علت متوقف شدن برنامه ها در اندروید و روش‌های حل آن

توقف ناگهانی برنامه‌ها معمولاً ترکیبی از چند عامل است: کش خراب یا فایل‌های موقت آسیب‌دیده که رایج‌ترین علت پیام خطا هستند، کمبود فضای ذخیره‌سازی داخلی (کارشناسان توصیه می‌کنند حداقل ۱۰ تا ۱۵ درصد حافظه آزاد بماند)، نسخه قدیمی برنامه که با کتابخانه‌های به‌روزشده سیستم‌عامل تداخل پیدا می‌کند، و مدیریت تهاجمی باتری در اندروید ۱۴ به بعد که برنامه‌های پس‌زمینه را می‌بندد. همچنین خطای ANR در اثر مسدود شدن رشته اصلی برنامه از دلایل فنی رایج است.

این پیام نشان می‌دهد سیستم‌عامل اندروید تشخیص داده برنامه دچار خطای غیرقابل بازیابی (Force Close) شده و برای جلوگیری از کرش کامل سیستم یا از دست رفتن داده بیشتر، به‌صورت خودکار آن را می‌بندد. این خطا معمولاً به دلیل کش خراب، ناسازگاری نسخه برنامه با سیستم‌عامل، کمبود حافظه رم یا فضای ذخیره‌سازی، یا باگ داخلی در کد برنامه رخ می‌دهد و لزوماً به معنای خرابی سخت‌افزاری گوشی نیست.

به‌طور معمول توقف مکرر یک برنامه به‌تنهایی آسیب سخت‌افزاری به گوشی وارد نمی‌کند، اما می‌تواند نشانه مشکلات جدی‌تری مانند کمبود شدید فضای ذخیره‌سازی، خرابی پارتیشن سیستم، یا حتی ضعف حافظه فلش گوشی باشد که در بلندمدت روی کارایی کلی دستگاه اثر می‌گذارد. اگر چند برنامه هم‌زمان و مکرراً کرش کنند، این موضوع می‌تواند نشانه مشکل سیستمی عمیق‌تری باشد که نیاز به بررسی تخصصی دارد.

وقتی فقط یک برنامه خاص دچار مشکل است، معمولاً علت به خود آن برنامه برمی‌گردد: کش یا داده‌های ذخیره‌شده آن برنامه خراب شده، نسخه نصب‌شده قدیمی و ناسازگار با اندروید فعلی است، یا دسترسی‌های لازم (مانند حافظه یا اینترنت) به آن داده نشده است. همچنین ممکن است توسعه‌دهنده برنامه هنوز آن را برای مدیریت باتری تهاجمی نسخه‌های جدید اندروید بهینه نکرده و از WorkManager استفاده نکرده باشد.

به‌روزرسانی‌های اندروید، به‌ویژه از نسخه ۱۴ به بعد، سیاست‌های مدیریت باتری و حافظه را سخت‌گیرانه‌تر کرده‌اند و برنامه‌هایی که سرویس‌های پس‌زمینه نامناسب یا Foreground Service اشتباه اجرا می‌کنند را فعالانه می‌بندند. علاوه بر این، کتابخانه‌های سیستمی تغییر می‌کنند و برنامه‌های قدیمی که برای نسخه جدید بهینه نشده‌اند دچار ناسازگاری و کرش می‌شوند تا زمانی که توسعه‌دهنده به‌روزرسانی متناظر را منتشر کند.

متوقف شدن برنامه (Force Close) یعنی برنامه به‌طور کامل بسته می‌شود و پیام خطا نمایش داده می‌شود، در حالی که هنگ کردن (Freeze) یعنی برنامه باز می‌ماند اما به لمس یا دستورات کاربر پاسخ نمی‌دهد. هنگ کردن معمولاً پیش‌درآمد خطای ANR است؛ اگر رشته اصلی برنامه بیش از حد مسدود بماند، سیستم ممکن است تصمیم بگیرد برنامه را به‌طور کامل متوقف کند تا از هنگ شدن کل سیستم جلوگیری شود.

بله، کمبود رم یکی از دلایل مستقیم توقف برنامه‌هاست. وقتی حافظه رم گوشی پر می‌شود، سیستم‌عامل اندروید برای آزاد کردن منابع، برنامه‌های در پس‌زمینه یا حتی برنامه فعلی را می‌بندد. این وضعیت به‌ویژه در گوشی‌هایی با رم پایین یا هنگام اجرای هم‌زمان چند برنامه سنگین بیشتر مشاهده می‌شود و می‌تواند با بستن برنامه‌های غیرضروری پس‌زمینه یا افزایش رم مجازی کاهش یابد.

