسمانها و زمین از او پوشیده نیست و كوچکتر و بزرگتر از آن ذره چیزى نیست، مگر آنكه در كتابی آشکار [= لوح محفوظ] ثبت است.
-
۳۴:۴ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۸ لِيَجزِىَ الَّذينَ ءامَنوا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ أُولٰئِكَ لَهُم مَغفِرَةٌ وَرِزقٌ كَريمٌ
تا کسانی را که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام دادهاند پاداش دهد. اینانند که بخشایش و روزیِ ارزشمندی [در پیش] دارند».
-
۳۴:۵ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۸ وَالَّذينَ سَعَو فى ءايٰتِنا مُعٰجِزينَ أُولٰئِكَ لَهُم عَذابٌ مِن رِجزٍ أَليمٌ
و كسانى كه در [راهِ انكار و تکذیب] آیات ما کوشیدند تا [به پندار خویش] ما را درمانده کنند، عذابی سخت و دردناک [در پیش] دارند.
-
۳۴:۶ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۸ وَيَرَى الَّذينَ أوتُوا العِلمَ الَّذى أُنزِلَ إِلَيكَ مِن رَبِّكَ هُوَ الحَقَّ وَيَهدى إِلىٰ صِرٰطِ العَزيزِ الحَميدِ
اهل دانش [= دانشمندان صحابه و علمای مؤمن اهل کتاب] میدانند آنچه که از سوی پروردگارت بر تو نازل شده، حق است و به راه [الله] شکستناپذیرِ ستوده هدایت میکند.
-
۳۴:۷ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۸ وَقالَ الَّذينَ كَفَروا هَل نَدُلُّكُم عَلىٰ رَجُلٍ يُنَبِّئُكُم إِذا مُزِّقتُم كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُم لَفى خَلقٍ جَديدٍ
کسانی که کفر ورزیدند [با تمسخر به یکدیگر] میگویند: «میخواهید مردی را به شما نشان دهیم که ادعا میکند وقتی [پس از مرگ] کاملاً متلاشی شدید، [بارِ دیگر] در آفرینشی نو درخواهید آمد؟
-
۳۴:۸ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۹ أَفتَرىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَم بِهِ جِنَّةٌ بَلِ الَّذينَ لا يُؤمِنونَ بِالـٔاخِرَةِ فِى العَذابِ وَالضَّلٰلِ البَعيدِ
آیا [این مرد] بر الله دروغ میبندد یا دیوانه است؟» [هرگز چنین نیست؛] بلکه کسانی که به آخرت ایمان ندارند، در عذاب [شدید آخرت] و گمراهی دور و دراز [دنیا] گرفتارند.
-
۳۴:۹ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۹ أَفَلَم يَرَوا إِلىٰ ما بَينَ أَيديهِم وَما خَلفَهُم مِنَ السَّماءِ وَالأَرضِ إِن نَشَأ نَخسِف بِهِمُ الأَرضَ أَو نُسقِط عَلَيهِم كِسَفًا مِنَ السَّماءِ إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايَةً لِكُلِّ عَبدٍ مُنيبٍ
آیا [کافران] به آسمان و زمینی که پیش رو و پشت سرشان است ننگریستهاند؟ اگر بخواهیم، آنان را [مانند قارون] در زمین فرومیبریم یا [همچون قوم شعیب] پارههایی از آسمان را بر سرشان میافکنیم. بیگمان، در این [هشدار،] برای هر بندۀ توبهکاری، نشانهای [از قدرتِ الله] است.
-
۳۴:۱۰ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۹ وَلَقَد ءاتَينا داوۥدَ مِنّا فَضلًا يٰجِبالُ أَوِّبى مَعَهُ وَالطَّيرَ وَأَلَنّا لَهُ الحَديدَ
ما از جانب خویش فضیلتی [= حُکمرانی و نبوت] به داود بخشیدیم [و گفتیم:] «ای کوهساران و ای پرندگان، [در تسبیح و نیایشِ الله] با او همآواز شوید». و آهن را برایش نرم کردیم [تا هر چه میخواهد بسازد].
