۱ دی ۱۴۰۵ — سه‌شنبه

سه‌شنبه ۱ دی ۱۴۰۵، نخستین روز از فصل سپید زمستان و آغاز پادشاهی سرما بر طبیعت است. این روز در فرهنگ کهن ایران‌زمین با نام روز میلاد خورشید شناخته می‌شود و سرفصلی برای جشن خرم‌روز یا نخستین جشن دیگان است. پس از طولانی‌ترین شب سال، یعنی یلدا، این روز نویدبخش دمیدن دوباره‌ی خورشید و فزونی گرفتن روشنایی است؛ جشنی به یاد برابری، صلح و ستایش پروردگار که در آیین باستان ارج و منزلت ویژه‌ای داشت. ایرانیان پاک‌نهاد در این روز کار را فرومی‌گذاشتند و به شادی، بخشش و استراحت می‌پرداختند تا همگامی خود با دگرگونی طبیعت را جشن بگیرند. آغاز دی‌ماه، مجالی است برای اندیشیدن به چرخه‌ی زیبای آفرینش و زندگی.