این رفتار عمدی و بخشی از مدیریت منابع اندروید است. سیستم‌عامل برای صرفه‌جویی در باتری و رم، برنامه‌هایی که مدتی در پس‌زمینه غیرفعال بوده‌اند را می‌بندد، مگر اینکه برنامه از مجوزهای خاص مانند اجرای بدون محدودیت باتری یا سرویس Foreground معتبر استفاده کند. در اندروید ۱۴ به بعد این سیاست تهاجمی‌تر شده و حتی غیرفعال کردن بهینه‌سازی باتری همیشه تضمین نمی‌کند برنامه در پس‌زمینه باقی بماند.

این مشکل مختص هیچ برند خاصی نیست و در تمام گوشی‌های اندرویدی به دلیل ماهیت سیستم‌عامل رخ می‌دهد، اما شدت آن بین برندها متفاوت است. برندهایی که رابط کاربری سفارشی سنگین (مانند برخی نسخه‌های اختصاصی اندروید) روی گوشی نصب می‌کنند یا سیاست‌های مدیریت باتری سخت‌گیرانه‌تری دارند، معمولاً فراوانی توقف برنامه بالاتری گزارش می‌کنند نسبت به اندروید خالص یا نزدیک به خالص.

برای پاک کردن کش، وارد مسیر تنظیمات > برنامه‌ها شوید، برنامه موردنظر را انتخاب کنید، گزینه ذخیره‌سازی (Storage) را باز کنید و روی «پاک کردن حافظه پنهان» یا Clear Cache ضربه بزنید. این کار داده‌های اصلی و حساب کاربری برنامه را حذف نمی‌کند و تنها فایل‌های موقتی که ممکن است خراب شده باشند را پاک می‌کند؛ در بسیاری از موارد این ساده‌ترین و مؤثرترین راه‌حل برای رفع خطای توقف برنامه است.

برای ری‌استارت، دکمه پاور را نگه دارید تا منوی خاموش کردن ظاهر شود، سپس گزینه راه‌اندازی مجدد (Restart) را انتخاب کنید. اگر گوشی پاسخ نمی‌دهد، دکمه پاور و کاهش صدا را به‌طور هم‌زمان چند ثانیه نگه دارید تا ری‌استارت اجباری انجام شود. این کار حافظه رم را پاک‌سازی کرده، فرآیندهای معلق را می‌بندد و اغلب مشکلاتی که چند برنامه را هم‌زمان درگیر کرده‌اند برطرف می‌کند.

برای شناسایی برنامه مزاحم، ابتدا به Safe Mode بروید و ببینید آیا مشکل ادامه دارد؛ اگر نه، یکی از برنامه‌های نصب‌شده اخیر مقصر است. سپس با حذف نصب برنامه‌های جدید به‌ترتیب معکوس نصب، می‌توانید عامل را پیدا کنید. همچنین در تنظیمات > سیستم > گزارش خطا یا با استفاده از ابزارهای توسعه‌دهنده مانند Logcat (روی گوشی‌های روت‌شده یا با اتصال به کامپیوتر) می‌توان لاگ دقیق کرش را مشاهده کرد.

برای ورود به Safe Mode، دکمه پاور را نگه دارید تا منوی خاموش کردن ظاهر شود، سپس روی گزینه خاموش کردن ضربه بزنید و نگه دارید تا گزینه Safe Mode پیشنهاد شود و تأیید کنید. در این حالت فقط برنامه‌های پیش‌فرض سیستم اجرا می‌شوند و برنامه‌های شخص ثالث غیرفعال هستند. اگر مشکل توقف برنامه در Safe Mode برطرف شد، مطمئن می‌شوید یکی از برنامه‌های نصب‌شده عامل اصلی است، نه سخت‌افزار یا سیستم‌عامل.

ابتدا از تنظیمات > ذخیره‌سازی، فایل‌های بزرگ و غیرضروری مانند ویدیوهای دانلودشده، عکس‌های تکراری و فایل‌های دانلود قدیمی را حذف کنید. سپس کش تمام برنامه‌ها را یک‌جا پاک کنید، برنامه‌های استفاده‌نشده را حذف نصب کنید و فایل‌های مهم را به فضای ابری یا کارت حافظه منتقل کنید. کارشناسان توصیه می‌کنند همیشه حداقل ۱۰ تا ۱۵ درصد از حافظه داخلی آزاد بماند تا سیستم بتواند فایل‌های موقت پردازش را بدون خطا مدیریت کند.