-
۳۴:۱۱ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۹ أَنِ اعمَل سٰبِغٰتٍ وَقَدِّر فِى السَّردِ وَاعمَلوا صٰلِحًا إِنّى بِما تَعمَلونَ بَصيرٌ
[به او دستور دادیم] که: «زرههای بلند [و فراخ] بساز و در بافتن [و پیوستنِ حلقههای زره] سنجیده و دقیق کار کن و [شما ای مردم،] نیکوکاری کنید [که] بیتردید، من به آنچه میکنید بینا هستم».
-
۳۴:۱۲ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۹ وَلِسُلَيمٰنَ الرّيحَ غُدُوُّها شَهرٌ وَرَواحُها شَهرٌ وَأَسَلنا لَهُ عَينَ القِطرِ وَمِنَ الجِنِّ مَن يَعمَلُ بَينَ يَدَيهِ بِإِذنِ رَبِّهِ وَمَن يَزِغ مِنهُم عَن أَمرِنا نُذِقهُ مِن عَذابِ السَّعيرِ
و برای سلیمان، باد را [به خدمت گماشتیم] که [در وزشِ] صبحگاهان، مسیر یک ماهه را طی میکرد و شامگاهان [نیز] مسیر یک ماهه را میپیمود؛ و چشمۀ مس [گداخته] را برایش روان ساختیم و گروهی از جنیان، به فرمان پروردگارش، نزد او کار میکردند و هر یک از آنان که از فرمان ما سرپیچی میکرد، از عذاب سوزان به او میچشاندیم.
-
۳۴:۱۳ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۹ يَعمَلونَ لَهُ ما يَشاءُ مِن مَحٰريبَ وَتَمٰثيلَ وَجِفانٍ كَالجَوابِ وَقُدورٍ راسِيٰتٍ اعمَلوا ءالَ داوۥدَ شُكرًا وَقَليلٌ مِن عِبادِىَ الشَّكورُ
آنها هر چه میخواست برایش میساختند: از [کاخ و] عبادتگاه و مجسمه و کاسههایی [که از بزرگی] همچون حوض [بودند] و دیگهایی بسیار بزرگ و ثابت. [به آنان گفتیم:] «ای آل داود، سپاس [نعمتهای مرا] به جای آورید» و[لی] اندکی از بندگانم سپاسگزارند.
-
۳۴:۱۴ جزء ۲۲ · صفحه ۴۲۹ فَلَمّا قَضَينا عَلَيهِ المَوتَ ما دَلَّهُم عَلىٰ مَوتِهِ إِلّا دابَّةُ الأَرضِ تَأكُلُ مِنسَأَتَهُ فَلَمّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الجِنُّ أَن لَو كانوا يَعلَمونَ الغَيبَ ما لَبِثوا فِى العَذابِ المُهينِ
هنگامی که مرگ را بر سلیمان مقرر داشتیم، [هیچ کس] آنان را از مرگش آگاه نساخت، مگر موریانهای که عصایش را [به تدریج] خورد. وقتی [پیکر سلیمان] فروافتاد، جنیان دریافتند که اگر از غیب آگاه بودند، هرگز در آن عذاب خفتبار [و کارِ طاقتفرسا] باقی نمیماندند.
-
۳۴:۱۵ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۰ لَقَد كانَ لِسَبَإٍ فى مَسكَنِهِم ءايَةٌ جَنَّتانِ عَن يَمينٍ وَشِمالٍ كُلوا مِن رِزقِ رَبِّكُم وَاشكُروا لَهُ بَلدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفورٌ
در محل سكونتِ [قوم] «سبأ» دو باغ [بزرگ] از راست و چپ [قرار داشت] كه نشانهاى [از قدرت و بخشش الهى] بود. [به آنان گفتیم:] «از روزی پروردگارتان بخورید و شُکرگزارش باشید [که] سرزمینی پاک و پروردگاری آمرزنده [دارید]».
