آیه ۳۴ سوره قمر؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۵۴:۳۱ صفحه ۵۳۰

   إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم صَيحَةً وٰحِدَةً فَكانوا كَهَشيمِ المُحتَظِرِ

   ما بانگ مرگباری بر آنان فرستادیم؛ به‌ناگاه [همگی] همچون گیاه خشكیده[ی بازمانده از كومه‌ها و حصارهای ساخته‌شده با نی و علف،] خرد و ریز شدند.

2. ۵۴:۳۲ صفحه ۵۳۰

   وَلَقَد يَسَّرنَا القُرءانَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ

   به راستی که قرآن را براى پندگرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

3. ۵۴:۳۳ صفحه ۵۳۰

   كَذَّبَت قَومُ لوطٍ بِالنُّذُرِ

   قوم لوط [نیز] هشداردهندگان را دروغگو پنداشتند.

4. ۵۴:۳۴ صفحه ۵۳۰

   إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم حاصِبًا إِلّا ءالَ لوطٍ نَجَّينٰهُم بِسَحَرٍ

   [ما نیز] طوفانى ریگ‌بار بر سرشان فرستادیم [كه همگی را هلاک کرد]؛ مگر خانوادۀ لوط كه سحرگاهان آنان را نجات دادیم.

5. ۵۴:۳۵ صفحه ۵۳۰

   نِعمَةً مِن عِندِنا كَذٰلِكَ نَجزى مَن شَكَرَ

   [این نجات،] نعمتی از جانب ما بود؛ و به هر کس سپاسگزارى كند، این گونه پاداش مى‌دهیم.

6. ۵۴:۳۶ صفحه ۵۳۰

   وَلَقَد أَنذَرَهُم بَطشَتَنا فَتَمارَوا بِالنُّذُرِ

   لوط آنان را از کیفر [سخت] ما بیم داد؛ ولی آنان در برابر هشدار‌ها به مجادله [و ستیز] برخاستند.

7. ۵۴:۳۷ صفحه ۵۳۰

   وَلَقَد رٰوَدوهُ عَن ضَيفِهِ فَطَمَسنا أَعيُنَهُم فَذوقوا عَذابى وَنُذُرِ

   آنان از لوط خواستند که مهمانانش را [برای کام‌جویی] در اختیار‌شان بگذارد؛ ما نیز چشمانشان را کور کردیم [و گفتیم:] «طعم عذاب و [نتیجۀ] هشدار‌هایم را بچشید».