به تنظیمات > برنامه‌ها > انتخاب برنامه موردنظر > باتری بروید و گزینه «بدون محدودیت» یا «Unrestricted» را انتخاب کنید تا سیستم اجازه فعالیت آزادانه در پس‌زمینه را به آن بدهد. توجه داشته باشید که در اندروید ۱۴ به بعد، حتی با این تنظیم، سیستم ممکن است همچنان برنامه‌هایی که سرویس‌های نامناسب اجرا می‌کنند را ببندد، بنابراین این راه‌حل تضمین کامل نیست اما شانس توقف برنامه را به‌طور محسوسی کاهش می‌دهد.

ابتدا از فروشگاه برنامه یا تنظیمات > برنامه‌ها، برنامه موردنظر را حذف نصب کنید. سپس گوشی را یک‌بار ری‌استارت کنید تا فایل‌های باقی‌مانده پاک‌سازی شوند. در نهایت آخرین نسخه برنامه را مجدداً از فروشگاه رسمی نصب کنید. این کار تمام داده‌ها، تنظیمات و کش خراب مرتبط با نسخه قبلی را حذف می‌کند و برنامه را با یک نصب کاملاً تازه و سازگار با نسخه فعلی اندروید جایگزین می‌کند.

وارد تنظیمات > برنامه‌ها > انتخاب برنامه > مجوزها شوید و فهرست دسترسی‌های اعطاشده مانند دوربین، حافظه، مکان و میکروفون را بررسی کنید. اگر دسترسی ضروری مانند حافظه یا اینترنت غیرفعال باشد، برنامه ممکن است هنگام تلاش برای استفاده از آن منبع کرش کند. با فعال کردن دسترسی‌های موردنیاز و ریستارت برنامه، معمولاً این نوع خطاهای توقف که ناشی از دسترسی ناقص هستند برطرف می‌شود.

اگر پاک کردن کش، ری‌استارت، نصب مجدد و بررسی دسترسی‌ها مشکل را حل نکرد، مرحله بعدی پشتیبان‌گیری کامل از اطلاعات (عکس‌ها، مخاطبین، فایل‌ها) و انجام ریست کارخانه از تنظیمات > مدیریت کلی > بازنشانی است. این کار تمام داده‌ها و تنظیمات را به حالت اولیه بازمی‌گرداند و معمولاً مشکلات عمیق نرم‌افزاری یا خرابی پارتیشن سیستم را که با روش‌های ساده‌تر برطرف نمی‌شوند، حل می‌کند.

ANR یا Application Not Responding زمانی رخ می‌دهد که رشته اصلی (Main Thread) یک برنامه بیش از پنج ثانیه به رویدادهای ورودی کاربر پاسخ ندهد یا عملیاتی سنگین مانند شبکه یا پایگاه داده را روی همان رشته اجرا کند. سیستم پس از این مدت به کاربر پیشنهاد می‌دهد برنامه را ببندد یا منتظر بماند. طراحی صحیح مدیریت پس‌زمینه با استفاده از Coroutine یا Thread جداگانه می‌تواند نرخ ANR را به‌طور قابل توجهی کاهش دهد.

از اندروید ۱۴ به بعد، سیستم‌عامل به‌طور فعال برنامه‌هایی را که در پس‌زمینه پردازش‌های سنگین اجرا می‌کنند یا سرویس‌های همیشه‌فعال (Foreground Service) نامناسب دارند شناسایی و متوقف می‌کند، حتی اگر کاربر بهینه‌سازی باتری را برای آن برنامه غیرفعال کرده باشد. این سیاست برای افزایش عمر باتری طراحی شده و توسعه‌دهندگان باید برنامه را با استفاده از WorkManager و طراحی برای «قابلیت ازسرگیری» با آن سازگار کنند.

WorkManager یک کتابخانه رسمی جتپک (Jetpack) گوگل است که وظایف پس‌زمینه را به‌جای اجرای مستقیم و غیرقابل‌پیش‌بینی، به‌صورت زمان‌بندی‌شده و سازگار با سیاست‌های مدیریت باتری سیستم اجرا می‌کند. با استفاده از WorkManager، اگر سیستم برنامه را متوقف کند، وظیفه ناتمام به‌طور خودکار پس از بازگشت شرایط مناسب (مانند اتصال به شارژر یا وای‌فای) از سر گرفته می‌شود، که ریسک کرش و از دست رفتن داده را به‌شدت کاهش می‌دهد.