-
۳۴:۱۶ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۰ فَأَعرَضوا فَأَرسَلنا عَلَيهِم سَيلَ العَرِمِ وَبَدَّلنٰهُم بِجَنَّتَيهِم جَنَّتَينِ ذَواتَى أُكُلٍ خَمطٍ وَأَثلٍ وَشَىءٍ مِن سِدرٍ قَليلٍ
اما آنان [از شُکر و ایمان] روی گرداندند؛ پس ما سیلی ویرانگر به سویشان روانه کردیم و دو باغ [پرمحصول] آنان را به دو باغ [بیارزش] تبدیل نمودیم [که تنها] میوههای تلخ و شورهگز و اندکی سِدر داشت.
-
۳۴:۱۷ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۰ ذٰلِكَ جَزَينٰهُم بِما كَفَروا وَهَل نُجٰزى إِلَّا الكَفورَ
ما آنان را به سزای ناسپاسیشان اینچنین کیفر دادیم و آیا جز ناسپاس را کیفر میدهیم؟
-
۳۴:۱۸ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۰ وَجَعَلنا بَينَهُم وَبَينَ القُرَى الَّتى بٰرَكنا فيها قُرًى ظٰهِرَةً وَقَدَّرنا فيهَا السَّيرَ سيروا فيها لَيالِىَ وَأَيّامًا ءامِنينَ
و [همچنین] میان آنها [= قوم سبأ در یمن] و سرزمینهایی که به آنها برکت داده بودیم [= شام] شهرهایی [خرّم و] بههمپیوسته قرار دادیم و سیر و سفری [آسان] در آن مقرر نمودیم [و به آنان گفتیم:] «شب و روز بین این [راه]ها ایمن [و آسوده] سفر کنید».
-
۳۴:۱۹ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۰ فَقالوا رَبَّنا بٰعِد بَينَ أَسفارِنا وَظَلَموا أَنفُسَهُم فَجَعَلنٰهُم أَحاديثَ وَمَزَّقنٰهُم كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايٰتٍ لِكُلِّ صَبّارٍ شَكورٍ
اما آنان [با ناسپاسی] گفتند: «پروردگارا، میان سفرهای ما فاصلۀ بیشتری ایجاد کن [تا ارزش اسبها و شترهایمان نمایان گردد و بینوایان نتوانند همچون ثروتمندان به راحتى سفر كنند]». آنان به خویشتن ستم کردند؛ ما نیز سخت آنها را متفرق و پراکنده ساختیم و [سرگذشت] آنان را داستانی [عبرتآموز] برای دیگران قرار دادیم. به راستی که در این [ماجرا] برای هر شکیبای سپاسگزاری، نشانههایی [از قدرت الهی] است.
-
۳۴:۲۰ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۰ وَلَقَد صَدَّقَ عَلَيهِم إِبليسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعوهُ إِلّا فَريقًا مِنَ المُؤمِنينَ
و یقیناً ابلیس گمان خود را در مورد آنان به تحقق رساند؛ پس جز گروهی [اندک] از مؤمنان، [همگی] از او پیروی کردند.
-
۳۴:۲۱ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۰ وَما كانَ لَهُ عَلَيهِم مِن سُلطٰنٍ إِلّا لِنَعلَمَ مَن يُؤمِنُ بِالـٔاخِرَةِ مِمَّن هُوَ مِنها فى شَكٍّ وَرَبُّكَ عَلىٰ كُلِّ شَىءٍ حَفيظٌ
[شیطان] بر آنان هیچ تسلطی نداشت؛ بلکه [ما میخواستیم] کسی را که به آخرت ایمان دارد، از کسی که دربارۀ آن تردید دارد مشخص کنیم؛ و پروردگارت بر هر چیزی نگهبان است.
