آیه ۲ سوره حجر؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۱۴:۵۱ صفحه ۲۶۱

   لِيَجزِىَ اللَّهُ كُلَّ نَفسٍ ما كَسَبَت إِنَّ اللَّهَ سَريعُ الحِسابِ

   تا الله هر‌ کس را به [سزای] آنچه کرده است کیفر دهد. به راستی که الله در حسابرسی سریع است.

2. ۱۴:۵۲ صفحه ۲۶۱

   هٰذا بَلٰغٌ لِلنّاسِ وَلِيُنذَروا بِهِ وَلِيَعلَموا أَنَّما هُوَ إِلٰهٌ وٰحِدٌ وَلِيَذَّكَّرَ أُولُوا الأَلبٰبِ

   این [قرآن‌] پیامی رسا براى مردم است [تا به وسیلۀ آن هدایت شوند] و با آن هشدار یابند و بدانند كه او تعالی معبودى یکتاست؛ و تا خردمندان پند گیرند.

3. ۱۵:۱ صفحه ۲۶۲

   بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ الر تِلكَ ءايٰتُ الكِتٰبِ وَقُرءانٍ مُبينٍ

   الر [= الف. لام. را]. این آیات كتاب [الهى] و قرآنِ روشنگر است.

4. ۱۵:۲ صفحه ۲۶۲

   رُبَما يَوَدُّ الَّذينَ كَفَروا لَو كانوا مُسلِمينَ

   چه بسا کافران [هنگام مواجهه با عذاب قیامت] آرزو ‌کنند که کاش مسلمان بودند.

5. ۱۵:۳ صفحه ۲۶۲

   ذَرهُم يَأكُلوا وَيَتَمَتَّعوا وَيُلهِهِمُ الأَمَلُ فَسَوفَ يَعلَمونَ

   بگذار بخورند و [از لذت‌های دنیا] بهره‌مند شوند و آرزوها[ی مادّی،] سرگرمشان سازد؛ پس به زودی خواهند دانست.

6. ۱۵:۴ صفحه ۲۶۲

   وَما أَهلَكنا مِن قَريَةٍ إِلّا وَلَها كِتابٌ مَعلومٌ

   ما [ساکنان] هیچ [شهر و] دیاری را هلاک نکردیم؛ مگر اینکه [مهلت و] اَجلی معیّن داشتند.

7. ۱۵:۵ صفحه ۲۶۲

   ما تَسبِقُ مِن أُمَّةٍ أَجَلَها وَما يَستَـٔخِرونَ

   هیچ امتى از اَجلِ [مقررِ] خود نه پیشى می‌گیرد و نه [از آن] عقب می‌مانَد.