کش شامل فایل‌های موقتی است که برنامه برای دسترسی سریع‌تر به داده‌ها ذخیره می‌کند. اگر این فایل‌ها در اثر قطع ناگهانی برق، بروزرسانی ناقص یا خطای نوشتن روی حافظه فلش خراب شوند، برنامه هنگام تلاش برای خواندن آن‌ها با داده نامعتبر یا ناقص مواجه شده و دچار استثنا (Exception) مدیریت‌نشده می‌شود که در نهایت منجر به Force Close توسط سیستم‌عامل می‌گردد.

Foreground Service سرویسی است که با نمایش یک اعلان دائمی به کاربر، به سیستم اطلاع می‌دهد در حال انجام کاری مهم مانند پخش موسیقی یا ردیابی مکان است و اولویت بالاتری برای باقی ماندن در حافظه دارد. اگر برنامه بدون رعایت محدودیت‌های نوع سرویس (مانند دسترسی به دوربین یا موقعیت مکانی بدون مجوز مناسب) آن را اجرا کند، سیستم با پرتاب استثنای امنیتی، برنامه را بلافاصله متوقف می‌کند.

Logcat ابزار توسعه‌دهندگان اندروید است که تمام رویدادها، خطاها و پیام‌های سیستم و برنامه‌ها را به‌صورت زنده ثبت می‌کند. با اتصال گوشی به کامپیوتر از طریق ADB و اجرای دستور logcat، می‌توان دقیقاً استثنای (Exception) و پشته فراخوانی (Stack Trace) لحظه کرش را مشاهده کرد، که مشخص می‌کند خطا از کدام خط کد، کدام کتابخانه یا کدام سرویس ناشی شده است.

Force Close معمولاً نتیجه یک استثنای مدیریت‌نشده (Unhandled Exception) در کد برنامه است که باعث خاتمه فوری فرآیند می‌شود، در حالی که ANR ناشی از مسدود شدن رشته اصلی برای مدت طولانی (بیش از پنج ثانیه) بدون کرش واقعی برنامه است. در ANR برنامه هنوز در حال اجراست اما پاسخگو نیست، درحالی‌که در Force Close فرآیند برنامه کاملاً توسط سیستم خاتمه داده می‌شود.

هر نسخه اندروید کتابخانه‌های سیستمی (API) خود را به‌روزرسانی می‌کند و برخی متدهای قدیمی را منسوخ (Deprecated) یا کاملاً حذف می‌کند. اگر برنامه‌ای مدت‌هاست به‌روزرسانی نشده و همچنان از این متدهای منسوخ استفاده می‌کند، هنگام فراخوانی آن‌ها با خطای NoSuchMethodError یا ClassNotFoundException مواجه می‌شود که مستقیماً منجر به توقف برنامه می‌گردد؛ به همین دلیل به‌روز نگه‌داشتن برنامه‌ها اهمیت زیادی دارد.

اندروید از مکانیزم Low Memory Killer استفاده می‌کند که بر اساس اولویت‌بندی فرآیندها (پیش‌زمینه، قابل مشاهده، سرویس، پس‌زمینه و خالی) تصمیم می‌گیرد کدام برنامه در صورت کمبود رم بسته شود. برنامه‌های پس‌زمینه‌ای که مدت زیادی استفاده نشده‌اند و اولویت پایین‌تری دارند، اولین گزینه برای بسته شدن هستند تا منابع کافی برای برنامه فعال کاربر آزاد شود.

هزینه تعویض یا تعمیر ماژول حافظه فلش یا رم بسته به مدل گوشی و مرکز تعمیراتی می‌تواند از حدود یک تا چند میلیون تومان متغیر باشد، زیرا در بسیاری از گوشی‌های جدید رم و حافظه به مادربرد لحیم شده‌اند و تعویض آن‌ها نیازمند تعویض کامل برد اصلی است. پیش از اقدام به تعمیر سخت‌افزاری، حتماً باید علت نرم‌افزاری بودن مشکل رد شود تا هزینه غیرضروری پرداخت نشود.