-
۳۴:۲۲ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۰ قُلِ ادعُوا الَّذينَ زَعَمتُم مِن دونِ اللَّهِ لا يَملِكونَ مِثقالَ ذَرَّةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلا فِى الأَرضِ وَما لَهُم فيهِما مِن شِركٍ وَما لَهُ مِنهُم مِن ظَهيرٍ
[ای پیامبر، به مشرکان] بگو: «کسانی را که به جای الله [یاور و شفاعتگرِ خود] میپندارید، [به فریاد] بخوانید. آنان حتی همسنگِ ذرهای در آسمانها و زمین مالک چیزی نیستند و نه در [آفرینش و تدبیر] آن دو [= زمین و آسمان] شرکتی دارند و نه او [= الله] از جانب آنان هیچ پشتیبانی دارد.
-
۳۴:۲۳ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۱ وَلا تَنفَعُ الشَّفٰعَةُ عِندَهُ إِلّا لِمَن أَذِنَ لَهُ حَتّىٰ إِذا فُزِّعَ عَن قُلوبِهِم قالوا ماذا قالَ رَبُّكُم قالُوا الحَقَّ وَهُوَ العَلِىُّ الكَبيرُ
شفاعت [هیچ کس] نزد او [= الله] سودی ندارد؛ مگر برای آن کس که [الله] به او اجازه داده باشد. [در آن روز فرشتگان از خوف و هیبت الهی ترسانند] تا آنگاه که اضطراب [و تشویش] از دلهایشان برطرف میگردد، [گروهی از آنان به گروه دیگر] میگویند: «پروردگارتان چه گفت؟» [آنان در پاسخ] میگویند: «حق را [فرمود] و او بلندمرتبۀ بزرگ است».
-
۳۴:۲۴ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۱ قُل مَن يَرزُقُكُم مِنَ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ قُلِ اللَّهُ وَإِنّا أَو إِيّاكُم لَعَلىٰ هُدًى أَو فى ضَلٰلٍ مُبينٍ
[ای پیامبر، به مشرکان] بگو: «چه کسی از آسمانها و زمین به شما روزی میدهد؟» [در پاسخ] بگو: «الله؛ و یقیناً [یک گروه از بین] ما و شما یا بر [راهِ] هدایت است یا در گمراهى آشكار».
-
۳۴:۲۵ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۱ قُل لا تُسـَٔلونَ عَمّا أَجرَمنا وَلا نُسـَٔلُ عَمّا تَعمَلونَ
بگو: «[روز قیامت] شما از گناهی که ما مرتکب شدهایم بازخواست نمیشوید و ما را [نیز] به خاطر آنچه شما انجام میدهید بازخواست نمیکنند».
-
۳۴:۲۶ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۱ قُل يَجمَعُ بَينَنا رَبُّنا ثُمَّ يَفتَحُ بَينَنا بِالحَقِّ وَهُوَ الفَتّاحُ العَليمُ
بگو: «[آن روز] پروردگارمان [همۀ] ما را گرد میآورد؛ سپس میان ما بهحق [و عدالت] داوری میکند و او داورِ داناست».
-
۳۴:۲۷ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۱ قُل أَرونِىَ الَّذينَ أَلحَقتُم بِهِ شُرَكاءَ كَلّا بَل هُوَ اللَّهُ العَزيزُ الحَكيمُ
بگو: «کسانی را که [در قدرت و تدبیر] شریک او [= الله] ساختهاید به من نشان دهید. هرگز [چنین نیست که میپندارید]؛ بلکه او الله شکستناپذیرِ حکیم است.
-
۳۴:۲۸ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۱ وَما أَرسَلنٰكَ إِلّا كافَّةً لِلنّاسِ بَشيرًا وَنَذيرًا وَلٰكِنَّ أَكثَرَ النّاسِ لا يَعلَمونَ
[ای پیامبر،] ما تو را جز بشارتبخش و بیمدهندهای برای همۀ مردم نفرستادیم؛ اما بیشتر مردم [این حقیقت را] نمیدانند.
-
۳۴:۲۹ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۱ وَيَقولونَ مَتىٰ هٰذَا الوَعدُ إِن كُنتُم صٰدِقينَ
و [کافران] میگویند: «اگر راستگویید، این وعدۀ [قیامت] کی خواهد بود؟»
-
۳۴:۳۰ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۱ قُل لَكُم ميعادُ يَومٍ لا تَستَـٔخِرونَ عَنهُ ساعَةً وَلا تَستَقدِمونَ
بگو: «وعدهگاهتان روزی است که نه ساعتی از آن تأخیر میکنید و نه [بر آن] پیشی میگیرید».
-
۳۴:۳۱ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۱ وَقالَ الَّذينَ كَفَروا لَن نُؤمِنَ بِهٰذَا القُرءانِ وَلا بِالَّذى بَينَ يَدَيهِ وَلَو تَرىٰ إِذِ الظّٰلِمونَ مَوقوفونَ عِندَ رَبِّهِم يَرجِعُ بَعضُهُم إِلىٰ بَعضٍ القَولَ يَقولُ الَّذينَ استُضعِفوا لِلَّذينَ استَكبَروا لَولا أَنتُم لَكُنّا مُؤمِنينَ
و کسانی که کفر ورزیدند میگویند: «ما هرگز به این قرآن و به آن [کتابهایی] که پیش از آن بوده است ایمان نمیآوریم». كاش مىدیدى زمانی را كه این ستمکاران در پیشگاه پروردگارشان [برای حسابرسی] نگاه داشته مىشوند [و] سخن یكدیگر را رد مىكنند [و هر یک گناه را به گردن دیگری میاندازد]. کسانی که [در دنیا] به ناتوانی کشیده شده بودند به کسانی که گردنکشی میکردند میگویند: «اگر شما نبودید، ما قطعاً ایمان مىآوردیم».
-
۳۴:۳۲ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۲ قالَ الَّذينَ استَكبَروا لِلَّذينَ استُضعِفوا أَنَحنُ صَدَدنٰكُم عَنِ الهُدىٰ بَعدَ إِذ جاءَكُم بَل كُنتُم مُجرِمينَ
کسانی که گردنکشی میکردند [در پاسخ به] کسانی که به ناتوانی کشیده شده بودند میگویند: «آیا ما [بودیم که] شما را از هدایت ـ پس از آنکه به سویتان آمدـ بازداشتیم؟ [هرگز؛] بلکه شما خود گناهکار [و اهل فساد] بودید».
-
۳۴:۳۳ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۲ وَقالَ الَّذينَ استُضعِفوا لِلَّذينَ استَكبَروا بَل مَكرُ الَّيلِ وَالنَّهارِ إِذ تَأمُرونَنا أَن نَكفُرَ بِاللَّهِ وَنَجعَلَ لَهُ أَندادًا وَأَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمّا رَأَوُا العَذابَ وَجَعَلنَا الأَغلٰلَ فى أَعناقِ الَّذينَ كَفَروا هَل يُجزَونَ إِلّا ما كانوا يَعمَلونَ
کسانی که به ناتوانی کشیده شده بودند به کسانی که گردنکشی میکردند میگویند: «[چنین نیست؛] بلکه نیرنگ شب و روز [شما سبب شد که از هدایت بازمانیم]؛ آنگاه که به ما دستور میدادید به الله کافر شویم و [در قدرت و عبادت] همتایانی برایش قرار دهیم». آنان هنگامی که عذاب [الهی] را میبینند، پشیمانی خود را [در دل] پنهان میکنند و ما غُل و زنجیرها را در گردن کسانی که کفر ورزیدهاند میاندازیم. آیا جز [به کیفرِ] آنچه میکردند مجازات میشوند؟
-
۳۴:۳۴ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۲ وَما أَرسَلنا فى قَريَةٍ مِن نَذيرٍ إِلّا قالَ مُترَفوها إِنّا بِما أُرسِلتُم بِهِ كٰفِرونَ
و در هیچ شهری بیمدهندای نفرستادیم، مگر اینکه ثروتمندانِ سرکشِ آنجا گفتند: «پیامى را كه مأمور به [ابلاغ] آن شدهاید، قطعاً انكار مىكنیم».