در اکثریت قریب به اتفاق موارد، رفع این مشکل کاملاً رایگان است و تنها با پاک کردن کش، آزاد کردن فضای ذخیره‌سازی، به‌روزرسانی برنامه یا ری‌استارت گوشی حل می‌شود. هزینه تنها زمانی وارد می‌شود که مشکل ریشه سخت‌افزاری (مانند خرابی حافظه فلش) داشته باشد یا کاربر نیاز به خرید کارت حافظه جانبی یا سرویس ابری برای مدیریت بهتر فضای ذخیره‌سازی داشته باشد.

قیمت کارت‌های حافظه microSD با ظرفیت ۶۴ تا ۱۲۸ گیگابایت در بازار ایران معمولاً بین چند صد هزار تا حدود یک میلیون تومان متغیر است، بسته به برند و سرعت انتقال داده. توجه داشته باشید که برخی برنامه‌ها امکان انتقال کامل داده به کارت حافظه را ندارند و فضای داخلی سیستم همچنان باید کافی باشد، بنابراین این راه‌حل مکمل است نه جایگزین کامل مدیریت فضای داخلی.

اگر توقف برنامه‌ها صرفاً نرم‌افزاری باشد، هیچ نیازی به خرید گوشی جدید نیست و راه‌حل‌های رایگان کافی خواهند بود. اما اگر گوشی قدیمی است، رم پایینی دارد و به‌طور مکرر با وجود انجام تمام مراحل رفع اشکال باز هم کرش می‌کند، ممکن است ارتقای سخت‌افزاری از نظر اقتصادی منطقی‌تر از تعمیر یک قطعه گران‌قیمت مانند مادربرد در گوشی چند ساله باشد.

اگرچه کرش یک برنامه بانکی به‌خودی‌خود معمولاً باعث از دست رفتن موجودی نمی‌شود، اما می‌تواند منجر به تراکنش‌های ناتمام، نیاز به پیگیری با پشتیبانی بانک، یا در موارد نادر ثبت نشدن رسید پرداخت شود که هزینه زمانی و گاه مالی برای پیگیری اداری در پی دارد. توصیه می‌شود همیشه پس از هر تراکنش، رسید یا تأییدیه پیامکی را بررسی کرده و در صورت بروز مشکل فوراً با پشتیبانی بانک تماس بگیرید.

بله، تعمیرکاران غیررسمی معمولاً برای خدمات نرم‌افزاری مانند فلش کردن یا بازنشانی سیستم‌عامل هزینه کمتری نسبت به مراکز مجاز دریافت می‌کنند، اما این کار می‌تواند گارانتی رسمی گوشی را باطل کند و ریسک از دست رفتن داده یا نصب فریمور غیراستاندارد را افزایش دهد. برای گوشی‌های تحت گارانتی، مراجعه به مراکز مجاز با وجود هزینه بالاتر، از نظر حفظ حقوق قانونی مصرف‌کننده ایمن‌تر است.

بسیاری از این برنامه‌ها نسخه رایگان با تبلیغات و نسخه پولی با قیمت‌هایی بین چند ده تا چند صد هزار تومان در سال ارائه می‌دهند، اما کارایی واقعی آن‌ها معمولاً محدود است زیرا اندروید به‌طور پیش‌فرض ابزارهای مدیریت فضا و کش را در تنظیمات داخلی خود دارد. توصیه کارشناسان استفاده از ابزارهای داخلی سیستم‌عامل به‌جای پرداخت هزینه برای برنامه‌های شخص ثالث با دسترسی‌های گسترده و مشکوک است.

خود عملیات ریست کارخانه رایگان و از طریق تنظیمات گوشی قابل انجام است و هزینه مالی مستقیمی ندارد. اما هزینه واقعی آن زمانی است که صرف پشتیبان‌گیری، نصب مجدد برنامه‌ها و پیکربندی دوباره حساب‌ها می‌شود، و در صورت عدم پشتیبان‌گیری صحیح، ریسک از دست رفتن دائمی عکس‌ها، پیام‌ها و اطلاعات مهم که ارزش جایگزینی ندارند وجود دارد.

بله، طبق قوانین حمایت از حقوق مصرف‌کننده در ایران، اگر گوشی نو ظرف مدت کوتاهی پس از خرید (معمولاً هفت روز کاری طبق مقررات اکثر گارانتی‌ها) دچار نقص فنی مکرر از جمله توقف غیرعادی برنامه‌ها شود که ناشی از سوءاستفاده کاربر نباشد، مصرف‌کننده حق درخواست تعویض کالا یا استرداد وجه را دارد. پس از این بازه، معمولاً فقط تعمیر رایگان تحت گارانتی قابل ارائه است، نه تعویض کامل.