-
۳۴:۳۵ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۲ وَقالوا نَحنُ أَكثَرُ أَموٰلًا وَأَولٰدًا وَما نَحنُ بِمُعَذَّبينَ
آنان میگفتند: «اموال و فرزندان ما [از شما] بیشتر است و هرگز مجازات نخواهیم شد».
-
۳۴:۳۶ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۲ قُل إِنَّ رَبّى يَبسُطُ الرِّزقَ لِمَن يَشاءُ وَيَقدِرُ وَلٰكِنَّ أَكثَرَ النّاسِ لا يَعلَمونَ
[ای پیامبر،] بگو: «بیتردید، پروردگارم [برای آزمایش مردم، نعمت و] روزی را بر هر کس که بخواهد، میگشاید و [یا] تنگ میگرداند؛ ولی بیشتر مردم نمیدانند».
-
۳۴:۳۷ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۲ وَما أَموٰلُكُم وَلا أَولٰدُكُم بِالَّتى تُقَرِّبُكُم عِندَنا زُلفىٰ إِلّا مَن ءامَنَ وَعَمِلَ صٰلِحًا فَأُولٰئِكَ لَهُم جَزاءُ الضِّعفِ بِما عَمِلوا وَهُم فِى الغُرُفٰتِ ءامِنونَ
و اموال و فرزندانتان [فضیلتی] نیست که شما را به پیشگاهِ ما نزدیک سازد، مگر کسی که ایمان آورده و کاری شایسته انجام داده است؛ که آنان در برابر آنچه کردهاند، پاداش چند برابر دارند و در خانههای بلند بهشت، در امن و آسایشند».
-
۳۴:۳۸ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۲ وَالَّذينَ يَسعَونَ فى ءايٰتِنا مُعٰجِزينَ أُولٰئِكَ فِى العَذابِ مُحضَرونَ
و كسانى كه در [دور کردنِ مردم از] آیات ما میكوشند تا [به پندار خویش] ما را درمانده کنند، آنان قطعاً در عذاب [دوزخ] احضار میشوند.
-
۳۴:۳۹ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۲ قُل إِنَّ رَبّى يَبسُطُ الرِّزقَ لِمَن يَشاءُ مِن عِبادِهِ وَيَقدِرُ لَهُ وَما أَنفَقتُم مِن شَىءٍ فَهُوَ يُخلِفُهُ وَهُوَ خَيرُ الرّٰزِقينَ
[ای پیامبر،] بگو: «بیتردید، پروردگارم [نعمت و] روزی را بر هر کس که بخواهد، میگشاید و [یا] تنگ میگرداند؛ و هر چیزی را [که در راه الله] انفاق کنید، او به جای آن [مال ـ و بهتر از آن ـ به شما] بازپس میدهد؛ و او تعالی بهترین روزیدهنده است».
-
۳۴:۴۰ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۳ وَيَومَ يَحشُرُهُم جَميعًا ثُمَّ يَقولُ لِلمَلٰئِكَةِ أَهٰؤُلاءِ إِيّاكُم كانوا يَعبُدونَ
و [یاد کن از] روزی که الله همۀ آنان را برمیانگیزد، آنگاه به فرشتگان میگوید: «آیا اینها شما را عبادت میکردند؟»
-
۳۴:۴۱ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۳ قالوا سُبحٰنَكَ أَنتَ وَلِيُّنا مِن دونِهِم بَل كانوا يَعبُدونَ الجِنَّ أَكثَرُهُم بِهِم مُؤمِنونَ
[فرشتگان] میگویند: «تو منزّهی؛ [دوست و] کارسازِ ما تو هستی، نه آنان؛ بلکه [این مشرکان] شیاطین را عبادت میکردند و بیشتر آنان به آنها ایمان داشتند».
-
۳۴:۴۲ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۳ فَاليَومَ لا يَملِكُ بَعضُكُم لِبَعضٍ نَفعًا وَلا ضَرًّا وَنَقولُ لِلَّذينَ ظَلَموا ذوقوا عَذابَ النّارِ الَّتى كُنتُم بِها تُكَذِّبونَ
امروز هیچ یک از شما سود و زیانی برای دیگری ندارد؛ و به کسانی که [با شرک ورزیدن] به خود ستم میکردند میگوییم: «عذاب آتشی را بچشید که آن را تکذیب میکردید».
-
۳۴:۴۳ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۳ وَإِذا تُتلىٰ عَلَيهِم ءايٰتُنا بَيِّنٰتٍ قالوا ما هٰذا إِلّا رَجُلٌ يُريدُ أَن يَصُدَّكُم عَمّا كانَ يَعبُدُ ءاباؤُكُم وَقالوا ما هٰذا إِلّا إِفكٌ مُفتَرًى وَقالَ الَّذينَ كَفَروا لِلحَقِّ لَمّا جاءَهُم إِن هٰذا إِلّا سِحرٌ مُبينٌ
و هنگامی که آیات روشن ما بر آنان [= کافران] خوانده میشود، میگویند: «این جز مردی نیست که میخواهد شما را از آنچه پدرانتان عبادت میکردند بازدارد»؛ و [نیز] میگویند: «این [قرآن] جز دروغی بربافته نیست»؛ و کسانی که کفر ورزیدند، دربارۀ حق ـ وقتی به سویشان آمد ـ گفتند: «این [قرآن، چیزی] نیست، مگر جادویی آشکار».
-
۳۴:۴۴ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۳ وَما ءاتَينٰهُم مِن كُتُبٍ يَدرُسونَها وَما أَرسَلنا إِلَيهِم قَبلَكَ مِن نَذيرٍ
ما [پیش از این قرآن] هیچ کتابی به آنان [= مشرکان] ندادهایم که آن را بخوانند [و با استناد به مطالبش تو را دروغگو بدانند] و پیش از تو هیچ بیمدهندهای به سویشان نفرستادهایم.
-
۳۴:۴۵ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۳ وَكَذَّبَ الَّذينَ مِن قَبلِهِم وَما بَلَغوا مِعشارَ ما ءاتَينٰهُم فَكَذَّبوا رُسُلى فَكَيفَ كانَ نَكيرِ
کسانی که پیش از آنان بودند [نیز پیامبران الهی را] دروغگو انگاشتند و [این در حالی است که مشرکانِ قوم تو، حتی] به یکدهمِ آنچه [از قدرت و ثروت] به آنان داده بودیم نرسیدهاند ولی [آن کافران] پیامبرانم را دروغگو انگاشتند؛ [بنگر که] کیفر من چگونه بود.
-
۳۴:۴۶ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۳ قُل إِنَّما أَعِظُكُم بِوٰحِدَةٍ أَن تَقوموا لِلَّهِ مَثنىٰ وَفُرٰدىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّروا ما بِصاحِبِكُم مِن جِنَّةٍ إِن هُوَ إِلّا نَذيرٌ لَكُم بَينَ يَدَى عَذابٍ شَديدٍ
[ای پیامبر، به مشرکان] بگو: «من شما را فقط به یک [سخن] پند میدهم و [آن] اینکه: دو نفر دو نفر یا یک نفر یک نفر [= گروهی یا انفرادی] برای الله برخیزید، سپس [در احوال و زندگی پیامبر] بیندیشید [تا بدانید که] این همنشین شما [محمد] دیوانه نیست؛ او فقط بیمدهندهای است که پیش از [فرارسیدن] عذابی سخت، برای [هدایت] شما آمده است».