بر اساس قانون حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان، فروشنده و واردکننده موظف به ارائه کالای سالم و مطابق با تعهدات اعلام‌شده هستند. اگر نقص نرم‌افزاری از کارخانه یا در فرآیند تولید ایجاد شده باشد، مصرف‌کننده می‌تواند از طریق مرکز خدمات پس از فروش، سازمان حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان، یا شورای حل اختلاف نسبت به تعمیر، تعویض یا استرداد وجه اقدام کند و هزینه‌های تعمیر نباید بر عهده مصرف‌کننده باشد.

بله، اغلب فروشگاه‌های اپلیکیشن از جمله کافه‌بازار و گوگل‌پلی سیاست بازپرداخت محدودی (معمولاً تا ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از خرید) برای برنامه‌ها یا خریدهای درون‌برنامه‌ای دارند که در صورت عدم عملکرد صحیح مانند کرش مکرر قابل استفاده است. برای درخواست بازپرداخت باید از طریق بخش پشتیبانی همان فروشگاه اقدام و مشکل فنی را با جزئیات (مانند زمان و نوع خطا) گزارش کرد.

طبق شرایط استفاده اکثر برنامه‌ها که کاربر هنگام نصب می‌پذیرد، مسئولیت توسعه‌دهنده معمولاً محدود به رفع باگ و ارائه به‌روزرسانی است، نه جبران خسارت مالی مستقیم ناشی از از دست رفتن داده، مگر آنکه قصور آشکار یا نقض قانون حریم خصوصی داده‌ها اثبات شود. در برنامه‌های حساس مانند بانکی یا مالی، مقررات نظارتی بانک مرکزی مسئولیت‌های اضافی برای اطمینان از صحت و امنیت تراکنش‌ها بر عهده ارائه‌دهنده خدمت می‌گذارد.

بسیاری از سازندگان گوشی در شرایط فروش یا گارانتی خود تعهد به ارائه به‌روزرسانی‌های امنیتی و نرم‌افزاری برای مدت مشخصی (معمولاً دو تا چهار سال بسته به برند) می‌دهند. عدم ارائه این به‌روزرسانی‌ها که منجر به ناسازگاری و توقف مکرر برنامه‌ها شود، در برخی کشورها و طبق برخی قراردادهای فروش می‌تواند مبنای شکایت مصرف‌کننده باشد، هرچند اجرای این حق در ایران هنوز به‌طور کامل تثبیت نشده است.

گزارش‌های خطا معمولاً شامل اطلاعات فنی مانند نوع دستگاه، نسخه سیستم‌عامل و پشته فراخوانی خطا هستند و طبق سیاست حریم خصوصی اکثر برنامه‌ها نباید حاوی داده‌های شخصی حساس باشند. کاربران این حق را دارند که پیش از ارسال خودکار گزارش خطا، سیاست حریم خصوصی برنامه را بررسی کنند و در صورت وجود گزینه، ارسال خودکار گزارش را در تنظیمات برنامه غیرفعال کنند.

بله، طبق شرایط استاندارد اکثر برندها، باز کردن گوشی یا هرگونه دستکاری نرم‌افزاری (مانند فلش غیررسمی یا روت کردن) توسط مراکز غیرمجاز، گارانتی رسمی محصول را باطل می‌کند، حتی اگر مشکل اولیه صرفاً نرم‌افزاری بوده باشد. به همین دلیل توصیه می‌شود پیش از هرگونه اقدام توسط تعمیرکار غیررسمی، ابتدا وضعیت گارانتی و شرایط آن از طریق مرکز خدمات مجاز استعلام شود.

قانون حمایت از حقوق مصرف‌کننده مصوب مجلس، فروشنده را ملزم می‌کند کالای عرضه‌شده عاری از عیب باشد و در صورت وجود نقص کارخانه‌ای که در دوره گارانتی مشخص شود، امکان تعمیر، تعویض یا استرداد وجه بدون هزینه اضافی برای مصرف‌کننده فراهم گردد. مصرف‌کننده در صورت عدم همکاری فروشنده می‌تواند شکایت خود را از طریق سامانه‌های رسمی سازمان حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان پیگیری کند.