-
۳۴:۴۷ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۳ قُل ما سَأَلتُكُم مِن أَجرٍ فَهُوَ لَكُم إِن أَجرِىَ إِلّا عَلَى اللَّهِ وَهُوَ عَلىٰ كُلِّ شَىءٍ شَهيدٌ
بگو: «هر پاداشی که [برای رسالتم] از شما خواستهام، برای خودتان باشد. پاداش من جز بر [عهدۀ] الله نیست و او تعالی بر هر چیزی گواه است».
-
۳۴:۴۸ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۳ قُل إِنَّ رَبّى يَقذِفُ بِالحَقِّ عَلّٰمُ الغُيوبِ
بگو: «یقیناً پروردگارم، که دانای رازهای نهان است، حق را بر باطل فرومیافکنَد [و آن را نابود میسازد]».
-
۳۴:۴۹ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۴ قُل جاءَ الحَقُّ وَما يُبدِئُ البٰطِلُ وَما يُعيدُ
بگو: «حق [= اسلام] فرارسید و باطل [دیگر] نمیتواند [تأثیر و قدرت جدیدى] آغاز كند و نه [نفوذ گذشتهاش را] بازگردانَد».
-
۳۴:۵۰ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۴ قُل إِن ضَلَلتُ فَإِنَّما أَضِلُّ عَلىٰ نَفسى وَإِنِ اهتَدَيتُ فَبِما يوحى إِلَىَّ رَبّى إِنَّهُ سَميعٌ قَريبٌ
بگو: «اگر [من با رساندن این پیام] گمراه شده باشم، جز این نیست که به زیان خویش گمراه شدهام و اگر هدایت یافته باشم، به سببِ آن [سخنی] است که پروردگارم بر من وحی میکند. بیتردید، او شنوا [و] نزدیک است».
-
۳۴:۵۱ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۴ وَلَو تَرىٰ إِذ فَزِعوا فَلا فَوتَ وَأُخِذوا مِن مَكانٍ قَريبٍ
[ای پیامبر!] اگر ببینی هنگامی را که [کافران از مشاهدۀ عذاب] وحشتزده میشوند و [هیچ راهِ] گریزی نیست و آنان را از جای نزدیکی [که انتظارش را ندارند] دستگیر میکنند.
-
۳۴:۵۲ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۴ وَقالوا ءامَنّا بِهِ وَأَنّىٰ لَهُمُ التَّناوُشُ مِن مَكانٍ بَعيدٍ
و [در این حال] میگویند: «به این [قیامت] ایمان آوردیم»؛ و [اکنون که مردهاند] چگونه از جایی [چنین] دور، دسترسی [به ایمان] برایشان ممکن است؟
-
۳۴:۵۳ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۴ وَقَد كَفَروا بِهِ مِن قَبلُ وَيَقذِفونَ بِالغَيبِ مِن مَكانٍ بَعيدٍ
حال آنکه آنان پیش از این [در دنیا] آن را انکار میکردند و از دور [و بدون دانش و آگاهی،] نسبتهای ناروا [به پیامبر] میدادند.
-
۳۴:۵۴ جزء ۲۲ · صفحه ۴۳۴ وَحيلَ بَينَهُم وَبَينَ ما يَشتَهونَ كَما فُعِلَ بِأَشياعِهِم مِن قَبلُ إِنَّهُم كانوا فى شَكٍّ مُريبٍ
و [سرانجام،] میان آنان و آنچه [از لذتهای دنیوی] که میل دارند جدایى افتاد؛ چنان كه پیش از این [نیز] با امثال [و همفكرانِ] اینان نیز چنین رفتاری شد [چرا که] یقیناً آنان [نیز نسبت به قیامت] سخت در تردید بودند.
منابع متن و بازبینی
منبع متن، ترجمه و دادههای صفحه جدا از توضیح تحریریه ثبت شده تا بتوانی هر بخش را مستقل بررسی کنی.
